ตอนที่ 634: พบอสรพิษทองริ้วเงินอีกตัว
อีกสองวันต่อมา ในท้องฟ้าที่กว้างใหญ่เหนือเทือกเขาครอส มีสองร่างที่สามารถมองเห็นได้ด้วยความเร็วที่รวดเร็ว พวกเขาหยุดลงที่ยอดเขา
"มันควรจะอยู่ใกล้นี้" ขณะที่อาภรณ์ของเขากระพือเพราะลมแรง เจี้ยนเฉินพูดอย่างจริงจังในขณะที่ดวงตาของเขามองพื้นด้วยความสนใจอย่างมาก
เจียเต๋อไท่สวมเสื้อคลุมสีขาว ขณะที่เขาลอยอยู่ข้างเจี้ยนเฉิน กลิ่นอายที่สง่างามแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขาในขณะที่ดวงตาสดใสของเขามองไปรอบ ๆ "เจี้ยนเฉิน เจ้าวางแผนจะทำอะไรที่นี่ ฆ่าสัตว์อสูรงั้นหรือ ? "
"มีอสรพิษทองริ้วเงินอยู่ใกล้ ๆ ข้าอยากจะดูว่าเราสามารถทำอะไรมันได้หรือไม่" เจี้ยนเฉินตอบอย่างนุ่มนวล
เมื่อพูดถึงอสรพิษทองริ้วเงิน เจียเต๋อไท่ตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ "อสรพิษทองริ้วเงินถือเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลราชวงศ์อสรพิษ พวกมันเป็นสายพันธุ์ที่หายาก แม้แต่ในทวีปและแม้กระทั่งในอดีตที่ผ่านมา พวกเขากล่าวกันว่า มีความแข็งแกร่งมากในการต่อสู้ พิษของพวกมันกล่าวกันว่าเป็นพิษที่ร้ายแรงมาก – อาจเป็นหนึ่งในสามอันดับแรกของพิษที่ร้ายแรงที่สุด การจัดการกับเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยทีเดียว"
เจี้ยนเฉินรู้เรื่องตรรกะที่เจียเต๋อไท่พูด แต่เขาพยักหน้า หลังจากที่คิด "อสรพิษทองริ้วเงินเป็นสิ่งที่หายากมากในทวีปนี้ ไม่ว่าเราจะสามารถทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดได้ เราก็ยังคงอยู่ในอากาศ เจียเต๋อไท่ เจ้าอยู่ที่นี่และรักษาความปลอดภัย ข้าจะหารังและเรียกหาเจ้า ถ้าข้าต้องการความช่วยเหลือ "
“อย่าประมาท พิษของอสรพิษทองริ้วเงินร้ายแรงมาก ไม่มียาแก้พิษในโลกใบนี้ที่จะสามารถรักษาได้ เจ้าอาจมีร่างกายที่แข็งแกร่ง แต่เจ้ายังไม่ได้เข้าใจพลังมิติ ถ้าเจ้าได้พบสัตว์อสูรระดับ 6 จะไม่มีทางใดที่เจ้าจะสามารถจัดการกับพิษที่เกิดขึ้นได้ ถ้าพิษดังกล่าวโจมตีเจ้า นั่นจะเป็นปัญหา" เจียเต๋อไท่พูดด้วยความขุ่นเคือง
แม้ว่าเขาจะไม่พอใจอย่างมากกับการตัดสินใจของเจี้ยนเฉิน แต่เจียเต๋อไท่ก็เป็นคนที่มองการไกล เขารู้ดีว่าพรสวรรค์ของเจี้ยนเฉินน่ากลัวมากและถ้าเขายังคงติดตามเขาอยู่ บางทีอาจจะเป็นรางวัลพิเศษสำหรับเขาในตอนท้าย ไม่ชัดเจนว่าเจี้ยนเฉินจะก้าวไปสู่การเป็นเซียนราชาตามที่เขากล่าวมาก่อนหรือไม่ แต่ถ้าเขาทำเช่นนั้น เจียเต๋อไท่จะสามารถรักษาผู้อุปถัมภ์ของตระกูลของเขาไว้ได้
"มันจะไม่เจ็บที่จะลอง ข้ามีวิธีที่จะป้องกันตัวเองจากพิษของมันได้ "เจี้ยนเฉินตอบอย่างไม่ใส่ใจ นับตั้งแต่ที่เขาได้สร้างหมื่นต้านพิษมานาน ร่างบรรพกาลของเขาได้รับประโยชน์อย่างเต็มที่จากคุณสมบัติต่อต้านพิษที่แข็งแกร่ง
เจี้ยนเฉินปล่อยให้เจียเต๋อไท่ยืนเฝ้า ขณะที่เขาเดินออกไปด้วยตนเอง เพื่อมองหาที่ซ่อนของอสรพิษทองริ้วเงิน
เจี้ยนเฉินยังสามารถใช้ความรู้สึกของเลือดเขาเพื่อค้นหาที่อยู่ของงูที่มีในรัศมีประมาณ 10 กิโลเมตร ไม่นานนัก เขาก็ลงเอยด้วยภูเขาที่อยู่ห่างออกไป 10 กิโลเมตร กับการปรากฏตัวของเขารอบพื้นที่ทั้งหมด เจี้ยนเฉินพบหลุมที่ซ่อนอยู่ซึ่งอยู่เข้าไปในถ้ำลึก แต่เขาไม่ได้ค้นพบสัญญาณใด ๆ ของงูอยู่ข้างใน
"มันไม่ต้องสงสัยเลย มันสมควรจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 7" เจี้ยนเฉินพูดพึมพำ ร่างของเขาลดระดับลงมาจากฟากฟ้าไปถึงถ้ำ เขากระแทกหินที่ซ่อนหลุมไว้เป็นชิ้น ๆ ก่อนเดินเข้ามา
ความลึกของถ้ำกว้างและมีทางเดินโค้ง การตกแต่งภายในก็มืดมาก คนหนึ่งจะไม่สามารถมองเห็นหน้าของตัวเองได้ แต่ก็ไม่มีปัญหากับเจี้ยนเฉินที่มองเห็นได้ชัดเจนในถ้ำราวกับว่ามันเป็นกลางวัน
หลังจากผ่านไปประมาณ 100 เมตร เจี้ยนเฉินก็มาถึงถ้ำกว้าง 1,000 เมตร กำแพงถ้ำถูกกระจัดกระจายด้วยไข่มุกขนาดเท่ากำปั้น พวกมันจุดประกายถ้ำด้วยแสงสีขาวอ่อนทำให้รู้สึกถึงเวลากลางคืน
ที่กลางถ้ำ เป็นแท่นหินสูง 2 เมตรและห่อรอบแท่นบูชานั้นเป็นงูยาว 2 เมตร เส้นสีทองและสีเงินพาดผ่านด้านหลังของมัน มีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือและหัวงูของมันถูกยกสูงขึ้นไปในอากาศจ้องเขม็งไปยังแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
เจี้ยนเฉินยิ้มให้งูทอง เขารู้ว่าแม้จะมีขนาดเล็กแต่ก็ไม่ควรที่จะดูถูก เขาป้องมือและกล่าวทักทายว่า "ข้าคนนี้คือเจี้ยนเฉิน ข้ามาที่นี่เพื่อเยี่ยมเยียน ถ้าข้าล่วงเกินเจ้าด้วยการมาเยือนของข้า ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่เอาผิด ! "
"มนุษย์ เจ้าเป็นคนที่กล้าหาญที่กล้าบุกเข้าไปในบ้านของข้า เจ้าต้องการที่จะตายงั้นหรือ ? " งูสีทองยกปากของมันเปิดเพียงเล็กน้อยเพื่อพูดคำหลายคำในภาษามนุษย์ เสียงของมันสะท้อนรอบถ้ำ แต่เสียงที่คมทำให้เจี้ยนเฉินไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นชายหรือหญิง
ราวกับว่าเขาไม่สะทกสะท้านกับภัยคุกคามของงู เจี้ยนเฉินยังคงยิ้มอยู่ "ข้าคนนี้มาเยี่ยมเยือนที่โดดเด่นเช่นนี้ ด้วยเหตุผลเฉพาะ ข้ามีสิ่งของมานำเสนอให้เจ้า สิ่งที่ข้าแน่ใจว่าจะเป็นการช่วยเหลือสำหรับเจ้า ! "
ดวงตาของงูกระพริบเล็กน้อยดังที่ได้กล่าวไว้ว่า "ข้ารู้สึกได้ถึงกลิ่นของญาติของข้าบนร่างกายของเจ้า เจ้าได้ใช้เลือดของญาติของข้าเพื่อสร้างหมื่นต้านพิษ"
"ถูกต้อง ! ข้าเจออสรพิษทองริ้วเงินตัวหนึ่งในเทือกเขาสัตว์อสูร หลังจากการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม ข้าก็เก็บร่างของมันและใช้เลือดของมันเพื่อสร้างหมื่นต้านพิษ ร่างกายของมันถูกทิ้งไว้ในครอบครองของข้า ยังเหลืออยู่ในสภาพที่สมบูรณ์แบบและไม่มีการใช้งาน "เจี้ยนเฉินหยิบซากสะอาดของงูออกจากแหวนมิติของเขา เนื่องจากมีแหวนมิติ จึงสามารถจัดเก็บรายการต่าง ๆ ไว้เรื่อย ๆ ได้ ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงสามารถเก็บซากศพไว้ในวงแหวนได้โดยไม่ทำให้มันเน่าเปื่อย ทำให้มันสดใหม่เหมือนวันที่เขาฆ่ามัน
ทันทีที่อสรพิษทองริ้วเงินเห็นศพของญาติของตัวเองในมือของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของมันทันทีเผยให้เห็นประกายสว่าง มีประกายสีทอง ขณะที่ร่างของมันพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน มันอ้าขากรรไกรของมันเพื่อพยายามและเอาไปซาก
ด้วยรอยยิ้ม เจี้ยนเฉินใช้ทักษะมายาพริบตาเคลื่อนย้ายไปหลายเมตรเพื่อหลบการโจมตีของงู ด้วยมือที่จับอยู่ของเขา ซากของงูตายถูกส่งกลับไปยังแหวนมิติ
"ฟ่ออ ! " ลิ้นของงูหลุดออกมาจากปากของมัน ขณะที่ร่างกายของมันหายตัวไปอีกครั้งในทันทีด้วยแสงสีทอง มันพุ่งตรงไปยังเจี้ยนเฉินอีกครั้ง ปากของมันเปิดกว้างเพื่อแสดงให้เห็นฟันคม เช่นเดียวกับที่จะฉีกคอของเจี้ยนเฉิน ยินยอมให้พลังบรรพกาลปกปิดร่างกายด้วยความคิดเดียว เจี้ยนเฉินใช้ประโยชน์จากการป้องกันตัวของร่างบรรพกาล เพื่อสร้างกำปั้นด้วยมือของเขา จากนั้นเขาก็ชกหัวงู
"ปัง ! " มีเสียงอู้อี้ปรากฏขึ้นเมื่อกำปั้นปะทะกับงู ทั้งถ้ำสั่นสะเทือนจากพลัง แต่กำปั้นของเจี้ยนเฉินก็ยังไม่เป็นอันตราย งูถูกส่งบินออกไป มันพังทลายกำแพงหลัง มันทิ้งไว้ข้างหลังปล่องยักษ์
หลังจากการปะทะครั้งนี้แล้ว อสรพิษทองริ้วเงินตระหนักว่าเจี้ยนเฉินนั้นไม่ง่ายเท่าที่จะเป็นไปได้ในตอนแรก ลอยขึ้นไปในอากาศโดยไม่มีปัญหา งูจ้องมองเจี้ยนเฉินกับดวงตาที่เป็นพิษ "เจ้าอาจจะไม่อ่อนแอ แต่เจ้ายังคงไม่อาจต่อสู้กับข้า ส่งร่างของญาติของข้าให้ข้าหรือเผชิญหน้ากับความตาย ! "
เจี้ยนเฉินพยายามที่จะเขย่าความรู้สึกชาหนึบในแขนขวา เขาตกใจเล็กน้อยกับการป้องกันของงูตัวนั้น "ข้าคนนี้มาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อเยี่ยมชมเจ้าด้วยของขวัญ แต่ไม่มีอะไรที่เป็นของฟรี ข้าไม่สามารถให้ของกับเจ้าได้เปล่า ๆ "
"แล้วเจ้าต้องการอะไรจากข้า ? " งูถาม
"ข้าอยากให้เจ้าติดตามข้า 10 ปี ข้าจะให้สิ่งของหลังจากช่วงเวลานั้น" เจี้ยนเฉินตอบ
ประกายแสงชั่วร้ายเข้าตาของงู เพราะจิตสังหารเริ่มรั่วไหลออกจากร่างกาย มันหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ "มนุษย์ เจ้าไร้เดียงสาเกินไปแล้ว จริง ๆ เจ้าคิดว่า นูบิสที่สูงส่งและยิ่งใหญ่จะยอมติดตามเจ้า 10 ปี ? แม้แต่เซียนผู้คุมกฎก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะร้องขอ นับประสาอะไรกับเจ้า "
เจี้ยนเฉินหัวเราะกลับมา “ข้าเข้าใจว่า เจ้าน่าจะรู้มากกว่า ว่าซากญาติของเจ้ามีความสำคัญกับเจ้ามาก อสรพิษทองริ้วเงินเป็นสัตว์โบราณ แม้ร่างกายของมันเต็มไปด้วยความแปลกประหลาดแปลก ๆ สิ่งที่แยกออกจากสัตว์วิเศษอื่น ๆ ที่ปกติคือการกินญาติของตัวเองที่จะพัฒนาขึ้น พลังในการต่อสู้ของเจ้าจะสูงขึ้น โชคร้ายที่งูอสรพิษทองริ้วเงินหาได้ยากมากในทวีปนี้ การพบเพียงหนึ่งมีอยู่แล้วก็ยากพอ ข้าจะบอกว่านี่เป็นการยุติความหวังของเจ้าที่จะกินญาติอีกรายหนึ่งเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเจ้า ดังนั้นซากที่ข้าถือควรเป็นโอกาสที่ไม่น่าเชื่อสำหรับเจ้า ถึงแม้จะเป็นสัตว์อสูรระดับ 3 เมื่อข้าฆ่า มันก็ยังคงเป็นประโยชน์ต่อเจ้า ข้าจะมอบให้กับเจ้าเพื่อแลกกับ 10 ปีของเวลาของเจ้า เจ้าไม่มีอะไรจะเสียและได้รับทุกอย่าง"
"มนุษย์ เจ้าพูดได้ถูกต้อง การกินญาติของข้าเองช่วยให้เราเติบโตขึ้นได้เนื่องจากมีพลังสำคัญที่ซ่อนไว้เท่านั้นที่เราสามารถย่อยได้ อสรพิษทองริ้วเงิน ตราบเท่าที่มีการดูดซึมสาระสำคัญของพลังงานดั้งเดิม นี่ทำให้เราได้รับประโยชน์อย่างมาก การซึมซับสาระสำคัญของพลังงานดั้งเดิมนั้นทำให้เราสามารถพัฒนาจากสัตว์โบราณไปเป็นสัตว์ในตำนานได้ สิ่งที่เจ้าอาจไม่รู้ก็คือ ข้าสามารถเอาลอกผิวหนังออกจากซากศพได้ทันทีที่ข้าฆ่าเจ้า ! "เมื่อพูดเสร็จแล้วร่างของงูก็เริ่มผ่านเปลี่ยนแปลงกลางอากาศ ในไม่ช้ามันก็กลายเป็นชายหนุ่มที่รูปร่างค่อนข้างผอม เขาสวมเสื้อคลุมสีทองและมีผมสีทอง ผมยาวและสีทองทำให้เขาดูหล่อเหลานัก จากการปรากฏตัวของเขา เขาเป็นชายคนหนึ่งที่ไม่ได้แก่ไปกว่าเจี้ยนเฉิน
"จริง ๆ เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถฆ่าข้าได้หรือ ? " เจี้ยนเฉินตอบขณะที่เขายืนอยู่บนพื้น
