ตอนที่ 489 – การบุกรุกของกองทัพ (2)
การมีอยู่ของเซียนสวรรค์ 10 นหรือมากกว่านั้นเพื่อปกป้องกองกำลังนั้นยิ่งใหญ่มาก พลังของพวกเขาหลอมรวมเข้าด้วยกันเพื่อก่อให้เกิดพลังที่แบ่งแยกไม่ได้ ร่างสีน้ำเงินที่ตรงมาที่พวกเขาก็หยุดชะงัก
เซียวเทียนเจ้าของธาตุไฟกำลังติดตามและปะทะกับอีกฝ่ายทันที แต่ละครั้งที่หมัดทั้งสองปะทะกันจะทำให้เกิดคลื่นพลังงานขนาดใหญ่ระเบิดออกมาด้านนอกพร้อมด้วยพลังที่น่าประหลาดใจ
หลังจากการแลกเปลี่ยนกระบวนท่าหลายสิบกระบวนท่าระหว่างทั้งสองร่าง ในที่สุดร่างสีฟ้าได้รับบาดเจ็บโดยเซียวเทียนเลือดไหลออกมาจากปากของเขา ขณะที่ร่างกายของเขาร่วงลงไปที่พื้น ก่อนที่จะกระแทกกับพื้นในที่สุดห่างจากกองทัพออกไป 100 เมตร แรงกระทบนั้นใหญ่มากจนก่อตัวเป็นรูปปล่องภูเขาไฟ
เซียวเทียนพุ่งตัดลงมาจากท้องฟ้าเหมือนดาวตกสีแดง ก่อนที่จะหยุดห่างจากบริเวณที่เกิดแรงกระแทกประมาณ 10 เมตร ดวงตาของเขาแหลมคมและเย็นชา ขณะที่เขาจ้องมองไปที่ร่างผู้บาดเจ็บ แต่ไม่ได้โจมตี
ได้ยินเสียงไอออกมาจากร่างที่เซียวเทียนโจมตีจนตกลงมา เขาดิ้นรนเพื่อลุกขึ้นมายืนบนเท้าของเขา บุคคลดังกล่าวมองเซียวเทียนอย่างหวาดกลัว
เซียนสวรรค์ 10 คนหรือมากกว่านั้นร่อนลงมาอย่างช้า ๆ กลับมาที่พื้นและขึ้นสู่สัตว์ขี่อีกครั้ง เจี้ยนเฉินกระตุ้นสัตว์ขี่ให้มันขึ้นไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ 10 เมตรที่บุคคลคนนั้นอยู่ เจี้ยนเฉินยิ้มพร้อมกับพูดว่า“ ท่าน เจ๋อเจี้ยน ข้าไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันอีกในเร็ว ๆ นี้ ดูเหมือนว่าพวกเรามีวาสนาร่วมกัน”
เจ๋อเจี้ยนมองเจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมได้ด้วยความหวาดกลัว ความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในพระราชวังของอาณาจักรเกอซุนนั้นยังคงสดใหม่อยู่ในใจของเขา อาวุธเซียนของเขาเองได้รับความเสียหายจากผู้เยาว์คนนี้ตรงหน้าเขาโดยไม่ต้องใช้ความพยายามแม้แต่เพียงเล็กน้อย
“นายน้อยสี่ของตระกูลเจียงหยาง – เจียงหยางเซียงเทียน” เจ๋อเจี้ยนพูดเสียงหนักพร้อมกับสีหน้าที่ปั้นยาก
เจี้ยนเฉินหัวเราะแล้วตอบว่า “ถูกต้องนี่ คือข้า ข้าไม่ได้คิดว่าท่านเจ๋อเจี้ยนจะจำข้าได้”
เจ๋อเจี้ยนหันไปมองเซียวเทียนและเซียนสวรรค์คนอื่นซึ่งตอนนี้นั่งอยู่บนสัตว์ขี่ “เจียงหยางเซียงเทียน ข้ามาที่นี่วันนี้เพื่อมาพบตัวแทนของอาณาจักรฉินหวง โปรดหลีกทาง ! ”
“ท่านเจ๋อเจี้ยน ท่านคิดว่าท่านมีคุณสมบัติที่จะทำเช่นนั้นหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขา ขณะที่มองดูเจ๋อเจี้ยนจากบนหลังสัตว์ขี่ของเขา
