INVINCIBLE โลกอมตะ - บทที่ 138: "ไปฆ่าหวงเสี่ยวหลง!"

ขณะที่หนิงหวัง และเหม่ยเซินกระโดดไปทางเฟยฮาว ทั้งสองได้เรียกจิตวิญญาณของตนออกมา
วิญญาณของหนิงหวังคือแมงมุม และบนตัวของมันแสดงให้เห็นถึงรูปแบบแสงสะท้อนของแสง นี่คือแสงสายรุ้งเจ็ดสาย และนี่เป็นหนึ่งในจิตวิญญาณที่เป็นพิษมากที่สุด
พิษที่สามารถผสมผสานเข้ากับการไหลเวียนของอากาศทำให้ยากต่อการตรวจจับ แม้ว่าผู้เชี่ยวชาญที่เป็นจุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลายก็จะไม่สามารถตรวจสอบสิ่งที่ปนเปื้อนในอากาศนี้ได้ 
หนิงหวังทำหน้าที่ได้อย่างรวดเร็วหลังจากที่เรียกจิตวิญญาณของตนโดยการเปลี่ยนวิญญาณทันที ทั้งสองแขนของเขาถูกปกคลุมไปด้วยแสงสายรุ้ง และหนามเล็ก ๆ ที่เป็นพิษจำนวนมากที่ดูเหมือนขนของแมงมุมโผล่ขึ้นมา ขนหนามที่มีพิษพร้อมที่จะเจาะเข้าไปในร่างกายของเฟยฮาว
ในทางตรงกันข้ามจิตวิญญาณของเหม่ยเซิน เป็นเถาวัลย์สีดำที่เต็มไปด้วยหนาม เห็นได้ชัดว่าเป็นอีกหนึ่งชนิดของจิตวิญญาณการต่อสู้ที่เป็นพิษ หลังจากการกระทำของหนิงหวัง จิตวิญญาณของเหม่ยเซินก็ทำการเปลี่ยนวิญญาณเช่นกัน และเริ่มโจมตีเฟยฮาว
หลังจากที่เฝ้ามองเฟยฮาวไม่กล้าที่จะประมาทพวกเขา เขาเรียกจิตวิญญาณการต่อสู้แม่น้ำสีเงิน และใช้การเปลี่ยนวิญญาณในทันที และทำการรับมือกับการโจมตีของหนิงหวัง และเหม่ยเซิน
ในเวลาเดียวกันผู้เชี่ยวชาญทั้งสี่คนที่อยู่เบื้องหลังหนิงหวัง และเหม่ยเซินก็เริ่มลงมือกับหวงเสี่ยวหลง คนทั้งสี่นี้มีจิตวิญญาณการต่อสู้เช่นเดียวกัน: นั่นคือเคียว !
จากความยาวของเคียวมีรูปแบบที่มีลักษณะคล้ายกับฟันที่แหลมคม
เมื่อโจมตีพร้อมกันทั้งสี่คน พวกเขาสร้างรูปแบบเพื่อเพิ่มพลังโจมตีให้มากขึ้น
ทั้งสี่คนเป็นผู้เชี่ยวชาญอยู่ในจุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลาย เมื่อพวกเขารวมพลังกัน พลังของพวกเขาไม่ได้ด้อยไปกว่านักรบเหนือธรรมชาติระดับแรกเช่น เหม่ยเซิน
แต่การแสดงออกของหวงเสี่ยวหลงยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลง มีดคู่เทพอสูรปรากฏขึ้นในมือของเขา และด้วยมีดคู่เทพอสูรของเขาความวุ่นวายของนรกก็ออกมาทักทายคนทั้งสี่ หวงเสี่ยวหลงเปลี่ยนร่างเข้าสู่ร่างเทพอสูร เมื่อรวมกับความสามารถทางจิตวิญญาณเงาปีศาจ, หวงเสี่ยวหลงมีการเคลื่อนที่เหนือกว่าคนทั้งสี่
ทุกครั้งที่พวกเขาเห็นว่าการโจมตีของพวกเขากำลังจะไปถึงหวงเสี่ยวหลง เขาก็สามารถหลบพวกเขาได้ในจังหวะสุดท้ายทุกครั้ง
ยิ่งพวกเขาต่อสู้กันมากเท่าไรก็ยิ่งตกใจมากเท่านั้น
"เจ้า, เจ้าก้าวเข้าสู่ขั้นนักรบระดับสิบ?!" หนึ่งในสี่คนนั้นอดที่จะถามไม่ได้
ไหนหัวหน้าเหม่ยเซิน และผู้นำหนิงหวังกล่าวว่าเด็กน้อยผู้นี้เป็นนักรบระดับเก้าหรือไม่? หรือมากที่สุดก็แค่นักรบระดับเก้าขั้นกลาง ? แต่ตอนนี้หวงเสี่ยวหลงอยู่ข้างหน้าพวกเขาได้ผ่านสู่นักรบระดับสิบ!
