เกิดใหม่เป็นพ่อของตัวร้ายรุ่นที่สอง - ตอนที่ 16 ซูหยานหราน
ซูหยานหรานลูกสาวคนเดียวของซูเจิ้งหยางวัย 24 ปี
เธอสูง 165 ซม.!
เธอยังเป็นสาวเก่งที่เรียนจบปริญญาโทตอนอายุ 24
เพราะเธอค่อยๆ เข้ามารับช่วงต่อในธุรกิจของครอบครัว เธอมักจะปรากฏตัวต่อสายตาทุกคนด้วยภาพลักษณ์ที่สง่าและเย็นชา
ด้วยชุดสีฟ้าอ่อน ร่างกายของเธอมีส่วนเว้าโค้งนูนอย่างสมส่วน และผมสีดำยาวสลวยของเธอยาวปะไหล่ทั้งสองข้าง ทั้งให้อารมณ์เย็นชาและสง่างาม
นอกจากนิสัยใจคอแล้ว รูปร่างหน้าตาของเธอยังมีความเป็นธรรมชาติมากอีกด้วย เรียกว่าสวยที่สุดในโลกก็คงไม่เกินไป
“หยานหราน…ลูกมาทำอะไรที่นี่?”
พอมองซูหยานหรานที่ยืนอยู่ตรงประตู ซูเจิ้งหยางก็รู้สึกกระดากใจเล็กน้อย
เพราะสิ่งที่เขาคุยกับพ่อเมื่อตะกี้ เขายังไม่ได้คุยกับลูก
“หนูลืม ‘บางอย่าง’ ไว้เลยกลับมาเอาค่ะ”
ซูหยานหรานพูดจบและมองพ่อของเธอ “พ่อ หนูเพิ่งได้ยินพ่อกับปู่พูดถึงคู่หมั้นของหนู…มันหมายความว่ายังไงคะ?”
“ฮะ? เอ่อ…”
ซูเจิ้งหยางรู้สึกอายมากกว่าเดิม
“เอาล่ะ ยังไงเรื่องนี้ก็ต้องบอกหลานไม่ช้าก็เร็ว และการบอกหลานก็ไม่ได้มีอะไรเสียหาย!”
ผู้อาวุโสซูพูดตรงประเด็น
ประธานหญิงแสนเย็นชาที่แต่งงานตั้งแต่ยังเด็ก เป็นโครงเรื่องทั่วไปที่ใช้ในนวนิยายหลายๆ เรื่อง
เป็นไปตามพล็อตเรื่องปกติ
ในการแต่งงานครั้งนี้ ซูหยานหรานในฐานะนางเอกย่อมไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน
จากนั้นพระเอกจะถูกบังคับให้เข้าบริษัทตามคำขอของชายชรา กลายมาเป็นผู้คุ้มกันหรือคนขับรถของประธานสาว ซึ่งเป็นอาชีพที่คอยปกป้องเธอเป็นการส่วนตัว
และเมื่อตัวเอกใช้ทักษะและพละกำลังช่วยชีวิตเธอไว้หลายต่อหลายครั้ง มันก็เพียงพอแล้วที่จะละลายภูเขาน้ำแข็งก้อนนี้
แน่นอนว่าเมื่อซูหยานหรานได้ยินสิ่งนี้ เธอก็ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที
นี่มันยุคไหนแล้ว? ใครจะยอมรับการแต่งงานแบบคลุมถุงชน?
ผู้ชายมีความสามารถมากแล้วไง? เขาก็แค่ขยะที่มีปัญหาข้างถนนไปวันๆ?
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ซูหยานหรานก็โพล่งออกมาว่า “หนูจะไม่แต่งงาน!” จากนั้นเธอก็หยิบเอกสารบางอย่างกระแทกประตูแล้วออกไปทันที
ผู้อาวุโสซูทำอะไรไม่ถูก ซูเจิ้งหยางก็ส่ายหัวและยิ้มเจื่อน
แต่เรื่องแบบนี้ทำได้แค่ใจเย็นเท่านั้น
ผู้อาวุโสซูเชื่อว่าในอนาคตหลานสาวของเขาจะต้องชอบเด็กคนนั้นอย่างแน่นอน
…
“เสี่ยวเตี๋ย ตอนนี้บริษัทมีเงินทุนเท่าไหร่?”
การพูดคุยเรื่องธุรกิจบนโต๊ะอาหารเย็นดูเหมือนจะกลายเป็นนิสัยของเสี่ยวเตี๋ยไปแล้ว
ดังนั้นมู่เตี๋ยจึงนัดประชุมระหว่างฉินและซูกรุ๊ปตอน 17.00 น.
