Castle of Black Iron - Chapter 1893: พบคนคุ้นเคย

Chapter 1893: พบคนคุ้นเคย

ในการต่อสู้ต่อมานั้น จางเทีย ไม่ได้ปล่อยความโกรธที่มีทั้งหมด  การต่อสู้พวกนี้เป็นการรังแกฝ่ายเดียว  พวกนี้แค่ต้องโดนขู่ก็แค่นั้น
ในหมู่พวกที่มีสิทธิจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา หยุนเทียนเฮา หัวหน้าตระกูลหยุนนั้นคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดแต่ หยุนเทียนเฮา กลับตัวระเบิดด้วยหมัดอมตะของเขาในเวลาอันสั้นก่อนที่ จางเทีย จะได้ใช้ดินแดนของตน
ในสำนักงานของวังอมตะห้าธาตุ  จางเทีย ไม่ได้เจอกับ ตงซวนกุย หัวหน้าของวังอมตะห้าธาตุ  พวกนายพลที่ต้องการจับตัว จางเทีย รึฆ่าเขานั้น มันมีแค่รองหัวหน้า 1 คน, หัวหน้าศาล 3 คนและนายพลกว่า 50 คนที่สุดท้ายก็ได้กลายเป็นเถ้าไป
แต่พวกนี้ก็แค่คนธรรมดา  จางเทีย ต้องการที่จะฆ่า ตงซวนกุย หัวหน้าวังอมตะห้าธาตุ  มีแค่หัวของ ตงซวนกุย เท่านั้นที่หยุดคนอื่นๆไม่ให้หาเรื่องวังจักรพรรดิมังกรได้อีกนาน
เมื่อไหร่ก็ตามที่ จางเทีย ลงมือฆ่า เขาก็จะทิ้งหมัดจักรพรรดิมังกรเอาไว้   มันบ่งบอกว่า จางเทีย จะกลับมาอีก
พันธมิตรเลือดดำ, วังอมตะห้าธาตุและตระกูลหยุนนั้นต่างก็เป็นขุมกำลังภายนอกในเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรในไม่กี่ปีมานี้แต่หลังจากที่กลับมาได้ 2 ชม.  จางเทีย ก็ได้กำจัดพันธมิตรเลือดดำและตระกูลหยุนได้สิ้นซากรวมถึงการตัดกรงเล็บของวังอมตะห้าธาตุไป
เป้าหมายต่อไปของ จางเทีย คือวังจักรพรรดิดาว
ในหมู่ขุมกำลังภายนอกที่บุกเขามาในเขตใหญ่จักรพรรดิมังกร วังจักรพรรดิดาวนั้นถือว่าเป็นขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดแต่วังจักรพรรดิดาวนั้นยึดเมืองไปแค่ 11 เมืองซึ่งถือว่าน้อยที่สุดในหมู่ขุมกำลังภายนอก มันไม่ใช่เพราะจักรพรรดิดาวนั้นใจดีแต่เพราะจักรพรรดิดาวนั้นกังวลต่างหาก
มันมีตัวอย่างน้อยมากในประวัติของดินแดนโม่เทียนที่วังจักรพรรดิได้เข้ายึดพื้นที่รึโจมตีกัน
เทียบกับขุมกำลังภายนอกแล้ว วังจักรพรรดิดาวต้องกดดันอย่างมากในการเข้าบุกเขตใหญ่จักรพรรดิมังกร อีกอย่างแล้วกว่าหลายปีมานี้วังจักรพรรดิดาวต้องพบกับเวลาที่ยากลำบาก ดังนั้นวังจักรพรรดิดาวจึงไม่ได้มีเวลามากเท่าไหร่ในการเข้ายึดพื้นที่ของวังจักรพรรดิมังกร
แม้ว่าวังจักรพรรดิดาวจะยึดไปเพียงแค่ 11 เมืองแต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าวังจักรพรรดิดาวไม่ต้องการที่จะยึดเมืองเพิ่ม เมือง 11 เมืองนี้เป็นเพียงแค่ฐานของวังจักรพรรดิดาวที่จะเข้าคืบคลานในเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรต่อ  ตอนที่วังจักรพรรดิดาวนั้นล่มสลายรึสถานการณ์โดยรวมของดินแดนโม่เทียนเปลี่ยนไปอย่างมาก ข้อจำกัดที่จำกัดวังจักรพรรดิดาวในการขยายพื้นที่นั้นก็หายไป  จากนั้นดูจากขุมกำลังของวังจักรพรรดิดาวแล้ว มันก็สามารถขยายพื้นที่ได้ 10-100 เท่า  มันสามารถยึดขุมกำลังที่กลุ่มอื่นยึดเอาไว้ได้ด้วย
