Castle of Black Iron - Chapter 1881: ความโกรธของจางเทีย
จากพลังที่ จางเทีย ได้แสดงออกมาตอนที่ฆ่า ซีดาน และฐานะจักรพรรดิมังกร ถ้า จางเทีย รับปากจริงๆ งั้นก็บอกได้ว่าความทุกข์ของนิกายหยินหยางได้จบลงแล้ว
“ หัวหน้าวัง….เจ้าพูดจริงรึ ?” – หยิงเฟยเฉียง ถาม จางเทีย ด้วยสายตาที่สั่นไหว
“ ถ้าเจ้าสองคนกินมันฝรั่งที่ข้าอบมาอย่างเชื่อฟัง มันก็จะเป็นจริง ไม่งั้นแล้วก็คงไม่…” – จางเทีย ตอบกลับด้วยท่าทีเคร่งขรึม
หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นทั้งสองก็มองหน้ากัน จากนั้นทั้งสองก็รับมันฝรั่งร้อนไปจากมือของ จางเทีย ด้วยความรู้สึกซับซ้อน
แน่นอนว่า จางเทีย แค่ล้อเล่น เพราะแบบนั้นทั้งสองจึงคิดว่าคำพูดก่อนหน้านี้ของเขาเป็นจริง
“ ดู แกะเปลือกออกแบบนี้ จากนั้นก็ค่อยกิน…” – จางเทีย สอนทั้งสองคนปลอกเปลือกมันฝรั่งแล้วเผยให้เห็นเนื้อสีทองด้านใน – “ อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ให้ผ่านไป ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินประโยคแบบนี้มา ข้าจะบอกพวกเจ้า — ถ้าเราต้องทนกับความยากลำบาก มันหมายความว่าความลำบากนั้นสอนให้เรามั่นคงขึ้นและบอกเราให้มีชีวิตที่ดีขึ้น ตราบใดที่พวกเจ้ายังมีทักษะของนิกายหยินหยาง ข้าเชื่อว่านิกายหยินหยางต้องฟื้นฟูกลับมาในอนาคต…”.
ซูไห่เม่ย และ หยิงเฟยเฉียง ยังคงฟังและกินมันฝรั่งไปด้วย อันที่จริงหลังจากที่ระบายความรู้สึกออกมา ทั้งสองก็สบายใจกกว่าเดิม ตอนที่สนใจมันฝรั่งนั้น พวกเธอรู้สึกว่ามันอร่อยจริงๆ
มันฝรั่งนี้คือมันฝรั่งกลายพันธุ์ที่ จางเทีย ได้ปลูกในปราสาทเหล็กดำ หลังจากที่อบมันแล้วกลิ่นมันก็หอมและความชุ่มฉ่ำ แม้ว่ามันจะเป็นแค่มันฝรั่งอบแต่มันอาจจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปรุงมันฝรั่ง อีกอย่างแล้วทั้งสองคนไม่ได้กินอาหารมาหลายวันแล้ว หลังจากที่ต่อสู้ไปในวันนี้ พวกเธอก็รู้สึกเหนื่อยและหิว จางเทีย ได้อบมันฝรั่งให้คนละ 2 อัน ไม่นานทั้งสองก็กินมันฝรั่งของตัวเองจนหมดเร็วพอๆกับ จางเทีย
ตอนที่กินอาหารนั้น ไม่มีใครพูดอะไรซึ่งเป็นมารยาทในโต๊ะอาหาร
หลังจากที่กินมันฝรั่งในมือเสร็จ จางเทีย ก็ได้ถอนหายใจออกมาด้วยความพอใจ เขาลูบท้องตัวเองแล้วนึกถึงบางอย่างก่อนจะพูดขึ้นมา – “ โอ้ เอานี่ไปด้วย ข้าคิดว่าพวกมันควรเป็นสมบัติของนิกายหยินหยาง ดังนั้นข้าจะมอบมันให้กับพวกเจ้า พวกเจ้าหาเจ้าของที่เหมาะกับมันได้….”
ในตอนที่พูดนั้น จางเทีย ได้เอาขวานกับแหวนมิติของ ซู่ยู่ซิว ออกมาและส่งมันให้กับ ซูไห่เม่ย
เมื่อเห็นมัน ทั้งสองก็จำมันได้ทันที
“ อ่ะ นี่มันอาวุธของ ยู่ซิว กับอุปกรณ์มิติ…”
“ ในห้องพิธีของวังมังกรฟ้า มันเป็น ซู่ยู่ซิว ที่ช่วยพวกเจ้าก่อน…”
เพราะมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและ ซู่ยู่ซิว นั้นตายไป จางเทีย จึงได้พูดรายละเอียดกับคนของนิกายหยินหยาง พวกคนที่รอดมาได้คิดว่าเป็น จางเทีย ที่ฆ่า ซู่ยู่ซิว และ หัวหน้าศาลเฉียน รวมถึงช่วยพวกเธอเอาไว้ หลังจากที่ได้ยินความจริง ซูไห่เม่ย และ หยิงเฟยเฉียง ต่างก็พากันช็อก ความเกลียดชังที่มีต่อ ซู่ยูซิว หายไปพร้อมกับความตายของเธอ เอาจริงๆแล้ว ซู่ยู่ซิว นั้นน่าสงสาร ไม่คาดคิดว่าตอนวิกฤตนั้น ซู่ยู่ซิว จะยังสู้จนตัวตายเพื่อลูกชายของ พี่ลู่
ตอนที่ได้ยินว่า จางเทีย ได้โปรยเถ้าของเธอลงในแม่น้ำแสงตามเธอต้องการ ทั้งสองก็ได้มองไปที่ จางเทีย ด้วยสีหน้าสงสัยราวกับมีดอกไม้ปักอยู่ที่หน้าเขา
“ หัวหน้าวัง มันกลับเป็นว่าการหวงแหนความรักและความถูกต้องของเจ้านั้นมากมายจริงๆ ! “
“ ก่อนหน้านี้ข้าเป็นคนไม่เอาไหนรึไง ? “
“ แน่อนว่าไม่…” – ซูไห่เม่ย รีบปฏิเสธ – “ แต่…แต่…” – ซูไห่เม่ย หน้าแดงขึ้นมา
“ แต่อะไร ?” – จางเทีย ถาม
หน้าของ ซูไห่เม่ย แดงกว่าเดิมเพราะความอาย เธอถึงกับก้มหน้าลงไม่กล้ามองเข้ามาในตาของ จางเทีย อีก
จางเทีย หัวเราะออกมาแล้วเปลี่ยนเรื่อง – “ ข้าลืมถามไปว่าศิษย์คนอื่นๆของนิกายหยินหยางอยู่ที่ไหนกัน พวกเธอได้ย้ายมายังเมืองจักรพรรดิมังกรรึยัง ? สถานการณ์ของวังจักรพรรดิมังกรกับเมืองจักรพรรดิมังกรเป็นยังไงตลอดหลายปีมานี้ ? “
“ ไม่มีสักคนที่อยู่ในเมืองจักรพรรดิมังกร “
“ ทำไม ? คนในเมืองจักรพรรดิมังกรหาเรื่องพวกเจ้ารึไง ? ตอนที่ข้าออกมา ข้าได้บอกให้ผู้อาวุโสดูแล้วพวกเจ้าแล้ว ! “
“ ไม่…” – หยิงเฟยเฉียง ลังเลก่อนจะพูดขึ้น – “ หัวหน้าวัง เจ้าไม่รู้สถานการณ์ของเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรและวังจักรพรรดิมังกรตลอดหลายปีมานี้รึ ? “
“ ข้าอยู่ในที่ที่ประหลาดตลอดหลายปีมานี้ ระหว่างนั้นข้าไม่อาจจะติดต่อกับวังจักรพรรดิมังกรได้ ข้าเพิ่งได้ออกมาในวันนี้ ดังนั้นข้าจึงยังไม่ติดต่อกับวังจักรพรรดิมังกร ! “
จางเทีย ได้ฆ่าอัศวินปราชญ์ไปในตอนที่ออกมาจากคุกอมตะ จากนั้นเขาก็บินออกมาจากพร้อมกับทั้งสองคน ด้วยการที่มีสองคนอยู่กับเขา จางเทีย จึงไม่จำเป็นต้องหาข้อมูลจากที่อื่นผ่านทางบัตรคริสตัล
เมื่อเห็นท่าที่ลังเลนั้น จางเทีย ก็ผิดหวังขึ้นมาและรู้สึกแย่ก่อนจะถามขึ้น – “ เกิดอะไรขึ้นกับเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรและวังจักรพรรดิมังกรตลอดหลายปีมานี้ ? บอกรายละเอียดข้ามาที…”
เมื่อ จางเทีย ถาม ทั้งสองก็ได้แต่บอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขตใหญ่จักรพรรดิมังกรและวังจักรพรรดิมังกร…
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ไม่ถึงนาที จางเทีย ก็คำรามออกมา – “ ไอ้ชาติชั่ว….”
จากนั้นเขาก็ดีดตัวขึ้นแล้วปล่อยพลังฉีที่ดุดันออกมา ในเสี้ยววินาทีเปลวไฟก็หยุดนิ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีดำ เปลวไฟนั้นสูงกว่า 2 ม.พร้อมกับพลังฉีที่น่ากลัวที่สามารถกลืนกินทุกอย่างได้ เมื่อมองดูเปลวไฟดูดีๆแล้วจะพบว่ามีมังกรนับไม่ถ้วนอยู่ภายใน พริบตานั้นในถ้ำก็เริ่มบิดเบี้ยว เปลวไฟเหมือนจะเผาทุกอย่างภายในถ้ำให้กลายเป็นเถ้า
ต่อหน้าเปลวไฟนี้ ซูไห่เม่ย และ หยิงเฟยเฉียง รู้สึกราวกับมดที่ปากภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ หากภูเขาไฟปะทุออกมา มันจะทำให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่และพวกเธอก็ไม่อาจจะหลีกหนีจากความตายได้ไม่ว่าจะดิ้นรนแค่ไหนก็ตาม
ทั้งสองคนกลัวเปลวไฟนี้จนไม่อาจจะส่งเสียงออกมาได้
ในตอนที่ จางเทีย นั่งลง เปลวไฟสีดำก็หายไปทันที เปลวไฟได้กลับมาสว่างและอบอุ่นดังเดิมจนทำให้ถ้ำสว่างขึ้นมา พวกมันไม่ได้น่ากลัวอีกต่อไป สิ่งที่เกิดขึ้นตะกี้เหมือนกับภาพลวงตา
จางเทีย ได้สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วรวบรวมสติ เขามองไปที่ทั้งสองที่ยังไม่ได้สติก่อนจะขอโทษด้วยรอยยิ้ม – “ ข้าขอโทษที่ทำให้พวกเจ้ากลัวเมื่อตะกี้ ข้าไม่เป็นไร มาว่ากันต่อ….”
เรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจชอบ
