ตอนที่ 543: ย่างก้าวของสงคราม
เมื่อระบบแสงแบบอนาล็อกของเมืองในอวกาศค่อย ๆ สว่างขึ้น วันใหม่ก็มาถึง
หลังจากชุยเว่ยฉวนกินอาหารเช้าเสร็จ เขาก็ร่ำลาภรรยาของเขาและรีบไปที่ห้องปฏิบัติการขึ้นรูปแม่เหล็ก
ต้องขอบคุณประกาศนียบัตรในระหว่าง 10 ปีที่ผ่านมาของเขา และความคิดนั้นก็แวบเข้ามาในใจของเขาเป็นครั้งคราว ในที่สุดตอนนี้เขาก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากผู้ช่วยวิศวกรให้เป็นรองวิศวกรตามที่เขามุ่งหวัง ไม่เพียงแต่เงินเดือนและสวัสดิการของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากมาย ตอนนี้เขาอยู่ในชนชั้นสูงของลำดับชั้น
แน่นอนว่าเขามีคุณสมบัติที่จะซื้อยานรับส่งได้ แต่ทว่ามันมีราคาแพงและเขาก็ไม่ยินดีที่จะจ่ายสำหรับสิ่งนั้นเพราะเขาคุ้นเคยกับการใช้เงินของเขาอย่างประหยัด นอกจากนี้ห้องปฏิบัติการก็อยู่ใกล้กับบ้านของเขา เขาสามารถไปถึงที่นั่นได้โดยเดินประมาณ 10 นาที เขาถือว่ามันเป็นการฝึก
เมืองในอวกาศได้แบ่งออกเป็น 2 โซน ซึ่งคือโซนที่มีแรงโน้มถ่วงและโซนที่ไม่มีแรงโน้มถ่วง หน่วยงานที่เกี่ยวกับการทดลองส่วนใหญ่มารวมตัวกันในโซนที่มีแรงโน้มถ่วง เว้นแต่จะมีการร้องขอจากการทดลองนั้น ไม่มีใครเต็มใจที่จะอยู่ในพื้นที่ที่ไม่มีแรงโน้มถ่วง
โดยทั่วไปโซนที่ไม่มีแรงโน้มถ่วงจะเป็นเขตอุตสาหกรรมซึ่งไม่มีคนคอยควบคุม
ในขณะที่เขาเดินไปตามถนน มันมีผู้คนจอแจและมีเสียงดังผิดปกติ
เมืองในอวกาศเป็นเมืองที่มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีอย่างไม่ต้องสงสัย
มีหลังคาเรืองแสงที่ทำจากคาร์บอนไฟเบอร์ที่มีความสูงหลายร้อยเมตรซึ่งเลียนแบบท้องฟ้าสีฟ้าและเมฆสีขาว นอกจากนี้ยังมีการจัดทำสายลมอ่อน ๆ ที่เกิดจากการไหลเวียนของอากาศ พวกเขารู้สึกราวกับว่าพวกเขาอาศัยอยู่ในเมืองบนโลก พวกเขาไม่ได้รู้สึกฝืนทนและอึดอัดเลย
ต้องขอบคุณทรัพยากรที่มีให้ไม่จำกัด แม้แต่รัฐบาลหัวอนุรักษ์นิยมก็ใช้กำลังคนและทรัพยากรจำนวนมากเพื่อตกแต่งเมืองเหมือนกับจินตนาการ
นิยามของจินตนาการคืออะไร ? ผู้คนก็จะบอกว่าสูงและแปลก !
