ตอนที่ 324 – การล่มสลายของถ้ำอมตะ
“ ดีสำหรับอะไรงั้นหรือ” เจี้ยนเฉินต้องถามเมื่อเขามองหมิงตงด้วยความตั้งใจที่บริสุทธิ์เพื่อหาคำตอบสำหรับคำถามของเขา
ในขณะนี้อาจได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมจากด้านหลังเนื่องจากฝูงชนทั้งหมดได้เข้ามาในห้องนี้ ในเวลาไม่นานห้องเล็ก ๆ ก็เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากที่จะพยายามเข้ามาในห้อง ดูเหมือนกับว่าห้องนั้นจะเป็นเหมือนซาลาเปานึ่งและไม่สามารถเติมได้อีกต่อไป ด้านหน้าของเจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ ที่ยังคงมีช่องว่างเล็ก ๆ ที่ทำให้ทุกคนได้ตระหนักว่าพวกเขาเป็นใคร พวกเขาทุกคนรู้ถึงความแข็งแกร่งของพวกเขาและในขณะที่พวกเขาไม่ต้องการถูกผลักดันอย่างต่อเนื่องจากคนอื่นที่อยู่ข้างหลังพวกเขา พวกเขาไม่ต้องการที่จะเข้าไปใกล้เจี้ยนเฉิน และพวกเขาก็ยังคงรักษาระยะห่างไม่กล้าเข้าใกล้ มิฉะนั้นชีวิตของพวกเขาจะตกอยู่ในอันตราย
“เจี้ยนเฉิน ข้าจะอธิบายรายละเอียดทั้งหมดในภายหลัง แต่ย่อ ๆ เราได้ขุมทรัพย์” หมิงตงพูดกับเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินพยักหน้าอย่างสงบโดยไม่พูดอะไรอีก ขณะที่เขาหรี่ตาจ้องมองไปที่กลุ่มคนข้างหน้า ในเสี้ยววินาที ห้องเล็ก ๆ นี้เต็มไปด้วยผู้คนและผู้คนจำนวนมากก็พยายามเข้ามา นี่หมายความว่าถ้าพวกเขาต้องการออกไปมันจะเป็นปัญหา
ทันใดนั้นทั้งถ้ำก็เริ่มสั่นสะเทือน ในขณะที่พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับมีแผ่นดินไหว เร็วที่สุดเท่าที่แรงสั่นสะเทือนเริ่มที่จะสั่น การแตกหักปรากฏขึ้นภายในถ้ำได้อย่างรวดเร็วก่อนที่จะขยายออกไปเป็นใยแมงมุมราวกับว่ามีรอยแตกเต็มไปทั่วทุกซอกทุกมุมของถ้ำ ฝุ่นเริ่มตกลงมาจากหลังคา ในขณะที่รอยร้าวกระจายออกบดบังสายตาของทุกคน
การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันนี้ทำให้เจี้ยนเฉินเริ่มสะดุ้ง ตอนนี้ถ้ำกำลังจะพังทลายลงมา ในทางตรงกันข้าม คนเหล่านั้นจากภายนอกกำลังเร่งเข้ามาในถ้ำ ราวกับว่าทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์นั้นทำให้จิตใจของพวกเขามัวหมอง พวกเขาเข้ามาแออัดกันอยู่ภายในห้อง ขณะที่พวกเขาตะโกนออกมาเกี่ยวกับทักษะการต่อสู้ แม้จะมีผู้คนมากมายเข้ามา พวกเขาก็จะไม่ได้รับสมบัติแม้แต่ชิ้นเดียว นั่นเป็นเพราะห้องนี้มีแต่โครงกระดูกของเซียนผู้คุมกฏที่หมิงตงถือสิทธิ์เป็นเจ้าของเพียงเท่านั้นไม่มีสิ่งอื่น
แรงสั่นสะเทือนภายในถ้ำเริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากเศษหินจำนวนมากเริ่มตกลงมาจากเพดาน แม้แต่ผนังถ้ำก็เริ่มพังทลายลงเมื่อแผ่นหินตกลงมา
“บัดซบ ถ้ำกำลังจะถล่ม ! ดูเหมือนว่าถ้ำนี้ถูกคนโจมตีมากเกินไป โครงกระดูกของเซียนผู้คุมกฎจะต้องอยู่ในถ้ำ ดังนั้นเมื่อเราเอาโครงกระดูกออกไปแล้ว ความกดดันที่เรารู้สึกก่อนหน้านี้ก็ได้หายไปพร้อมกับมัน ! ถ้ำแห่งนี้ไม่สามารถยืนหยัดได้อีกต่อไป เจี้ยนเฉิน เราต้องออกไปทันที ! ” หมิงตงได้เรียนรู้อะไรมากมายภายในหนึ่งปีที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันกับเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเขาจึงหาความสัมพันธ์ระหว่างโครงกระดูกกับถ้ำได้อย่างรวดเร็ว
แม้แต่ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็เป็นกังวล เมื่อเขามองไปที่กลุ่มคนข้างหน้าเขาแล้วตะโกนว่า “ถ้ำกำลังจะถล่ม เร็วเข้า ทุกคนรีบออกไป ! ” เสียงของเจี้ยนเฉินเกือบจะเหมือนแตรที่ทำลายหูของทุกคนเหมือนสายฟ้าในขณะที่เขาสั่งให้ทุกคนออกจากถ้ำ
คนเหล่านั้นที่ตาบอดเพราะทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ พวกเขาก็พลันได้สติในทันทีและตระหนักถึงสถานการณ์ที่พวกเขากำลังเป็นอยู่ แต่ละคนต่างก็ตกใจเมื่อพวกเขาร้องออกมาว่า "บัดซบ ถ้ำกำลังยุบตัว รีบออกไปเร็วเข้า มิฉะนั้นพวกเราทุกคนจะตายที่นี่ ! "
“ระยำ มันพังจริง ๆ ! ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้ ! ข้าไม่อยากตายที่นี่ ! ”
“ใครไม่อยากตาย รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า ! ”
ผู้คนจำนวนมากเริ่มสังเกตเห็นความแปลกของสถานการณ์และบนใบหน้าเริ่มซีดเซียว หลังจากตะโกนอยู่หลายครั้ง ทุกคนเริ่มพุ่งออกไปสู่โลกภายนอกราวกับว่าชีวิตของพวกเขาขึ้นอยู่กับมัน คนหลายคนถูกผลักลงไปที่พื้นและถูกเหยียบย่ำในการวิ่งหนี
“บัดซบ ใครเหยียบข้า? เร็วเข้า แสดงตัวออกมา เจ้าต้องการตายเช่นนั้นรึ…”
“นั่นคือมือของข้าที่เจ้าเหยียบอยู่….”
“อย่าเหยียบข้า…”
ในช่วงเวลาแห่งความตื่นตระหนกนี้ ทุกคนลืมเรื่องสมบัติเพื่อรีบหนีออกจากถ้ำ เศษหินได้หล่นจากหลังคาถ้ำแล้ว หากพวกเขาไม่รีบหนี ในไม่ช้าพวกเขาก็จะถูกฝังอยู่ใต้ดินลึก
ตามกลุ่มคนออกมา เจี้ยนเฉิน และคนอื่น ๆ ก็เริ่มบินออกมาจากห้องทันทีขณะนี้ห้องก็กว้างขวางกว่าเดิม
มุมทั้งสี่ของถ้ำยังคงแตกอย่างต่อเนื่อง สร้างรอยแตกที่ใหญ่กว่าเดิมขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ถ้ำยังคงสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่จะพบช่องลับในถ้ำทันที
ดวงตาของเจี้ยนเฉินเปล่งประกาย ขณะที่เขาสังเกตเห็นความลับที่ปรากฎขึ้นอย่างฉับพลันนี้ จะเห็นกล่องสีม่วงและสีทองวางอยู่ในช่องเล็ก ๆ ภายในห้องที่มืดและเต็มไปด้วยฝุ่น แสงที่ส่องออกมาจากกล่องนี้สะดุดตาอย่างยิ่ง
เจี้ยนเฉินรีบไปยังที่ซ่อนและรีบคว้ากล่องสีม่วงและสีทองลงในแหวนมิติของเขา ในขณะที่เขากำลังเก็บกล่องนี้ ช่องลับต่าง ๆภายในกำแพงก็เริ่มปรากฏมากขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อมาถึงจุดนี้ หมิงตง ฉินจี๋ เทียนมู่หลิง ตู่กูเฟิงและหญิงในชุดสีเหลืองได้ค้นพบการดำรงอยู่ของช่องลับเหล่านี้แล้ว โดยปราศจากความลังเล พวกเขาแต่ละคนต่างพากันไปหาจุดที่ซ่อนอยู่และเริ่มรวบรวมสมบัติไว้ในเข็มขัดมิติของพวกเขาอย่างเร่งด่วน
คนไม่กี่คนที่ยังไม่ได้ออกจากห้องที่มีสายตาที่แหลมคมที่เห็นสิ่งนี้ด้วยท่าทีที่ยินดีและตะโกนออกมาอย่างมีความสุข พลันพุ่งไปที่ช่องลับ หนึ่งในพวกเขาดึงหนังสือที่ทำจากหนังสัตว์เล่มหนึ่งออกมา
“ขั้น…ขั้นสูง…ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี ! สวรรค์ …ข้า…ข้ารวยแล้ว ! ” บุคคลนั้นร้องขึ้น ขณะที่เขามองดูหนังสือด้วยความดีใจ และไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของเขาได้ เมื่อได้ยินเสียงนี้หลายคนหันไปมอง
“นี่เป็นวิธีการบ่มเพาะระดับปฐพีขั้นสูงมันเหมาะกับข้าอย่างสมบูรณ์ !” อีกคนร้องออกมาพร้อมกับหนังสือในมือ
อย่างรวดเร็วผู้คนจำนวนมากเริ่มที่จะคว้าสิ่งของในช่องลับ มีสมบัติหลายอย่างในช่องลับ เช่น แหวนมิติ ตำราการบ่มเพาะ ทักษะการต่อสู้และแม้แต่ยารักษาโรคที่มีค่ามากมาย
มีคนหลายคนเก็บสมบัติทั้งหมดจากช่องลับภายในถ้ำแต่ก็ถูกกำจัดอย่างรวดเร็ว ในขณะนั้น เซียนปฐพีก็หยิบหนังสือที่ไม่รู้จักออกมาก่อนที่จะเบิกตากว้างและร้องออกมาอย่างช้า ๆ ว่า “สวรรค์…” ทันทีที่คำหนึ่งหลุดออกมาจากริมฝีปากของเขา เขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกของเขา ขณะที่มือของเขาตะปบปากตัวเอง ในขณะที่เขามองตัวเองด้วยความกังวล
พลันได้ปรากฎแสงไฟขึ้ันจนสามารถมองเห็นได้ ในขณะที่ตู่กูเฟิงได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของเขาแทงผ่านหน้าอกของมนุษย์ แล้วหยิบเอาตำราขึ้นมาในมือ ดวงตาของเขากวาดไปตามชื่อตำราก่อนที่จะยิ้ม “มันเป็นทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์จริง ๆ ”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น เทียนมู่หลิงก็เอาแส้ที่นางเพิ่งจะหยิบออกมาขณะที่นางบ่นว่า“ พวกเจ้าเคลื่อนไหวเร็วเกินไป สมบัติดี ๆ พวกเจ้าเอาไปหมดแล้ว”
ฉินจี๋เอายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของเขาออกมาพร้อมกับส่ายหัวและถอนหายใจ แม้แต่ผู้ถือคันธนูก็ยังคงถือคันธนูไว้
ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีเป็นสิ่งที่พวกเขาทั้งหมดไม่สนใจ แต่ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์นั้นเป็นสิ่งที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง สำหรับพวกเขา ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ทุก ๆ ทักษะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของตระกูลของพวกเขาทางอ้อม แม้แต่เซียนผู้คุมกฎก็ยังอยากได้ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ ในเวลาเดียวกันตระกูลที่มียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎก็ไม่กล้าที่จะมองข้ามพวกมัน
ถ้าไม่ใช่เพราะความเร็วในการตอบสนองของตู่กูเฟิง มิฉะนั้นฉินจี๋และคนของเขาก็จะเป็นคนที่จะได้รับทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์เพราะพวกเขาเป็นคนที่อยู่ใกล้ที่สุด
การสังหารผู้คนเพื่อสมบัติหลังจากได้เห็นสิ่งของเหล่านี้ เป็นเรื่องเล็กน้อยที่พบได้ทั่วไปในทวีปเทียนหยวน
เมื่อเห็นว่าตู่กูเฟิงเริ่มฆ่าผู้คนเพื่อสมบัติของพวกเขา ทุกคนไม่มีความปรารถนาที่จะอยู่ในสถานที่นี้อีกต่อไปจึงวิ่งไปที่ทางออกอย่างรวดเร็ว
“ปัง ! ” “ปัง ! ” “ปัง ! ” …
หินก้อนใหญ่หลายก้อนเริ่มหล่นลงมากระแทกกับพื้นด้วยเสียงอันดัง บางส่วนของถ้ำถล่มไปแล้วในขณะที่ส่วนอื่น ๆ ของถ้ำยังคงมีเศษหินหล่นลงบนพื้นอย่างต่อเนื่อง
“สถานที่แห่งนี้ไม่สามารถทนได้นานกว่านี้อีกแล้วเราควรจะออกไป” หมิงตงพูดด้วยความกังวล
ทั้งกลุ่มเริ่มบินไปทางประตูทางออกจากถ้ำอย่างรวดเร็ว
“ปัง ! ” ก้อนหินสูงสี่เมตรกระแทกลงไปที่พื้นที่ทางขวาซึ่งเป็นทางผ่าน
"ออกไปให้พ้นทาง ! " ได้ยินเสียงคำรามจากด้านหลังเพียงครั้งเดียวขณะที่ตู่กูเฟิงทุบหินแตกจนเป็นผงด้วยดาบไฟขนาดใหญ่ของเขา
โดยปราศจากความลังเล ทุกคนวิ่งผ่านทางที่เต็มไปด้วยฝุ่นโดยพยายามวิ่งให้เร็วขึ้นกว่าเดิม
ในไม่ช้า ทั้งกลุ่มก็ผ่านออกไปที่ถ้ำพร้อมกับเสื้อผ้าของทุกคนที่ดูย่ำแย่ ไม่เพียงแต่เสื้อผ้าของพวกเขาจะเต็มไปด้วยฝุ่น แต่ใบหน้าของพวกเขายังมีคราบสกปรกที่ทำให้พวกเขาดูเหมือนสกปรกมาก
“ฟู่…ในที่สุดพวกเราก็ออกมา ข้าคิดว่าเรากำลังจะถูกฝังทั้งเป็น” หมิงตงถอนหายใจออกมาขณะที่เขาปัดฝุ่นออกจากตัวเขา
ด้านหน้าของพวกเขาคือกลุ่มที่ถูกผลักออกมาก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่ของพวกเขาเต็มไปด้วยฝุ่นและมีชั้นของสิ่งสกปรกอยู่บนตัวพวกเขา บางส่วนของเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษที่โชคร้าย พวกเขาบางคนถึงกับได้รับบาดแผลจากการที่เศษหินตกลงมา
“ออกไปให้พ้นทาง พวกเจ้าน่ารำคาญ…” ทันใดนั้นเสียงที่เจี้ยนเฉินคุ้นเคยก็ดังออกมา เจี้ยนเฉินหันหน้าของเขาเพื่อหันไปมองฉินเซียวผลักคนหลายคนรีบผ่านฝุ่นเข้ามา
“ เจ้ารีบเร่งอะไร เจ้าไม่ได้รีบเร่งเพียงพอก่อนหน้านี้ ? หรือเจ้าลืมไปว่าเจ้าต้องการตาย”
“บัดซบ เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษผู้ต่ำต้อยกล้ามาผลักข้า เจ้าต้องใจร้อนมากที่จะตาย”
ทันใดนั้นกลุ่มคนได้ด่าทอด้วยความโกรธต่อฉินเซียว ในขณะที่กลุ่มคนที่เขาผลักเริ่มเตรียมที่จะสร้างปัญหาให้กับฉินเซียวและเริ่มการต่อสู้
ฉินเซียวไม่รำคาญที่จะฟังคำด่าทอด้วยความโกรธในขณะที่เขารีบมองไปทั่วบริเวณ อย่างรวดเร็ว พอเขาเห็นเจี้ยนเฉินแล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอกก่อนที่จะรีบไปหาเขา "เจี้ยนเฉิน ตอนนี้เจ้าสบายดีหรือไม่ ? ข้าได้ยินว่าถ้ำถล่มและเนื่องจากมีผู้คนมากมายอยู่ในนั้น ข้าจึงเริ่มกังวล ! ”
เมื่อเห็นว่าฉินเซียวและเจี้ยนเฉินรู้จักกัน คนที่ด่าทอฉินเซียวก็นิ่งเงียบและปิดปากตัวเองด้วยความกลัวว่าแม้แต่ผายลมก็จะดังออกมา สำหรับผู้ที่เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับฉินเซียวทุกคนก็หน้าซีดและถอยกลับเข้าไปในฝูงชนอย่างยอมจำนนเพื่อปะปนกับฝูงชน
โดยตอนนี้เกียรติศัพท์และชื่อเสียงของเจี้ยนเฉินได้นำหน้าพวกเขา เขาและจอมยุทธทั้งห้าคนเป็นสองเรื่องที่ไม่เท่าเทียมกันโดยสมบูรณ์ เจี้ยนเฉินเป็นคนที่ทุกคนรู้จักและไม่กล้าล่วงเกิน ท้ายที่สุดการต่อสู้ของเขากับเจ๋อกู่นั้นทุกคนเห็นได้อย่างชัดเจน ไม่เพียง แต่เจี้ยนเฉินสามารถฆ่าเขาได้เท่านั้น แต่เขายังสามารถรับทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีของเจ๋อกู่ โดยร่างกายของเขาไม่เป็นอันตราย นี่เป็นพลังที่แข็งแกร่งเกินกว่าที่ใครจะกล้าขุ่นเคือง
