ผู้ควบคุมเวลา (นิยายแปล) - ตอนที่ 9 อุจิวะ ซิซุย

ตอนที่ 9 อุจิวะ ซิซุย

สถาบันการศึกษา

ยังไม่ถึงเวลาเรียนเช้า ในเวลานี้ สนามฝึกซ้อมเต็มไปด้วยความวุ่นวาย สามารถเห็นเด็กวัยรุ่นที่มีทั้งสูงและเตี้ยจำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่ พวกเขากำลังล้อมวงมองดูการต่อสู้อยู่

“คาถาไฟ! ลูกไฟนกฟีนิกซ์อมตะ!”

เด็กหนุ่มคนหนึ่งประสานอินด้วยมือทั้ง 2 ข้างแล้วพ่นลูกไฟเล็กๆออกมา

หลังจากนั้นไม่นานพวกเด็กๆที่อยู่ตรงข้ามเขาก็หัวเราะออกมาอย่างขบขัน

“นี่เรียกว่าคาถานินจาได้ด้วยเหรอ!”

“เอาเลย! ทุบตีมัน!”

“…ไอ้เวร กล้าหลอกฉันด้วยคาถาครึ่งๆกลางๆนั่นเหรอ!”

มีเด็กวัยรุ่นประมาณ 7 หรือ 8 คนต่อสู้กัน พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะเป็นนินจาฝึกหัด พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับคาถานินจา มากนัก พวกเขารู้วิธีการต่อสู้เพียงเล็กๆน้อยๆ แต่ก็มีอยู่ 2 คนที่ดูแก่กว่าคนอื่นๆ พวกเขาทั้ง 2 สามารถใช้คาถาแยกร่าง และ คาถานินจา อื่น ๆ ได้

ผู้ชมบางคนโห่ร้องด้วยความยินดี และบางคนกลัวว่าโลกจะไม่วุ่นวายพอ พวกเขาก็เข้าไปร่วมสู้ด้วย เพราะสุดท้ายแล้วที่นี่ไม่มีครูจูนินมาดูแล

“หืม เธอมาทำอะไรที่นี่?”

คาสึกิ ปรากฏตัวไม่ไกลจากสนามฝึกซ้อม ชำเลืองมองไปที่สนาม เดินไปไม่กี่ก้าวและเอื้อมมือไปแตะไหล่ของคนๆหนึ่ง

คุเรไน ตกใจ เธอหันหน้ากลับมามองและเมื่อเห็นว่าเป็น คาสึกิ เธอก็รู้สึกผ่อนคลายทันที และพูดว่า: “อรุณสวัสดิ์ คาสึกิ”

“อรุณสวัสดิ์”

คาสึกิ ยิ้มและพูดว่า:“ ไปเข้าห้องเรียนกันเถอะ”

เขาไม่มีความสนใจที่จะดูการต่อสู้ของเด็กๆเลยแม้แต่น้อย

คุเรไน ชำเลืองมองไปที่ใจกลางลานฝึก ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: “เอ่อ..…”

“หืม?”

คาสึกิ มองไปที่เธอ

คุเรไน พูดอย่างหมดหนทาง:“ คุยะ อยู่ที่นั่น ดูเหมือนว่าเขาจะถูกทุบตี”

คาสึกิ กล่าวอย่างงุนงง: “คุยะ?”

คุเรไน ชี้ไปยังเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่ต่อสู้อยู่ตรงกลางสนามฝึกและพูดว่า “คนนั้น ยูฮิ คุยะ ลูกพี่ลูกน้องของฉันลูกชายของคุณลุง…”

เขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน

คาสึกิ ยักไหล่ เขาไม่ได้สนใจตัวละครเล็กๆน้อยๆที่ไม่มีชื่อเสียง: “มันก็เป็นเรื่องปกติล่ะนะที่เด็กผู้ชายจะทะเลาะกัน ดังนั้นเธอที่เป็นผู้หญิงไม่ต้องเข้าไปยุ่งกับพวกเขาหรอก และเรื่องนี้ครูจูนินก็คงไม่ปล่อยให้มันลุกลามใหญ่โต เช่นนั้นแล้วเธอไม่ต้องกังวลอะไร”

“แต่…”

คุเรไน ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย แม้ว่ามันจะดูไม่มีเหตุผลไปหน่อย แต่เธอก็ไม่อยากให้ลูกพี่ลูกน้องของเธอต้องเจ็บตัว

เมื่อเห็นว่า คุเรไน ยังลังเล ริมฝีปากของ คาสึกิ ก็กระตุก เขาก้าวไปข้างหน้าจากนั้นก็ประสานอินด้วยมือทั้ง 2 ข้าง และกดลงบนพื้นเบาๆ

“คาถาดิน! เคลื่อนพสุธา!”

“…เอ๊ะ?!”

คุเรไน รู้สึกประหลาดใจในตอนแรกเมื่อเห็นการกระทำของ คาสึกิ หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็รู้สึกว่าพื้นใต้ฝ่าเท้าสั่นไหว และด้วยการที่เธอไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้ามันเกือบจะทำให้เธอล้มลงกับพื้น

อย่างไรก็ตาม ฝูงชนที่รวมตัวกันในสนามฝึกซ้อมจู่ๆ ก็เอนตัวไปมาอย่างไม่มั่นคงจากด้านหนึ่งไปอีกด้าน และเด็กชายหลายคนที่ต่อสู้กันอยู่ก็ถูกแยกออกจากกันเนื่องจากการสั่นไหวอย่างกะทันหันนี้

“คาสึกิ นี่นาย…”

คุเรไน พยายามทรงตัวให้มั่นคง และก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็เห็นว่า คาสึกิ ยกนิ้วมาแตะที่ริมฝีปากเป็นสัญลักษณ์ว่าให้เธอเงียบ จากนั้นก็ยิ้มและกระซิบว่า: “เอาล่ะ หลังจากนี้พวกเขาคงไม่สู้กันแล้วมั้ง เราไปกันเถอะ”

นักเรียนหลายคนที่เอนไปเอนมาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นชั่วขณะหนึ่ง หลังจากนั้นพวกเขาก็คิดว่ามันเป็นแผ่นดินไหว และการต่อสู้ที่วุ่นวายก่อนหน้านี้ก็หยุดชะงักไปโดยสิ้นเชิง

แต่ไม่ใช่ว่านักเรียนทุกคนจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ยังมีนักเรียนคนหนึ่งซึ่งปะปนอยู่ในฝูงชน ขมวดคิ้วและมองไปยังทิศทางของ คาสึกิ เห็นได้ชัดว่าเขารู้ว่าการเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้คือฝีมือของ คาสึกิ 

“ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย…”

เขาส่ายหน้า

เขาดูเด็กกว่า คาคาชิ เล็กน้อยและสวมเสื้อผ้าที่มีตราของตระกูลอุจิวะ แม้ว่าจะไม่โดดเด่นในฝูงชน แต่ชื่อของเขาก็ยังดังมาก

อุจิวะ ชิซุย!

ซึ่งแตกต่างจาก โอบิโตะ ซิซุย เป็นอัจฉริยะที่ไม่ได้ด้อยไปกว่า อิทาจิ ก่อนที่จะปลุกเนตรวงแหวนเขาสามารถสร้างชื่อเสียงที่ยอดเยี่ยมในสนามรบ และหลังจากปลุกเนตรขึ้นมาได้ เขาก็เป็นที่รู้จักมากขึ้นภายใต้ชื่อผู้ที่ใช้คาถาลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างเทพต่างสวรรค์!

ไม่ใช่แค่ ชิซุย และ คุเรไน ที่ค้นพบว่า คาสึกิ ใช้คาถาเคลื่อนพสุธา แต่ยังรวมถึง ริน ที่อยู่ในสนามฝึกซ้อมด้วย

“…คาสึกิ…”

ริน เดินไปหา คาสึกิ และพูดกับเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย “คาสึกิ นายนี่สุดยอดมาก อา คาถาเคลื่อนพสุธา ดูเหมือนจะเป็นคาถาดิน ระดับ C นี่”

เมื่อเห็นว่า ริน เดินเข้ามา คาสึกิ ก็โบกมือทักทายเธออย่างเงียบๆ จากนั้นก็ยิ้มและพูดว่า: “ฉันขโมยมาจาก คาคาชิ ด้วยอุบายเล็กๆ น้อยๆน่ะ”

ชิซุย มองดูฉากนี้ พร้อมกับขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะพูดอะไร เขาจึงหันหลังและกำลังจะจากไป แต่เขายังไม่ทันได้ก้าวเท้า เขาก็ต้องหยุดลงอีกครั้ง

ไม่ไกลออกไป

เด็กหนุ่มที่มีแว่นตาอยู่บนหัวและสวมเครื่องแต่งกายของตระกูลอุจิวะเช่นเดียวกับเขากำลังยืนอยู่ต่อหน้า คาสึกิ และยกกำปั้นขึ้นพร้อมกับพูดว่า:

“เฮ้! คาสึกิ เรามาสู้กัน!”

โอบิโตะ ได้ท้า คาสึกิ ประลอง

ทุกวันนี้แทบไม่เจออุบัติเหตุบนท้องถนนเลย เขามาถึงสถาบันก่อนเวลาและไม่เคยสาย เป็นผลให้เขามาเดินเล่นที่สนามฝึกซ้อม ในแวบแรก เขาเห็น คาสึกิ และ ริน กำลังพูดคุยหัวเราะกันอยู่ตรงนี้ อารมณ์ในจิตใจของเขาก็ระเบิดขึ้นทันที

และพอดีที่นี่เป็นสนามฝึกซ้อม นักเรียนสามารถต่อสู้กันได้ซึ่งเป็นโอกาสของ โอบิโตะ ที่จะได้ทุ่มความโกรธทั้งหมดที่เขามีไปที่ คาสึกิ 

“ไม่สนใจ”

คาสึกิ เหลือบมอง โอบิโตะ อย่างเฉยเมย

เขาไม่สนใจ โอบิโตะ ในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย โอบิโตะ ในตอนนี้นั้นถือได้ว่าเป็นเด็กที่มีจิตใจดีและอ่อนต่อโลก และ คาสึกิ ไม่มีความคิดที่จะรังแกเด็ก

“หน่อย…ไม่สนใจอย่างงั้นเหรอ!!”

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่า คาสึกิ ไม่สนใจที่จะสู้กับเขา โอบิโตะ ก็ไม่ทนอีกต่อไป เขาพุ่งเข้าหา คาสึกิ ในทันที

ฟุบ!

โอบิโตะ โจมตีด้วยการกระทำที่รุนแรง

คาสึกิ ถอนหายใจ หลบการโจมตีของ โอบิโตะ ไปด้านข้าง เอื้อมมือไปวางบนไหล่ของ โอบิโตะ แล้วแตะไหล่ โอบิโตะ เบาๆ ทำให้ โอบิโตะ เสียการทรงตัวและร่างของเขาก็หมุนเป็นวงกลมขึ้นไปบนอากาศ แล้วตกลงไปที่พื้นทางด้านหลังอย่างน่าอับอาย

เมื่อเห็นฉากนี้ ริน ก็เอามือกุมหน้าผาก

คุเรไน ก็พูดไม่ออกอยู่พักหนึ่งเช่นกัน

“โอบิโตะ มาจากตระกูลอุจิวะจริงๆ หรือเปล่า? หรือว่าตระกูลอุจิวะจะสอนเขามาได้ไม่ดี..…”

ในความประทับใจของเธอ เมื่อกล่าวถึงตระกูลอุจิวะ ความน่าเกรงขามของตระกูลชนชั้นสูง และสมาชิกในตระกูลอุจิวะ เกือบทั้งหมดเป็นอัจฉริยะ พวกเขาอยู่ในกลุ่มที่เก่งที่สุดในแต่ละชั้นเรียน แต่ โอบิโตะ คนนี้กลับ….

อย่างไรก็ตาม เมื่อเสียงของ คุเรไน เงียบลง ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหนึ่ง

“ฉันคงจะไม่สามารถแสร้งทำเป็นว่าฉันไม่ได้ยินคำพูดเหล่านั้นได้”

ไม่รู้ว่าเมื่อใดที่ ชิซุย เดินเข้ามาใกล้ๆ คุเรไน และเริ่มพูดอย่างเย็นชา

โอบิโตะ และเขาต่างก็เป็นคนตระกูลอุจิวะ แต่ความสัมพันธ์นั้นห่างไกลเกินไป เขาไม่สนใจอะไรมากนัก แต่เมื่อพูดถึงตระกูลอุจิวะ เขาก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้

“นายคือ…”

คุเรไน มองไปที่ ซิซุย และตกใจเล็กน้อยจากนั้นก็พูดว่า: “อุจิวะ ซิซุย?!”

ชื่อเสียงของ ซิซุย ในสถาบันนั้นดังมาก ผลการเรียนก็เป็นที่หนึ่งในระดับเดียวกัน และยังสามารถเอาชนะ เกะนิน ได้เมื่อไม่นานนี้ด้วย!

ระดับนี้สามารถสำเร็จการศึกษาขั้นต้นได้อย่างไม่ต้องสงสัย ในสายตาของใครหลายๆ คน ชิซุย คือนักเรียนอันดับหนึ่งของรุ่นนี้ และเป็นเพียงคนเดียวที่มีพรสวรรค์ใกล้เคียงกับ คาคาชิ!