ตึกระฟ้าที่สูงขึ้นไปบนท้องฟ้าเป็นอาคารที่มีลักษณะแปลก ๆ
ตึกระฟ้าหรืออาคารที่มีรูปร่างแปลกตาไม่สามารถพบเห็นได้ที่เมืองในอวกาศ แน่นอนว่าสามารถพบเห็นได้แค่ 3-4 ชั้นเป็นส่วนมากและแน่นอนพวกมันจะไม่เกิน 6 ชั้น
อย่างไรก็ตามมีสิ่งที่ซ่อนอยู่ในรายละเอียด นอกจากวัสดุและเทคโนโลยีทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง มันเป็นเมืองที่มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี มันมีระบบโลจิสติกส์ที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์ที่มีประสิทธิภาพสูง ระบบปรับสภาพอากาศตามการเปลี่ยนแปลงของฤดูทั้งสี่ หลังคาที่เลียนแบบแสงอาทิตย์ รถไฟสุญญากาศและทางหลวงบนท้องฟ้า …
เทคโนโลยีขั้นสูงถูกนำมาใช้ในทุกด้าน ครึ่งแรกของปีแม้กระทั่งชุยเว่ยฉวนที่ทำงานในสาขาการวิจัยก็แทบจะไม่สามารถปรับตัวเข้ากับมันได้ นับประสาอะไรกับผู้คนทั่วไป ในอดีตที่ผ่านโดยทั่วไปเทคโนโลยีถูกใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางทหารและมีโอกาสน้อยที่จะนำมาใช้สำหรับงานพลเรือน
ตอนนี้มันปรากฏอยู่ต่อหน้าผู้คน ทำให้พวกเขารู้สึกว่าเทคโนโลยีถูกนำมาใช้ในทางที่ผิด
คนทั่วไปส่วนใหญ่ไม่เข้าใจการพัฒนาเทคโนโลยีของมนุษย์อย่างละเอียดถี่ถ้วน ระดับการศึกษาของพวกเขาน้อย เนื่องจากหลายคนยังคงอยู่ในระดับการศึกษาเดียวกันกับก่อนออกมาจากโลก
อย่างไรก็ดีทันทีที่พวกเขาตระหนักว่าเทคโนโลยีของมนุษย์ก้าวหน้าไปมากในช่วงประมาณ 10 ปี ดูเหมือนพวกเขาจะรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อมาก
…
บนหน้าจอสามมิติที่ทางแยกมีการเล่นเพลงเก่า ๆ เหมือนเช่นเคย ชุยเว่ยฉวนไม่ได้สนใจกับมันมากนักและรีบเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
วัฒนธรรมของมนุษย์หลังจากการสู้รบได้ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เพราะเพลงและภาพยนตร์ทั้งหมดเป็นสิ่งที่ยังอยู่ในยุคฟื้นฟู เพลงหลายร้อยเพลงและภาพยนตร์มากกว่า 10 เรื่องเล่นซ้ำไปซ้ำมาในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา เขาเบื่อที่จะฟังและดูพวกมัน
ถึงตอนนี้ชุยเว่ยฉวนพบว่าจู่ ๆ ผู้คนก็หยุดเดิน !
"เกิดอะไรขึ้น?" เขาถามตัวเขาเองด้วยความสงสัย เมื่อมองไปที่ฝูงชนเขาก็สังเกตว่าผู้คนต่างจ้องมองไปที่หน้าจอสามมิติ
เขาไม่รู้ว่าเพลงได้หยุดเล่นไปตั้งแต่ตอนไหนและผู้ดำเนินรายการสุดสวยก็ปรากฏบนหน้าจอ
"… เราขอขัดจังหวะสิ่งนี้เพื่อการประกาศเรื่องด่วน ! " ในไม่ช้ารองนายกเทศมนตรีบีเจี้ยนผิงก็ปรากฏบนหน้าจอและสีหน้าของเขาดูเคร่งเครียด เขาเงียบไปชั่วขณะก่อนจะพูดขึ้นว่า "ประชาชนและผู้อยู่อาศัย ฉันเป็นรองนายกเทศมนตรีบีเจี้ยนผิง และในตอนนี้ยังเป็นตัวแทนของนายกเทศมนตรีลู่ด้วย เพื่อทำการประกาศเรื่องสำคัญ" บีเจี้ยนผิงกล่าวอย่างระมัดระวังว่าเขาเป็นตัวแทนของลู่หยวน เขาทำเกินขอบเขตอำนาจของเขา แม้ว่าลู่หยวนอาจจะไม่สนใจ แต่เขาก็ยังจะตกเป็นเป้าหมายของการวิจารณ์ได้ไม่ยาก
"ปี 2010 เป็นวันที่เตือนใจสำหรับมนุษย์ทุกคน มันเป็นช่วงเวลาที่ Glassian ได้ใช้ไวรัสยาแก้พิษ และได้ทำให้เกิดความหายนะที่น่ากลัวขึ้น …"
ชุยเว่ยฉวนและฝูงชนที่กำลังฟังเขา หัวใจของพวกเขาก็จมดิ่งลงและสีหน้าของพวกเขาก็ค่อย ๆ กลายเป็นเคร่งเครียด
"แผนของ Glassians มีเจตนาฆ่าอย่างชัดเจน พวกมันได้สังหารผู้คนไปหลายพันล้านคน หลังจากการทำลายล้างมันทำให้มนุษย์ต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดในกองขี้เถ้า
พวกเขาเป็นทารกแรกเกิด !
ผู้หญิงที่อ่อนแอ !
ประชาชนที่สูงอายุ !
นอกจากนั้นยังมีพ่อแม่ ญาติพี่น้อง และเพื่อนของเราด้วย!
…
บางทีเราอาจโชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่
เราล่าถอยและหลบหนี 