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือชิเซียงกรานและเจียเต๋อหวูคังจากจอมยุทธทั้งห้าคนเสียชีวิตภายในถ้ำ ในขณะที่มีเพียงฉินจี๋และอีกไม่กี่คนที่รู้เหตุผลของการเสียชีวิต แต่ชายสองคนนี้มีเรื่องบาดหมางกับเจี้ยนเฉิน ด้วยความที่มันไม่ได้คิดมากในการเชื่อมโยงสิ่งต่าง ๆ เมื่อเพิ่มความจริงที่ว่าเจี้ยนเฉินไล่ล่าตู่กูเฟิงออกมาจากถ้ำ ทุกคนจะเห็นรูปแบบจากที่นั่น ท้ายที่สุดแล้วผู้คนส่วนใหญ่ก็ล้วนแต่เป็นคนละเอียดละออ แม้ว่าทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ได้ทำให้สมองของพวกเขามึนงงชั่วคราว แต่ไม่ได้เป็นข้อพิสูจน์ว่าพวกเขาโง่ ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์นั้นมีแรงดึงดูดมหาศาลเกินกว่าที่จะต้านทานได้
เมื่อมองดูใบหน้าที่กังวลอย่างลึกล้ำบนใบหน้าของฉินเซียว เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มให้เขา “ไม่ต้องห่วง ข้าสบายดี”
หมิงตงเดินไปหาฉินเซียวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นละออง ในขณะที่เขาจับเข้าที่ไหล่ของฉินเซียว “เฮ้ น้องฉินเซียว! ยังจำข้าได้หรือไม่ ? ”
ฉินเซียวหันไปมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นและสกปรกของหมิงตง แต่ความสกปรกไม่ได้ซ่อนอะไรจากฉินเซียว ดวงตาของเขาจำใบหน้าของหมิงตงได้อย่างรวดเร็วและเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจก่อนที่จะตะโกนดัง ๆ ด้วยความประหลาดใจ “หมิง…หมิงตง ! เจ้าไม่ได้บอกพวกเราว่า เจ้าจะไม่เข้าร่วมในงานชุมนุมของกลุ่มทหารรับจ้างมิใช่หรือ ? เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร ? ”
หมิงตงหัวเราะ “ข้าไม่ได้วางแผน แต่ก็มีใครบางคนกำลังตามหาข้า ดังนั้นข้าจึงเข้ามา”
“ มีคนกำลังตามหาเจ้าอยู่หรือ ? ใคร ? ” ฉินเซียวพูดด้วยความสับสน
“ เรื่องมันยาว รอให้เราหาที่ว่างได้ก่อนเราค่อยคุยกัน มา ฉินเซียว ให้ข้าแนะนำเจ้ากับทุกคน" หมิงตงคว้าบนดาบไฟที่กวัดแกว่งของตู่กูเฟิงและดึงไปที่เขาว่า “น้องฉินเซียว นี้เป็นสมาชิกใหม่ล่าสุดของกลุ่มของเรา ตู่กูเฟิง จากนี้ไปเขาจะเป็นพี่น้องของเรา”
ฉินเซียวถอยหลังกลับไปครู่หนึ่งก่อนที่จะกลับมาใช้ท่าทีที่ตรงไปตรงมาอย่างรวดเร็วและทักทายตู่กูเฟิงอย่างกระตือรือร้น ตู่กูเฟิงตอบด้วยรอยยิ้ม
ฉินเจว๋ที่เพิ่งผลักคนอื่นออกจากด้านหลังได้ฟังการสนทนาทั้งหมดด้วยท่าทางที่ไม่เชื่อ เขาไม่กล้าเชื่อในสิ่งที่เขาได้ยิน แต่เขาไม่เห็นตู่กูเฟิงพูดอะไรขัดแย้งและตอบกลับฉินเซียวด้วยรอยยิ้ม ในท้ายที่สุดฉินเจว๋เลือกที่จะยอมรับสิ่งนี้ว่าเป็นความจริงเท่านั้น แต่หัวใจของเขายังเต็มไปด้วยความสงสัย ตู่กูเฟิงเป็นหนึ่งในห้าจอมยุทธและพร้อมกันนั้นก็มีตระกูลที่หนุนหลังเขาซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของตระกูลเทียนฉิน คนแบบนี้จะกลายเป็นคนสนิทกับเจี้ยนเฉินได้อย่างไร ?
