หลายกิโลเมตรออกไป ไป่เจี้ยนจ้องอย่างเย็นชาไปที่พวกเขาทั้งสามที่นั่งอยู่บนหลังของสัตว์อสูรระดับ 5 จิตสังหารรุนแรงปรากฏขึ้นในแววตาของเขาในขณะที่เขาพูดออกมาอย่างเย็นชา “กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีมีเพียงเจ้าเท่านั้นที่เป็นเซียนผู้คุมกฎ เอาล่ะ ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทั้งหมดในวันนี้ถ้างั้น และทำให้กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีล่มสลายไปจนหมดสิ้น”
“นอกเหนือไปจากนั้น คู่หมั้นของเจี้ยนเฉินและน้องสาวของมันก็จะกลายเป็นผู้หญิงของข้าในอนาคต เจี้ยนเฉิน ข้าได้สาบานไปก่อนหน้านี้แล้วว่าข้าจะทำให้เจ้าได้เสียใจอย่างมากจนเจ้าปรารถนาที่จะตาย ข้าจะทำให้เจ้าเสียใจจากสิ่งทั้งหมดที่เจ้าได้ทำกับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ นี่เป็นสิ่งที่เจ้าจะได้รับเมื่อทำให้ข้าโกรธ” ความเกลียดในตัวเจี้ยนเฉินในใจของไป่เจี้ยนพุ่งพรวดขึ้น มันมากเสียจนทำให้เขาคลั่ง
ที่มาของความเกลียดชังนี้มาจากหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์
ไป่เจี้ยนกระโจนออกมาจากสัตว์อสูรในขณะที่เขาเปล่งประกายไปด้วยจิตสังหารมหาศาล เขาพุ่งเข้าไปที่กำแพงเมือง ตาของเขาแดงก่ำและเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความไม่พอใจ เหมือนกับว่าเขาไม่พอใจไป๋ไฮและคนอื่น ๆ
ในตอนนี้ ความเกลียดชังเจี้ยนเฉินของไป่เจี้ยนทั้งหมดได้พุ่งเป้าไปที่คนอื่น ๆ รอบ ๆ เขาแทน
ท่าทีของไป๋ไฮและคนอื่นพะวงทันทีเมื่อพวกเขาเห็นว่าไป่เจี้ยนพุ่งเข้ามาที่พวกเขา ไป๋ไฮตะโกนออกมา “คนผู้นี้แข็งแกร่งมากและอยู่ในชั้นสวรรค์ที่ 7 แล้ว หยุนคง เจียเต๋อไท่ และข้าจะไปต้านเขาไว้เอง” ก่อนที่เขาจะทันพูดจบไป๋ไฮก็บินออกไป ร่างของเขาเปล่งพลังเซียนออกมาอย่างมหาศาลไปที่ไป่เจี้ยน ในขณะที่ด้านหลังของเขานั้นมี เจียเต๋อไท่พร้อมทั้งยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎอยู่ในมือ พวกเขาต้องการที่จะขัดขวางไป่เจี้ยนด้วยการร่วมมือกัน
“ท่านตา กลับมา พวกนั้นมีเซียนผู้คุมกฎมากกว่ายี่สิบคน ท่านไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกนั้นหรอก” ไป๋เหลียนตะโกนออกมาอย่างเร่งรีบในขณะที่นางยืนอยู่บนกำแพงเมือง นางเต็มไปด้วยความกังวล
“นี่ไม่ใช่เวลาที่เจ้าจะมาทำตัวดื้อ พวกเราออกไปกันก่อน” เจียงหยาง ซู หยุนคงคำรามออกมา เขาโบกแขนเสื้อ แล้วพลังที่มองไม่เห็นก็ล้อมโหยวเยว่และไป๋เหลียนเอาไว้เอาในขณะที่เขาพานางทั้งสองออกไป
แม้ว่าเจียงหยาง ซู หยุนคงจะพัฒนาการเป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว แต่เขาก็เป็นแค่ชั้นสวรรค์ที่ 1 เท่านั้น นอกเหนือไปจากนั้น ผนึกในจิตใจของเขาก็ยังคงอยู่ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถใช้กำลังของเขาได้ทั้งหมด เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนเหล่านี้ที่เป็นเซียนผู้คุมกฎมานานหลายปีแล้ว
บู้ม !
