ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย
https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechnique
บทที่ 154 – ความสำเร็จเล็กน้อยในการฝึกรูปแบบพยัคฆ์ และผลไม้ที่สุกงอม
ในไม่ช้า เวลาสองเดือนก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว อีกไม่ถึงสิบวันก็จะเป็นวันปีใหม่!
ชิงสุ่ยตื่นขึ้นในตอนเช้าและมองไปข้างนอกหน้าต่าง เขาเห็นหิมะที่กำลังตกอย่างหนัก ในรอบบริเวณนั้นถูกย้อมไปด้วยหิมะสีขาวบริสุทธิ์ พื้นที่แถบนั้นดูเหมือนราวกับว่ามันทับถมไปด้วยเงินตรา
สมาชิกรุ่นที่สามของตระกูลยังคงทำการฝึกฝนอยู่ในสภาพอากาศที่เต็มไปด้วยหิมะที่หนาวเย็น
นอกเหนือจากการฝึกฝนของเขาแล้ว ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมาชิงสุ่ยได้ช่วยทุกคนในตระกูลชิง ฝึกทักษะกวางย่างก้าวและ รูปแบบพยัคฆ์ ทำให้ตอนนี้พวกเขาอยู่ในเส้นทางที่ถูกต้องแห่งการบ่มเพาะ พวกเขาใช้เวลาอีกไม่นานก็ที่จะประสบความสำเร็จในขั้นแรก จากมุมของมือใหม่จะพบว่าพลังปราณของพวกเขาค่อนข้างสง่างาม แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะใช้สู้ได้จริง!
แต่พวกเขาก็ทำให้ชิงสุ่ยมีความสุขอย่างมาก แต่คนที่ทำให้เขารู้สึกมีความสุขที่สุดคือหมิงเยวี่ย เก้อโหลว เธอเป็นคนที่มีการเชื่อมต่อของเส้นพลังปราณทั้งหมด จึงเป็นอัจฉริยะในการบ่มเพาะ หลังจากผ่านไปเพียงแค่ 2 เดือน นางก็ประสบความสำเร็จในขั้นแรกของรูปแบบพยัคฆ์ในเวลาเดียวกับชิงสุ่ยแม้ว่าจะเริ่มฝึกฝนช้ากว่าเขาก็ตาม!
ชิงสุ่ย แอบสงสัยว่าหมิงเยวี่ย เก้อโหลวสามารถพัฒนารูปแบบพยัคฆ์ได้เร็วแค่ไหน ถ้านางได้ฝึกเคล็ดวิชาเคล็ดเสริมกายาบรรพกาล แต่นางกับชอบที่จะฝึกทักษะกวางย่างก้าวมากว่าฝึกรูปแบบพยัคฆ์ในขณะนี้ ทุกๆวันนอกเหนือจากการใช้เวลาเล็กน้อยอยู่ชิงสุ่ยแล้ว เธอใช้เวลาเกือบทั้งหมดในการบ่มเพาะ!
ชิงสุ่ย รู้สึกว่าอาจเป็นเพราะหมิงเยวี่ย เก้อโหลว ได้ฝึกฝน "ทักษะพยัคฆ์คำราม" อย่างถูกต้องทำให้เธอสามารถปรับแต่งและทำความเข้าใจรูปแบบพยัคฆ์ได้อย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตามเธอจะเร็วกว่าตัวเองเขาเองได้อย่างไร? ถึงเธออเป็นคนที่มีเส้นพลังปราณที่เชื่อมต่อกันทั้งหมด นับตั้งแต่ที่เขาไปถึงขั้นที่สี่ของเคล็ดวิชาเคล็ดเสริมกายาบรรพกาล เส้นพลังปราณในร่างกายของเขาก็เชื่อมต่อเข้าด้วยกัน มันเป็นเพราะทักษะนี้?
ชิงสุ่ย คิดว่าความสามารถในการวิเคราะห์ของเขาค่อนข้างดีขึ้น เนื่องจากเขามีประสบการณ์จากที่ผ่านมา!
ความสำเร็จของหมิงเยวี่ย เก้อโหลวทำให้คนที่ฝึกอยู่รอบข้างประหลาดใจ แม้ว่า ชิงสุ่ยจะรู้เหตุผลที่แท้จริง ที่ทำให้ของเธอประสบความสำเร็จได้ไวกว่าคนอื่น แต่ชิงสุ่ยก็ไม่ได้กล่าวออกไป เขาชอบที่จะมองดูคนเหล่านั้นไม่พอใจกับเติบโตที่รวดเร็วของ หมิงเยวี่ย เก้อโหลวมันทำให้พวกเขารู้สึกอับอายที่พวกเขาพ่ายแพ้ให้ผู้หญิงที่ก่อนหน้านี้ไม่รู้อะไรสักนิดเกี่ยวกับทักษะการต่อสู้เลย!
ชิงสุ่ย และหมิงเยวี่ย เก้อโหลวทั้งสองประสบความสำเร็จในขั้นแรกของรูปแบบพยัคฆ์ แต่เนื่องจากประสบการณ์การบ่มเพาะของชิงสุ่ยนั้นลึกซึ้งกว่าเธอมากทั้งด้านรูปแบบพยัคฆ์และด้านทักษะพยัคฆ์คำราม ทำให้เธอไม่ได้อยู่ในระดับที่สามารถเปรียบเทียบกับเขาได้!
แต่มีสิ่งที่ทำให้ชิงสุ่ยประหลาดใจเป็นอย่างมาก เกี่ยวกับความสำเร็จของนางคือ เสียงคำรามของทักษะพยัคฆ์คำราม เพราะเสียงที่ชิงสุ่ยคำรามออกมานั้นเป็นเสียงที่ก้องกังวาน ในขณะที่หมิงเยวี่ย เก้อโหลวนั้นคำรามออกมากลับเป็นเสียงที่แหล่มคม บาดไปถึงแก้วหูของผู้ได้ยิน!
"หรือเสียงของเสียงคำรามทักษะพยัคฆ์คำรามนั้นแตกต่างกันสำหรับชายหญิง?"
หลังจากประสบความสำเร็จในขั้นแรกของ"รูปแบบพยัคฆ์" ทำให้พละกำลังของ หมิงเยวี่ย เก้อโหลวเพิ่มขึ้นห้าร้อยจิน และเธอมีความอดทนสูงถึงเจ็ดร้อยจิน แม้ว่าเธอจะยังคงรูปร่างอ่อนช้อยและดูบอบบาง แต่เมื่อเทียบกับชายวัยกลางคนที่แข็งแรงแล้ว ปรากฏว่าเธอมีพละกำลังที่มากกว่าเขาเป็นสองเท่าเลยทีเดียว!
จากนั้นชิงสุ่ยได้เปิดประตูและเดินออกไปข้างนอก แม้ว่าชิงสุ่ยจะออกไปแล้ว ทุกคนในตะกูลชิงก็ยังคงฝึกฝนต่อต่อไปโดยไม่หยุดยั้ง!
ในเช้าวันต่อมาหมิงเยวี่ย เก้อโหลวตื่นขึ้นมาในตอนเช้าหมิงเยวี่ย เก้อโหลว รู้ว่าชิงสุยนั้นไม่ได้ลงกลอนประตู เมื่อเขาเข้านอนตอนกลางคืน (นี่เป็นนิสัยที่ชิงสุ่ยนำมาใช้ภายหลัง) ดังนั้นบางครั้งเธอจึงแอบเข้าไปใต้ผ้าห่มของชิงสุ่ยอย่างลับๆ ชิงสุ่ยเองก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ตัวอยู่บ่อยๆครั้ง เพราะเขาก็อยากจะเห็นหน้าของเธอยามเขาตื่นขึ้นมานั้นเอง!
ในช่วงก่อนการเดินทาง ชิงหลัวต้องการที่อยู่ที่เมืองร้อยไมล์ต่อ ทำให้ทุกคนในตระกูลชิงเกิดความประหลาดใจที่เขาคัดค้านความคิดที่ว่าที่จะให้ตระกูลชิงจะตามชิงสุ่ยไปยังเมืองชางหลาง เขาเป็นคนที่เด็ดเดี่ยวอย่างมาก เขายังบอกอีกว่าเขาจะสามารถคิดถึงเรื่องนี้ได้ก็ต่อเมื่อหลังจากที่ชิงสุ่ยได้สร้างรากฐานไว้แล้วบางในเมืองชางหลางแล้ว
แม้ว่าทุกคนตระกูลชิงไม่รู้เหตุผลของเขาแต่ก็พอเดาได้เพราะชางหลางเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรหลางหลาย มันเป็นเมืองที่ใหญ่และมั่งคั่ง มันเต็มไปด้วยโอกาสในการเริ่มต้นสำหรับทุกๆคน แต่มันมันก็อาจเป็นอุปสรรคสำหรับคนอื่นเช่นกัน?
ผู้อาวุโสคนหนึ่งได้กล่าว ว่าตอนนี้สมาชิกของตระกูลชิงรุ่นที่สาม ช่างไร้กำลังและอ่อนแอเกินไป พวกเขาทำได้แค่ฝึกอย่างหนักเพื่อเพิ่มการบ่มเพาะของพวกเขา ถ้าพวกเขามีพลังเทียบเท่าชิงสุ่ย พวกเขาก็อาจจะสามารถไปสถานที่ต่างๆ เช่น เมืองชางหลาง โดยที่พวกเขาไม่จำเป็นต้องได้รับการคุ้มครองโดยคนอื่นเหมือนตอนนี้!
ชิงสุ่ยจึงได้บันทึกข้อมูลอย่างละเอียดเกี่ยวกับทักษะความรู้ และประสบการณ์ของเขาในการบ่มเพาะทักษะกวางย่างก้าว และ รูปแบบพยัคฆ์ ในบันทึกมีขั้นตอนโดยละเอียดและข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับการบ่มเพาะ เพื่อประโยชน์ให้คนรุ่นหลังในอนาคต!
ชิงสุ่ยได้ทำสำเนาเอกสารเหล่านี้ไม่กี่ชุด เขาได้มอบให้ หมิงเยวี่ย เก้อโหลวหนึ่งเล่ม เขาบอกกับหมิงเยวี่ย เก้อโหลว ว่าหลังจากที่เขาจากไปแล้ว ฝากดูแลกลุ่มเด็กๆรุ่นใหม่ของตระกูลชิงด้วย !
หมิงเยวี่ย เก้อโหลวถือกระดาษแผ่นนั้นเป็นราวกับพวกมันหนักถึงพันจิ้น เมื่อเธอมองไปที่ชิงสุ่ยขอบตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดง เธอรู้ว่าในไม่ช้าเขาจะจากไปในที่สุด เธอรู้ว่าสักวันๆนั้นจะต้องมาถึง ดังนั้นจึงไม่ได้คาดความหวังไว้แต่อย่างๆ เพราะเธอไม่สามารถรั้งให้เขาอยู่ต่อได้ โชคร้ายที่วันเดินทางมาถึงอย่างรวดเร็ว หัวใจของเธอยังไม่พร้อมรับความเจ็บปวดที่จะเกิดขึ้น มันทำให้เธอปวดใจเป็นอย่างมาก!
น้ำตาของเธอหลั่งออกมา จากตาทั้งสองอย่างไม่ขาดสาย ชิงสุ่ยรู้สึกเสียใจอย่างขมขื่น เขาทำได้แค่ช่วยเช็ดน้ำตาของเธอ แต่ยิ่งเขาเช็ดเท่าไรน้ำตาของเธอก็ไหลออกมามากขึ้น เขาทำได้เพียงดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมกอดของเขาเท่านั้น!
หมิงเยวี่ย เก้อโหลวไม่สามารถระงับน้ำตาของเธอได้อีกต่อไป เธอร้องไห้อย่างเงียบๆในอ้อมกอดของชิงสุ่ย
ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องร้อง ไม่ใช่ว่าข้าจะไม่ได้กลับมาอีก โลกภายนอกไม่สามารถเทียบได้กับบ้านที่อบอุ่นได้หรอก เมื่อข้าได้สร้างตัวได้แล้ว ข้าจะกลับมารับเจ้าไปที่นั่นอย่างแน่นอน! "ชิงสุ่ยจ้องทั่หน้าของหมิงเยวี่ย เก้อโหลว และปลอบโยนนางอย่างเบา ๆ
"ใช่ข้ารู้ เมื่อข้าไปถึงขั้นปราณเทวะเทียนเซียน? ข้าจะไปหาท่าน ข้าหวังเพียงแค่จะอยู่เคียงข้างท่าน! "หมิงเยวี่ย เก้อโหลวกอดชิงสุ่ยๆ ขณะที่กำลังพูด
"หมิงเยวี่ย เจ้าต้องจำไว้ว่าเจ้าเป็นภรรยาของข้าเป็นผู้หญิงของข้า นอกเหนือจากการเพิ่มความแข็งแกร่งและประสบการณ์ของข้าแล้ว สามีของเจ้ายังจำเป็นที่ต้องออกไปข้างนอกเพื่อหาวิธีเพื่อให้เจ้าจะฝ่าไปขั้นปราณเทวะเทียนเซียน มันวิธีการที่จะสามารถทำให้เรานั้นได้อยู่ด้วยด้วยกัน!” ชิงสุ่ยจับที่ไหล่ของหมิงเยวี่ย และกล่าวอย่างจริงจัง!
"หมิงเยวี่ยมาที่นี่สิสามีของเจ้ามีอะไรจะให้! "
เมื่อวานชิงสุ่ยได้พบว่าผลอัคคีผลาญศตวรรษในดินแดนหยกยุพราชอมตะที่กำลังสุก ในธรรมชาติกว่ามันจะสุข มันต้องใช้เวลาหลายร้อยปีในพื้นที่ข้างนอก น่าเสียดายที่มีเพียงแค่สิบผล! และผลเสริมความว่องไวยังคงต้องการเวลาอีกสักสองสามวันก็จะสุก
"นี่คืออะไร?" หมิงเยวี่ย เก้อโหลว ถามด้วยความตะลึงในขณะที่เธอมองไปที่ผลไม้ที่มีเปลวเพลงสีแดงหมุนเวียนอยู่
"ผลไม้ที่เพิ่มความแข็งแกร่งให้เจ้าไงละ! เจ้าสามารถเพิ่มพละกำลังของเจ้าได้ถึงห้าร้อยจิน เมื่อเจ้ากินผลไม้เพียงผลเดียว แต่น่าเสียดายที่แต่ละคนสามารถกินได้เพียง 2 เท่านั้น ถ้าไม่งั้นสามีของเจ้าคงให้เจ้ากินนับร้อยนับสิบ "ชิงสุ่ยยิ้มและมองไปที่เธอ
"ชิงสุ่ยสิ่งนี้มีค่ามาก มันจะไม่เสีย … "
"หมิงเยวี่ย เก้อโหลวเจ้ายังไม่คิดว่าตัวเองไม่ใช่ผู้หญิงของข้าอีกหรือ เจ้าไม่รักข้าหรือ? "ชิงสุ่ยรู้ว่าต้องกดดันให้เธอรับมันไป!
"ไม่ ข้าจะไม่รักเจ้าได้อย่างไร? ถ้าข้าไม่ได้รักเจ้า ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าทำสิ่งที่น่าอับอายกับข้าได้ยังไง! "หมิงเยวี่ย เก้อโหลวตื่นตระหนกเล็กน้อย
น่าแปลกที่ชิงสุ่ยไม่ได้แกล้งเธอต่อ เมื่อเธอพูดว่า "ถ้าข้าไม่รักเจ้า ข้าคงจะไม่ปล่อยให้เจ้าทำในสิ่งที่น่าอับอายกับข้า" เสน่ห์ที่เธอปล่อยออกมามันช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน!
เธอได้กินผลไม้นี้ไป ทำให้ความแข็งแกร่งของเธอเพิ่มขึ้น ต่อไปนี้เธอไม่ใช่หญิงสาวที่อ่อนแออีกแล้ว ด้วยพลังของเธอที่มีมากเกือบสองหมื่นจิน และความสำเร็จขั้นแรก ของรูปแบบพยัคฆ์ ของเธอ เธอสามารถเอาชนะปราณนักรบขั้นที่ 6 ได้แล้ว!
ใช้เวลาเพียงสองเดือนเธอก็ถึงจุดสูงสุดของปราณนักรบขั้นที่ 6 การฝึกการเชื่อมต่อของพลังธรรมชาติกับเส้นพลังปราณควบคู่ไปกับความช่วยเหลือของการฝังเข็มที่แสนมหัศจรรย์และผลไม้ที่ให้ความแข็งแกร่ง ทำให้การบ่มเพาะของเธอเพิ่มขึ้นอย่างไม่คาดคิด ด้วยความเร็วขนาดนี้ทันเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์มาก!
อีกสาเหตุหนึ่งของความสุขของชิงสุ่ย เขาได้ค้นพบก็คือความสามารถผลของ ผลเสริมความว่องไว มันยังสามารถเพิ่มความเร็วอย่างถาวร โดยเวลาไม่จะมีผลต่อมัน!
นั้นคือผลของ ผลเสริมความว่องไว มันสามารถเพิ่มความเร็วได้ หนึ่งในสองของความเร็วในปัจจุบัน ตราบเท่าที่ความเร็วเพิ่มขึ้นก็จะมีการเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งในสองของความเร็วนั้น!
หลังจากปีใหม่ ผลไม้เสริมความว่องไว ก็จะสุก ในเวลานั้นเขาจะให้หมิงเยวี่ย เก้อโหลว สองผลและอีกสองผลให้สือฉิงจวงเป็นของขวัญที่เขาสัญญาไว้
“ที่เหลือข้าจะเก็บไว้สำหรับอนาคต จำนวนที่เหลือก็มีไม่มากแล้ว!” ชิงสุ่ยยกเลิกแผนที่จะมอบผลไม้เหล่านี้ให้ตระกูลของเขา เขาต้องการให้พวกเขาฝึกฝนอย่างหนักและค้นพบศักยภาพของพวกเขาก่อน!
ซึ่งยังมีโอกาสอีกมากมายในอนาคตที่จะให้พวกเขา!
ข้าต้องการให้พวกเขาฝึกฝนอย่างหนักและค้นพบศักยภาพของพวกเขาก่อน!
ปีใหม่กำลังใกล้เข้ามา ชิงสุ่ย และตระกูลของเขาได้เตรียมกลับไปที่หมูบ้านตระกูลชิงเพื่อทำการเฉลิมฉลองการมาถึงของปีใหม่!