สีหน้าของเจ๋อเจี้ยนนิ่งไปสักครู่ก่อนที่จะตอบว่า “แน่นอน ข้าไม่มีคุณสมบัติ แต่เจ้าก็ไม่มีคุณสมบัติเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน เจ้ามีคุณสมบัติอะไรในการหยุดข้า ? ”
เจี้ยนเฉินยิ้มกว้างราวกับจะเยาะเย้ยเจ๋อเจี้ยน “หากท่านเจ๋อเจี้ยนไม่ยอมรับคำพูดของข้า บางทีเราควรต่อสู้กันอีกครั้ง มันจะเพียงพอที่จะแสดงให้เจ้าเห็นว่าใครมีคุณสมบัติ ? ”
สีหน้าของเจ๋อเจี้ยนเป็นสีเขียวและสีขาวขณะที่เขาฟังคำพูดของเจี้ยนเฉิน หน้าอกของเขาเริ่มกระเพื่อมขึ้น ๆ ลง ๆ เมื่อเขาหายใจแรงขึ้น นี่เป็นครั้งแรกของเขาที่มีคนจากรุ่นหลังดูถูกเขา ความจริงเช่นนี้ทำให้เขาโกรธมาก แต่เจ๋อเจี้ยนไม่ได้ทำตามอารมณ์ของเขา เขาได้เห็นความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินแล้วด้วยตัวเองในพระราชวังของอาณาจักรเกอซุน เขารู้ว่าเขาเทียบไม่ได้กับเจี้ยนเฉิน ดังนั้นถ้าเขาคิดอย่างประมาทในตอนนี้มันจะเป็นการเชิญหายนะมาให้กับตัวเอง
เจ๋อเจี้ยนไม่สนใจเจี้ยนเฉินและมองดูสิ่งแวดล้อมที่อยู่ข้างหลังเขา เขาพูดว่า "ข้าคือเจ๋อเจี้ยนตัวแทนของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ ข้าต้องการพูดกับตัวแทนของอาณาจักรฉินหวง”
ไม่มีใครสักคนเดียวที่ตอบคำพูดของเจ๋อเจี้ยน จากเซียนสวรรค์ทั้งสิบคนและแม่ทัพทั้งสามและแม้แต่องค์ชายฉินจี๋ไม่มีสักคนเดียวที่พูด นี่เป็นเพราะผู้แทนที่เจ๋อเจี้ยนกำลังร้องขออยู่ต่อหน้าเขาอยู่แล้ว เขาแค่ยังไม่รู้ตัว
ประจักษ์พยานที่เห็นภาพที่ไร้สาระเช่นนี้ องค์หญิงไม่สามารถอดกลั้นตัวเองได้อีกต่อไป “คิกคิก” เสียงหัวเราะหลุดออกมาจากริมฝีปากของนางก่อนที่ดวงตาของนางจะแปรสภาพเป็นรูปจันทร์เสี้ยว ในไม่ช้านางก็หัวเราะไปยังทิศทางที่เจี้ยนเฉินอยู่
เจี้ยนเฉินเริ่มหัวเราะเช่นกัน “ท่านเจ๋อเจี้ยน เจ้าควรกลับไปหาราชาของเจ้าเช่นกัน ให้เขาเตรียมตัวเพื่อดูว่าทหารที่เก่งที่สุดของอาณาจักรฉินหวงแข็งแกร่งเพียงใด”
“ทหารที่เก่งที่สุดของอาณาจักรฉินหวง ! ” ใจของเจ๋อเจี้ยนสั่นเมื่อมองไปที่กองทัพอันสง่างามที่อยู่เบื้องหลังเจี้ยนเฉินด้วยความไม่เชื่อ เขาไม่ได้คิดว่าอาณาจักรฉินหวงจะส่งผู้คนจำนวนมากมาได้
เจ๋อเจี้ยนยืนอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้ามืดมนและไม่แน่ใจสักครู่ แต่ในที่สุดเขาก็หันหลังกลับไปด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและปากที่ปิดสนิท
“ปล่อยเราไปตามทางของเรา ! ”
กองทัพยังคงเดินหน้าต่อไปบนที่ราบเปล่าเปลี่ยวที่ไร้ผู้คนที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดตลอดทั้งวัน ในตอนเที่ยงของวันที่สองในที่สุดพวกเขาก็มาถึงอาณาจักรที่สองบนเส้นทางของพวกเขา – อาณาจักรเปอร์เซีย
