ผู้ควบคุมเวลา (นิยายแปล) - ตอนที่ 7 ไมโตะ ไก

ตอนที่ 7 ไมโตะ ไก

“แต่มันไม่ยุติธรรมเลย”

คาคาชิ มอง คาสึกิ อย่างหงุดหงิด แล้วพูดว่า: “ไม่แปลกใจเลยที่ฉันจะเอาชนะพี่ไม่ได้ กลายเป็นว่าพี่ใช้ขีดจำกัดทางสายเลือดที่เหมือนกับการโกงนี้มาโดยตลอด”

คาสึกิ ยิ้มและพูดว่า: “เมื่อไหร่กันที่นินจาต่อสู้กับขีดจำกัดทางสายเลือดแล้วบอกว่าถูกโกง? แต่เมื่อนายพูดมาแบบนี้ ฉันจะไม่ใช้ความสามารถนี้สู้กับนายก็แล้วกัน”

คาคาชิ เป็นอัจฉริยะจริงๆ

แม้ว่าเขาจะสืบทอดสายเลือดของ เขี้ยวสีขาว แห่งโคโนฮะเหมือนกัน แต่พรสวรรค์ด้านคาถานินจาของ คาสึกิ นั้นไม่ดีเท่า คาคาชิ แต่มันก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เขาแข็งแกร่งกว่า คาคาชิ  เพราะเขามีเวลาฝึกฝนมากกว่า คาคาชิ!

ผลของการเร่งเวลาไม่เพียงแต่จะแสดงผลลัพธ์ในการต่อสู้เท่านั้น แต่การฝึกก็เช่นกัน ตั้งแต่ย้ายมายังโลกนี้ คาสึกิ มีเวลาฝึกฝนมากกว่า คาคาชิ อย่างน้อย 2 เท่า!

“…ไม่ล่ะ ช่างมันเถอะ”

คาคาชิ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและยังคงส่ายหน้า

ขีดจำกัดทางสายเลือด เป็นความสามารถของนินจาอย่างแท้จริง มันไม่ใช่การโกง แม้ว่าเขาจะชนะ คาสึกิ โดยไม่มี ขีดจำกัดทางสายเลือด มันก็ไม่น่าภูมิใจอะไร

โลกนินจา ไม่เคยได้ยินคำพูดที่ว่าไม่อนุญาตให้ผู้อื่นใช้ขีดจำกัดทางสายเลือดในการต่อสู้

“อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพี่จะมีขีดจำกัดทางสายเลือด แต่มันก็ไม่แน่เสมอไปว่าพี่จะแข็งแกร่งกว่าฉัน หากพี่ไม่ระวังอาจจะถูกฉันแซงก็ได้”

คาคาชิ มอง คาสึกิ และไม่แสดงอาการท้อใจใดๆ ท้ายที่สุดในโลกนินจาแห่งนี้ ขีดจำกัดทางสายเลือด ไม่สามารถอยู่ยงคงกระพันได้

โฮคาเงะ รุ่นที่ 3 ฮิรุเซ็น ไม่มี ขีดจำกัดทางสายเลือด เช่นกัน แต่มีชื่อเสียงและทรงพลังเป็นอย่างมากในโลกนินจา และยังได้รับการยกย่องจากนินจาโคโนฮะว่าแข็งแกร่งที่สุดในบรรดา 5 คาเงะ!

“งั้นฉันจะรอให้นายแซงหน้าฉัน”

คาสึกิ หัวเราะและเอื้อมมือไปแตะหัวของ คาคาชิ แต่ คาคาชิขมวดคิ้วแล้วหลีกหนี

และในขณะที่ คาคาชิ กำลังจะต่อว่า คาสึกิ ที่ปฏิบัติกับเขาเหมือนกับว่าเขาเป็นเด็ก เสียงที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยพลังก็ดังขึ้นไม่ไกล

“เฮ้! คาคาชิ นายอยู่ที่นี่นี่เอง! ฉันตามหานายซะแทบแย่…”

คาสึกิ หันหน้ามองไปยังที่มาของเสียงและเห็นเด็กหนุ่มสวมชุดรัดรูปสีเขียวกำลังวิ่งออกมาจากพุ่มไม้ สไตล์การแต่งตัวของเขาแทบจะบอกถึงตัวตนของเขาได้ในพริบตาเดียว

ไมโตะ ไก!

ไก ที่พุ่งออกมาจากพุ่มไม้ วิ่งผ่าน คาสึกิ โดยตรง แล้วกระโดดเข้าหา คาคาชิ จากนั้นก็กวาดเท้าเตะอย่างรวดเร็วราวกับแส้ออกมา

“มาสู้กัน! คาคาชิ! ดูกระบวนท่านี้ของฉัน! สลาตันโคโนฮะ!”

“……..”

คาคาชิ เหลือบมอง ไก อย่างเฉยเมย จากนั้นโบกแขนของเขาโดยไม่พูดอะไรเพื่อต่อต้าน และโต้กลับด้วยการเตะไปที่ด้านข้าง

ไก รับการโต้กลับของ คาคาชิ และภายในร่างกายดูเหมือนจะเต็มไปด้วยพลังที่ไม่มีที่สิ้นสุด เขาพูดขึ้นว่า: “คราวนี้ฉันต้องชนะ คาคาชิ! รับนี่ไป!!”

ตูม! ตูม! ตูม!

หลังจากนั้น ไก และ คาคาชิ ก็ต่อสู้กัน

เช่นเดียวกับในงานต้นฉบับ ไก มองว่า คาคาชิ เป็นคู่แข่งเสมอมา และฝึกฝนตนเองอย่างหนักเพื่อเอาชนะ คาคาชิ

คาสึกิ มองดู ไก และ คาคาชิ ยักไหล่แล้วกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ แม้จะเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือด แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องกังวล

ไก ที่สามารถฝึกฝน ประตู 8 ด่านชั้นในได้เป็นผู้มีพรสวรรค์ในด้านทักษะทางร่างกายอย่างแท้จริง แต่ตอนนี้ ไก ยังไม่ได้เรียนรู้ ประตู 8 ด่าน แม้ว่าในด้านทักษะทางร่างกาย เขาจะสามารถปราบปราม คาคาชิ ได้ แต่ เมื่อ คาคาชิ ใช้คาถานินจาและวิธีการอื่น ผลของการต่อสู้จะถูกตัดสินทันที

ครืนน!!

เนื่องจาก คาคาชิi พ่ายแพ้ต่อ คาสึกิ อารมณ์ของเขาในเวลานี้จึงไม่ค่อยดีนัก ดังนั้นหลังจากสู้กับ ไก ไป 2-3 รอบ เขาจึงใช้ คาถาสายฟ้าเข้าเล่นงาน ไก โดยตรง ทำให้ ไก กรีดร้องและกระเด็นไปข้างหลัง และผมทั้งหมดของเขาก็ตั้งชี้ชันพร้อมกับส่งกลิ่นเหม็นไหม้

“ไอ้เจ้าบ้า…ช่างน่ารังเกียจ…”

ไก ล้มลงกับพื้น เขารู้ว่าเขาพ่ายแพ้อีกครั้ง แต่เขาไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่สามารถขยับเคลื่อนไหวได้ ได้แต่บ่นพึมพำพร้อมกับพ่นควันออกจากปากของเขา “ครั้งหน้า…ฉันจะชนะ…”

คาคาชิ ยืนกอดอกมอง ไก พร้อมกับส่ายหน้า แล้วพูดว่า: “นายควรจะยอมแพ้ซะตั้งแต่ตอนนี้ ความเป็นไปได้ที่นายจะเอาชนะฉัน มันมีน้อยกว่าการที่ฉันจะเอาชนะ คาสึกิ ซะอีก”

“ขอบคุณมากสำหรับการประลอง…”

ไก ลุกขึ้นจากพื้นและชูนิ้วโป้งให้กับ คาคาชิ

แต่แล้วเขาก็ตกใจเล็กน้อยเมื่อนึกถึงคำพูดของ คาคาชิ เมื่อกี้ กระพริบตาแล้วพูดว่า: “คาคาชิ เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ”

“ไม่มีอะไร.”

คาคาชิ ส่ายหน้า

ไก ขมวดคิ้วและอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ คาสึกิ ซึ่งนั่งอยู่บนยอดไม้ไม่ไกล เผยให้เห็นท่าทางที่น่าสงสัย

คำพูดของ คาคาชิ ในตอนนั้นดูเหมือนจะบอกว่า… เขาไม่สามารถเอาชนะ คาสึกิ ได้?

แม้ว่า คาสึกิ จะเป็นพี่ชายของ คาคาชิ แต่เขาก็ไม่เคยคิดเลยว่า คาคาชิ หรือ คาสึกิ ที่แข็งแกร่งกว่ากัน เพราะไม่มีสิ่งใดเทียบได้ ท้ายที่สุด คาคาชิ ก็เรียนจบตอนอายุ 5 ปี และได้เลื่อนตำแหน่งเป็นจูนิน ส่วน คาสึกิ ก็ได้อันดับสูงในชั้นเรียน

หรือว่าฉันจะได้ยินผิดไป

คาคาชิ น่าจะหมายความว่า หากเขาต้องการเอาชนะ คาคาชิ ความน่าจะเป็นมันน้อยกว่าการเอาชนะ คาคาชิ ของ คาสึกิ… หลังจากคิดอย่างรอบคอบแล้ว คิ้วของ ไก ก็ยืดออกอีกครั้ง

ฟุบ!

คาสึกิ กระโดดลงจากต้นไม้ แล้วมองไปทาง คาคาชิ และ ไก  แล้วพูดว่า “นายวางแผนที่จะฝึกต่อหรือไปหาอะไรกินก่อน?”

เนื่องจาก ไก มักจะท้าทาย คาคาชิ และมักจะฝึกด้วยกัน ดังนั้น คาสึกิ และ ไก จึงคุ้นเคยกันดี แม้ว่า ไก และ ได 2 พ่อลูกที่ยอดเยี่ยมนี้จะสามารถดึงดูดสายตาแปลกๆของคนอื่นได้ทุกที่ทุกเวลา ไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ใดก็ตาม แต่ คาสึกิ ไม่มีความคิดที่จะเยาะเย้ย 2 พ่อลูกนี้เลยแม้แต่น้อย

เพราะพวกเขาทั้งคู่เป็นเจ้าของ ประตู 8 ด่าน อันน่ากลัว, ถามว่าน่ากลัวแค่ไหน ฟุคุกิ 1 ใน 7 นักดาบนินจาแห่งหมู่บ้านคิริงาคุเระแทบจะเอาชีวิตไม่รอดหลังจากถูก ไก โจมตี ส่วนคนที่รอดชีวิตโดยบังเอิญก็ถูกเงาของ ประตู 8 ด่าน คอยหลอกหลอนอยู่ภายในจิตใจ

ไม่ต้องพูดถึง รูปแบบการปลดปล่อยประตูด่านที่ 8 ซึ่งสามารถเอาชนะ มาดาระ ได้ แค่เพียงด่านที่ 6 ก็เกือบจะเตะ คางุยะ ให้กลับลงไปนอนในโลง!

ที่น่าเสียดายคือ ประตู 8 ด่าน มันมีผลข้างเคียงต่อตัวผู้ใช้

แต่ต้องบอกว่า ประตู 8 ด่าน ภายในนี้เป็นเทคนิคที่จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่าย นินจาเกือบทุกคนสามารถฝึกได้ มันเป็นหนึ่งในทักษะทางร่างกายที่เรียบง่ายและธรรมดา แต่หากต้องการฝึกฝนให้ถึงขีดสุดมันต้องใช้เวลาหลายปีในการฝึกซ้ำๆต้องใช้ความพยายามและความอดทนฝึกจนเกือบถึงระดับนรก

เป็นเพราะเหตุนี้จึงมีคนอย่าง ไก และ ได เท่านั้นที่สามารถทนต่ออารมณ์และฝึกฝนเคล็ดลับที่น่าเบื่ออย่างยิ่งนี้จนถึงขีดสุด

“…ฉันเพิ่งแพ้ คาคาชิ ดังนั้นฉันจะวิดพื้นก่อน 3,000 ครั้งแล้วค่อยไปทานข้าว”

หลังจากได้ยินคำพูดของ คาสึกิ ไก ก็ตอบกลับและเขาเริ่มวิดพื้นในทันทีโดยไม่สนใจสายตาของ คาคาชิ ที่อยู่ข้างๆเขาซึ่งอยากจะบ่นเต็มที

แต่เมื่อเห็น ไก ทำการฝึก คาคาชิ ก็ส่ายหน้าและพูดกับ คาสึกิ: “ฉันยังไม่หิว ฉันอยากจะฝึกต่อ”

เขาไม่ได้รับผลกระทบจาก ไก แต่เขาถูกกระตุ้นโดย คาสึกิ

เพราะ คาสึกิ ซึ่งเป็นเจ้าของขีดจำกัดทางสายเลือด มีช่องว่างของความแข็งแกร่งอยู่ห่างจากเขามากทีเดียว ถ้าเขาไม่ฝึกฝนอย่างหนัก เขาอาจจะถูกทิ้งห่างออกไปไกลมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเขาไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น

“งั้นฉันไปกินข้าวก่อนนะ ค่อยๆซ้อมกันล่ะ”

คาสึกิ ไม่สนใจ

เวลาฝึกและเวลาพักผ่อนของคนปกติไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกับเขาได้เลย เนื่องจากความสามารถของการเร่งเวลา เขาต้องกินอาหารอย่างน้อย 5 มื้อต่อวัน เวลาในการฝึกฝนจริงคาดว่าน่าจะนานกว่า ไก และ คาคาชิ รวมกันด้วยซ้ำ!