ไป๋ไฮและเจียเต๋อไท่เริ่มต่อสู้กับไป่เจี้ยนไปแล้ว พลังที่พุ่งพวยออกมาจากการที่พวกเขาปะทะกันสามารถทำให้ภูเขาถล่มทลายได้ ด้วยการโจมตีสั้น ๆ ครั้งเดียว มันก็ได้ทำลายช่องว่างและทำให้เกิดรอยแตกสีดำสนิทที่มิติออกมา พลังงานที่มหาศาลที่หลงเหลืออยู่ทำลายล้างไปรอบ ๆ และขยายไปโดยมีจุดที่พวกเขาปะทะกันเป็นศูนย์กลาง และทำให้ผู้คนด้านล่างเท้าของพวกเขากระเด็นไป มันทำให้คนหลายพันบาดเจ็บ
“แม้แต่พวกเจ้าที่มีแค่ 2 คนยังกล้าท้าทายข้างั้นหรือ ? พวกเจ้าประเมินตัวเองสูงไปแล้ว” สายตาที่ไป่เจี้ยนมองไปที่ไป๋ไฮเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม เขาไม่ใช้อาวุธเซียนเลย และเหวี่ยงหมัดเปล่า ๆ ไปที่เจียเต๋อไท่
หมัดนั้นได้รวมความเข้าใจของไป่เจี้ยนในความลึกลับของธรรมชาติเขาไปด้วย ดังนั้นมันจึงดูเหมือนว่ามันหลอมรวมเข้ากับรอบ ๆ มันเร็วมากและทำให้เจียเต๋อไท่หลบไม่ได้ ดังนั้นหมัดจึงปะทะเข้าไปอย่างจังที่หน้าอกของเขา
เจียเต๋อไท่กระอักเลือดออกมาเป็นฝอยทางปากในขณะที่เขาหล่นลงไป เขาเป็นเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 3 อยู่เท่านั้น ดังนั้นความแตกต่างของเขากับไป่เจี้ยนจึงมีมาก เขาได้รับบาดเจ็บหนักจากการโจมตีเพียงครั้งเดียว
เมื่อเจียเต๋อไท่ออกไปจากการต่อสู้แล้ว มีเฉพาไป๋ไฮเท่านั้นที่ยังอยู่ ไป๋ไฮอยู่ในชั้นสวรรค์ที่ 6 และอยู่ในระดับการฝึกฝนน้อยกว่าไป่เจี้ยนเพียงขั้นเดียวเท่านั้น เขามีรากฐานที่แข็งแรงเพราะเขาพัฒนามาไปเป็นเซียนผู้คุมกฎได้โดยผ่านการเข้าใจในขนของสัตว์อสูรลึกลับ ดังนั้น แม้ว่าเขาจะอ่อนแอกว่าไป่เจี้ยน แต่เขาก็สามารถสู้กับไป่เจี้ยนได้อย่างสูสีและไม่แพ้
การต่อสู้ของไป๋ไฮและไป่เจี้ยนตึงเครียดมาก ทุก ๆ ครั้งที่พวกเขาปะทะกัน ก็จะเกิดเสียงระเบิดเหมือนฟ้าร้องและแสบแก้วหูมาก คลื่นพลังงานที่รุนแรงขยายออกไปทุกทิศทาง ทำให้พื้นดินแตกออกและภูเขาถล่มทลาย มันเหมือว่าวันหายนะกำลังจะมาถึงแล้ว
เมืองอัคนีก็ถูกโจมตีด้วยพลังงานที่เหลืออยู่จากการต่อสู้ด้วย อย่างไรก็ตาม มันทำมาจากทังสเตนและแข็งแรงเท่ากับเมืองหลวงทั้งเจ็ดในทวีป แม้ว่าการต่อสู้ดุเดือดแต่มันก็ไม่ทำให้เมืองอัคนีสั่นไหว
ไป๋ไฮและไป่เจี้ยนสู้กันในขณะที่พวกเขาพุ่งขึ้นไปในท้องฟ้าเหนือขึ้นไปมากกว่าหมื่นเมตรอย่างรวดเร็ว พวกเขาเหมือนเป็นจุดสองจุดในท้องฟ้า พวกเขากังวลว่าคนหลายคนจะได้รับบาดเจ็บจากคลื่นกระแทกในการต่อสู้ของพวกเขา และพวกเขาจะโดนลงทัณฑ์จากสวรรค์ นี่เป็นเหตุผลที่พวกเขาเลือกที่จะต่อสู้สูงขึ้นไปในอากาศ