จางเทีย รู้ถึงแผนของจักรพรรดิดาวดี  จางเทีย รู้ว่าจักรพรรดิดาวนั้นเจ้าเล่ห์ตั้งแต่ที่จักรพรรดิดาวได้ทิ้งพลังวิญญาณไว้ในหัวของอัศวินปิศาจที่ส่งมาให้กับ จางเทีย
สำนักงานของวังจักรพรรดิดาวในเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรนั้นอยู่ในเมืองมังกรเหนือซึ่งเป็นเมืองใหญ่ทางเหนือ ขนาดของมันนั้นพอๆกับเมืองมังกรทะเล
ตอนที่ จางเทีย ไปถึงเมืองมังกรเหนือ มันยังไม่ถึงเวลาบ่ายโมง พระอาทิตย์ยังคงอยู่บนหัวเขา จากบนท้องฟ้านั้นเมืองมังกรเหนือดูสงบและคึกคัก  เขตอากาศในระยะร้อยไมล์นั้นไม่มีนายพลคอยลาดตระเวนด้วยซ้ำ
เมื่อเห็นแบบนั้น จางเทีย ก็พึมพำในใจ – “ มันแทบเป็นเรื่องทั่วไปที่ต้องส่งทหารรึนายพลมาลาดตระเวนด้านนอกเมืองใหญ่แบบนี้ แม้ว่าวังจักรพรรดิมังกรจะตกต่ำลงแต่พวกเขาก็ยังต้องระวังตัว หลังจากที่โดนยึดไว้โดยวังจักรพรรดิดาว ประตูเมืองมังกรเหนือกลับเปิดกว้างโดยไม่มีทหารลาดตระเวน ข้าสงสัยว่าวังจักรพรรดิดาวมั่นใจมาก รึว่ากำลังเล่นลูกไม้อะไร “
แต่ตอนนั้น จางเทีย ไม่ได้กลัวลูกไม้ใดๆ  เขาได้บินตรงไปยังสำนักงานในเมืองทันที
วังจักรพรรดิดาวในเมืองมังกรเหนือนั้นเป็นเมืองใหม่และเจริญ มันมีตึกสูงกว่า 200 ม.ซึ่งเป็นตึกที่สูงที่สุดในเมือง วังสาขาเดิมของวังจักรพรรดิมังกรในเมืองนั้นโดนทำลายไปแล้ว  วังจักรพรรดิดาวได้สร้างสำนักงานขึ้นมาใหม่ที่ตำแหน่งเดิมของวังสาขา
แค่เพียงไม่กี่ก้าว จางเทีย ก็ได้โผล่มาตรงหน้าทางเข้าของชั้นสูงสุดของสำนักงานวังจักรพรรดิดาว
ด้านในวังนั้นว่างเปล่า มีเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ที่ลานด้านนอกประตู ตอนที่เขาเห็น จางเทีย เขาก็ถอนหายใจออกมาแล้วโค้งให้กับ จางเทีย อย่างใจเย็นแล้วทักทายออกมา – “ ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะกลับมาได้จริงๆ ข้าขอเคารพ ! “
มันคือ หยวนหลาง ที่พบกับ จางเทีย มาหลายครั้งในฐานะตัวแทนของวังจักรพรรดิดาว
ผ่านมา 7 ปี หยวนหลาง นั้นยังดูหล่อเหลาเช่นเคย  เขาไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
หลังจากที่มองไปรอบๆ จางเทีย ก็ไม่พบใครอื่น  จากนั้นเขาก็มองไปที่ หยวนหลาง และถามออกมาอย่างเย็นชาพร้อมคิ้วขมวดเล็กน้อย – “ คนอื่นไปไหน ? “
“ ครึ่งชั่วโมงก่อน ข้าได้สั่งให้นายพล 17 คนและทหาร,ผู้ดูแล,คนรับใช้และช่างกว่า 3,000 คนออกจากที่นี่ไปโดยเรือบิน  เจ้าโปรดเมตตาพวกนั้นด้วย ถ้าเจ้าต้องการะบายความโกรธ งั้นก็มาลงที่ข้า  !” – หยวนหลาง พูดอย่างใจเย็น
“ เจ้ารู้รึว่าข้าจะกลับมา ? “
“ ไม่กี่ชั่วโมงก่อน ข้าได้รับข่าวว่าเจ้าได้ออกจากภูเขาซากมา บอกกันว่ามีผู้แข็งแกร่งไม่รู้ตัวตนได้ผ่าชั้นลมไฟน้ำแข็งสวรรค์มุ่งหน้ามายังเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรรวดเร็วดั่งสายฟ้า ไม่กี่ชั่วโมงพันธมิตรเลือดดำ, วังอมตะห้าธาตุ,ตระกูลหยวนได้ถูกทำลาย  หลังจากที่ฆ่าปราชญ์เลือดดำทั้งสองและ หยุนเทียเฮา หัวหน้าของตระกูลหยุน เจ้าปล่อยหมัดพลังฉีเอาไว้  วังจักรพรรดิดาวมีหูมีตามากมาย ถ้าข้ายังไม่รู้ว่าเจ้าจะกลับมา ข้าคงโง่เง่า ! “ – หลังจากที่พูดจบ หยวนหลาง ก็ได้มองไปที่ จางเทีย อีกครั้งแล้วพูดขึ้นอย่างจริงใจ – “ ข้าไม่ติดว่าเจ้าจะหลุดออกจากคุกอมตะมาได้ในไม่กี่ปี พระเจ้าช่วยคนดีจริงๆ ยินดีด้วย…”