จุดที่น่าตกตะลึงสำหรับคนทั้งสี่เหล่านี้มากที่สุดก็คือการร่วมมือโจมตีของพวกเขาล้มเหลวในการฆ่าหวงเสี่ยวหลงทุกครั้ง!
ไม่สนใจคำถามของชายคนนั้นหวงเสี่ยวหลงกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ และร่างกายของเขาก็เริ่มพลิกตัวหมุนเร็วขึ้น ริ้วของสายฟ้าสว่างเป็นประกาย สายฟ้าผ่าไปที่คนทั้งสี่ในทุกครั้งที่หวงเสี่ยวหลงกวัดแกว่งมีดคู่เทพอสูร
ในการโจมตีของเขาทำให้บรรดาผู้เชี่ยวชาญทั้งสี่เกิดความกลัว
เมื่อถึงจุดนี้หวงเสี่ยวหลงก็ลอยกลับมาที่พื้น แสงสีดำแผ่ซ่านไปทั่วร่างหวงเสี่ยวหลง และเสียงคำรามของมังกรก็สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งท้องฟ้าดังก้องอยู่ในถนนโดยรอบในเวลานี้ทุกใบหน้าของพวกสาวกของหอไร้เมฆามีแต่ความสับสน มังกรดำโผล่ขึ้นมาที่เบื้องหลังของหวงเสี่ยวหลง
แม้ว่าทุกคนจะรู้ว่าจิตวิญญาณของหวงเสี่ยวหลงมมีระดับสิบสอง และเป็นปฐมมังกรดำ จากข้อมูลที่พวกเขารวบรวมมาได้ แต่เมื่อมาเห็นด้วยตาของพวกเขาเองยังคงรู้สึกหวาดกลัว
มังกรสีดำคำรามขึ้นไปสู่ท้องฟ้าแผ่กระจายความกดดันของกลิ่นอายจากมังกรกวาดออกไปทั้งสี่ทิศ ในเสี้ยวอึดใจต่อมาแสงไฟสว่างจ้า และหวงเสี่ยวหลงทำการเปลี่ยนวิญญาณ หลังจากจิตวิญญาณของหวงเสี่ยวหลงเปลี่ยนเป็นชั้นเกล็ดสีดำมันเงาปกคลุมทั่วผิวของเขา และแขนของเขาดูเหมือนจะมีขนาดที่ใหญ่กว่าเดิม นิ้วมือของเขากลายเป็นกรงเล็บของมังกร และมีรอยสักของมังกรดำโผล่ขึ้นมาบนหลังของเขา
ปีกของปีศาจบนด้านหลังของหวงเสี่ยวหลงไม่ได้หายไปแม้กระทั่งหลังจากที่เขาใช้การเปลี่ยนวิญญาณ
ปีกยังคงกระพือ และภาพเงาของหวงเสี่ยวหลงเริ่มหายไปจากสายตาของผู้คน และไปปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญทั้งสี่ของหอไร้เมฆา เขายกแขนทั้งสองข้างขึ้น และเล็งการโจมตีไปที่หนึ่งในนั้น เมื่อฝ่ามือกำลังจะไปถึงที่ด้านหน้าของหนึ่งในสี่คนนั้น เสียงกรีดร้องถึงอันตรายดังขึ้นเขาจึงยกมือขึ้นเพื่อหวังจะต้านการโจมตีที่มาจากหวงเสี่ยวหลง
ปัง!!! 
เสียงดังสนั่นขึ้น และคนที่เหลือเห็นว่าเพื่อนของเขากำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด และร่างของเขาก็พลิกกลับกระเด็นออกไป แขนขวาของเขาที่ชนกับฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลงห้อยลงมาจากไหล่
ผลกระทบที่รุนแรงจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ได้หักแขนขวาของเขาเสียแล้ว!
"เจ้า!" คนที่เหลือมองไปที่หวงเสี่ยวหลงด้วยความตกใจ
หลังจากการเปลี่ยนแปลงของพลังอำนาจการโจมตีของหวงเสี่ยวหลงก็ได้เกินความเข้าใจของพวกเขาแล้ว!
แม้กระทั่งคนที่อีกเพียงครึ่งก้าวก็จะกลายเป็นนักรบเหนือธรรมชาติก็ยังถูกผลักกลับ และจากการเคลื่อนไหวครั้งเดียวนั้นเขาได้ค้นพบว่าการป้องกันร่างกายของหวงเสี่ยวหลงนั้นน่ากลัวเป็นอย่างมากโดยเมื่อเทียบกับพลังของเหม่ยเซิน ที่เพิ่งผ่านเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ!
เมื่อถึงจุดนี้อีก 3 คนก็ได้ร่วมมือกันทำร้ายหวงเสี่ยวหลงด้วยกันอีกครั้ง
ทั้งสามคนร้องตะโกนออกมาพร้อมกัน และเคลื่อนไหวออกไปตรง ๆ มือของพวกเขาเหวี่ยงออกเช่นเคียวสามเล่มที่โผล่ขึ้นกลางอากาศรวมร่างกันเป็นเคียวขนาดใหญ่ พวกเขาหมุนวนไปเรื่อย ๆ ในอากาศขณะเดียวกันก็ปล่อยแสงของเคียวอันคมกริบยิงไปทางหวงเสี่ยวหลง และพื้นที่รอบ ๆ ตัวเขา
ยากมากที่การป้องกันของหวงเสี่ยวหลงจะต้านรับจากการโจมตีในครั้งนี้ และมันจะรับประกันได้ว่าเขาจะจบลงด้วยการกลายเป็นชิ้นเนื้อหลาย ๆ ชิ้น เพราะเขายังคงเป็นเพียงนักรบระดับสิบ
อย่างไรก็ตามก่อนที่ทั้ง 3 คนจะมีความสุข ภาพเงาของหวงเสี่ยวหลงก็หายตัวไปก่อนที่เคียวจะแตะเส้นผมของเขา
ความสามารถทางจิตวิญญาณ: ปกปิดซ่อนเร้น!
เมื่อหวงเสี่ยวหลงประสบความสำเร็จในการก้าวเข้าสู่นักรบระดับสิบ ระยะเวลาปกปิดพื้นที่ของเขาได้เพิ่มขึ้นถึงสิบห้าลมหายใจ นอกจากนี้เมื่อเขาซ่อนตัวอยู่ในช่องว่างมิติแม้แต่ระดับผู้เชี่ยวชาญขั้นนักรบเหนือธรรมชาติก็ไม่สามารถตรวจพบการปรากฏตัวของเขาได้
การเฝ้าดูการโจมตีที่ยอดเยี่ยมของพวกเขากับพื้นที่ว่างเปล่า จิตใจของทั้งสามคนหายวับไปสักครู่จ้องไปที่จุดที่หวงเสี่ยวหลงได้หายตัวไป
แต่แสงแวววาวจู่โจมเข้าสู่ดวงตามันทำให้เกิดความตกใจ ทั้งสามคนก็รีบถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็มีคนที่สายเกินไป คมมีดของมีดคู่เทพอสูรได้ตัดผ่านลำคอของมนุษย์ได้อย่างง่ายดาย
หวงเสี่ยวหลงโผล่ออกมาจากที่ซ่อน
หนิงหวัง และเหม่ยเซินที่กำลังต่อสู้กับเฟยฮาว ได้มองข้ามหวงเสี่ยวหลงมากเกินไป ในเวลานี้สิ่งที่ทั้งคู่ได้เห็นทำให้ทั้งคู่ตกใจเมื่อเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
สี่ผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในจุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลายที่ครอบครองวิญญาณแบบเดียวกันไม่สามารถจัดการกับหวงเสี่ยวหลงได้ ?!
หวงเสี่ยวหลงมุ่งตรงไปถึงคนที่แขนข้างขวาหักเกือบจะทันที เมื่อจู่ ๆ เขาได้เห็นหวงเสี่ยวหลงและปลายของคมมีดของมีดคู่เทพอสูรได้ปรากฎตัวออกมาอยู่เต็มวิสัยทัศน์ของเขา ในตอนท้ายเช่นเดียวกับศพแรก ลำคอของเขาถูกตัดโดยหวงเสี่ยวหลง
ผู้เชี่ยวชาญถูกสังหารไปสองคนแล้ว!
คนที่เหลืออีกสองคนจากเดิมทั้งสี่คนมองอย่างหม่นหมองไปที่หวงเสี่ยวหลง ความกลัว และอาการตกใจถูกเขียนขึ้นทั่วใบหน้าของพวกเขา พวกเขาสูญเสียความกล้าหาญ และจิตวิญญาณที่จะต่อสู้กับหวงเสี่ยวหลงแล้ว
"เหม่ยเซิน, เจ้าไปฆ่าหวงเสี่ยวหลง!" หนิงหวังออกคำสั่งอย่างกระทันหัน "ข้าจะรับมือเฟยฮาว;เอง! "
เหม่ยเซินพยักหน้า เขาพุ่งเข้าใส่เฟยฮาว และใช้พลังเป็นแรงผลักดันให้หลุดออกจากสนามรบและพุ่งเข้าหาหวงเสี่ยวหลงในเสี้ยวอึดใจต่อมา เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถพึ่งพาผู้ใต้บังคับบัญชาเหล่านี้ได้อีกต่อไปเนื่องจากพวกเขาไม่สามารถฆ่าหวงเสี่ยวหลงได้
เหม่ยเซินมุ่งมั่นที่จะฆ่าหวงเสี่ยวหลงด้วยการชก และใช้เถาวัลย์สีดำของเขาเพื่อขัดขวางการเคลื่อนไหวของหวงเสี่ยวหลง
หวงเสี่ยวหลงเลือกที่จะไม่ปะทะกับเหม่ยเซินโดยตรง ในพริบตาเขาได้หลบการโจมตีของเหม่ยเซิน
เห็นหวงเสี่ยวหลงหลีกเลี่ยงการโจมตีได้อย่างราบรื่น ดวงตาของเหม่ยเซินก็ดูจะคลุ้มคลั่งมากขึ้น ในขณะที่เขาเดินหน้าเข้าหาหวงเสี่ยวหลงอีกครั้งอย่างช้า ๆ ทีละก้าว "หวงเสี่ยวหลงดูเหมือนว่าข้าจะประเมินเจ้าต่ำเกินไป ความเร็วของการเจริญเติบโตของเจ้าเกินสมมติฐานของข้า ไม่เพียง แต่เจ้าสามารถหักผ่านไปจนถึงนักรบระดับสิบ แต่เจ้าถึงกับสามารถก้าวไปสู่จุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลายได้!
"แต่ข้าปฏิเสธที่จะเชื่อว่า นักรบเหนือธรรมชาติเช่นข้าจะไม่สามารถฆ่าเจ้าได้ในวันนี้!"