Castle of Black Iron - Chapter 1888: การขู่ของจางเทีย
แต่ก็มีบางคนที่เป็นข้อยกเว้น
ปราชญ์ดาบและปราชญ์กระบี่ได้รู้สึกถึงมันตอนที่ จางเทีย ได้เดินมาที่ปราชญ์ทั้งสองด้วยตาดอกบัวของเขา ตอนนั้นปราชญ์ดาบที่ยกแก้วกำลังจะจิบนั้นอยู่ๆก็หยุดมือ ปราชญ์กระบี่เองก็คิ้วขมวดแล้วมองไปยังปราชญ์ดาบ….
แต่พวกเขาไม่คิดว่า จางเทีย จะเร็วได้แบบนี้ จางเทีย โผล่มาในวังทันทีหลังจากที่ปราชญ์ดาบได้วางแก้วลงและก่อนที่ปราชญ์กระบี่จะหันกลับมา
จางเทีย ยืนมือไขว้หลังมองไปยังปราชญ์ทั้งสองที่นั่งอยู่ตรงหน้ารูปปั้นของตัวเองด้วย ปราชญ์ทั้งสองดูผ่อนคลายเมื่อตะกี้ไม่นานก็ตัวแข็งทื่อและหรี่ตามองมาที่ จางเทีย
ด้วยสนามพลังฉีที่แข็งแกร่งระดับอัศวินปราชญ์นั้นทำให้ทั้งคู่รู้ทันทีว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญนี้มีระดับเดียวกับพวกเขาทันทีที่เห็น จางเทีย ความต่างเพียงอย่างเดียวคือ จางเทีย ดูเด็กกว่าพวกเขา อีกอย่างแล้ว จางเทีย ก็ได้แผ่ความตึงเครียดออกมาซึ่งเป็นพลังที่ระดับพวกเขาไม่มี
นายพลคนอื่นๆและผู้หญิงต่างกลายเป็นภาพเบื้องหลังในจุดที่เขายืนอยู่ พวกเขาต่างก็เหมือนคนที่เฮฮากันท้องถนนไม่ได้สนใจแสงแดดและดวงอาทิตย์
จากระยะ 100 ม. ทั้งสามได้ปล่อยสายฟ้าออกมาผ่านสายตาซึ่งได้ทำให้อากาศรอบๆนั้นสั่นไหวแต่นายพลรอบๆนั้นไม่รู้สึกถึงมันเลยสักคน ตอนที่สายฟ้าของ จางเทีย ได้ปะทะกับของปราชญ์ทั้งสอง เปลวไฟที่สูงกว่า 1 ม.ในกระถางไฟข้างๆกับปราชญ์ทั้งสองก็ได้สั่นไหวและในที่สุดก็โดนกดลงถึง 15 ซม…..
ตอนนั้นปราชญ์ทั้งสองไม่ใช่แค่ช็อกแต่ยังกลัวขึ้นมาด้วย จากการต่อสู้ที่มองไม่เห็นนี้ จางเทีย ได้ควบคุมลมได้แล้ว เขายืนนิ่งอย่างกับร่างกายเหล็ก ในทางกลับกันแล้วแก้วในมือของปราชญ์ดาบก็ได้เปลี่ยนไป ฝ่ามือข้างหนึ่งของปราชญ์กระบี่ได้ประทับลงไปที่โต๊ะลึกกว่า 1.5 ซม.
ในดินแดนโม่เทียนนั้นแม้ว่าจะมีนายพลนับไม่ถ้วนแต่นายพลสูงสุดนั้นมากมายนัก คนพวกนี้ต่างก็โด่งดังแต่ปราชญ์ทั้งสองนั้นไม่เคยได้ยินเรื่องนายพลสูงสุดที่เด็กขนาดนี้มาก่อน
ความคิดนี้โผล่มาในหัวของทั้งสองคนแทบจะพร้อมกัน….
แม้แต่ตอนนั้นทั้งสองก็ยังไม่รู้ว่า จางเทีย คือจักรพรรดิมังกร
ในที่สุด….
“ อ่ะ เจ้าเป็นใครกัน ? ทำไมเจ้าถึงได้มายืนอยู่ที่นี่ ? “ – เสียงหนึ่งดังขึ้นมาด้วยความแปลกใจ
หลังจากที่กรอกเหล้าเข้าปากผู้หญิงที่อยู่ข้างๆด้วยรอยยิ้มลามกแล้ว นายพลคนหนึ่งก็หันกลับมา จากนั้นเขาก็เห็น จางเทีย ยืนอยู่ใจกลางห้อง ดังนั้นเขาถึงได้อุทานออกมาทันที
ตอนนั้นนอกจากนายพลในวังอมตะเลือดดำ, ปราชญ์ทั้งสองและบริการแล้ว มันไม่น่าจะมีคนอื่นอยู่แต่ จางเทีย ไม่ได้สวมชุดของวังอมตะเลือดดำ เขาไม่ใช่บริการด้วย อีกอย่างแล้วเขาก็เป็นคนแปลกหน้า เมื่อเห็น จางเทีย พวกนี้ก็รู้ว่า จางเทีย ไม่ได้เป็นคนของวังอมตะเลือดดำ แต่คนแปลกหน้าคนนี้กลับมายืนอยู่ใจกลางห้อง เขาถึงกับมองไปยังหัวหน้าของโจรพวกนี้ด้วย ดังนั้นนายพลคนนี้ถึงได้อุทานออกมาทันที
หลังจากที่ได้ยินเสียงนั้น ทั้งห้องก็เงียบไปทันที ตอนนั้นนายพลทุกคนที่ดื่มอยู่กลับจ้องมาที่ จางเทีย ด้วยท่าทีแปลกใจและสับสน —– เขาเป็นใคร ? เขาเข้ามาในห้องนี้ตอนไหนกัน ?
“ ฮาฮา…” – ตอนที่ห้องโถงเงียบสนิท ปราชญ์ดาบก็ได้หัวเราะออกมาแล้วพูดขึ้น – “ สหาย เมื่อเจ้ามาที่นี่ได้โดยไม่มีใครพบ เจ้าคงต้องเป็นคนมีความสามารถ บังเอิญว่าเรากำลังจัดงานเลี้ยงกันอยู่ ถ้าเจ้าอยากสนุก งั้นก็มาดื่มด้วยกันกับเราสิ ? “
ปราชญ์ดาบโบกมือ หลังจากนั้นบริการก็ได้ตั้งโต๊ะไว้ตรงกลางระหว่างปราชญ์ทั้งสอง
ตอนที่พวกเขาพบว่าคนแปลกหน้าได้ยืนอยู่ระหว่างปราชญ์ทั้งสอง พวกโจรต่างก็เบิกตากว้าง บางคนถึงกับมองไปที่ จางเทีย ด้วยตาที่เป็นประกายและสงสัยว่าไอ้หนูนี่โผล่มาจากไหน
‘ช่างเป็นโจรที่เจ้าเล่ห์จริงๆ !’
จางเทีย พึมพำในใจ ตอนที่เขาสู้กับปราชญ์ทั้งสองตะกี้ด้วยสายตา เขาน่ะได้สังเกตทั้งสองไปแล้ว เขาสงสัยว่าโจรทั้งสองยึดพื้นที่ทางตะวันตกของเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรในเวลาไม่กี่ปีได้ยังไง ทั้งสองคนน่ะมีพลังมากกว่ากองกำลังทั่วไป ยิ่งกว่านั้นแล้วทั้งสองคนโดยเฉพาะปราชญ์ดาบก็มีที่ให้ถอยเพราะพันธมิตรเลือดดำได้ยึดครองทะเลดาวหักเอาไว้มานาน อีกอย่างแล้วตอนที่โจมตีกันตะกี้ พวกนี้เหมือนกับหมาป่าและหมาในที่ซึ่งจะคอยกัดเนื้อออกจากวังจักรพรรดิมังกรตอนที่เป้าหมายอ่อนแอ….
“ ไม่จำเป็น ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อดื่ม ข้าต้องการเอาของบางอย่างคืน ! “ – จางเทีย พูดอย่างใจเย็น
‘เอาของบางอย่างคืน ? ’
ปราชญ์ทั้งสองสีหน้าหม่นลง หลังจากที่มองหน้ากันแล้วพวกเขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ —- นายพลสูงสุดคนนี้เป็นคนเด็ดเดี่ยว ตอนที่เขาเห็นวังอมตะเลือดดำกำลังฉลองกันอยู่ เขากล้าที่จะขู่พวกเขา
ทั้งสองสับสนและหงุดหงิดแต่พวกเขาก็ยอมรับว่า จางเทีย มีสิทธินั้นหากดูจากความสามารถในการปะทะเมื่อตะกี้ มันคล้ายกับตอนที่พวกเขาทำธุรกิจในทะเลดาวหัก ตอนที่เจอกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่า พวกเขาก็ต้องจ่ายไม่ว่าพวกเขาจะต้องการฆ่าอีกฝ่ายหรือไม่ก็ตาม ถ้าพวกเขาต้องการที่จะสู้กับอีกฝ่ายจริง พวกเขาก็จะเสียหายอย่างมากแม้ว่าจะชนะได้ก็ตาม อีกอย่างแล้วหลังจากที่ฆ่าคู่ต่อสู้ไปแล้ว พวกเขาก็ต้องเผชิญหน้ากับภัยนับไม่ถ้วนและอาจจะต้องตายไปในที่สุด
ปราชญ์ทั้งสองได้มองมาที่ จางเทีย ด้วยตาที่สั่นไหวราวกับคิดว่าพวกเขาจะต้องสู้กับ จางเทีย รึต้องแบ่งผลประโยชน์กับเขา หลังจากที่เงียบกว่า 10 วินาทีทั้งสองก็คิดถึงสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ หลังจากที่มองหน้ากันแล้วปราชย์ดาบที่ยังคงแสดงสีหน้าเย็นชากลับเผยรอยยิ้มและพูดขึ้นมา – “ สหาย เมื่อเจ้าเปิดปากพูดออกมาแล้ว แม้ว่าเราจะจนและต่ำต้อย แต่เราก็ใจกว้างพอให้กับสหาย นี่คือแหวนมิติ มันมีคริสตัลธาตุอยู่ 30,000 ชิ้นและมีเงินอยู่ด้วย รับมันไว้ เราถือว่าเป็นสหายกัน…”
หลังจากที่พูดจบ ปราชญ์ดาบก็ได้สะบัดมือส่งแหวนมิติไปให้กับ จางเทีย
จางเทีย ยังคงแสดงสีหน้าดังเดิม ตอนที่เขาเห็นแหวนมิติลอยเข้ามาหา เขาก็แค่รับมันไว้ หลังจากที่มองไปยังของด้านใน เขาก็ส่ายหน้าแล้วพูดขึ้น – “ ข้าจะรับของเหล่านี้ไว้แต่ข้ากลัวว่ามันไม่พอที่เจ้าจะเป็นสหายกับข้าได้…”
รอยยิ้มของปราชญ์ดาบนิ่งไป หลังจากนั้นเขาก็กลับมายิ้มดังเดิม เมื่อมองไปที่ จางเทีย อยู่สักพักเขาก็คิ้วขมวดแล้วหรี่ตาลง หลังจากนั้นเขาก็สะบัดมืออีกครั้ง จากนั้นก็มีเงินลับอีกสองอันบินเข้าไปหา จางเทีย อันหนึ่งเป็นหอกและอีกอันเป็นสนับมือคู่หนึ่ง
“ มันน่าจะพอกับสองอย่างนี่ สหาย เจ้าได้คริสตัลธาตุและชุดอมตะไปสองชิ้นแล้วกับการที่เจ้าเปิดปากพูด เราน่ะพยายามที่สุดแล้วในการแสดงความเคารพต่อเจ้า….”
ตอนที่ของสองอย่างตรงหน้าได้มาถึงตรงหน้า จางเทีย เขาก็เก็บมันทันที เขายังแสดงสีหน้าเย็นชาแล้วส่ายหน้าก่อนจะพูดต่อว่า – “ ยังไม่พอ…”
“ เหี้ย เจ้าคิดว่าวังอมตะเลือดดำนั้นอ่อนแอรึไง ? เจ้ากล้าดียังไงถึงได้มาขู่เรา – “ นายพลน้ำที่อยู่ห่างไป 50 ม.ทาง 5 นาฬิกาได้ด่า จางเทีย แล้วลุกขึ้นยืนผลักผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ จากนั้นนายพลน้ำก็มองมาที่ จางเทีย ด้วยตาที่แดงกล่ำ – “ ข้าสงสัยจริงๆว่าเจ้าแอบเข้ามาได้ยังไง ให้ข้าลองดูหน่อย…”
ตอนที่พูดจบเขาก็พบว่า จางเทีย น่ะไม่ได้มองมาที่เขาด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจึงแสดงสายตาชั่วร้ายออกมา ในเวลาเดียวกันพลังฉีของเขาก็ปะทุออกมา หลังจากนั้นก็มีขวานใหญ่โผล่มาในมือ เขากระโดดขึ้นแล้วฟันขวานเข้าใส่หัวของ จางเทีย แล้วคำรามออกมา – “ ตายซะ…”
ในเวลาเดียวกันนายพลดินตัวผอมเตี้ยด้านหลัง จางเทีย ก็พุ่งออกมาจากด้านล่างโต๊ะและใช้มีดรูปงูแทงเข้าใส่ จางเทีย
คนหนึ่งอยู่ในอากาศ อีกคนอยู่ที่พื้น คนหนึ่งตะโกนบอกอย่างชัดเจน อีกคนน่ะเงียบ ถือว่าเป็นการร่วมมือที่ดี !
เรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจชอบ
