ตอนที่ 512 การมาถึงของเซียนผู้คุมกฎ
แม้แต่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิในห้องยังรู้สึกไม่พอใจอย่างชัดเจนหลังจากฟังเรื่องราวจากปากของฉิงเส้าฟาน "นิกายพยัคฆ์มังกรรู้ว่าเจี้ยนเฉินเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิของอาณาจักรฉินหวงของเราและยังกล้าโจมตีเขา นี่เป็นเพียงการต่อต้านอาณาจักรฉินหวงของเรา ฉิงเส้าฟาน เจ้าดำเนินการอย่างเหมาะสม อาณาจักรฉินหวงของเราต้องปกป้องเกียรติที่สืบทอดกันยาวนานนับพันปีที่อาณาจักรของเราได้สร้างขึ้นมา เราจะไม่ยินยอมให้ใครมาท้าทายหรือมาเป็นศัตรูกับอาณาจักรฉินหวงของเรา เจ้าไปก่อน ข้าจะไปพูดคุยกับอีก 3 คน"
“ขอรับ ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ฉิงเส้าฟานต้องขออำลา” ฉิงเส้าฟานกล่าวขึ้นด้วยท่าทีเคารพ ก่อนที่จะคำนับและออกจากห้องไปด้วยฝีเท้าอันแผ่วเบา
หลังจากฉิงเส้าฟานจากไป ประตูทันทีได้เปิดออก เผยให้เห็นชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีขาว ที่เดินออกมาอย่างช้า ๆ
ชายวัยกลางคนผู้นี้ ไม่ได้ดูว่ามีอายุเกินกว่า 40 ปี แต่ผมของเขากลับขาวโพลน ที่ซึ่งไม่ได้ถูกรวบขึ้น ดังนั้น ผมของเขาจึงถูกปล่อยออกอย่างอิสระ ละบ่าของเขาราวกับน้ำตกสีเงิน
ใบหน้าของชายผู้นี้ ดวงตาที่ดำขลับที่สุกสกาวราวกับความลึกลับของดวงดาวในยามราตรี พวกมันราวกับจะหลบซ่อนทุกอย่างจากโลกใบนี้ แต่ทว่าแสงในดวงตาของเขา มันก็ดูราวกับว่า มันเป็นโลกอีกโลกหนึ่งอันกว้างใหญ่
ชายวัยกลางคนผู้นี้ เป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์จักรพรรดิของอาณาจักรฉินหวง ฉินหยุนหลง ฉินหยุนหลงนั้นเป็นสมาชิกคนหนึ่งในเหล่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิและเคยดำรงตำแหน่งราชา เมื่อราวหนึ่งพันปีก่อนเขาได้ก้าวไปยังขอบเขตของเซียนผู้คุมกฏ จากนั้นเขาก็ซ่อนตัวอยู่ภายในตำหนักสวรรค์ฉิน ที่ซึ่งน้อยคนมากจะได้เห็นเขา
หลังจากที่ฉินหยุนหลงก้าวออกจากห้องของเขา เขาเดินไปทางตำหนักอื่น ผ่านห้องวาดภาพที่เป็นศูนย์กลาง ที่ซึ่งอาจจะเห็นนางกำนัลหลายคนกำลังพูดคุย
เป็นนางกำนัลหลายคนภายในตำหนักสวรรค์ฉิน สถานะของพวกนางสูงที่สุดในอาณาจักรฉินหวง โดยพวกนางไม่ต้องกระทำสิ่งใดในตำหนักสวรรค์ฉิน นอกเหนือไปจากการทำความสะอาดและดูแลงานใด ๆ ในชีวิตประจำวัน เพื่อให้เหล่าผู้พิทักษ์จักรพรรดินั้นได้ใช้เวลาของพวกเขาทั้งหมดภายในห้องพักเพื่อบ่มเพาะพลัง และนอกเหนือจากนี้ สิ่งที่สำคัญคือพวกเขาจะไม่เคยออกมา นางดูแลเหล่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิหลายสิบปีโดยไม่ต้องได้ยินเสียงของหนึ่งในนั้นเลยแม้แต่น้อย
ยามเมื่อฉินหยุนหลงปรากฏตัวโดยปราศจากซึ่งเสียงต่อหน้าเหล่านางกำนัลเหล่านี้ พวกนางหยุดการสนทนาของพวกนางทันที ขณะที่พวกนางจ้องมองไปยังฉินหยุนหลงด้วยความประหลาดใจ แม้กระทั่งมารยาทพื้นฐานได้ถูกหลงลืมไปชั่วขณะ
แม้ว่าบางคนจะได้ทำงานอยู่ภายในตำหนักสวรรค์ฉินเป็นเวลาหลายปี โดยปกติ พวกนางไม่เคยเห็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิมาก่อน มีน้อยคนมากที่จะเคยได้พบเห็นพวกเขานอกเหนือจากพวกนาง ซึ่งมีโอกาสน้อยนัก คนเหล่านั้นไม่มีสิทธิ์ที่ย่างกรายเข้ามา แม้กระทั่งทหารยามด้านนอกก็ไม่กล้าที่จะย่างกรายเข้ามา โดยไม่มีสิ่งสำคัญใด ๆ รายงาน ดังนั้น เมื่อชายวัยกลางคนนี้ปรากฏต่อหน้าเหล่านางกำนัล พวกนางก็หยุดชะงักทันทีในชั่วขณะนั้น นับตั้งแต่พวกเขาได้รับจ้างให้มาที่ตำหนักสวรรค์ฉิน พวกนางไม่เคยเห็นคนแปลกหน้า ฉินหยุนหลงเดินไปทางประตูโดยไม่สนใจ ขณะที่เขาเดินเข้าประตูผ่านพวกนางไปโดยไม่มีเสียง
เมื่อเห็นฉินหยุนหลงหายไปผ่านประตู เหล่านางกำนัลก็ฟื้นสติกลับมา อกสั่นขวัญหาย หนึ่งในเหล่านางกำนัลรำพึงออกมา "โอ้ สวรรค์ เขา…เขา…เขาคงไม่ใช่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ หรือเป็นเขา ? "
เมื่อได้ยินเช่นนี้ นางกำนัลคนอื่น ๆ หน้าซีดลงทันที "ข้าไม่คิดว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิจะออกมาจริง ๆ มันจบสิ้นแล้ว เราไม่ได้กล่าวทักทายเขาเลย ไม่ได้คารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ! ในกรณีที่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิกล่าวโทษ จะเป็นความผิดของพวกเราทุกคน"
นอกตำหนักสวรรค์ฉิน ยามยืนดูที่ประตูเห็นฉินหยุนหลงและพากันตกตะลึง อย่างไรก็ตาม พวกเขารีบคุกเข่าลงทันที "ข้าน้อยขอคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ! " หัวหน้ายามกล่าวเป็นคนแรก เขาได้คอยคุ้มกันตำหนักสวรรค์ฉินมานานหลายร้อยปี และครั้งสุดท้ายที่เขาได้เห็นฉินหยุนหลงก็ผ่านมาแล้ว 50 ปี เขารู้ดีว่าผู้ที่อยู่เบื้องหน้าเขาคนนี้เป็นหนึ่งในเซียนผู้คุมกฎที่ยิ่งใหญ่ของทวีปเทียนหยวน
"ข้าน้อยขอคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ "
ขณะที่หัวหน้ายามได้กล่าวถึง "ผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ " ยามทุกคนที่ยืนเฝ้าตำหนักสวรรค์ฉินรู้ทันทีว่าเขาผู้นี้คือฉินหยุนหลงและคุกเข่าลงกับพื้น
"ไม่จำเป็นต้องมากพิธี ลุกขึ้น" ฉินหยุนหลงยกฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้น ยามหลายร้อยคนรู้สึกถึงแรงดันที่เข่าให้พวกเขาลุกขึ้นยืน
ฉินหยุนหลงเดินทางผ่านตำหนักและแต่ละก้าวที่เขาเดินราวกับว่าเขาเดินไปหลายสิบเมตร ในชั่วพริบตา เขามาถึงตำหนักสวรรค์ฉินแห่งอื่น ๆ
เมื่อเขาเข้ามาในตำหนักสวรรค์ฉิน สามผู้อาวุโสก็รวมตัวกันอยู่แล้วที่โต๊ะ ผู้อาวุโสทั้งสามมวยผมขึ้นสูง และนอกจากนี้ พวกเขาไม่ได้ดูแตกต่างจากคนทั่วไป แต่ละคนมีรูปลักษณ์ภายนอกที่ธรรมดา — เหมือนเป็นผู้อาวุโสธรรมดา ด้านข้างมีนางกำนัลหลายคนสั่นกลัวในขณะที่พวกนางรินชา
ฉินหยุนหลงไม่ได้ทักทายใครสักคน เขาเดินตรงไปยังบัลลังก์ของเขาที่โต๊ะแทน
"พี่ฉิน มีเหตุอันใดจึงเรียกเราทั้งสามคนมาที่นี่" เสียงของผู้อาวุโสผู้หนึ่งพูดขึ้นมา เสียงของเขาค่อนข้างสูงราวกับเขาพูดออกมาจากแตร
ฉินหยุนหลงคิดครู่หนึ่งก่อนพูด "โดยหลักเกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฉิน" หลังจากนั้น เขาก็บอกผู้อาวุโสทั้งสามเกี่ยวกับสิ่งที่ฉิงเส้าฟานเล่าให้เขาฟัง
"ข้าอาจเคยได้ยินเกี่ยวกับนิกายพยัคฆ์มังกรมาก่อนหน้านี้ พวกเขาก่อตั้งมาหลายพันปีแล้ว แต่เซียนผู้คุมกฎที่พวกเขามีได้ทะลวงผ่านเมื่อ 1 พันปีก่อน จากที่ข้ารู้มา พวกเขามีเซียนผู้คุมกฎเพียงแค่คนเดียว พวกเขายังมีหน้ามาต่อต้านอาณาจักรฉินหวงของเรา" ผู้อาวุโสท่านหนึ่งกล่าว
"อืม เซียนผู้คุมกฎเพียงคนเดียวยังกล้าล่วงเกินอาณาจักรฉินฮวงของเรา ดูเหมือนว่าหนึ่งพันปีที่สงบสุขสำหรับอาณาจักรของเรา ทำให้มีหลายฝ่ายมองข้ามหัวพวกเรา "
ฉินหยุนหลงกล่าว "พวกเจ้าทั้งสามลองเสนอเรามาว่าควรทำอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้"
"เจี้ยนเฉินมีพรสวรรค์เหนือผู้อื่นทั้งหมด ไม่มีผู้ใดในประวัติศาสตร์ที่สามารถเข้าถึงเซียนสวรรค์ในวัยเด็กได้เช่นเขา ด้วยการเข้าถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงหากเขาจะกลายเป็นเซียนผู้คุมกฎ เขาอาจก้าวไปถึงเซียนระดับราชา ดังนั้นเขามีตำแหน่งสำคัญในอาณาจักรฉินหวงของเรา ถ้าเซียนผู้คุมกฎของนิกายพยัคฆ์มังกรกล้ากระทำกับเขาเช่นนั้นแล้ว เราไม่สามารถนั่งเพิกเฉยได้ มิฉะนั้นเจี้ยนเฉินอาจเอาใจออกห่างพวกเรา"
"ข้าเห็นด้วยกับเรื่องนั้น ไม่ว่าเราจัดการกับนิกายพยัคฆ์มังกรเพื่อปกป้องเกียรติของอาณาจักรฉินหวงหรือเพื่อแก้แค้นแทนเจี้ยนเฉิน พวกเราต้องเห็นด้วยตาของพวกเราเอง พวกท่านเห็นด้วยหรือไม่ ? " อีกคนพูดขึ้น
ฉินหยุนหลงหัวเราะเบา ๆ "ข้าเป็นเชื้อพระวงศ์ของอาณาจักรฉินหวงและเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับศักดิ์ศรีของอาณาจักรฉินหวงของข้า ไม่มีทางที่ข้าจะไม่ลงมือทำอะไร แฮร์รี่และข้าจำเป็นต้องไปด้วย"
"ถ้าเช่นนั้น พวกเจ้าสองคนก็ไป ไม่ต้องห่วงแม้ว่านิกายพยัคฆ์มังกรจะได้รับความช่วยเหลือจากคนนอก เมื่อไรพวกเจ้าทั้งสองจะออกเดินทาง ? "
"เพื่อไม่ให้เกิดความล่าช้ากว่านี้ เราจะออกเดินทางตอนนี้"
หลังจากนั้น ฉินหยุนหลงและแฮร์รี่เรียกฉิงเส้าฟาน เขานำเซียนผู้คุมกฎทั้งสองไปยังประตูมิติออกจากอาณาจักรฉินหวง
ในพระราชวังของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ มีรูขนาดเท่ากำปั้นตรงกลางลานขนาดใหญ่ ในรูมีผลึกขนาดเท่ากำปั้น
ที่ช่วงเวลานั้น มีไฟหลายสีมาพร้อมกระพริบจากผลึกที่ดูสามัญก่อนหน้านี้ หลังจากที่กระพริบพื้นที่เหนือลานกว้างก็เริ่มกระเพื่อม และบิดเบือนก่อนค่อย ๆ ขึ้นรูปประตูสูง 3 เมตร
เมื่อประตูมิติเกิดขึ้น เจี้ยนเฉินและคนอื่นอีก 12 คนรู้สึกถึงมันทันที พวกเขาบินลงตรงกลางของพระราชวังด้วยความเร็วสูง มาหยุดอยู่เบื้องหน้าประตู หลังจากที่ประตูมิติได้เสถียร พวกเขาสามารถเห็นฉากภายในพื้นที่ได้อย่างชัดเจน — พระราชวังอาณาจักรฉินหวง
ฉิงเส้าฟานและผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสองจากอาณาจักรฉินหวงก้าวผ่านประตูมิติ ประตูมิติกระพริบหลังจากที่พวกเขาข้าม
"พวกเราขอคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่" ที่ปรึกษาจักรพรรดิทั้ง 12 คนคำนับ พวกเขาทั้งหมดของอาณาจักรฉินหวงรู้จักผู้พิทักษ์จักรพรรดิสี่คนแรกของอาณาจักรฉินหวง
เจี้ยนเฉินจ้องมองด้วยความอยากรู้ไปยังชายวัยกลางคนและผู้อาวุโสด้านหลังฉิงเส้าฟาน แม้ว่าเขาจะทราบว่าพวกเขาทั้งสองคือเซียนผู้คุมกฎ จิตใจของเขาไม่รู้สึกว่าอะไรผิดปกติ เนื่องจากเขาได้เห็นการดำรงอยู่แบบนี้มาหลายครั้งก่อนหน้านี้ ครั้งแรกที่เห็นเป็นผู้อาวุโสนับโหลที่เมืองทหารรับจ้าง แล้วแม่ของลูกเสือขาว รัมกุยเนส แล้วก็ราชาวานรของอาณาจักรวานร ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นเซียนผู้คุมกฎ
หลังจากที่เห็นเซียนผู้คุมกฎจำนวนมาก เจี้ยนเฉินได้ค่อย ๆ หมดความตื่นเต้นในตัวพวกเขา และไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าที่เขาได้เห็นเป็นครั้งแรก
สายตาของเซียนผู้คุมกฎทั้งสองจ้องมองเจี้ยนเฉินก่อน ผู้อาวุโสท่านหนึ่งจะเผยยิ้มออกมา "เจ้าต้องเป็นเจี้ยนเฉิน"
เจี้ยนเฉินประสานมือของเขาเข้าด้วยกัน "ข้า เจี้ยนเฉิน ขอคารวะผู้อาวุโส"
"เจี้ยนเฉิน ไม่จำเป็นต้องมากพิธี ข้า ฉินหยุนหลง ราชารุ่น 173 แห่งอาณาจักรฉินหวง ข้าง ๆ ข้าคือแฮร์รี่ แม้ว่าเขาไม่ใช่คนจากอาณาจักรของเรา เขาเป็นสหายที่ดีที่สุด " ฉินหยุนหลงยิ้ม พูดกับเจี้ยนเฉินราวกับเขาอยู่ในฐานะเสมอกัน ในสายตาของอาณาจักรฉินหวง เจี้ยนเฉินเป็นเสาหลักในอนาคตของอาณาจักร แม้ในปัจจุบันจะมีเซียนผู้คุมกฎถึง 4 คนสำหรับราชอาณาจักรฉินหวง แต่พวกเขาไม่ได้คงอยู่ตลอดไป วันหนึ่งชีวิตของพวกเขาจะถึงจุดจบ
เมื่อเห็นเซียนผู้คุมกฎทั้งสองมีอัธยาศัยอันดีและเป็นมิตร เจี้ยนเฉินเกิดความประทับใจแรกที่ดีต่อทั้งสอง
คำทักทายและบทสนทนาเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก่อนที่เซียนผู้คุมกฎทั้งสองได้เริ่มย้ายเรื่องไปที่ปัญหา "เจี้ยนเฉิน เราทั้งสองรู้อยู่แล้วเกี่ยวกับความก้าวร้าวของนิกายของมังกรพยัคฆ์ อาณาจักรฉินหวงของเราจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไว้อย่างแน่นอน เจ้าสามารถนำทางและเราจะได้พบและจัดการกับเซียนผู้คุมกฎ"
