เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) ฉบับแปลใหม่ !!! - ตอนที่ 351: จอมยุทธ์ช่วยหญิงงาม (1)
ครึ่งวันต่อมา เจี้ยนเฉินพยายามหลบหนีจากการติดตามโดยอาศัยกองคาราวานออกจากเมืองทหารรับจ้าง เขาออกเดินทางโดยไม่หลงเหลือร่องรอยและต้องไม่มีใครจับได้
เจี้ยนเฉินได้แยกตัวออกมาหลังจากที่กองคาราวานออกจากเมืองมาได้สักพักหนึ่ง เขาไม่เห็นใคร เขาจึงได้ลงจากสัตว์อสูรและเริ่มใช้ทักษะมายาพริบตาของเขา
“วูบ ! ”
ด้วยการใช้ทักษะมายาพริบตาเจี้ยนเฉินได้เดินทางไปด้านหน้าเหมือนกับลูกศรและเหลือเพียงเงาติดตาเอาไว้ขณะที่เดินทางด้วยความเร็วสูงสุด
ทักษะมายาพริบตานั้นลึกซึ้งอย่างมาก เจี้ยนเฉินใช้เวลานานแค่เอื้อมก่อนที่จะเชี่ยวชาญเพียงแค่พื้นฐาน ความลำบากมันยิ่งแตกต่างกันมาขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าตั้งแต่ที่เขาเริ่มเรียนรู้ทักษะมายาพริบตา นี่หมายความว่าเจี้ยนเฉินมีความเข้าใจแต่โลกมากขึ้น แต่นั่นก็ถ้าเขาไม่ใช่เซียนปฐพี เขาก็ไม่สามารถเรียนรู้ทักษะมายาพริบตาได้
อีกครึ่งชั่วยามต่อมาเจี้ยนเฉินก็เดินทางต่อไปได้กว่า 1,000 กิโลเมตรห่างจากเมืองทหารรับจ้าง เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดและมองหาที่ปลอดภัย เขาควักแกนอสูรระดับ 5 ออกมาและเริ่มดูดซับเพื่อฟื้นฟูพลังปราณ
หลังจาก 2 ชั่วยามพลังเซียนของเจี้ยนเฉินได้รับถูกฟื้นฟูขึ้นมาอย่างเต็มที่ ทำให้เขาสามารถเดินทางต่อไปด้วยทักษะมายาพริบตาอีกครั้ง
สองวันต่อมาในเมืองทหารรับจ้าง ชายที่จับตามองเจี้ยนเฉินไม่เป็นแม้แต่เงาของเจี้ยนเฉินที่กำลังศึกษาอยู่ภายใน ท้ายที่สุดแล้วคนที่มีความสามารถแบบเขาจะอยู่ได้โดยไม่ดื่มหรือกินได้ไปหลายวันเพื่อมุ่งไปที่การบ่มเพาะอย่างเดียว ดังนั้นจึงไม่มีกังวลเกี่ยวกับคนที่ติดตามมากเกินไป นอกจาหนี้ยังมีคนนับไม่ถ้วนอยู่รอบ ๆ โรงเตี้ยมทั้งกลางวันกลางคืนเช่นกัน แม้แต่แมลงวันก็ไม่อาจเล็ดรอดไปจากพวกเขาได้หากพวกเขาต้องการ
ในช่วงเวลานั้นทหารรับจ้างจำนวนมากได้เข้ามาในโรงเตี้ยม หลังจากที่ทานอาหารแล้วก็มีคนหนึ่งได้เดินเข้ามายังห้องที่เขาจองเอาไว้
“ปัง ! ”
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนด้วยความโกรธ คนที่เฝ้าเจี้ยนเฉินก็ตกตะลึงและตอบสนองโดยทันที วิ่งไปที่ชั้นสองทันทีที่ห้องของเจี้ยนเฉิน พวกเขาเปิดประตูออกมาและเห็นมีชายคนหนึ่งกำลังก่นด่าอยู่ที่พื้นอย่างรุนแรง บนเพดานมีรูกว้างเพียงครึ่งเมตร
"ไม่ได้การแล้ว เขาหนีไปได้ ! "ทุกคนเริ่มใบหน้าซีดเซียว พวกเขารีบไปบอกคนอื่นก่อนที่จะออกเดินทางเพื่อตามหาเขา
ไม่นานหลังจากนั้น ข่าวที่เจี้ยนเฉินหายไปอย่างกะทันหันก็เข้าหูตระกูลเจียเต๋อและผู้อาวุโสของตระกูลชิ ทันใดนั้นผู้เฒ่าทั้งสองก็ระเบิดความโกรธออกมาและก่นด่าคนพวกนั้นอย่างรุนแรง
ผู้อาวุโสสามยังคงสงบกว่าผู้อาวุโสสี่ เขามองไปที่ชายที่คุกเข่าด้านหน้าและถามว่า "เจ้าไม่เห็นเจี้ยนเฉินออกไปงั้นรึ?"
ชายผู้นั้นก็บอกสิ่งที่รู้ให้กับผู้อาวุโสสามทันที
เมื่อได้ยินอย่างนั้น ผู้อาวุโสก็เพียงแค่ครุ่งคิดอยู่พักหนึ่ง "ดูเหมือนว่าเจี้ยนเฉินคนนี้จะแปลงโฉมของเขาและลอบออกไปอย่างลับ ๆ ข้าไม่คิดว่าเขาจะมีทักษะเช่นนี้ด้วย"
"ผู้อาวุโสสาม เช่นนั้นเราควรจะทำอย่างไรดี ? " ผู้อาวุโสสี่พูด อาวุโสสามนั้นเป็นคนฉลาดกว่าผู้อาวุโสหนึ่งและสอง ดังนั้นเขาจึงถามหาแผนการเพื่อที่จะได้หาวิธีใหม่
"มีอะไรอีก ? ให้ทุกคนเริ่มหาเจี้ยนเฉินและส่งข่าวกลับไปยังตระกูลเพื่อให้พวกเขาช่วยเหลือ จากนั้นก็ให้คนไปตั้งรางวัลค่าหัวของเจี้ยนเฉิน" ผู้อาวุโสสามพูด
"เจี้ยนเฉินเป็นราชาทหารรับจ้าง ถ้าเราไปที่สมาคมทหารรับจ้างเพื่อไปตั้งค่าหัวของเขา อย่างนั้นคนทั้งเมืองจะรู้หรือไม่ว่าเราได้เป็นศัตรูของเขา ? สิ่งเหล่านี้จะทำให้ทุกคนมองเราในแง่ไม่ดี" ผู้อาวุโสสี่กลัวผลกระทบที่ตามมา
"ไม่ต้องกังวล ผู้อาวุโสสี่ แม้ว่าพวกเขาจะรู้ เมืองก็จะไม่มายุ่งกับเรา มันจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อพวกเขามีความสัมพันธ์กันถึงจะเข้ามาแทรกแซง แต่นอกเหนือไปจากนั้น พวกเขาจะไม่ลงมือ" ผู้อาวุโสสามพูดอย่างมั่นใจ
ฝากความหวังไว้กับผู้อาวุโสสาม อาวุโสสี่ก็สั่งการออกมา "เจ้าทุกคนได้ยินคำพูดของอาวุโสสามแล้วนี่ ไปจัดการซะ ! "
ในเวลาเดียวกันตระกูลเจียเต๋อก็จ้องมองไปที่ชายทั้งสองอย่างฉุนเฉียวเบื้องหน้าของพวกเขา "ไม่ได้เรื่อง ! เร็วเข้า ไปตามหาเขา ! จ้างคนในเมืองเพื่อค้นหาเขาและถ้าเจ้าไม่พบ เจ้าก็ไม่ต้องกลับมา ! "
"ขอรับ ขอรับ ข้าจะไปทันที" ชายในห้องรับคำเพื่อหวังว่าจะลดหย่อนโทษของพวกเขาก่อนที่จะออกไปจากห้อง
…….
หลังจากสองวันก่อนออกเดินทาง เจี้ยนเฉินก็ได้คิดแล้วว่าเขาคงจะเดินทางห่างจากเมืองทหารรับจ้างไปกว่า 10,000 กิโลเมตรและตอนนี้เขาก็ได้ปลอดภัยชั่วคราว
เจี้ยนเฉินได้อาบน้ำที่ข้างลำธารเล็ก ๆ จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่จากเข็มขัดมิติ รูปร่างหน้าตาของเขาก็เปลี่ยนกลับมากลายเป็นเด็กหนุ่มก่อนที่จะออกเดินทางอีกครั้ง
เนื่องจากการแข่งขัน มีหลายคนรู้จักเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของเขา
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ลดความเร็วลง จากสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับตำแหน่งเมืองชั้นสองตามแผนที่นั้นอยู่ห่างจากเขาไปประมาณ 100 กิโลเมตร
เรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจชอบ
