Holistic Fantasy - บทที่ 35: อาวุธเวทและแขนปีศาจ!

“โฮกกกกก—!”

เมื่อโนอาห์ได้ยินเสียงคำรามอีกครั้ง เขาก็เห็นเจ้าของเสียงนั้น

เขารีบวิ่งไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เห็นร่างสิ่งมีชีวิตสูง 3 เมตรที่มีหัววัวและลำตัวเหมือนมนุษย์ มันเป็นมิโนทอร์สองเท้าถือลำต้นของต้นไม้ขนาดใหญ่ในมือข้างหนึ่ง และอีกมือหนึ่งมีเด็กกรีดร้อง มันตะโกนขึ้นสู่ท้องฟ้า

ข้างหน้ามิโนทอร์มีเด็กผมขาวคู่หนึ่ง ผู้ชาย 1 คน และผู้หญิง 1 คน หนึ่งในนั้นมีใบหน้าที่น่าสะพรึงกลัวขณะที่เขานั่งลงบนพื้น ขณะที่อีกคนยืนอยู่ตรงนั้นเผชิญหน้ากับมิโนทอร์ด้วยใบหน้ากังวล

เด็กกรีดร้องที่มิโนทอร์จับได้คือลิซานน่า! ในขณะเดียวกันคนที่นั่งอยู่บนพื้นคือเอลฟ์แมน และคนที่กัดฟันขณะเผชิญหน้ากับมิโนทอร์คือมิร่า!

มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายและบ้าคลั่ง เป็นสัตว์วิเศษที่โหดร้าย ไร้เหตุผล

ในป่าแมกโนเลีย บางครั้งโนอาห์จะพบกับสิ่งมีชีวิตประเภทนี้โดยไม่ได้ตั้งใจในขณะที่เพื่อนร่วมกิลด์ของเขาพาไป มันคือสัตว์วิเศษที่ทำให้จอมเวทธรรมดาหวาดกลัว!

ทำไมถึงมีของระดับนี้ในป่านี้ที่มีเพียงสัตว์ป่าเท่านั้นที่ควรปรากฏ?

โนอาห์อาจไม่พบคำตอบสำหรับคำถามนี้ และไม่มีความอยากรู้ด้วย

“มอออออ—!”

“มิร่าเน่—!”

“ลิซานน่า!”

พวกมิโนทอร์ส่งเสียงโห่ร้อง ลิซานน่าร้องขอความช่วยเหลือ และเสียงร้องด้วยความตกใจของมิร่าเจนปะปนกันไป รูม่านตาของโนอาห์ที่อยู่ลึกราวกับดวงดาวหดตัวลงเมื่อเขาเร่งความเร็วให้ถึงขีดสุด

แต่ถึงกระนั้นด้วยความเร็วปัจจุบันของเขา ก็ยังต้องใช้เวลาชั่วครู่ก่อนที่เขาจะสามารถไปถึงทั้งสามคนได้

ในช่วงเวลานี้ หากมิโนทอร์จับลิซานน่าแน่นๆ เด็กหญิงตัวน้อยผู้น่ารักจะเสียชีวิตจากการถูกบีบ

ไม่มีเวลาแล้ว!

ไม่ทันแน่!

หัวใจของโนอาห์เต้นเร็วขึ้น เขาคว้าถุงผ้ารูปแท่งไว้ด้านหลังไหล่โดยไม่ลังเลขณะดึงมันออกมา

วินาทีถัดมา ด้ามดาบเล่มหนึ่งเผยตัวออกมา และโนอาห์ก็คว้ามันไว้

โนอาห์ไม่ได้แกะเปลือกออกทันที เขากลับใช้เวทย์มนตร์ขนาดมหึมาภายในตัวเขาและส่งเข้าไปในดาบผ่านจุดสัมผัสระหว่างด้ามและมือ

เวง !!(เสียงสั่นสะเทือน)

ดาบยังคงอยู่ในปลอกของมันเต้นเป็นจังหวะและปล่อยแสงอันเจิดจ้าออกมา

ชิ้ง

มิร่าเจนกำลังวางแผนที่จะเสี่ยงชีวิตและโจมตีมิโนทอร์เพื่อช่วยลิซานน่า แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ลงมือ เสียงฟันดาบก็ดังขึ้นทั่วทุกมุมของพื้นที่นั้นและกลายเป็นเสียงสะท้อนภายในป่า

วินาทีถัดมา ลิซานน่าที่ถูกจับโดยมิโนทอร์ มิร่าเจนที่เผชิญหน้ากับมิโนทอร์หรือเอลฟ์แมนที่ทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความกลัว ทั้งสามคนต่างก็เห็นในสิ่งเดียวกัน

แสงสว่าง.

มันพุ่งออกมาจากมุมหนึ่งของป่าราวกับดาวหางที่กำลังเคลื่อนที่ โดยทิ้งร่องรอยแสงอันเจิดจ้าไว้เบื้องหลัง

แสงปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน มันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงอากาศที่สั่นสะเทือนและโซนิคบูม พุ่งผ่านไปชนมิโนทอร์ราวกับอุกกาบาตจากฟากฟ้า

พิซซซ!!

เสียงฉีกขาดและสิ่งที่ตามมาคือสายฝนเลือด

มิโนทอร์ไม่มีโอกาสได้ร้องออกมา เนื่องจากบาดแผลขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตั้งแต่กลางเอวของมัน มิโนทอร์ถูกแยกออกเป็นสองส่วนในแนวนอน!

พิซซซซ

เลือดยังคงหลั่งไหลลงมาทำให้บริเวณนั้นกลายเป็นพื้นเลือด

ตึง

ครึ่งบนและครึ่งล่างของมิโนทอร์กระทบพื้นพร้อมกัน ทำให้เลือดกระเซ็นไปทั่วทุกหนทุกแห่งพร้อมกับเสียงหล่นอันดังซึ่งทำให้พื้นสั่นเล็กน้อย

มิร่า เอลฟ์แมนตกตะลึง

สีหน้าตกใจกลายเป็นความหวาดกลัวขณะที่พวกเขากรีดร้อง

ไม่สามารถตำหนิพวกเขาได้ ฉากนั้นสยดสยองอย่างแท้จริง

ในฉากที่มิโนทอร์ที่ตายแล้วนอนแยกออกเป็นสองส่วนในแอ่งเลือดของตัวเองโดยที่ดวงตายังคงเปิดกว้าง มิร่าเจนฟื้นสติขึ้นมาในขณะที่เอลฟ์แมนยังคงกรีดร้องด้วยความตกใจ

“ลิซานน่า!”

เมื่อเธอตะโกนออกไป ก็มีอีกเสียงที่สงบดังขึ้นจากอีกฝั่ง

“ทางนี้”

มิร่าเจนมองมา

อีกด้านหนึ่งของจุดที่มิโนทอร์นอนตายคือโนอาห์กำลังอุ้มลิซานน่าซึ่งเป็นลมหมดสติอยู่ เขาถือดาบผลึกน้ำแข็งที่มีพลังเวทย์มนตร์พุ่งทะลุผ่าน เขาเหลือบมองมิโนทอร์ด้วยใบหน้ารังเกียจมาก

“ดูเหมือนว่าจะแรงเกินไปนะ?”

มิร่าเข้าใจในทันทีว่าคนที่แยกมิโนทอร์นี้ออกเป็นสองส่วนคือคนที่อายุเท่ากันกับเธอ และเธอเคยดูถูกดูแคลนเมื่อไม่นานนี้!

และยิ่งไปกว่านั้น อาวุธที่เขาใช้นั้น ให้ความรู้สึกถึงความงามมากกว่าพลังที่มีอยู่!

เธอไม่เคยมี แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามิร่าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้

ในโลกนี้มีอาวุธที่วิเศษและลึกลับมากมายที่ความสามารถและเอฟเฟกต์ของตัวเองในบางครั้งอาจมีคุณสมบัติเป็นเวทมนตร์ด้วยตัวมันเอง

บางคนเรียกสิ่งนี้ว่าอาวุธเวท ในขณะที่บางคนเรียกมันว่าวงจรเวทย์มนตร์ ล้วนเป็นของล้ำค่าทั้งสิ้น

อาวุธเวทมนตร์แต่ละชิ้นมีความคล้ายคลึงกันในระดับสากลโดยที่พวกเขาทั้งหมดต้องการเวทมนตร์จากผู้ใช้เพื่อเรียกเอฟเฟกต์และการทำงานของมันได้สำเร็จ

เมื่อพิจารณาจากความเปล่งประกายของพลังเวทมนตร์และคมดาบ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอาวุธในมือของเขาจะเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้นอกจากอาวุธเวทมนตร์!

หวนคิดถึงฉากที่มิโนทอร์ถูกฟันผ่าครึ่งซึ่งแสดงซ้ำอย่างต่อเนื่องในหัวของมิร่าเจนและเอลฟ์แมน ทั้งสองตัวแข็งทื่อและไม่สามารถพูดอะไรได้เป็นเวลาครึ่งวัน

โนอาห์มีสีหน้าเหมือนกันแต่ไม่ใช่เพราะเขาแยกมิโนทอร์ออกเป็นสองส่วนเพราะใช้กำลังมากเกินไปภายใต้การบังคับพลังเวท แต่เป็นเพราะสิ่งที่เขาเห็นเมื่อมองไปที่มิร่าเจน

เขายังคงจ้องมองที่มือข้างหนึ่งของเธอด้วยใบหน้าที่จริงจัง

นั่นเป็นเพราะแขนของมิร่าเจนซึ่งน่าจะดูเหมือนมนุษย์ได้บิดเบี้ยวเป็นสิ่งที่ดูเหมือนว่าเป็นของสัตว์ป่าหรือสัตว์อสูร มันส่งออร่าสีดำที่สามารถทำให้หัวใจของใครๆ เย็นลงได้

มันเป็นแขนที่ปีศาจเท่านั้นที่มี!

เมื่อสังเกตเห็นการจ้องมองของเขา ใบหน้าของมิร่าเปลี่ยนไปและดูเหมือนว่าเธอจะจำได้ว่าเธอดูเป็นยังไงขณะที่เธอซ่อนแขนที่ดูคล้ายปีศาจไว้ข้างหลังเธอ การแสดงออกที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

สถานที่ตกอยู่ในความเงียบ

…..

ที่ถ้ำที่โนอาห์ เวนดี้และเจราลพักอยู่เมื่อสามวันก่อน

ในตอนนี้ เวนดี้และเจราลไม่ได้อยู่กับเขาแล้ว แต่จำนวนคนในถ้ำนี้ก็ไม่ลดลงแต่กลับเพิ่มขึ้น

ลิซานน่าตื่นแล้วและกำลังรอเอลฟ์แมนอยู่ข้างกองไฟ เธอเหลือบมองไปยังทิศทางที่มิร่าและโนอาห์อยู่ด้วยกันด้วยท่าทางกังวลและเคร่งขรึม

โนอาห์และมิร่ายืนอยู่ข้างผนังถ้ำทั้งสองข้างมองดูกันและกันจากระยะห่างที่ตกลงกันโดยปริยาย โดยให้หลังพิงกำแพง พวกเขายังคงเงียบ

โนอาห์ชักดาบแล้วใส่กลับเข้าไปในถุงผ้า เขาวางมันไว้ที่ด้านข้างของกำแพงแล้ว เขาจับตาดูมิร่าในขณะที่ดวงตาของเขาแสดงให้เห็นว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

มิร่ามีการแสดงออกแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากตัวตนที่เย่อหยิ่งและหรูหราที่เขาพบเมื่อ 3-4 วันก่อน ตอนนี้มิร่าสวมเสื้อคลุมขณะที่เผยให้เห็นทุกส่วนของเธอ ยกเว้นมือที่ดูราวกับปีศาจซึ่งเธอซ่อนอยู่หลังเสื้อคลุม เธอดูมืดมนเพราะเรื่องก่อนหน้านี้

ภายใต้สภาพที่เป็นอยู่เช่นนี้ บรรยากาศภายในถ้ำเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ ตึงเครียดจนลิซานน่าและเอลฟ์แมนแทบจะหายใจไม่ออก

โนอาห์ริเริ่มบทสนทนา

“มันไม่ใช่ว่าคุณควรบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ fanfic trans นะครับ