Castle of Black Iron - Chapter 1901: กวาดล้างปิศาจ (III)

Chapter 1901: กวาดล้างปิศาจ (III)

ตอนที่ จางเทีย ได้แทงทะลุร่างกายของเจ้าชายปิศาจและบดขยี้หัวใจของมัน  ร่างของมันก็ได้กลายเป็นหมอกเลือดและสลายไปเมื่อเผชิญกับพลังที่น่ากลัว….
มันไม่ได้เป็นการต่อสู้ที่ดุดันรึการปะทะของพลังฉีที่หนักหน่วง
เจ้าชายปิศาจที่แข็งแกร่งได้กลายเป็นหมอกเลือดในท้องฟ้าข้างๆกับ จางเทีย จากการต่อสู้เพียงไม่กี่วินาที
ตอนนั้นมนุษย์และปิศาจรู้สึกราวกับใจถูกบีบ ทั้งสนามรบตกสู่ความเงียบ
" ทักษะต่อสู้อะไรกันถึงได้ทรงพลังขนาดนั้นได้ ? "
มีแค่จักรพรรดิปิศาจสองตัวและจักรพรรดิมนุษย์สองคนที่เห็นพลังอันน่ากลัวในการเคลื่อนไหวอันเรียบง่ายของ จางเทีย — กดและบิด   แต่พวกเขาไม่เข้าใจความลับของการควบคุมและการใช้แรง   การเคลื่อนที่ง่ายๆของ จางเทีย นั้นแทบจะธรรมดาแต่มีประโยชน์  ทักษะการต่อสู้นี้แน่นอนว่าเป็นอันดับหนึ่งในหมู่ทักษะต่อสู้ระยะใกล้ในดินแดนโม่เทียน แม้แต่จักรพรรดิปิศาจรึจักรพรรดิมนุษย์ก็ไม่อาจจะเลียนแบบได้ มันมีเฉพาะใน จางเทีย
" จักรพรรดิมังกรจงเจริญ…. "
" จักรพรรดิมังกรจงเจริญ…. "
" จักรพรรดิมังกรจงเจริญ…. "
หลังจากที่เงียบไปได้ไม่นาน มนุษย์กว่าแสนคนก็ได้โห่ร้องออกมาซึ่งได้กำจัดอารมณ์ขุ่นมัวที่มีเมื่อตะกี้ไปหมด
" เจ๋งจริงๆ ! นั่นมันเกินไปแล้ว ! "
' เขาแข็งแกร่ง ! เขาแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ! '
เมื่อเห็น จางเทีย ในชุดดำที่ยืนอยู่อย่างใจเย็นหลังจากที่ฆ่าเจ้าชายปิศาจในสนามรบได้ กองทัพมนุษย์ก็เฮขึ้นมาทันที ด้วยความตื่นเต้นที่มีนั้นเสียงอุทานนี้ได้ทำให้หน้าของพวกเขาต้องแดงขึ้นมา
คนแบบนี้สมกับได้รับชื่อว่าจักรพรรดิมังกร
ในทางกลับกันแล้วกองทัพปิศาจราวกับถูกเอาเหล็กร้อนแนบกับตัว นายพลปิศาจมองไปยัง จางเทีย ด้วยความกลัวจากก้นบึ้งหัวใจ
แม้แต่เจ้าชายปิศาจก็ยังโดนฆ่าโดยจักรพรรดิมังกรในการปะทะเพียงรอบเดียว นี่ไม่ต้องพูดถึงปิศาจทั่วไป
ปิศาจตัวอื่นๆจ้องไปยังจักรพรรดิปิศาจเทียมและจักรพรรดิปิศาจภูเขาดำที่นั่งอยู่ด้านบนกองทัพปิศาจ
ตอนนั้นจักรพรรดิปิศาจทั้งสองหน้านิ่งไปและกำที่พักแขนของตนจนหัก
จางเทีย ยังไม่ใช่จักรพรรดิแต่เขาก็สามารถฆ่าจักรพรรดิปิศาจได้อย่างง่ายดาย ตอนที่แก่นของภูเขาซากเปิดออก ตราบใดที่ จางเทีย ได้ดื่มน้ำพุเก้าสวรรค์ด้านในนั้นและขึ้นเป็นจักรพรรดิ ทั้งดินแดนโม่เทียนนี้คงต้องเจอกับภัยพิบัติ จากนั้นก็ไม่มีใครคิดได้ว่า จางเทีย ที่เชี่ยวชาญสูตรราชาอินทรีย์นั้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน  แม้ว่าจักรพรรดิปิศาจทั้งหมดจะร่วมมือกันแต่พวกเขาก็ไม่อาจจะเอาชนะ จางเทีย ได้
พวกมันต้องฆ่า จางเทีย ในวันนี้ ถ้าพวกเขาพลาดโอกาสนี้ไป  ปิศาจอาจจะต้องเจอภัยพิบัติรึอาจจะโดนกำจัดแต่ใครบ้างในหมู่นายพลสูงสุดที่ฆ่า จางเทีย ได้ในตอนนี้
มีแค่จักรพรรดปิศาจรึขบวนรบของปิศาจที่สามารถฆ่า จางเทีย ได้หาก จางเทีย ไม่หนีและจักรพรรดิมนุษย์ทั้งสองไม่เข้าร่วมการต่อสู้  จักรพรรดิปิศาจทั้งสองนั้นอยู่ห่างจาก จางเทีย กว่าร้อยไมล์  จากความเร็วของ จางเทีย แล้ว ตอนที่เขามาถึงที่ราบเทพ แม้ว่าจักรพรรดิปิศาจทั้งสองต้องการเข้าโจมตี จางเทีย แต่พวกนั้นก็ไม่อาจจะตามเขาทัน นอกซะจากว่า…พวกเขาจะใช้ของบางอย่าง….
ของชิ้นนั้นก่อนหน้านี้ถูกเตรียมไว้โดยจักรพรรดิปิศาจทั้งสองไว้ใช้กับจักรพรรดิมนุษย์ทั้งสอง  ปิศาจและมนุษย์นั้นกำลังแย่งชิงเขตใหญ่สวรรค์อยู่ นี่เป็นลูกไม้ของปิศาจ  ปิศาจมีเป้าหมายที่ใหญ่กว่าในพื้นที่แห่งนี้
พวกมันยืนยันแล้วว่าจักรพรรดิมังกรนั้นตายไปแล้ว นอกจากจักรพรรดิแรงแล้วก็มีแค่จักรพรรดิพลังและจักรพรรดิดาวที่คอยหนุนหลังมนุษย์ ถ้าปิศาจสามารถฆ่าจักรพรรดิมนุษย์ได้อีกคนในเขตใหญ่สวรรค์ งั้นมนุษย์ก็ต้องตกที่นั่งลำบากในการแย่งชิงทรัพยากรในภูเขาซาก
มันเป็นเหตุผลพื้นฐานที่ปิศาจได้เอานายพลปิศาจมาที่นี่มากมายนัก ตราบใดที่พวกเขาฆ่าจักรพรรดิมนุษย์ได้หนึ่งคน พวกเขาก็จะเอาชนะมนุษย์ในดินแดนโม่เทียนและยึดครองอาณาเขตของมนุษย์ได้
'ดูเหมือนว่าเราคงมีแค่วิธีเดียว…. '
จักรพรรดิปิศาจเทียมมองหน้ากับจักรพรรดิปิศาจภูเขาดำ  จักรพรรดิปิศาจภูเขาดำพยักหน้าเล็กน้อย ทั้งสองดูเหมือนว่าจะมีวิธีเดียวกัน ถ้าพวกเขาไม่ฆ่า จางเทีย ในวันนี้ ปิศาจในดินแดนโม่เทียนนั้นก็ต้องลนลาน พวกเขาต้องกันไม่ให้ จางเทีย ขึ้นเป็นจักรพรรดิ มันคุ้มที่พวกเขาจะใช้ของสิ่งนี้กับ จางเทีย แม้ว่าจะทำลายแผนเดิมของพวกเขาก็ตาม….
..
" จักรพรรดิมังกรได้ฆ่าเจ้าชายปิศาจและสร้างกำลังใจในหมู่มนุษย์อย่างมาก จากการเจรจาแล้วจักรพรรดิดาวกับข้าตกลงที่จะช่วยเจ้าเอาน้ำพุเก้าสวรรค์ตอนที่แก่นของภูเขาซากเปิดออก จักรพรรดิมังกร กลับมา  ปิศาจไม่อาจจะส่งนายพลสูงสุดมาสู้กับเราได้อีกต่อไป…." – จักรพรรดิพลังบอกกับ จางเทีย ให้กลับมาเผื่อว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝัน เขารู้ว่าจักรพรรดิปิศาจทั้งสองตัดสินใจจะฆ่า จางเทีย
" ขอบคุณ จักรพรรดิพลังแต่ข้ายังไม่เสร็จธุระ  ความแค้นเก่าระหว่างวังจักรพรรดิมังกรกับปิศาจยังไม่สะสาง ! " – หลังจากที่ปฏิเสธจักรพรรดิพลัง  จางเทีย ก็มองไปยังกองทัพปิศาจและพูดขึ้น – " จักรพรรดิปิศาจเทียมอยู่ไหน ? เจ้าวางกับดักข้าและตั้งใจจะฆ่าข้าหลายครั้ง ตอนที่ข้าอยู่ในคุกอมตะ เจ้าได้บุกโจมตีเมืองจักรพรรดิมังกรสามครั้งและฆ่าคนของวังจักรพรรดิมังกร นอกจากนี้แล้วเจ้ายังสร้างความวุ่นวายในหมู่มนุษย์และต้องการทำลายวังจักรพรรดิมังกร  ทำไมเจ้าต้องซ่อนตัวในหมู่ปิศาจและไม่กล้าจะมาพบข้าด้วย ? "
'อะไรนะ ? จางเทีย ท้าจักรพรรดิปิศาจ ? '
มนุษย์กว่าแสนคนนั้นมองไปยัง จางเทีย  พวกคนที่เชียร์ จางเทีย ตะกี้ถึงกับรู้สึกว่า จางเทีย บ้าไปแล้ว
กว่าหมื่นปีมานี้มีเพียงจักรพรรดิที่สามารถสู้กับจักรพรรดิได้  จางเทีย เป็นแค่นายพลสูงสุดแม้ว่าเขาจะเพิ่งฆ่าเจ้าชายปิศาจได้  เขายังไม่ได้ดื่มน้ำพุเก้าสวรรค์ ไม่ว่านายพลสูงสุดนั้นจะแข็งแกร่งแค่ไหนและจักรพรรดิปิศาจอ่อนแอเพียงใดแต่ความต่างระหว่างระดับนี้ก็ไม่อาจจะวัดได้
หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นจักรพรรดิปิศาจเทียมก็เดินออกมาจากกองทัพด้วยสีหน้าหม่น  มันหยุดห่างจาก จางเทีย ไป 20,000 ม.  หลังจากนั้นมันก็มองมาที่ จางเทีย  จากนั้นจักรพรรดิพลังก็รีบพุ่งเข้ามาเพื่อช่วย จางเทีย  จักรพรรดิปิศาจเทียมถอนหายใจแล้วพูดขึ้นมา – " ตอนที่ข้าเห็นเจ้าครั้งแรก ข้าก็รู้สึกว่าเจ้าเป็นภัยต่อปิศาจในดินแดนโม่เทียนในอนาคต ดังนั้นข้าจึงต้องการฆ่าเจ้าในดินแดนของข้า ไม่คาดคิดว่าเจ้าจะกลับมาด้วยระดับที่สูงแบบนี้ในเวลาไม่กี่ปี เฮ้อ….สิ่งที่ข้ารู้สึกเสียดายที่สุดตอนนี้คือข้าไม่อาจจะฆ่าเจ้าได้ตอนที่ข้าพบว่าเจ้านั้นโดดเด่นในเมืองจักรพรรดิมังกร ข้าเกือบทำลายความฉลาดของตัวเอง ถ้าข้ารู้มาก่อนถึงสถานการณ์ตอนนี้ ข้าคงฆ่าเจ้าไปแล้วแม้ว่าจะไม่ได้เขตใหญ่จักรพรรดิมังกรและวังจักรพรรดิมังกรมาก็ตาม…."
" เจ้าต้องการฆ่าข้างั้นรึ ?  ข้าเองก็ต้องการฆ่าเจ้าเช่นกัน ! " – จางเทีย พูดด้วยรอยยิ้ม – " ในฐานะจักรพรรดิปิศาจแล้ว เจ้าสามารถรบกวนชีวิตที่สงบสุขของมนุษย์ในดินแดนโม่เทียน เจ้าน่ะเป็นภัยสำหรับมนุษย์ อีกอย่างแล้วความแค้นของเราจะหายไปเมื่อเราคนใดคนหนึ่งตาย…."
" โฮ่โฮ่ เจ้าต้องการฆ่าข้ารึ ? มันไม่ง่ายหรอก …" – จักรพรรดิปิศาจเทียมพูดด้วยรอยยิ้ม – " โอ้ แล้วจักรพรรดิปิศาจหกแขนล่ะ ? "
" ไร้สาระ !  จักรพรรดิปิศาจหกแขนได้เข้าไปในคุกอมตะ  มีแค่ความตายที่จะสมกับชื่อของคุกอมตะ…"
" คนอื่นอาจจะไม่รู้ว่าอะไรคือคุกอมตะแต่ข้ารู้ดี อีกอย่างแล้วข้ารู้ว่ามีแค่จักรพรรดิที่ซึ่งสร้างจักระอมตะขึ้นมาที่สามารถควบคุมคุกอมตะได้  แม้ว่าเจ้าจะบ่มเพาะสูตรราชาอินทรีย์มาแต่เจ้ายังไม่ได้สร้างจักระอมตะ ดังนั้นเจ้าจึงไม่อาจจะใช้คุกอมตะได้อย่างเต็มที่ ข้าพูดถูกมั้ย ? แม้ว่าจักรพรรดิปิศาจหกแขนจะโดนฆ่าในคุกอมตะแต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าเป็นคนที่ทำ กลับกันแล้วมันเป็นเพราะพลังอันน่ากลัวของคุกอมตะ…."
"ใช่ เจ้าพูดถูก ข้ายังไม่ได้สร้างจักระอมตะ ข้าไม่อาจจะควบคุมคุกอมตะได้ทั้งหมด…"
" ถ้าเจ้าขึ้นเป็นจักรพรรดิและสามารถควบคุมคุกอมตะได้ เจ้าจะสามารถฆ่าปิศาจตัวไหนก็ได้ในดินแดนโม่เทียน เจ้าอาจจะกำจัดปิศาจทั้งหมด น่าเสียดาย ก็ตามที่ข้าพูดไปตะกี้ ข้าน่ะเกือบทำลายความฉลาดของตัวเอง  ไม่คาดคิดว่าเจ้าจะทำผิดพลาดแบบนี้…." – จักรพรรดิปิศาจเทียมพูดขึ้นพร้อมกับส่ายหน้า
" เจ้าหมายความว่าข้าเกือบทำลายความฉลาดของเจ้างั้นรึ ? ความมั่นใจของเจ้าคงต้องมาจากของที่จักรพรรดิปิศาจภูเขาดำเพิ่งรับไปจากเจ้า…." – จางเทีย พูดด้วยรอยยิ้มจนทำให้จักรพรรดิปิศาจเทียมหน้านิ่งไปทันที
..
" ระวัง…."
" ตายซะ…"
คำพูดแรกนั้นเป็นของจักรพรรดิพลัง
คำพูดที่สองมาจากจักรพรรดิปิศาจภูเขาดำ
ทั้งสองฝ่ายคำรามออกมาแทบจะพร้อมกัน ในขณะเดียวกันนั้นก็มีลูกปัดสีสันสดใสโผล่มาในมือของจักรพรรดิปิศาจภูเขาดำซึ่งได้เปล่งแสงสีเขียวออกมาใส่ จางเทีย โดยห่างออกไป 130 ไมล์….
มันก็เหมือนกับที่ จางเทีย ไม่อาจจะหลบแสงสีเขียวได้  จักรพรรดิปิศาจเทียมก็ไม่อาจจะหลบพ้นการล็อคจักระจาก จางเทีย ด้วยจักระเลือดเช่นกัน  เกือบจะพร้อมกันนั้นแสงสีแดงและรูนสีแดงก็ได้ลอยออกมาจากตัว จางเทีย แล้วพุ่งเข้าใส่ตัวจักรพรรดิปิศาจเทียมรวดเร็วดั่งสายฟ้าหลังจากที่ทะลุการโจมตีของจักรพรรดิปิศาจเทียมและเกราะพลังฉีของมัน