“ เจ้าคิดว่าข้าจะไม่ฆ่าเจ้ารึไง ?” – จางเทีย ยังคงใจเย็นแต่เขาก็คิ้วขมวดขึ้นมาทันที
ในเสี้ยววินาที หยวนหลาง ก็รู้สึกได้ว่ามีดาบมาจ่อที่คอของเขา  ดาบพลังฉีที่น่ากลัวนี้กำลังจะแทงเขา ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบราวกับว่าจะโดนตัดหัวทันทีที่ จางเทีย ขยับสายตา
หยวนหลาง รู้สึกถึงพลังฉีที่น่ากลัวแบบนี้จากจักรพรรดิดาว
จากสายตาที่เหินห่างของ จางเทีย   ใจของ หยวนหลาง นั้นเต้นรัวพร้อมกับแผ่นหลังที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ถึงจะเป็นแบบนั้นแต่เขาก็ยังแสดงสีหน้าใจเย็นอยู่ – “ ในสายตาของเจ้าแล้ว แน่นอนว่าข้าไม่ได้ต่างอะไรจากพวกโจรที่ปล้นบ้านเจ้า มันมีเหตุผลที่เจ้าจะฆ่าข้า ข้าจะไม่บ่นเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย  เมื่อจักรพรรดิดาวต้องการจะโจมตีเขตใหญ่จักรพรรดิมังกร ข้าน่ะไม่เห็นด้วยกับเขาแต่จักรพรรดิดาวน่ะทะเยอทะยานและมีความสามารถมากกว่าข้า อีกอย่างแล้วบอกกันว่าเจ้าได้ตายไปแล้วในคุกอมตะในตอนนั้น ดังนั้นเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรที่ไม่มีเจ้าของนั้นก็ต้องถูกแบ่งกันในขุมกำลังต่างๆ แน่นอนว่าวังจักรพรรดิดาวไม่ได้เมินเฉย  เมื่อจักรพรรดิดาวได้สั่งการออกมา แน่นอนว่าข้าต้องทำตามคำสั่งและเป็นคนดูแลวังสาขาแห่งนี้  ข้าภักดีต่อเจ้านาย ดังนั้นจึงไม่มีความแค้นแม้ว่าเจ้าจะฆ่าข้า กว่าหลายปีมานี้ข้าพอใจกับสามด้าน อย่างแรกคือมันไม่ได้มีภาษีที่หนักหนาอะไร, อย่างที่สองคือคนบริสุทธิ์นั้นไม่ได้โดนฆ่า อย่างที่สามคือลูกน้องของข้าทำตามกฎได้ดี  กว่า 7 ปีมานี้ คนในทั้ง 11 เมืองที่วังจักรพรรดิดาวได้ยึดมานั้นยังคงสงบสุขดังเดิม  ข้าน่ะอยู่ที่นี่เพื่อส่งมันคืนให้กับเจ้า…”
จางเทีย มองไปที่ หยวนหลาง กว่าครึ่งนาที  จนตอนที่แผ่นหลังของ หยวนหลาง ชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาถึงได้ละสายตาแล้วพูดขึ้นมาอย่างใจเย็น –“  มันเป็นโชคของจักรพรรดิดาวที่มีคนอย่างเจ้าเป็นลูกน้อง ! “
“ วังจักรพรรดิดาวมีคนมีความสามารถมากมาย  ข้าแค่คนต่ำต้อยในวังจักรพรรดิดาว ! “
“ จักรพรรดิดาวอยู่ที่ไหน ? มันไร้ความหมายที่จะฆ่าเจ้า ข้าจะไปคิดบัญชีกับเขา ! “
หยวนหลาง กัดฟันแน่นแล้วตอบกลับ – “ เขตใหญ่สวรรค์กำลังเผชิญกับวิกฤต จักรพรรดิดาวกำลังเผชิญหน้ากับกองทัพปิศาจพร้อมกับกองทัพของเขาในที่ราบเทพในเขตใหญ่สวรรค์…….”
ไม่นานหลังจากที่พูดจบ หยวนหลาง ก็ได้เห็นแสงสีทองพุ่งไปยังเขตใหญ่สวรรค์พร้อมกับปีกสีทองและแรงลมกับสายฟ้าที่น่ากลัวเหลือไว้แต่เพียงสายรุ้ง….
“ ทักษะอะไรกัน ? ปีกนั่น…มันคือ…มันคือ…”
หลังจากที่มองไปยังท้องฟ้าพร้อมกับเปลี่ยนสีหน้าได้สักพัก ในที่สุด หยวนหลาง ก็ถอนหายใจออกมา  เขาก็ได้หันกลับและมองไปยังวังที่ว่างเปล่าแล้วส่ายหน้าเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมาก่อนจะบินออกจากเมืองมังกรเหนือทันที