Castle of Black Iron - Chapter 1954:จักรพรรดิคนใหม่

Chapter 1954:จักรพรรดิคนใหม่

รัฐสเตอแลนเป็นประเทศเสรีในทวีปตะวันตก ประธานอิงแลน นั้นไม่ใช่อัศวิน ในรัฐสเตอแลน ประธานนั้นถูกเลือกขึ้นมา มันคือการเมืองของรัฐเพื่อกันไม่ให้คนที่มีขุมกำลังเปลี่ยนประเทศเป็นคอมมิวนิสต์รึปกครองโดยนายพล
ตัวแทนของไทเซียในรัฐสเตอแลนนั้นก็ไม่ใช่อัศวิน เขายังไม่เป็นนักสู้ระดับสูงด้วยซ้ำเพราะตำแหน่งตัวแทนไม่ได้ถูกมอบให้อัศวิน ไทเซียไม่ได้ใช้อัศวินไร้ค่า ดังนั้นสองคนนี้จึงไม่ได้ยินเสียงผิดปกติจากห้องข้างๆตอนที่พวกเขาเข้ามาในห้องรึเห็นว่าประตูห้องสมุดและห้องรับรองนั้นไม่ได้ปิดสนิท ผลก็คือการพูดคุยของทั้งสองคนได้ยินไปถึงหู จางเทีย และ เรดดี้ ถ้าประตูปิดสนิท ระบบกันเสียงในห้องคงทำงาน บังเอิญจริงๆ !
ตอนนั้น เรดดี้ กอด จางเทีย ไว้แน่น เธอตกหลุมรักเขาแล้ว ตอนที่เธอได้ยินเสียงจากห้องสมุด เรดดี้ ก็ตกใจ จากนั้นเธอก็หายใจช้าลง ไม่คาดคิดว่าปู่ของเธอจะพุดคุยลับๆกับตัวแทนของไทเซียอยู่ห้องข้างๆ
จางเทีย ได้ปล่อยพลังวิญญาณออกไปนานแล้ว ซึ่งได้สร้างโล่ในห้องนี้ขึ้นมา ผลก็คือเสียงของ จางเทีย และ เรดดี้ ถูกกันไว้โดยโล่นี้ อีกอย่างแล้วยังมีพลังงานอีกเส้นที่แผ่ออกไปถึงห้องข้างๆและเห็นทุกอย่างที่เกิดในห้องนั้นราวกับว่า จางเทีย อยู่ที่นั่นด้วย
ประธานรัฐสเตอแลนมีผมเทาและพุงกลม แม้ว่าประธานคนนี้จะไม่ได้ดูแข็งแกร่งเท่ากับอัศวินแต่หน้าตาของเขาก็ดูมีประสบการณ์การเมืองมากมาย
ตัวแทนซัน ซึ่งน่าจะเกี่ยวข้องกับกลุ่มกลืนกินดูสูงส่งเหมือนตอนที่อยู่ห้องงานเลี้ยง
นอกจากประธานและ ตัวแทนซัน แล้ว ไม่มีใครอื่นในห้องนี้
พวกเขานั่งอยู่บนโซฟาเดียวกันในห้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
" มันต้องมีจักรพรรดิในไทเซียในไม่ช้า " – ตัวแทนซัน พูดขึ้นมาซึ่งทำให้ จางเทีย ชะงักทันที
หลังจากที่อึ้งได้ไม่นานประธานก็ได้เผยรอยยิ้มสดใสออกมา ไม่มีใครเห็นการตบตาเบื้องหลังรอยยิ้มนั้น – " จักรพรรดิซวนหยวนกำลังกลับมา ข่าวนี้คือของขวัญที่ดีที่สุดที่ คุณซัน ได้ให้กับเราในวันชาติ มันเป็นข่าวดีทั้งสำหรับทวีปตะวันออกและตก ข้าเชื่อว่าสถานการณ์การต่อสู้ที่ไทเซียเจอจะพัฒนาขึ้นในไม่ช้า ยินดีด้วย.."
