ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย
https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechnique
บทที่ 228 – จิตแก่นแท้เหล็กกล้า!
ห่าวหยุนลิ่วลี่และชิงสุ่ยเดินเคียงข้างกันไป ระหว่างพวกเขาต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรออกมา หลังจากได้ยินคำพูดของชิงสุ่ยแล้ว ห่าวหยุนก็ไม่ได้ตอบอะไรไป
"บางสิ่งเกิดมาก็ต้องแบกรับภาระ ความเกลียดชัง และความโกรธ ชีวิตของผู้คนที่หมกมุ่นอยู่กับความเกลียดชัง สิ่งที่พวกเขาต้องการทำคือการฆ่าและถูกฆ่าตาย นี่เป็นเส้นทางชีวิตของพวกเขา เส้นทางที่เป็นถนนไปสู่การแก้แค้นของพวกเขา"
หลังจากที่ได้ยินคำพูดของชิงสุ่ยแล้วคิ้วของห่าวหยุนลิ่วลี่ก็กระตุกอย่างเห็นได้ชัด ความทุกข์ทรมานมากของผู้คนมันแฝงอยู่ในการดำเนินชีวิต?
"มีบางคนที่อาศัยอยู่เพื่อที่จะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของศิลปะการต่อสู้ บางเหตุผลก็เพื่อความงามอันไร้ที่ติทั้งหลาย บางคนก็ทำเพื่อประโยชน์ของความมั่งคั่งที่ไม่มีที่สิ้นสุด บางคนก็เพื่อชื่อเสียงอันโด่งดังเป็นตำนาน บางก็เพื่อประโยชน์ในการฟื้นฟูตระกูลของพวกเขา บางส่วนก็เพื่อประโยชน์สำหรับลูกหลานของพวกเขา…"
"หลายสิ่งหลายอย่างมีเหตุผลมากมายแตกต่างกันไป และนี่ก็เป็นเป้าหมายของพวกเขา แต่หลังจากที่ได้ฟังสิ่งที่เจ้าพูด ข้าก็เห็นด้วยกันมัน" ห่าวหยุนรู้สึกตกตะลึง
"อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็มีเป้าหมาย! หากไม่มีเป้าหมายที่จะมุ่งมั่น มันก็เหมือนกับการรอคอยความตายไม่ใช่หรือ? หลายคนเมื่อพบกับความผิดหวัง พวกเขามักจะท้อแท้และหมดกำลังใจในทันที ถ้าเจ้ามีเรื่องอะไรอยู่ภายในใจ เจ้าก็เพียงแค่บอกมันมาให้ข้ารับรู้ แม้ว่าข้าจะไม่สามารถแก้ปัญหานั้นให้กับเจ้าได้ แต่เจ้าก็ยังได้ระบายและยกปัญหาที่หนักอกนั้นออกมาได้บ้าง" ชิงสุ่ยยิ้มให้เธอ
"เจ้าหมายถึงอะไร? ข้าสบายดี บอกข้าหน่อยว่าทำไมผู้คนถึงไม่รู้จักพอใจในสิ่งที่ตัวพวกเขามี? ยิ่งมีมากเท่าไหร่พวกเขาก็ต้องการมากขึ้น เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?" ห่าวหยุนร้องขอชิงสุ่ยและหัวเราะกับตัวเอง
"ไม่มีคำพูดที่ถูกต้องหรือผิด โดยทั่วไป 100 คำตอบที่แตกต่างกันก็จะมี 100 เหตุผลที่แตกต่างกันของแต่ละคน ความพึงพอใจเป็นเพียงความว่างเปล่า ความปรารถนาของมนุษย์ไม่สามารถบรรลุได้อย่างเต็มที่ คนที่ร่ำรวยที่สุดคือเงินที่เขาต้องการมากขึ้น ตัวอย่างเช่นถ้าใครมีเงิน 1 ล้านเหรียญเงินหลังจากหักค่าใช้จ่ายที่จำเป็นแล้วเขาสามารถใช้เงินจำนวน 0.5 ล้านเหรียญเงินในการเพลิดเพลินกับผู้หญิงได้ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้จะแตกต่างกันไปถ้าทรัพย์สมบัติของเขามีมูลค่า 100 ล้านเหรียญเงิน ข้าพูดถูกไหม?"
"เจ้าไม่คิดถึงตัวอย่างอื่นหรือ? ทำไมเจ้าถึงคิดแต่เรื่องแบบนี้ล่ะ?" ห่าวหยุนยิ้มอย่างเอียงอายขณะที่เธอจ้องไปที่ชิงสุ่ย
"หึหึ เพราะข้าไม่มีเงิน … "
ห่าวหยุน ลิ่วลี่ "……."
"ชิงสุ่ย เจ้ารู้สึกว่าเจ้ามีความสุขหรือไม่? ห่าวหยุนและชิงสุ่ยเดินผ่านร้านค้าริมถนนขณะที่เธอถามโดยฉับพลัน
"หัวใจเป็นตัวกำหนดทุกอย่าง ข้าเช่นนั้น… ตัวอย่างเช่นถ้าข้ารู้สึกว่าข้าไม่มีความสุข แต่คนอื่นอาจจะรู้สึกว่าเจ้ามีความสุข และถ้าเจ้ารู้สึกว่ามีความสุข คนอื่นอาจจะรู้สึกว่าเจ้าไม่มีความสุข หนึ่งในสองอย่างนี้เจ้าชอบไหม" ชิงสุ่ยถูจมูกของเขาขณะที่เขาหัวเราะ
"ตามปกติข้าก็ต้องชอบที่ข้ารู้สึกว่าข้ามีความสุข" ห่าวหยุนกล่าว
"ทำไมคนเราถึงได้รับความสุข?" ห่าวหยุนถามอีกครั้งหนึ่งขณะที่ชิงสุ่ยหยุดเดินเพื่อตรวจสอบว่ามีร้านช่างตีเหล็กอยู่ใกล้ๆหรือไม่
"ความสุขอาจจะยากที่จะได้รับ แต่ในความเป็นจริงมันง่ายมาก ขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้คนและเป้าหมายที่เขากำหนดไว้ด้วย ตัวอย่างเช่นเพื่อนที่ยากจนและไม่มีอำนาจต้องการที่จะแสวงหาความงามของเหล่าสาวสวยผู้ฝึกตนเทวะเซียนเทียน เป้าหมายดังกล่าวเป็นเรื่องยากที่จะทำให้เป็นจริงและแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะมีความสุข ในทางตรงกันข้ามถ้าเขาทำงานอย่างหนักทีละขั้นตอนและเปลี่ยนเป้าหมายของเขาให้เป็นสาวธรรมดา ไม่ใช่ว่าเป้าหมายที่เขาตั้งจะทำได้ง่ายกว่าหรือ? ตราบใดที่พึงพอใจ ความสุขก็จะตามมา แต่แน่นอนว่าถ้าชายคนนั้นประสบความสำเร็จในการแสวงหาความงามของเหล่าสาวสวยผู้ฝึกตนเทวะเซียนเทียน มันก็จะเหมือนกับคางคกได้กินเนื้อหงส์ ความรู้สึกของความสุขก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น" ชิงสุ่ยหัวเราะเบาๆ
ห่าวหยุนลิ่วลี่เหลือบตามองไปที่ชิงสุ่ย ใบหน้าอันงดงามของเธอทำให้หลายคนที่เดินผ่านพวกเขาไปต่างก็เกิดความหลงใหล
"ชิงสุ่ย ข้าไม่คิดว่าจะมีร้านขายตีเหล็กขายอยู่ใกล้ๆนี่หรอกนะ" ทั้งสองคนเดินผ่านร้านช่างตีเหล็กจำนวนหนึ่งไป
"ลองไปหาร้านที่เล็กที่สุดเพื่อดูว่าพวกเขายินดีที่จะขายหรือไม่ เราจะเสนอราคาสูงๆให้แก่พวกเขา" ชิงสุ่ยตัดสินใจ
หลังจากนั้นไม่นาน ชิงสุ่ยก็เข้ามาหาร้านช่างตีเหล็กอีกรายหนึ่งซึ่งมีช่างตีเหล็กอายุ 30 ปี ซึ่งกำลังทำการตีกระบี่อยู่
"ท่านเจ้าของร้าน ท่านต้องการขายร้านนี้หรือไม่?" ชิงสุ่ยเดินตรงไปหาช่างตีเหล็กที่แข็งแรงขณะที่เขาถามออกไปตรงๆ
ช่างตีเหล็กหยุดงานที่เขาทำอยู่ชั่วคราวเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้หันหน้าไปมองในขณะที่เขาตอบทันทีว่า "ไม่ขาย"
หลังจากนั้นแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาก็ยังคงกระแทกและตีลงไปด้วยค้อนขนาดใหญ่ของเขา ขณะที่เสียงดังสนั่นและคมชัดดังขึ้น
"1 ล้านเหรียญเงิน!" ชิงสุ่ยตะโกนเบาๆ
"ไม่ขาย!" ชายแข็งแรงไม่ได้หยุดเพื่อพิจารณาใดๆ
"ท่านรู้หรือไม่ว่าในขณะที่ท่านกำลังตีเหล็กอยู่ ร่างกายของท่านจะมีอายุอยู่ได้จนถึงสิ้นปีนี้หรือไม่" ชิงสุ่ยยิ้ม
คราวนี้ชายแข็งแรงหยุดการกระทำของเขาลง ขณะที่เขาเอียงศีรษะและครุ่นคิดในตัวของชิงสุ่ย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เขามองไปที่ชิงสุ่ยด้วยดวงตาที่มีชีวิตชีวาของเขา ริมฝีปากอันหนาของเขาชี้ให้เห็นว่าเขาเป็นคนซื่อสัตย์และไว้ใจได้
"2 ล้านเหรียญเงิน ขายร้านช่างตีเหล็กนี้ให้กับข้าและข้าก็จะรักษาความเจ็บป่วยของท่านให้ด้วยเช่นกัน "ชิงสุ่ยยิ้มอย่างอ่อนโยนขณะพูดด้วยความจริงจัง
"ร้านช่างตีโลหะของข้าไม่ได้มีมูลค่าถึง 50,000 เหรียญเงินและแม้ว่าข้าจะมีเงิน 2 ล้านเหรียญเงิน แต่ก็ไม่มีใครสามารถรักษาความเจ็บป่วยของข้าได้ ทำไมเจ้าถึงทำแบบนี้?" ชายที่แข็งแรงเดินเงียบหายไปชั่วขณะหนึ่งก่อนที่เขาจะมองมาที่ชิงสุ่ย
"เราต้องการเหตุผลจริงๆสำหรับสิ่งที่เราต้องการจะทำหรือ?" ชิงสุ่ยยิ้มอย่างอ่อนโยน
"ช้าสัญญา ข้าไม่ต้องการเงินตราบเท่าที่เจ้าสามารถรักษาความเจ็บป่วยที่ซ่อนอยู่ได้ ร้านช่างตีเหล็กแห่งนี้จะเป็นของเจ้า ข้าแค่หวังว่าเจ้าจะเก็บข้าไว้ในฐานะผู้ช่วยของเจ้า" ชายแข็งแรงถอนหายใจเมื่อกล่าว
"ข้ายินดีให้ท่านอยู่ที่นี่ต่อไปในอนาคต แต่ทุกอย่างที่นี่เป็นของข้า ข้าจะให้เงินค่าแรง 10,000 เหรียญเงินทุกเดือน นอกจากนี้หากท่านยังคงมีข้อกำหนดอื่นๆ ก็เพียงแค่ชี้แจ้งให้ข้าทราบ"
หลังจากการสนทนาของพวกเขา ชิงสุ่ยและห่าวหยุนก็จากไป ตั้งแต่ต้นจนจบห่าวหยุนก็ไม่ได้พูดคำใดๆออกมา เธอเพียงแค่มองอย่างเงียบๆจากด้านข้าง แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจการกระทำของชิงสุ่ย
"ชิงสุ่ย ข้าถามอะไรเจ้าหน่อยได้หรือไม่?" ห่าวหยุนถามอย่างระมัดระวัง
"พูดออกมาเลย เจ้าพูดเหมือนกับว่าข้ากำลังรังแกเจ้าอยู่" ชิงสุ่ยยิ้มอย่างขมขื่น
"ทำไมเจ้าทำแบบนั้นกับช่างตีเหล็กก่อนหน้านี้?" ห่าวหยุนถามด้วยเสียงต่ำๆ
"ข้ารู้สึกแปลกๆ เมื่อข้ามองไปที่ชายคนนั้น ราวกับว่าเขากำลังแบกสัมภาระบางอย่างไว้ในใจ แม้เขาจะมีเวลาเหลืออีกไม่มาก แต่ก็รู้สึกได้ถึงจิตวิญญาณที่ไม่แข็งกระด้างในใจ และแขนขวาของเขาจะไม่สามารถทำงานได้อีกหลังจากนี้หนึ่งปีจากการตีเหล็ก" ชิงสุ่ยอธิบาย
หลังจากได้ยินคำอธิบายของชิงสุ่ยแล้ว ห่าวหยุนก็พยักหน้าขณะที่เธอเดินกลับไปที่คฤหาสน์ชางห่ายกับชิงสุ่ย ชิงสุ่ยตัดสินใจว่าเขาจะฝึกฝนเคล็ดบรรพกาลสรรสร้างของเขาในร้านช่างตีเหล็กในวันพรุ่งนี้
อย่างไรก็ตาม ชิงสุ่ยรู้สึกว่ามีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างทางเข้าร้านช่างตีเหล็ก เขาหันหน้าไปมองและพบเข้ากับถ่านหินหลายก้อน มันคล้ายกับก้อนหินขนาดใหญ่ มันวางอยู่ด้านหน้าชายชราคนดังกล่าว
ชิงสุ่ยดึงห่าวหยุนเข้าไปใกล้ขณะที่เขาเดินเข้าไปดู เขามองไปที่วัตถุถ่านหิน ชิงสุ่ยรู้ว่ามันเป็นวัตถุที่ใช้สำหรับการหลอม มีถ่านหินสีดำประมาณสิบก้อน แต่เขาไม่สามารถบอกได้ว่ามันมีอะไรที่ลึกลับซ่อนอยู่หรือไม่
เขามองไปที่ชายชราผู้สวมใส่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความซูบผอมและร่างกายที่หิวโหย ชายชรายังคงพอดูดีและแข็งแรงอยู่บ้าง ดวงตาทั้งสองของเขาเต็มไปด้วยความหวังในการใช้ชีวิตและความรู้สึกของชายชราคนนี้ทำให้ชิงสุ่ยระลึกถึงพ่อของเขาจากโลกในชีวิตที่แล้ว
"อืม ท่านจะขายสิ่งของเหล่านี้ในราคาเท่าไหร่" ชิงสุ่ยถาม
"10,000 เหรียญเงินต่อหนึ่งก้อน"
"นี่เป็นเงิน 100,000 เหรียญเงิน ข้าจะซื้อพวกมันทั้งหมด" ชิงสุ่ยหัวเราะ
"อาาาา" ชายชราอยู่ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย มีหลายคนที่มาเพื่อสอบถามเกี่ยวกับราคา แต่พวกเขาก็หันกลับไปในทันทีที่พวกเขาทราบ
ชายชรากำลังเหน็ดเหนื่อยอยู่กับงานทำเหมือง เนื่องจากเขามีหินและอัญมณีอยู่จำนวนไม่มากและพี่น้องหลายคนของเขาเสียชีวิตไปแล้ว นั่นเป็นเหตุผลที่เขาตั้งราคาขายไว้สูงในตอนแรก อย่างไรก็ตามเขาถูกเยาะเย้ยโดยคนมากมายและรู้สึกสิ้นหวัง เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการลดราคาลงเหลือ 10,000 เหรียญเงิน
ใครจะคิดว่าในที่สุดเขาก็สามารถขายพวกมันทั้งหมดได้ในวันนี้? เขาสามารถใช้เงินจำนวนนี้ แจกจ่ายแบ่งมันกับลูกหลานของพี่น้องที่ยากจนของเขาที่เสียชีวิตไป ชิงสุ่ยได้เก็บสินค้าทั้งหมดลงในกระเป๋าขณะที่เขาโบกมือลาชายชรา ก่อนที่จะออกเดินต่อไปกับห่าวหยุน
และขณะที่ชิงสุ่ยกำลังจะจากไป ชายชราก็กำลังเตรียมที่จะจากไป ทันใดนั้นชายวัยกลางคนวัยก็ปรากฏตัวขึ้นและปิดกั้นเส้นทางของชายชรา ชายชราถามด้วยความหวาดกลัวว่า "ชายชราถ่านหินที่เจ้าขาย 10,000 เหรียญเงินต่อชิ้น ข้าต้องการมันทั้งหมด ข้ายินดีที่จะจ่ายเงินให้เจ้า 20,000 เหรียญเงินต่อชิ้น"
ชายชราส่ายหัว "ข้าขายมันไปหมดแล้ว"
"ขายหมดแล้วหรือ?" ข้าเห็นว่ามันมีตั้ง 10 ก้อน เมื่อวานนี้?" ชายวัยกลางคนเริ่มเหงื่อออก
"มีคนที่ซื้อมันไปก่อนหน้านี้แล้ว" ชายชราถอนหายใจ
"ใคร .. ใคร? เขามีลักษณะเป็นอย่างไร? เขาไปที่ไหน? เขาไปนานเท่าไหร่แล้ว?" ชายวัยกลางคนถามด้วยความว้าวุ่น
"ชายชราคนที่มีเส้นผมสีขาวโพลนและเขาเพิ่งจากไปได้ไม่นานนักทางด้านนั้น" ชายชราชี้ไปในทิศทางตรงกันข้ามกับที่ชิงสุ่ยจากไป
ชายชราวัยกลางคนรีบวิ่งไปในทิศทางที่ชายชราชี้ไป ขณะที่ชายชราถอนหายใจและหายตัวไปอย่างเงียบๆในไม่ช้า
ความรู้สึกทางจิตวิญญาณของชิงสุ่ยได้สังเกตเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น ในเวลาเดียวกันเขานิ่งเงียบอยู่กับอาณาจักรจิตวิญญาณ ไม่นานนักเขาก็ไปปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าชายชราอีกครั้งพร้อมกับห่าวหยุน
"ชายชราข้าขอขอบคุณ แต่อย่าได้มาที่นี่อีกเลย ข้ากลัวว่าชายวัยกลางคนผู้นั้นอาจจะมีเจตนาไม่ดีต่อท่าน"
ชายชราพยักหน้าตอบและเดินไปตามทางของเขา ชิงสุ่ยไม่ต้องการให้เกิดอันตรายใดๆกับชายชราคนนี้
และเมื่อชิงสุ่ยและห่าวหยุนกลับมาถึงคฤหาสน์ชางห่ายมันก็เกือบจะเที่ยงแล้ว ชิงสุ่ยเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ทุกคนฟัง พวกเขาเกิดความประหลาดใจอย่างมาก
"เจ้าต้องการที่จะหลอมและตีโลหะเพื่อบางสิ่งหรือ?" ชางห่ายถามด้วยความสงสัย
"ฮ่าฮ่า ถูกต้อง พวกท่านน่าจะรู้ว่าเมื่อเร็วๆนี้ ข้าเพิ่งจะเริ่มศึกษาเกี่ยวกับมัน และข้าจะให้ของขวัญเป็นชุดเกราะระดับพระเจ้าแก่พวกท่านทั้งหมดในอนาคต" ชิงสุ่ยหัวเราะ
"แน่นอนว่า ไม่ใช่แค่การตีเหล็กที่ข้าต้องการเรียนรู้ แต่ยังมีการตัดเย็บ การหลอม และการสกัดอีกด้วยในอนาคต ในเวลานั้นโปรดแนะนำเพื่อนๆของพวกท่านทั้งหมดให้แก่ข้า ข้าจะลดราคาให้ครึ่งหนึ่ง ฮ่าๆๆๆ…"
ชางห่ายหมิงเยวี่ยจ้องมองไปที่ชิงสุ่ยอย่างหมดคำพูด
"เอาเถอะ!" คู่ผัวเมียชางห่ายหัวเราะตามที่พวกเขาเห็นด้วย
"และเจ้า เยวี่ยเยวี่ย ทำไมถึงทำหน้ามุ่ยอยู่ สามีของเจ้ากำลังเคร่งเครียด ถ้าเจ้ายังคงทำหน้ามุ่ยอยู่ ข้าจะเรียกเก็บเงินจากเพื่อนของเจ้าเป็นสองเท่าของราคาแทน" ชิงสุ่ยถูจมูกของเขาขณะที่เขาหัวเราะเบาๆ
คืนนั้นชิงสุ่ยได้เข้าไปในดินแดนหยกยุพราชอมตะ ในขณะที่เขาเดินตรงไปดูถ่านหินทั้ง 10 ก้อน จากสิ่งที่เขาอนุมานจากคำพูดของชายวัยกลางคนนอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ว่าชายผู้นั้นเต็มใจที่จะจ่ายเงินจำนวน 20,000 เหรียญเงิน สำหรับเขาสิ่งที่เหมือนถ่านหินเหล่านี้ก็ดูจะมีค่าไม่น้อย
ชิงสุ่ยมันหยิบขึ้นมาก้อนหนึ่ง ในขณะที่เขาใช้พลังบางอย่างของเขาทดสอบความเหนียวบนพื้นผิวของถ่านหิน มันมีความยืดหยุ่นสูง เพื่อไม่ให้เสียเวลา ชิงสุ่ยทดสอบโดยตรงด้วยเปลวเพลิงบรรพกาลหยินหยางของเขา
เปลวไฟซึ่งมีความสามารถในการปรับแต่งทุกสิ่งทุกอย่างทำให้พื้นผิวสีดำของถ่านหินละลายลง เผยให้เห็นความวาวที่เป็นโลหะอยู่ข้างใต้ ทำให้หัวใจของ ชิงสุ่ยสั่นสะเทือนด้วยความตื่นเต้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ในขณะที่เขาคิดว่ามันช่างน่าเหลือเชื่อ
จิตแก่นแท้เหล็กกล้า
สิ่งที่เหมือนถ่านหินนี้เป็นแก่นแท้ของโลหะ แม้ว่าค่าของมันจะไม่สามารถเทียบได้กับแก่นแท้สกัดทองคำและแก่นแท้สกัดเงิน แต่ความยืดหยุ่นและความเหนียวของมันก็ไม่เป็นรองใคร ไม่เพียงแค่นั้นมันยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่สามารถหลอมตีขึ้นมาได้
หลังจากนั้นเขาก็ใช้เคล็ดวิชาเบิกเนตรสวรรค์ในการค้นหาสิ่งต่างๆเช่นเดียวกับเหตุการณ์จิตรกรรมราชวังใบไม้ผลิ
จิตแก่นแท้เหล็กกล้าระดับ 10, จิตแก่นแท้เหล็กกล้าระดับ 30 และยังมีจิตแก่นแท้เหล็กกล้าที่อยู่ในระดับ 50 อีกด้วย จากทั้งหมดของพวกมัน 8 ใน 10 เป็นจิตแก่นแท้เหล็กกล้าระดับ 10 ส่วนที่เหลืออีกสองอันเป็นจิตแก่นแท้เหล็กกล้าระดับ 30 และระดับ 50!