อาณาจักรเปอร์เซียได้รับทราบมานานแล้วเกี่ยวกับข่าวของอาณาจักรฉินหวงจากอาณาจักรอันเดรียส ดังนั้นราชาจึงทรงนำเหล่าขุนนางและอัครเสนาบดีไปยังป้อมปราการเพื่อเตรียมการต้อนรับกองทัพในลักษณะที่น่าเกรงขามยิ่งกว่าอาณาจักรอันเดรียส กำแพงป้อมปราการได้รับประดับประดาด้วยโคมไฟและธงของพวกเขาพร้อมด้วยการตีกลองนับพันของพวกเขา เสียงดังจากด้านข้างเพื่อสร้างเส้นทางเพียงเดียวสำหรับกองทัพที่จะเข้ามา
กองทัพของอาณาจักรเกอซุนและอาณาจักรฉินหวง เริ่มชะลอตัวอีกครั้ง เจี้ยนเฉินยิ้มออกมาเมื่อเขาเห็นการต้อนรับอย่างกระตือรือร้นของอาณาจักรเปอร์เซีย เมื่อราชาแห่งอาณาจักรเกอซุนดูแลเรื่องการเจรจาฉากนี้ ไม่ต้องการให้เขาปรากฏตัว
คราวนี้ราชาแห่งอาณาจักรเกอซุนได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากอาณาจักรเปอร์เซีย ไม่เหมือนกับท่าทีเย็นชาที่เขามีต่อราชาแห่งอาณาจักรอันเดรียส
การเจรจาระหว่างราชาทั้งสองนั้นเป็นเรื่องง่ายและมีการพูดคุยกันหลายคำก่อนที่ราชาแห่งอาณาจักรเปอร์เซียจะกล่าวว่าเขาปรารถนาที่จะเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรเกอซุนด้วยความจริงใจ แม้จะมีการร้องขออย่างหนัก ราชาแห่งอาณาจักรเกอซุนก็สามารถหลบเลี่ยงได้โดยให้คำตอบโดยตรง อาณาจักรเกอซุนมีต้นไม้ใหญ่อย่างอาณาจักรฉินหวงให้พักพิง ความสัมพันธ์ที่กระชับแน่นยิ่งขึ้น ยุคสมัยที่รุ่งเรืองขึ้นของพวกเขาเป็นเพียงเศษเสี้ยว ดังนั้นอาณาจักรสามัญไม่ได้มีน้ำหนักใด ๆ ในสายตาของราชาแห่งอาณาจักรเกอซุนอีกต่อไป
หลังจากการเจรจาเสร็จสิ้น ราชาของราชอาณาจักรเกอซุนได้ติดตามกองทัพไปอีกครั้งและเป็นผู้นำของพวกเขาผ่านดินแดนของเปอร์เซียไปยังอาณาจักรอินทรีสวรรค์
ภายในอาณาจักรอินทรีสวรรค์ เจ๋อเจี้ยนผู้ที่ได้รับบาดเจ็บอย่างหนักกลับมาแล้วและเล่าเรื่องราวของเขาอย่างละเอียดต่อราชา
“ฝ่าบาท ข้อมูลไม่ได้เป็นเท็จ กองทัพของอาณาจักรฉินหวงกำลังจะมาอย่างแท้จริง นอกจากนี้ยังเป็นกองทัพที่ดีที่สุดที่พวกเขามีที่มาพร้อมกับเซียนสวรรค์อย่างน้อย 10 คน สถานการณ์ดูไม่ดีสำหรับเรา” เจ๋อเจี้ยนพูดด้วยเสียงหนัก ๆ พร้อมด้วยสายตาที่วิตกกังวล
"เฮ้อ ! " ราชาแห่งอาณาจักรสวรรค์อินทรีถอนหายใจ “ ข้าควรโทษความหุนหันพลันแล่นของเราในตอนนั้น ข้อมูลจากอัครเสนาบดีเช่อนั้นไม่ถูกต้อง อาณาจักรเกอซุนและฉินหวงมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันมากกว่าที่เราสามารถจินตนาการได้ ความสัมพันธ์นี้จะต้องใกล้ชิดกันมาก มิฉะนั้นจะไม่มีทางที่อาณาจักรฉินหวงจะส่งชนชั้นสูงของพวกเขาจากที่ห่างไกลเพื่อช่วยอาณาจักรเกอซุน”
“ฝ่าบาท ตอนนี้เราควรทำอะไร ? เราควรยอมแพ้หรือควรต่อสู้? ถ้าพูดถึงการต่อสู้ เราก็ขาดเซียนสวรรค์ในปริมาณที่เท่ากัน เราไม่สามารถต่อต้านพวกเขาได้ นอกจากนี้ที่ปรึกษาจักรพรรดิแห่งอาณาจักรฉินหวงนั้นแข็งแกร่งเกินไป เพียงแค่ 6 คนเท่านั้นก็สามารถเอาชนะเซียนสวรรค์ทั้งสิบคนจากอาณาจักรของเราจนถึงขั้นเอาชีวิตของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้เจียงหยางเซียงเทียนยังมีส่วนร่วมในกลุ่มนี้ในขณะนี้ ด้วยอายุของเขา เขามีพลังที่ลึกลับอย่างแท้จริง มันเป็นความหายนะของเซียนสวรรค์ ในขณะที่เรายังอยู่ในพระราชวังของอาณาจักรเกอซุน เขาสามารถเอาชนะข้าได้โดยใช้ไม่ถึง 5 กระบวนท่า” เจ๋อเจี้ยนพูดอย่างกังวลใจ เมื่อคิดถึงเจียงหยางเซียงเทียน ทำให้ใบหน้าของเขาเผยให้เห็นการแสดงออกทางสีหน้า จิตวิญญาณกระบี่สีฟ้าและสีม่วงควบคุมพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ทำให้แม้แต่เซียนสวรรค์ก็รู้สึกหวาดกลัวในใจ
ราชาส่ายหัวของเขา ขณะที่เขาถูขมับอย่างเจ็บปวด เขาพูดว่า“ เราไม่สามารถยอมแพ้ได้เช่นกัน กองทัพของอาณาจักรฉินหวงมาจากที่ไกล หากเราต้องยอมแพ้โดยหวังว่ากองทัพของพวกเขาจะล่าถอย พวกเขาจะไม่นำกองทัพมาที่นี่ตั้งแต่แรก ยิ่งกว่านั้น พวกเขาไม่ต้องกังวลกับปัญหาในการเชิญที่ปรึกษาจักรพรรดิหลายคน ข้าเชื่อว่าคราวนี้อาณาจักรเกอซุนปรารถนาที่จะกำจัดอาณาจักรอินทรีสวรรค์ของเราอย่างแท้จริง”
“เราไม่สามารถป้องกันได้และเราก็ไม่สามารถยอมแพ้ได้เช่นกัน เราควรทำอย่างไรดี ? ” เจ๋อเจี้ยนถอนหายใจ
“ผู้อาวุโสเจ๋อเจี้ยนไปพบและแจ้งบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดของอาณาจักร บอกพวกเขาถึงสถานการณ์และให้พวกเขามารวมกันภายในป้อมปราการ ราชาผู้นี้จะหาหนทางที่จะทำให้กองทัพของอาณาจักรฉินหวงล่าถอยได้อย่างแน่นอน” ราชาประทับบนบัลลังก์มังกรของเขาด้วยท่าทางที่อ่อนล้าเมื่อหลับตา
เจ๋อเจี้ยนลังเลสักครู่ก่อนที่จะพยักหน้าในที่สุด “กระหม่อมจะไปรายงานกับพวกเขา”
หลังจากที่เจ๋อเจี้ยนได้จากไป ดวงตาที่ปิดของราชาก็ค่อย ๆ เปิดออก เมื่อมองไปที่ท้องพระโรงสีทองเขาพึมพำกับตัวเอง “ข้าไม่เคยคิดว่าการตัดสินผิดพลาดจะทำให้ราชาผู้นี้ต้องสูญเสียอาณาจักรของตัวเอง คนรุ่นก่อนหลั่งเลือดของพวกเขาเพื่อวางรากฐานของอาณาจักรนี้ ข้าต้องคารวะพวกเขาจริง ๆ ”
ราชาหลับตาที่เจ็บปวดของเขาอีกครั้ง หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาพูดว่า “องครักษ์ ! ”
“ ฝ่าบาท ! ” องครักษ์วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
“ติดต่อผู้อาวุโสเฉินหลง บอกเขาว่าราชาผู้นี้ยอมรับคำขอของพวกเขา ตราบใดที่พวกเขาช่วยให้อาณาจักรอินทรีสวรรค์ผ่านช่วงวิกฤตนี้ไปได้” หลังจากที่เขาพูดราชาดูเหมือนจะสูญเสียพลังงานทั้งหมดและทรุดลงบนบัลลังก์ในสภาพที่หมดสิ้นเรี่ยวแรง
เจ็ดวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้แผนการบุกโจมตีอาณาจักรอินทรีสวรรค์ของกองทัพอาณาจักรเกอซุนและฉินหวงนั้นเป็นที่รู้กันทั่ว ข้อมูลนี้แพร่กระจายสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งภูมิภาคจนถึงจุดที่ทุกคนแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหานี้อย่างร้อนแรงหลายครั้ง มีผู้คนมากมายจากอาณาจักรโดยรอบที่พูดถึงเรื่องระหว่างอาณาจักรเกอซุนและอาณาจักรอินทรีสวรรค์
ในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้บรรยากาศของอาณาจักรอินทรีสวรรค์นั้นตึงเครียดอย่างยิ่ง แม้ว่ากองทัพของอาณาจักรเกอซุนและอาณาจักรฉินหวงจะมีเพียงแค่ 1 ล้านคนเท่านั้นและเป็นเพียงจำนวนเล็กน้อยเมื่อเปรียบเทียบกับทหารหลายสิบล้านคนในอาณาจักรอินทรีสวรรค์ แต่ทุกคนก็ตระหนักดีว่าความแข็งแกร่งของอาณาจักรฉินหวงนั้นแข็งแกร่งกว่าอาณาจักรอินทรีสวรรค์ แม้จะมีทหารเพียงครึ่งล้านคนเท่านั้น แต่อาณาจักรฉินหวงก็มีความสามารถเหลือเฟือที่จะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับอาณาจักรอินทรีสวรรค์ แม้ว่าอาณาจักรอินทรีสวรรค์จะสามารถทำลายกองทัพของอาณาจักรฉินหวงได้ อาณาจักรฉินหวงก็อาจจะส่งทหาร 1 ล้านคนหรือมากกว่าล้านคนในคราวหน้า
เพื่อต่อต้านกองทัพแห่งอาณาจักรฉินหวง อาณาจักรอินทรีสวรรค์ไม่แม้แต่จะยอมแพ้ กองทัพของพวกเขาเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง ทหาร 3 กองที่ป้อมปราการอื่นถูกย้ายไปที่ที่กองทัพอาณาจักรเกอซุนและอาณาจักรฉินหวงจะเดินทัพผ่าน หลังจากการเตรียมตัวมาหลายวันอาณาจักรอินทรีสวรรค์ก็สามารถรวบรวมทหาร 6 ล้านนายได้ที่ป้อมปราการทางเหนือ เกือบครึ่งหนึ่งมีการวางกำลังทหารไว้ที่นั่น ในขณะเดียวกันอาณาจักรอินทรีสวรรค์ก็ส่งบุคคลที่เข้มแข็งหลายคนไปที่นั่น
ภายในป้อมปราการทางตอนเหนือของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ ผู้เชี่ยวชาญ 10 คนและแม่ทัพที่สวมชุดเกราะหลายคนยืนหยัดอย่างมั่นคง ดวงตาของพวกเขามองไปที่บริเวณด้านหน้าของพวกเขาราวกับว่ากำลังรออะไรอยู่
ไม่นานหลังจากนั้นพื้นดินก็เริ่มสั่นคลอนเนื่องจากร่องรอยของฝุ่นเริ่มก่อตัวขึ้นบนขอบฟ้า ร่างมนุษย์และสัตว์นับไม่ถ้วนเริ่มปรากฏขึ้นด้วยความเร็วมหาศาล ในที่สุดกองทัพของอาณาจักรเกอซุนและฉินหวงก็มาถึง