พวกเขาพูดคุยด้วยภาษาจีนอย่างคล่องแคล่ว ในยุคนี้พวกที่ไม่พูดจีนนั้นไม่อาจจะเป็นคนมีอำนาจได้
" มันไม่ใช่ จักรพรรดิซวนหยวน ที่กลับมาแต่เป็นจักรพรรดิคนใหม่ในไทเซีย ! " – ตัวแทนซัน ปฏิเสธทันทีราวกับว่าเขาไม่เห็นสีหน้าอึ้งของประธาน – " ตั้งแต่เกิดสงคราม มันก็ไม่เคยมีจักรพรรดิในไทเซีย สถานการณ์จะพัฒนาขึ้นในไม่ช้า ! "
" อืม ข้าเองก็คิดเช่นนั้น ไม่คิดว่าสำหรับประเทศอย่างไทเซียจะไม่มีจักรพรรดิมานาน ! " – ประธานตอบกลับอย่างระวัง รอยยิ้มสดใสของเขาได้หายไปทันที
" ตอนที่จักรพรรดิคนใหม่ขึ้นบัลลังก์ ข้าคิดว่าทูตของรัฐสเตอแลนในเนินขาซวนหยวนควรจะแสดงความยินดีให้กับไทเซียทันทีและส่งจดหมายยินดีด้วย ! " – ตัวแทนซัน พูดต่อและมองเข้าไปในตาของประธาน
ประธานไม่ได้ตอบกลับทันที หลังจากเงียบไปไม่นานเขาก็มองไปที่ ตัวแทนซัน ก่อนจะถาม – " ข้าขอรู้ถึงจักรพรรดิคนใหม่ได้รึเปล่า ?"
" เจ้าชายเก้าของไทเซีย ! "
อิงแลน แสดงสีหน้าทึ่งออกมาแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรเรื่องนี้ หลังจากคิดอยู่หลายวินาทีเขาก็พยักหน้าและตอบกลับ – " ถ้าเจ้าชายเก้าขึ้นบัลลังก์จริง แน่นอนว่าเราควรจะแสดงความยินดีตามธรรมเนียม เราจะไม่ด้อยกว่าประเทศอื่นๆในจุดนี้ ! "
" ข้าต้องการให้รัฐสเตอแลนเป็นประเทศแรกที่ยินดีในหมู่ประเทศทวีปตะวันตก หวังว่าเจ้าจะทำตัวอย่างที่ดีแทนที่จะด้อยกว่าประเทศอื่นๆ มันน่าจะเป็นคนแรกมากกว่าคนที่สองและสาม " – ตัวแทนซัน พูดด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยว – " ถ้ามันเป็นแบบที่เจ้าพูดจริงๆ เจ้าคิดว่ามันมีความหมายอะไรรึเปล่ากับการพูดคุยของเราที่นี่ ? "
" ขุมกำลังในไทเซียได้ตกลงกับการขึ้นบัลลังก์ของเจ้าชายเก้าแล้วรึ ?"
" มันไม่ใช่เรื่องของเจ้า ข้าจะแจ้งเจ้าเอง เจ้าแค่ต้องบอกให้ทูตของรัฐในเนินเขาซวนหยวนจัดการ ! "- ตัวแทนซัน ตอบกลับแล้วโบกมือด้วยสีหน้าเคร่งขรึม – " เลิกไร้สาระ ตอนนี้บอกข้ามาว่าเจ้าตกลงหรือไม่ ! "
ภายใต้การจับจ้องของ ตัวแทนซัน หน้าผากของประธานก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อทันที ห้องสมุดเล็กๆนั้นได้กลายเป็นห้องทรมานซึ่งอันตรายยิ่งกว่าแนวหน้าของสนามรบ ตอนที่เขาคิดถึงเนินเขาซวนหยวน ใจที่มากไปด้วยประสบการณ์ทางการเมืองก็แข็งทื่อไปเพราะความลนลาน เขาต้องการเปิดกล่องบุหรี่ออกแล้วสูดเพื่อทำให้ใจเย็นแต่เขาก็พบว่ามือเขาสั่นจนไม่อาจควบคุมได้ ผลก็คือเขาไม่อาจจะเปิดกล่องบุหรี่ที่โต๊ะได้…
อิงแลน รู้ว่าจุดยืนของเขาอาจจะตัดสินชะตาของเขากับตระกูลเขา สำหรับประเทศเล็กๆในทวีปตะวันตกแล้ว พวกที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นแค่อัศวินเหล็กดำ รัฐสเตอแลนและประธานนั้นจะพินาศทันทีถ้าเนินเขาซวนหยวนลงมือ มันไม่ใช่เกมที่เขาเข้าร่วมได้แต่เขาก็ต้องเลือก…
ตอนที่ ตัวแทนซัน พบว่า อิงแลน ต้องการเปิดกล่องบุหรี่ที่โต๊ะด้วยมือที่สั่น เขาก็มองไปที่ อิงแลน ด้วยสีหน้าหม่นๆก่อนจะเดินไปที่ประตู
" ข้า…ตกลง ! " – ตอนที่ ตัวแทนซัน เกือบจะถึงประตู ในที่สุดเขาก็ได้ยินเสียงอันอ่อนล้าและสั่นดังขึ้นจากด้านหลัง
ตัวแทนซัน หยุดและหันกลับมาพูดด้วยรอยยิ้ม – " เป็นตัวเลือกที่ฉลาดที่สุดที่เจ้าได้ตัดสินใจ อย่าเสียใจไป ข้าต้องลงไปชั้นล่างแล้ว ข้าอยากฟังคำพูดเปิดตัวของเจ้า คุณประธาน ! โอ้ เจ้าไม่ควรเผยสิ่งที่ข้าบอกเจ้าตะกี้กับใคร…"
หลังจากที่พูดจบ ตัวแทนซัน ก็ได้ออกจากห้องไป
อิงแลน รู้สึกอ่อนแรง เขานั่งที่โซฟาด้วยหน้าที่ซีดกว่า 5 นาที จากนั้นเขาก็ได้เอายาขวดสีแดงออกมาจากกล่องด้วยมือที่สั่น หลังจากที่ดื่มมันไปได้ไม่นาน สีหน้าของเขาก็ฟื้นฟูกลับมา จากนั้นเขาก็ออกจากห้องไป
…
" ซวนหยวนลี่ เจ้าชายเก้ากำลังจะขึ้นเป็นจักรพรรดิคนใหม่งั้นรึ ? ไม่ใช่ว่าเนินเขาซวนหยวนดูแลโดยสภาทั้งสามและรัฐมนตรีทั้งเก้ารึไง ? ไม่ใช่ว่า โอ๊กแฮม บอกว่าเจ้าชายต้องถูกเลือกจากลูกของ ชางหยิง เพื่อขึ้นบัลลังก์รึไง ? เกิดอะไรขึ้น ? กลุ่มกลืนกินและ เมิ่งชี่เดา เลือกเข้าข้าง ซวนหยวนลี่ งั้นรึ ? '
มีคำถามมากมายโผล่มาในหัว จางเทีย
ตามสิ่งที่ ตัวแทนซัน พูดมา เขาต้องการให้รัฐสเตอแลนโบกธงและเข้าข้างเขา ดูเหมือนว่ามันหมายความว่าสถานการณ์ที่เนินเขาซวนหยวนเจออยู่นั้นตึงเครียด ในไทเซียไม่ใช่ทุกคนที่สนับสนุนเจ้าชายเก้าให้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ
" ปู่ข้ากับ ตัวแทนซัน ไปแล้วรึ ? " – เรดดี้ กระซิบกับ จางเทีย ตอนที่กอดเขาไว้ พวกเขาไม่ได้ยินเสียงจากห้องข้างๆอีกต่อไป
หลังจากที่มองไปยังเด็กสาวที่ตกหลุมรักเขาและต้องการจะพัฒนาความสัมพันธ์ต่อ จางเทีย ก็ลูบหัวเธอจนทำให้เธอหลับตาและหลับไปทันที
หลังจากวางเธอนอนกับโซฟา จางเทีย ก็ไปนั่งโซฟาอีกตัวและคิดเรื่องไทเซียพร้อมคิ้วที่ขมวด
'มีบางอย่างที่ข้าไม่รู้เกิดขึ้นในไทเซีย ไม่งั้นแล้ว ซวนหยวนลี่ คงไม่มีทางขึ้นเป็นจักรพรรดิได้…'
จากนั้น จางเทีย ก็เอาคริสตัลสื่อสารออกมาจากอุปกรณ์มิติและส่งข้อความหา โอ๊กแฮม ซึ่งอยู่ในงานเลี้ยงด้านล่าง —- มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในไทเซียไม่นานมานี้รึ ?
แค่เพียงไม่กี่นาที โอ๊กแฮม ก็ตอบกลับ – " ตามข้อมูลจากสายข้าในเนินเขาซวนหยวน ทุกอย่างในไทเซียปกติดียกเว้นแค่เรื่องมนุษย์กับปิศาจ "
'ปกติก็บ้าแล้ว ! ต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นในไทเซียแต่สายของ โอ๊กแฮม ไม่รู้เรื่องนี้ นี่ไม่ต้องพูดถึง โอ๊กแฮม เลย ตอนที่พวกเขารู้ ทุกอย่างก็เหมือนได้รับการรับรองไปแล้ว '
—- ท่านต้องการให้ข้าถามข้อมูลอะไรรึเปล่า ?
ตอนที่เขาไม่ต้อบกลับ โอ๊กแฮม ก็ส่งข้อความมาอีก
—- เมิ่งชี่เดา อยู่ไหนตอนนี้ ?
ไม่กี่นาที..
—- ตั้งแต่ที่ ซวนหยวนชางหยิง โดนลอบฆ่า เมิ่งชี่เดา ก็เข้าเก็บตัว !
—- เจ้ามั่นใจรึว่าเขายังเก็บตัวอยู่ ?
หลังจากนั้นไม่กี่นาที..
—- สายของข้าในเนินเขาซวนหยวนบอกว่าพวกเขาไม่อาจเข้าไปในที่ที่ เมิ่งชี่เดา เก็บตัวบ่มเพาะได้ ดังนั้น…
—- ไม่เป็นไร !
จางเทีย ไม่คิดว่า โอ๊กแฮม จะรู้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกมีอำนาจในไทเซียอีก อัศวินเงาของอาณาจักรแสงทางทวีปตะวันตกไม่ได้มีค่าสำหรับไทเซีย อำนาจของเขาแทบจะเป็นศูนย์ แม้ว่าจะไม่ได้เป็นศูนย์ก็ตาม นี่ไม่ต้องพูดถึงสายของเขาเลย สายนั้นอาจจะบอก โอ๊กแฮม เกี่ยวกับเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นในไทเซียไปแล้วบ้างแต่พวกนั้นไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องใหญ่ที่ยังไม่เกิดขึ้นในไทเซีย ถ้า เมิ่งชี่เดา ไม่ได้คิดดจะให้ทุกคนรู้ว่าเขาจะเก็บตัวเสร็จตอนไหน งั้นพวกสายก็อาจจะไม่รู้จนถึงตอนนี้
…
หลังจากนั้นสักพัก เรดดี้ ก็ตื่นขึ้นมาแต่เธอก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อตะกี้ เธอจำได้แค่ว่าเธอดื่มและกอดกับ เฟรด จากนั้นเธอก็รู้สึกมึนและนอนลงบนโซฟา สำหรับสาวสูงศักดิ์แล้วเธอไม่น่าจะเมาได้
เสื้อผ้าของเธอยังอยู่ดี เธอไม่ได้รู้สึกแปลกอะไรราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากเธอหลับไป
" อ่ะ ข้าขอโทษด้วย ข้าไม่คิดว่าข้าจะเมาง่ายได้แบบนี้.." – เรดดี้ ขอโทษ จางเทีย หลังจากที่ตื่นมา สำหรับผู้ชายที่มักจะมีความต้องการทีหนักแน่นจากคนอื่น พวกเขาอาจจะไม่ค่อยพอใจกับผู้หญิงที่เมานัก
" ไม่เป็นไร ไปข้างล่างกันเถอะ ง่านเลี้ยงน่าจะเกือบจบแล้ว.." – จางเทีย ตอบกลับและลุกขึ้นยืน หลังจากที่จัดผมแล้ว เรดดี้ ก็ลุกขึ้นและกลับไปงานเลี้ยงพร้อมกับ จางเทีย
..
งานเลี้ยงยังไม่จบจนกระทั่ง 4 ทุ่ม หลังจากนั้น จางเทีย กับ บอดี้ ก็ได้กลับโรงแรมไปโดยรถ
..
2 วันต่อมา บอดี้ ก็ได้พา จางเทีย ไปยังทางเข้าของมงกุฎทองในเมืองการ์บี้