ในขณเดียวกัน พันธมิตรที่รวมตัวกันมากจากกลุ่มทหารรับจ้างรับสูงมากกว่ายี่สิบกลุ่มก็เริ่มต่อสู้กับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี จอมยุทธที่มาจากทั่วทั้งทวีปดูอยู่เฉย ๆ ไกล ๆ และไม่ต้องการที่จะเข้าไปยุ่งด้วย
กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเสียเปรียบอย่างมากทั้งในด้านจำนวนและความแข็งแกร่งเมื่อเทียบกับกลุ่มพันธมิตร ดังนั้น กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีจึงตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบโดยคู่ต่อสู้ซึ่งไม่ได้ทำอะไรมากนักเพราะมีจำนวนมากกว่าหลายเท่า พวกเขาเสียคนไปเป็นจำนวนมาก
หมิงตง เจ้าอ้วนน้อย หวังยี่เฟิง ตู่กูเฟิงและคนอื่น ๆ ทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะสังหารคู่ต่อสู้และลดจำนวนของพันธมิตรเรื่อย ๆ อย่างไรก็ตาม คนที่ยอดเยี่ยมที่สุดคือเถี่ยต้า เขาย้อมไปด้วยเลือด ในขณะที่ร่างกายที่กำยำของเขายืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน เขาเหมือนภูเขาลูกเล็ก ๆ ที่เคลื่อนที่ได้
เสื้อของเถี่ยต้าขาดรุ่งริ่ง ในขณะที่ขวานใหญ่ที่อยู่ในมือของเขามีเลือดสีสดหยดออกมาเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่เขาเหวี่ยงมันออกไป เขาก็สังหารพันธมิตรไปได้หลายคน ไม่มีใครต้านการโจมตีของเขาได้
เถี่ยต้าเหมือนเครื่องบดเนื้อและบดขยี้คนของพันธมิตร คนนับไม่ถ้วนตายด้วยน้ำมือของเขา ในขณะที่ศพเกลื่อนกลาดเต็มไปหมดเป็นทางด้านหลังของเขา
ไม่เพียงแต่เถี่ยต้าจะทรงพลังเท่านั้น ความแข็งแกร่งของร่างกายของเขานั้นก็ต่างจากคนธรรมดาทั่วไป เขาไม่หลบการโจมตีที่มาจากทุกทิศทางเลยแม้แต่น้อย และรับมันด้วยร่างกายของเขา เซียนปฐพีไม่สามารถที่จะตัดผ่านผิวหนังของเขาได้ ในขณะที่แม้แต่เซียนสวรรค์ยังยากที่จะสร้างบาดแผลใหญ่ให้กับเขาได้
ร่างกายของเถี่ยต้านั้นแข็งแกร่งมากเทียบเท่ากับร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉินก่อนหน้านี้
เซียนสวรรค์หลายคนรู้ดีว่าเถี่ยต้าแข็งแกร่งเพียงใด พวกเขาล้อมเถี่ยต้าและโจมตีไปพร้อม ๆ กัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาเข้าใกล้เถี่ยต้า พวกเขาก็ถูกกระแทกกระเด็นกลับไปด้วยขวานของเถี่ยต้า พวกเขาทั้งหมดกระอักเลือดออกมาและได้รับบาดเจ็บหนักในตอนนี้
“เรียกคนที่แข็งแกร่งกว่านี้มา เพื่อจะได้กำจัดมันไปพร้อม ๆ กัน” บางคนเรียกหากำลังเสริม
ในไม่ช้า เซียนสวรรค์สิบกว่าคนก็บินมาจากที่ใกล้ ๆ และล้อมเถี่ยต้าเอาไว้อย่างแน่นหนาก่อนที่จะยิงปราณดาบที่ทรงพลังไปที่เขา