หลังจากทานอาหารกลางวันแล้ว ฉินเทียนซึ่งไม่มีอะไรทำ นั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน
เขาโทรหามู่เตี๋ยและถามเกี่ยวกับทรัพย์สินของเขา
“มีประมาณหกพันล้านค่ะ”
“หกพันล้านอ่า…” ฉินเทียนพยักหน้าครุ่นคิด “อย่างนี้เอง”
จากการคำนวณของเขา มูลค่าของตระกูลฉินน่าจะต่ำกว่าแสนล้าน
และฉินเทียนเป็นเจ้าของทรัพย์สินเพียงแปดหมื่นล้านเท่านั้น
สินทรัพย์รวมแปดหมื่นล้านไม่สามารถเทียบได้กับเจ้าพ่ออันดับต้นๆ ในเมืองใหญ่ชั้นนำ
แต่ในเมืองฉิวหมิง มันมากที่จะอยู่ในจุดสูงสุด
ตามนิสัยการใช้เงินของคนรวยและมีอำนาจ พวกเขาจะใช้เงินเพียงเล็กน้อยไปกับการลงทุน
ผู้ประกอบการส่วนใหญ่ยังคงเป็นหนี้เงินกู้ก้อนโตกับธนาคาร
ด้วยเงินจำนวนหกพันล้าน มันมากไปแล้วสำหรับฉินเทียน
“ ประธานฉิน คุณต้องการใช้เงินหรือคะ? ถ้าคุณต้องการฉันจะไปจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
“ไม่ๆ ฉันแค่สงสัย ไม่มีอะไรแล้ว ลงไปเตรียมตัวสำหรับการประชุมบ่ายนี้เถอะ”
“ค่ะ!”
ปัจจุบันฉินเทียนพอใจกับการถือครองทรัพย์สินของตระกูลฉิน
เขาจะมีใจไปลงทุนในธุรกิจอื่นได้ยังไง?
ธุรกิจไหนที่สามารถหาเงินได้เร็วกว่าการปล้นพระเอก?
…
17.00 น. โรงแรมอิมพีเรียล
หลังจากรอจนถึงเวลานัด ในที่สุดฉินเทียนก็ขึ้นรถหลี่จุน และพามู่เตี๋ยมาที่ด้านหน้าโรงแรม
“ว้าว โรลส์-รอยซ์”
“8888? ทะเบียนนี้ต้องรวยขนาดไหนกัน…”
“เขาดูเหมือนคนใหญ่คนโต”
“เสี่ยวเหวิน เธออยากลองดูไหม? นี่เป็นโอกาสที่ดี…”
“ลืมไปเถอะ เขาจะสนใจฉันได้ยังไง? ดูสาวแว่นข้างๆ เขาสิ…หุ่นเธอเพรียวขนาดนั้น แถมยังสวยมากอีกด้วย”
“เธอก็สวยเหมือนกัน!”
“เอาเถอะ…ฉันรู้ว่าตัวเองหน้าตาเป็นยังไง ฉันรู้จักตัวเองดี!”
“ฮ่าๆๆๆ…”
“เฮ้ พี่สาว พี่คิดว่าผู้ชายคนนี้ดูคุ้นๆ บ้างไหม?”
“ฉันคิดว่าเขาดูคุ้นๆ เหมือนกัน”
“นี่ไม่ใช่ประธานของฉินกรุ๊ปหรอ? คนที่ตระกูลซูกำลังรออยู่”
“จริงหรอเนี่ย? ว้าว ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าคุณฉินจะหล่อยิ่งกว่าในทีวีซะอีก!”
“ใช่ หล่อและรวย เขาคือสเป็คของฉัน”
“มาเร็ว อย่าทำตัวเป็นผีเร่ร่อนตรงนี้ เขากำลังมา ไปทักทายเขากัน…”
“ยินดีต้อนรับค่ะ”
เมื่อเห็นฉินเทียนลงจากรถ สาวสวยสี่คนในชุดกี่เพ้าของโรงแรมที่กำลังคุยกันก็หยุดซุบซิบ รีบโค้งเก้าสิบองศาและกล่าวต้อนรับ
ผู้จัดการโรงแรมก็รีบเข้าไปทักทายเขาเช่นกัน
“ประธานฉิน ผมเป็นผู้จัดการของโรงแรมนี้ครับ ผมแซ่กง คุณซูรอคุณฉินอยู่ด้านบนแล้วครับ”
“อืม นำทางไปได้เลย”
ที่นี่เป็นโรงแรมห้าดาว แต่ต่อหน้าฉินเทียน ผู้จัดการโรงแรมทำได้เพียงก้มหน้าก้มตานำทางเขาไป
ในเวลาแค่สองวัน ฉินเทียนก็คุ้นเคยกับความรู้สึกที่เหนือกว่านี้
เดินมาสักพัก พวกเขาก็มาถึงห้องวีไอพีของโรงแรมอิมพีเรียล
ที่ทางเข้าห้องส่วนตัวมีบอดี้การ์ดสองคนของซูเจิ้งหยางยืนอยู่
สาวสวยระดับมืออาชีพยืนอยู่ด้านหน้าเพื่อทักทายเขา
ประตูเปิดออกและสาวงามก็พูดขึ้น
“คุณซู ประธานฉินมาแล้วค่ะ”
“ฮ่าๆๆๆ…ประธานฉิน มา มา เข้ามา เข้ามาข้างในก่อนสิ”
“สวัสดีค่ะ คุณอาฉิน”
“หือ นี่คือสาวน้อยหยานหรานหรอ?” ฉินเทียนมองซูหยานหรานขึ้นลง “เธอโตขึ้นมาก!”
เรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจชอบ
