ตอนที่ 523: การทดลอง (2)
ลู่หยวนอยู่ที่ห้องทดลองโลหะอีก 10 วัน จากนั้นเขาก็ไปที่ห้องทดลองชีววิทยา
ผู้ช่วยห้องทดลองที่น่าสงสารซึ่งสวมชุดป้องกันตะกั่วถือถาดฆ่าเชื้อขนาดใหญ่อย่างระมัดระวังมุ่งหน้าไปยังห้องทดลอง เขาพยายามไม่ทำให้เกิดเสียงดังในห้องทดลอง ในขณะที่เขาเหยียบบนพื้นซึ่งป้องกันเสียงได้ แต่ด้วยชุดป้องกันที่หนักของเขา เขาก็ยังทำให้เกิดเสียงดัง
"วางมันไว้ในห้องควบคุม" ลู่หยวนมองดูก้อนเนื้อเล็ก ๆ สีเทาเข้มอย่างละเอียดและพูดโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นเพราะเขาสามารถสัมผัสถึงมันได้
"ครับ นายกเทศมนตรี ! " ผู้ช่วยที่น่าสงสารตัวสั่นเล็กน้อยขณะที่เขาเดินไปที่ห้องควบคุมอย่างระมัดระวัง ทันทีที่เขาวางถาดฆ่าเชื้อขนาดใหญ่ เขาก็รีบออกจากห้องทดลองราวกับว่าเขากำลังหนีจากอันตราย
จริงอยู่ที่ชุดป้องกันจะสามารถปกป้องผลกระทบจากออร่าของเขาได้ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะปกป้องพวกเขาจากความกลัว ทุกคนไม่สามารถสงบใจได้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยักษ์
ลู่หยวนส่ายหน้า เขามองดูวัตถุในมือของเขาอีกครั้ง มันเป็นวัตถุสีเทาเข้มที่มีขนาดเท่าลูกหิน มันดูแข็ง ในความเป็นจริงมันเป็นเพียงเลือดที่อ่อนนุ่มก่อนหน้านี้
เนื้อเยื่อชีวภาพจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากหลังจากการบีบอัด มันคล้ายกับเลือดเมื่อเกิดแรงแวนเดอร์วาลส์ (Van der Waals forces) ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ ซึ่งจะมีความรุนแรงขึ้นอย่างน้อย 10,000 เท่า จากนั้นของเหลวจะกลายเป็นสารที่ใสเหมือนเจล
นี่เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับเลือด สำหรับไขมันนั้น ลักษณะทางกายภาพของไขมันจะเปลี่ยนไปตามความแข็งและความเหนียวของมัน
ถึงแม้ลู่หยวนจะมีพละกำลังที่แข็งแรงมาก แต่เขาก็ยังต้องใช้ความพยายามในการบี้มัน
ยิ่งกว่านั้นมันเป็นแค่เนื้อธรรมดา ถ้ามันเป็นร่างกายของเขาเอง บางทีเนื้ออาจจะทำลายไม่ได้หลังจากการบีบอัดมากกว่าพันเท่า ลู่หยวนไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำมันถูกต้องหรือไม่ ในขณะที่ด้วยร่างกายขนาดใหญ่ของเขา ลู่หยวนไม่มีอะไรจะเสีย เขาไม่มีทางให้หวนกลับอีกแล้ว
ในไม่ช้าลู่หยวนก็สลัดตัวเองออกจากความคิดของเขาและทำลายเนื้อชิ้นแปลก ๆ นั้นโดยการโยนมันเข้าไปในเตาเผา จากนั้นเขาก็เข้าไปในห้องควบคุมและดูถาดฆ่าเชื้อที่ผู้ช่วยของเขาเอามาให้ มีเนื้อเยื่อชีวภาพชนิดต่าง ๆ ในแต่ละถาดที่ผ่านการฆ่าเชื้อ พวกมันยังมีเลือดหยดอยู่ เห็นได้ชัดว่าพวกมันเพิ่งได้มาจากร่างกายของสิ่งมีชีวิต
ลู่หยวนสวมถุงมือยางที่ทำขึ้นเป็นพิเศษและหยิบหัวใจที่ยังคงสูบฉีดอย่างระมัดระวัง
มันเป็นหัวใจของวัว แน่นอนว่ามันเป็นแค่ชื่อ ในความเป็นจริงมันเป็นสิ่งมีชีวิตเทียมที่ถูกสร้างขึ้นมาซึ่งดูคล้ายวัว เนื้อของมันมีรสชาติเหมือนเนื้อวัวเช่นกัน ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือมันมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย
อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าหัวใจนั้นจะใหญ่พอๆ กับฟุตบอลสำหรับมนุษย์ธรรมดา แต่ในมือของลู่หยวนเขารู้สึกว่ามันมีขนาดเท่าลูกปิงปองเท่านั้น
ในทันทีนั้นเขาทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่ปั่นป่วนขึ้น เขาให้ความสนใจกับออร่าที่มองไม่เห็นซึ่งไม่รู้ว่าออกมาจากที่ใด ทำให้เกิดความปั่นป่วนขึ้นในห้องทดลองพร้อมกับลมกระโชกที่รุนแรง ได้ยินเสียงฟ้าร้องอย่างชัดเจน
โชคดีที่ลมกระโชกแปลก ๆ นั้นมาอย่างรวดเร็วและจากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
เพียงแค่อึดใจทุกอย่างก็หายไป
หัวใจที่สูบฉีดแรงได้หดตัวลงและสูญเสียพลังของมันอย่างสมบูรณ์
"ล้มเหลวเป็นครั้งที่ 12,001!" เขาสแกนมันด้วยพลังจิตของเขาและพูดพึมพำเบา ๆ จากนั้นเขาก็โยนมันเข้าไปในเตาเผาอีกครั้งและคิดในใจของเขาว่า "อัตราการบีบอัดจะเท่ากันทุกประการและพลังจิตของฉันก็สอดคล้องกันกับอะตอม แต่ทำไมองค์ประกอบหนึ่งในสามถึงสลายตัว? อาจเป็นเพราะพวกมันยังไม่สอดคล้องกันดีพอ?"
หลังจากลู่หยวนสัมผัสกับเนื้อเยื่อ เขาพบว่าโครงสร้างอะตอมของวัสดุนั้นแตกต่างจากโครงสร้างโมเลกุลของสารประกอบทางเคมีโดยสิ้นเชิง อันต่อ ๆ มายุ่งยากกว่าก่อนหน้านี้เนื่องจากอะตอมแต่ละอะตอมต้องถูกบีบอัดพร้อมกัน หากมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นความผันผวนหรือการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของอะตอมจะส่งผลให้เกิดการสลายตัวขององค์ประกอบ นี่คล้ายกับที่ว่าทำไมมนุษย์และ Glassians มีวัสดุพิเศษ แต่กลับขาดสารประกอบเคมีเฉพาะ – มันต้องใช้ความสามารถทางเทคนิคในระดับที่สูงมาก
นอกจากนั้นยังมีโมเลกุลจำนวนมากในสิ่งมีชีวิตทำให้มีความยากลำบากมากขึ้น
นี่เป็นการทดสอบการประสานกันในการทำงานพร้อมกันหลาย ๆ อย่างของพลังจิตและความสามารถในการควบคุมพลังของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย
โชคดีที่มีความคืบหน้าอย่างชัดเจนในทุกครั้งที่เขาพยายาม เมื่อเทียบกับการทดลองครั้งแรก เนื้อเยื่อชีวภาพถูกบีบอัดอย่างสมบูรณ์และเนื้อที่ถูกบีบอัดจะสลายตัวอยู่ในสภาวะก๊าซ นี่เป็นความก้าวหน้าอย่างมากในกระบวนการการบีบอัด
ความสามารถในการควบคุมพลังจิตของเขาดีขึ้นอย่างมากในระหว่างกระบวนการนี้
การทำงานหลายอย่างพร้อมกันเป็นความสามารถดั้งเดิมของสมองสี่มิติ วิธีการทำงานคล้ายกับคอมพิวเตอร์ควอนตัมทำให้ลู่หยวนสามารถทำงานหลายอย่างได้ในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน กระบวนการคิดของเขาก็จะเป็นอิสระจากกัน เขาสามารถทำงานพร้อมกันและในเวลาเดียวกันตามจิตสำนึกของเขา
หลังจากเข้าสู่มิติที่สี่ สมองของเขาไม่เคยหยุดคำนวณ การคำนวณส่วนใหญ่กระทำโดยจิตใต้สำนึก สมองของเขาจะเริ่มวิเคราะห์และคำนวณสิ่งที่เขาเห็น สัมผัส รู้สึก และแม้กระทั่งกลิ่น
องค์ประกอบโมเลกุลของอากาศ ความหนาแน่นและข้อมูลสามมิติของวัตถุ การเปลี่ยนแปลงในสนามแม่เหล็กและความแข็งแกร่งของมัน และแม้กระทั่งอนาคตที่เป็นไปได้ซึ่งจะเกิดขึ้นในไม่กี่วินาทีต่อมาก็จะถูกวิเคราะห์และคำนวณในสมองของเขาโดยไม่ได้มีความพยายามใด ๆ เป็นพิเศษ
อย่างไรก็ตามการคำนวณได้กระทำโดยไม่รู้ตัวเพราะมันเป็นความสามารถโดยธรรมชาติ มันคล้ายกับวิธีที่ทารกแรกเกิดเรียนรู้ที่จะดื่มนม ความสามารถของเขาต้องได้รับการฝึกฝน ไม่ว่าเขาจะมีความสามารถมากเพียงใดเขาจะไม่สามารถทำงานให้ได้ผลดีที่สุดโดยไม่ต้องฝึกฝน
ตอนนี้สิ่งที่ลู่หยวนต้องทำคือการประสานความคิดที่ไม่สามารถควบคุมได้เหล่านี้กับจิตสำนึกของเขาเพื่อให้การประสานของอะตอมเสร็จสมบูรณ์ในระหว่างขั้นตอนการบีบอัด
ดูเหมือนว่ามันจะคล้ายกับวิธีการรวบรวมพลังจิต แต่ในความเป็นจริงพวกมันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง หากพวกมันถูกเรียกว่าเป็นคอมพิวเตอร์ เมื่อก่อนจะเป็นคอมพิวเตอร์ธรรมดาในขณะที่ต่อมาเป็นศูนย์ข้อมูลเช่นเดียวกับอินทราเน็ตที่เกิดจากซุปเปอร์คอมพิวเตอร์จำนวนนับไม่ถ้วน
ซุปเปอร์คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องจะอัพโหลดข้อมูลไปยังฐานข้อมูล พวกมันเป็นอิสระจากกัน ในเวลาเดียวกันศูนย์ข้อมูลสามารถควบคุมซุปเปอร์คอมพิวเตอร์และมอบหมายงานให้พวกมันได้ อย่างไรก็ตามพวกมันยังไม่สามารถควบคุมซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ได้
…
ลู่หยวนดำเนินการทดลองต่อไป
จำนวนเนื้อสดในถาดฆ่าเชื้อขนาดใหญ่ลดลง อย่างไรก็ตามการทดลองไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากพลังจิตของลู่หยวนหมดลงเขาก็หยุดและพักอยู่ครู่หนึ่ง
เขาหยิบเนื้อชิ้นสุดท้ายที่ผ่านการบีบอัดอย่างระมัดระวัง เขามองดูด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย
มันเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่เขามีจนถึงตอนนี้ เนื้อไม่ได้เป็นสีเทาเข้มอีกต่อไป มันมีสีแดงเข้มแทน อัตราการสลายตัวมีเพียงหนึ่งในห้าของสิ่งที่มันเคยเป็นและเห็นได้ชัดว่าเซลล์บางส่วนยังมีชีวิตอยู่
ทันทีนั้นความคิดก็แวบขึ้นมาในใจของลู่หยวน "เนื่องจากองค์ประกอบได้สลายตัวไปแล้ว เป็นไปได้ไหมที่จะทำให้มันกลับคืนสภาพ ? "
"มันน่าจะได้ผล เมื่อเทียบกับชั้นอะตอมไม่ต้องสงสัยเลยว่าชั้นโมเลกุลสามารถทำให้คืนสภาพได้ง่ายกว่า!"
สมองของเขากำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว!
"จำนวนอะตอมทั้งหมดในเนื้อคือ 1.2354^24!"
"จำนวนเซลล์คือ 0.1123 ล้านล้านเซลล์ เซลล์เหล่านี้มี DNA, RNA, โปรตีน, กลูโคส, ไขมันและน้ำ"
…
หลายร้อยล้านความคิดได้วิเคราะห์ตัวเลขที่คำนวณอย่างรวดเร็ว การจัดการข้อมูลจำนวนมากเช่นนี้ ลู่หยวนใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีในการวิเคราะห์ข้อมูล พวกมันไม่ใช่ความลับอีกต่อไป
สำหรับลู่หยวนแล้วความลึกลับของสิ่งมีชีวิตสามมิตินั้นง่ายมากเลย
เขาหลับตาลงและพักประมาณ 1 นาที พลังจิตของเขาเกือบฟื้นตัวแล้ว ต้องขอบคุณร่างกายที่แข็งแกร่งของเขา พลังจิตของเขาฟื้นตัวด้วยความเร็วที่น่าอัศจรรย์ หลังจากผ่านไปประมาณ 10 วินาที เขาก็เติมพลังจิตของเขาจนเต็ม
ลู่หยวนค่อย ๆ ลืมตา แล้วลำแสงก็ปรากฏขึ้น จากนั้นเขาก็หยิบก้อนเนื้อขึ้นมา วินาทีต่อมาเขาทำให้ห้องทดลองปั่นป่วนอีกครั้ง !