เถี่ยต้ายังคงสงบนิ่ง เขาถือขวานด้วยมือหนึ่งข้างและเหวี่ยงออกไปเป็นวงกลมรอบ ๆ เขา มันทำลายดปราณดาบทั้งหมดจากเซียนสวรรค์ไปได้อย่างง่ายดาย พลังงานที่รุนแรงที่เหลืออยู่กระแทกเข้าไปที่ร่างของเขา แต่เขาก็ไม่สั่นไหวเลย เท้าของเขาเหมือนหยั่งรากลึกลงไปที่พื้นในขณะที่เขายืนอยู่อย่างมั่นคง
เถี่ยต้ากระทืบเท้าไปที่พื้นอย่างแรง และพุ่งเข้าไปหาเซียนสวรรค์คนหนึ่ง ขวานโชกเลือดที่อยู่ในมือของเขาเปล่งประกายสีทองเล็กน้อยในขณะที่เขาเหวี่ยงมันออกไปที่หัวของเซียนสวรรค์คนนั้น
ขวานดูเหมือนจะมีกฎของธรรมชาติอยู่ในนั้น เกิดเสียงแหวกอากาศอย่างลึกซึ้งในขณะที่มันถูกฟันลงไป
เซียนสวรรค์ยกอาวุธเซียนของเขาขึ้นมาทันทีในอากาศเพื่อป้องกันการโจมตี
ฉิ้ง ! อาวุธเซียนของของเซียนสวรรค์แตกเป็นเสี่ยง ๆ จากขวานของเถี่ยต้าที่ยังคงพุ่งลงไปอย่างกำลังไม่ลดลง มันผ่านหัวของเซียนสวรรค์และแบ่งเขาออกเป็นสองส่วนราวกับว่ามันเป็นเต้าหู้
ท่าทีของเซียนสวรรค์ทุกคนที่ล้อมเถี่ยต้าอยู่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงเมื่อพวกเขาได้เห็นแบบนี้ พวกเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“จะ เจ้าเป็นเซียนผู้คุมกฎ…” เซียนสวรรค์พูดด้วยเสียงสั่นเทา สำหรับพวกเขา มีแต่เซียนผู้คุมกฎเท่านั้นที่สามารถทำลายอาวุธเซียนของเซียนสวรรค์ได้อย่างง่ายดายแบบนี้
“ข้าไม่ใช่เซียนผู้คุมกฎ” เถี่ยต้าตอบกลับด้วยเสียงนุ่มลึก ก่อนที่จะพุ่งไปที่คนอื่นต่อพร้อมขวานใหญ่ของเขา ขวานสั่นไหวไปด้วยประกายสีทองเล็กน้อยและทุกการโจมตีมันก็รวมเข้ากับบางรูปแบบของกฎแห่งธรรมชาติที่ลึกลับด้วย มันมีความยิ่งใหญ่มากและแม้แต่เซียนสวรรค์วัฏจักรที่ 6 ก็ยากที่จะป้องกันได้ พวกเขาถูกหั่นออกเป็นสองส่วนพร้อมทั้งอาวุธเซียนของพวกเขาด้วย
ในพริบตาเดียว เซียนสวรรค์กว่าครึ่งที่อยู่ในบริเวณนั้นก็ถูกเถี่ยต้าบั่นเป็นสองส่วน พวกเขาถูกฆ่าด้วยการเหวี่ยงขวานเพียงครั้งเดียว ในขณะที่เซียนสวรรค์คนอื่นเริ่มที่จะตื่นตระหนกหลังจากที่ได้เห็นความแข็งแกร่งของเถี่ยต้า พวกเขาหนีเอาชีวิตรอด ในขณะที่เถี่ยต้าดูแน่วแน่ที่จะสังหารพวกเขาในขณะที่ไล่ตามไป
“ช่วยพวกเราด้วย อดีตหัวหน้า ! ” เซียนสวรรค์ที่กำลังหวาดกลัวบางคนร้องขอความช่วยเหลือ
เซียนผู้คุมกฎที่ไม่ได้เข้าร่วมในการต่อสู้สังเกตเห็นพวกนี้ทันที ชายชราเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยและเคลื่อนที่หลายกิโลเมตรมาถึงตรงหน้าของเถี่ยต้าในพริบตา เขาจ้องไปที่เถี่ยต้าอย่างเย็นชาและพูดออกมา “เจ้ามีทักษะมาก แต่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีกำลังจะจบลงแล้ว ทำไมไม่มาเข้าร่วมกับพันธมิตรล่ะ ? ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้า เจ้าจะได้รับการดูแลเป็นอย่างดีแน่”
เถี่ยต้าไม่สนใจในชายชราที่พยายามจะชักชวนให้เขาไปเข้าร่วมด้วย เขาไม่ได้พูดอะไรและเหวี่ยงขวานไปที่ชายชรา
ใบหน้าของชายชราเย็นชา เขาแค่ติด แล้วมิติรอบ ๆ เถี่ยต้าก็ถูกพันธนาการทันที มันตรึงร่างกำยำของเถี่ยต้าเอาไว้อย่างแน่นหนาและทำให้เขาขยับไม่ได้
“คนที่ต่ำกว่าเซียนผู้คุมกฎก็แค่มดปลวก มันง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากถ้าข้าต้องการที่จะฆ่าเจ้า ความชอบในพรสวรรค์ของเจ้าได้กระตุ้นข้าหลังจากที่เห็นความแข็งแกร่งของเจ้า งนั้น ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า เจ้าคิดว่าไง ? เจ้าจะเข้าร่วมกับพวกเราหรือไม่ ? ” ชายชราพูดอย่างวางตัว สายตาที่เขามองไปที่เถี่ยต้าเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
ด้วยเกียรติในฐานะเซียนผู้คุมกฎ เขาดูถูกเถี่ยต้าไปโดยสิ้นเชิง
เถี่ยต้าเคร่งเครียดก่อนที่จะคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า แสงสีทองอ่อนได้เปล่งออกมาจากร่างของเขา ในขณะที่แม้แต่ขวานของเขายังเป็นเงาสีทองลางลาง แม้ว่ามันจะจางมาก แต่มันก็แข็งแกร่งกว่าที่เขาให้ฆ่าเซียนสวรรค์ก่อนหน้านี้
ร่างที่ติดอยู่ของเถี่ยต้าก็เคลื่อนไหวได้ในทันที ในตอนนี้ เขาดูเหมือนจะทำลายมิติที่พันธนาการเอาไว้ได้ เขาชูขวานขึ้นสูงในขณะที่เขาจับขวานด้วยมือทั้งสองจากที่จับเพียงมือเดียวก่อนหน้านี้
ทันใดนั้นเอง กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ที่อธิบายไม่ได้ก็เริ่มไหลออกมาจากร่างของเขา เถี่ยต้าดูเหมือนจะกลายเป็นหนึ่งเดียวกับขวานในทันที ท่าทางของเขามีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก และเหมือนเป็นภาพสะท้อนของโลก เขาได้พลังลึกลับที่กำเนิดมาจากธรรมชาติ
เถี่ยต้าก้าวออกมาและขวานก็กลายเป็นแสงสีทองและพุ่งออกไปด้วยความเร็วดุจสายฟ้าโดยไม่สนใจมิติที่พันธนาการอยู่
“นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน ! ? ” เซียนผู้คุมกฎหน้าซีดด้วยความตกใจ เขาพบว่ามันยากที่จะยอมรับในเรื่องที่เซียนสวรรค์ธรรมดาสามารถหลุดจากมิติพันธนาการของเขาไปได้
แต่สิ่งที่อยู่ในใจของเขามากกว่าความเหลือเชื่อก็คือความรู้สึกถึงอันตรายอย่างมากจากขวานของเถี่ยต้า
เซียนผู้คุมกฎตอบโต้อย่างรวดเร็วโดยไม่ประมาท มีดพร้าสีแดงเพลิงปรากฏขึ้นในมือของเขาทันที และเหวี่ยงออกไปที่ขวานของเถี่ยต้า มีดพร้าของเขานั้นเคลือบไปด้วยชั้นพลังธรรมชาติที่มองไม่เห็น
