ตอนที่ 80 ครอบครัวสัตวแพทย์
“ ปัญหางั้นเหรอ ? ” ฉินห้าวตงชำเลืองไปที่ต่งเชา จากนั้นเขาก็ยิ้มอย่างเหยียดหยาม “ จัดการคนสารเลวแบบนี้เป็นอะไรที่ง่ายมาก ไม่ถือว่าเป็นปัญหาเลย ”
“ อย่าเหิมเกริมให้มากนักไอ้หนุ่ม รอให้ลูกพี่ลูกน้องของฉันมาก่อนเถอะ แกจะไม่มีเวลามาร้องไห้เลยคอยดู! ”
ขณะที่ต่งเชาพูดก็มีรถออฟโรดสองสามคันขับเข้ามาอย่างรวดเร็ว นักเลงมากกว่ายี่สิบคนกระโดดลงมาจากรถพร้อมกับท่อเหล็กและมีดสั้นที่อยู่ในมือ คนที่เดินนำมาคือชายที่มีรอยสักรูปหัวหมาป่าที่หน้าอก ดูโหดเหี้ยมและน่ากลัวมาก
“ มาถึงสักทีพี่ชาย ไอ้หมอนี่มันล่อลวงเมียผม แถมยังกล้าลงมือกับผมอีก พี่ต้องสั่งสอนบทเรียนให้มันสาสมเลยนะ ”
“ วางใจเถอะ ในเจียงหนานนี้ไม่มีใครกล้ายั่วยุพี่น้องของหมาป่าอย่างฉัน ”
หมาป่าตบไหล่ของต่งเชาเบาๆ แล้วพูดอย่างภูมิใจ “ ก็แค่ไอ้เด็กแมงดาคนนี้คนเดียว ไม่ใช่เรื่องยากอะไร น้องชายนายพูดมาสิ ว่าจะให้ฉันจัดการมันยังไง ? ”
ต่งเชามองฉินห้าวตง และพูดด้วยสีหน้าที่บิดเบี้ยว “เมื่อกี้ไอ้หมอนี่มันพึ่งต่อยฉัน พี่ต้องทำให้แขนทั้งสองข้างของมันใช้การไม่ได้ ”
“ ง่ายมาก เดี๋ยวฉันจัดให้ ! ” หลังจากที่หมาป่าพูดเช่นนั้น เขาก็เดินก้าวยาวไปที่ฉินห้าวตง
“ คนเลวกำลังเข้ามาแล้ว ป่าป๊า คนเลวกำลังเข้ามาแล้ว ! ”
แม่หนูน้อยกรีดร้อง แต่สีหน้าของเธอกลับดูตื่นเต้นมาก ไม่มีความกลัวเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะเธอรู้ว่ามีป่าป๊าอยู่ ไม่ว่าคนเลวแค่ไหนก็ไม่ต้องกลัว
“ ไอ้เด็กแมงดา แกกล้าดียังไงมายุ่งกับน้องชายของหมาป่าอย่างฉัน ? แกไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง ? ตัดแขนของแกออกซะ แล้วฉันจะปล่อยแกไป ”
ฉินห้าวตงมองเขาแล้วหัวเราะ “ ไปบอกน้องชายเดนนรกของนายให้มาหย่ากับเพื่อนของฉันเดี๋ยวนี้ จากนั้นให้เงินเธอหนึ่งล้านหยวนเป็นค่าชดเชย แล้วฉันจะปล่อยพวกแกไปเหมือนกัน ”
สีหน้าของหมาป่าดูเยือกเย็นขึ้น “ ไอ้หนุ่ม แกรู้ไหมว่าแกกำลังพูดอยู่กับใคร ? หรือแกไม่เคยได้ยินชื่อ ‘หมาป่า’ ในเมืองเจียงหนาน ? ”
“ ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องของหมาป่า เคยได้ยินแต่หมาธรรมดา ! ” ฉินห้าวตงตอบเสียงเรียบ
แม่หนูน้อยชี้ไปที่รอยสักตรงหน้าอกของหมาป่าและตะโกนเสียงดัง “ หมา ! หมาทุเรศ ! ”
“ ไอ้หนุ่ม ! แกกำลังรนหาที่ตายนะ ! ” หมาป่าโบกมือแล้วหันไปสั่งพวกนักเลงที่อยู่ข้างหลังเขา “ เหล่าพี่น้อง สั่งสอนไอ้หนุ่มคนนี้ให้สาสม ! ”
“ ครับลูกพี่ ! ”
เหล่านักเลงตอบรับและพุ่งไปที่ฉินห้าวตง พวกเขาโบกอาวุธในมือพุ่งเป้าไปที่ฉินห้าวตง ในตอนนี้เอง อยู่ๆ ก็มีบางคนตะโกนขึ้น “ หยุดนะ ! ไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกแกให้หมดเลย ! ”
“ ไอ้บ้าที่ไหนมันกล้าพูดกับฉันแบบนั้นวะ ? ” หมาป่าคำรามด้วยความโกรธ เขาหันไปเห็นรถเก๋งสีดำมากกว่าสิบคันขับเข้ามาทางข้างหลังพวกเขา
ประตูรถเปิดออก มีชายสวมสูทดำมากกว่ายี่สิบคนเดินลงรถมา คนที่เดินนำลงมาเป็นชายหัวล้านสูงอย่างน้อยร้อยเก้าสิบเซนติเมตร สีหน้าดูดุดัน เขาคือต้าเฟย ลูกน้องฝีมือดีของหลงไห่เซิง
หมาป่าตะลึงทันทีเมื่อเห็นต้าเฟย แม้ว่าเขาจะเป็นนักเลงที่เป็นที่รู้จักดีในเมืองนี้ แต่ก็ยังห่างชั้นจากหลงไห่เซิงนายของต้าเฟยอยู่หลายขุม เขาไม่กล้ายั่วโมโหต้าเฟยผู้ที่อยู่เบื้องหน้าเขานี้
“ พะ……พี่ต้าเฟย ลมอะไรหอบพี่มาถึงที่นี่ ! ”
หมาป่าลดข้อมือเขาลงและเดินไปที่ต้าเฟยพร้อมกับใบหน้าประจบสอพลอ
“ ไอ้สารเลว แกกล้าสู้กับคุณหมอฉินได้ไง ? แกไม่รู้เหรอว่าเขาเป็นแขกคนสำคัญของพี่หลง ? ”
หลังจากได้ยินเช่นนั้น เขาตบไปใบหน้าของหมาป่าอยู่หลายครั้งอย่างรุนแรง
หลงไห่เซิงมักจะมอบหมายงานส่วนใหญ่ให้ต้าเฟยจัดการ ดังนั้นต้าเฟยจึงมีตำแหน่งที่ค่อนข้างสูงท่ามกลางเหล่านักเลง เมื่อเห็นหมาป่าถูกทุบตี ลูกน้องของหมาป่าก็กลัวอย่างมากจนไม่มีใครกล้าส่งเสียงพูดอะไรออกมา
แม้ว่าหมาป่าจะถูกตบจนเลือดกลบปาก แต่เขาไม่กล้าแม้แต่จะแสดงความไม่พอใจออกมา ดังนั้นเขาจึงหันไปถามต้าเฟย “ พี่ต้าเฟย ใครคือคุณหมอฉิน ? ฉันไม่รู้จักจริงๆ ”
“ หัวแกโดยม้าถีบมาหรือไง ? เขาคนนี้แหละคือคุณหมอฉิน ! ” ต้าเฟยพูดขณะที่ตบหมาป่าไปอีกสองฉาด จากนั้นต้าเฟยก็เดินไปหาฉินห้าวตงอย่างเคารพ เขาโค้งคำนับและกล่าวขอโทษ “ คุณหมอฉิน ผมขอโทษที่มาสาย มันเป็นความผิดผมเองที่ไอ้สารเลวนั่นมาทำให้คุณเคือง ”
เขาประทับใจในความสามารถทางการแพทย์และความสามารถอื่นๆ ของฉินห้าวตงเป็นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงเคารพจากใจจริง
ฉินห้าวตงพูดเสียงเรียบ “ ไม่เป็นไร นายรู้จักลูกหมาตัวนี้เหรอ ? ”
“ ลูกหมาเหรอครับ ? ” ต้าเฟยนิ่งไปชั่วขณะ ไม่นานเขาก็ตระหนักได้ว่าฉินห้าวตงกำลังพูดถึงหมาป่า เขาจึงรีบพูดขึ้น “ พวกนักเลงที่อยู่ในเมืองเจียงหนานต่างก็รู้จักพี่หลงกันทั้งนั้น หมอนี่ก็รู้จักเหมือนกัน แต่เขาไม่ค่อยมีชื่อเสียง ดังนั้นเราจึงแทบจะไม่ได้เจอกันเลยครับ ”
หลังจากนั้นเขาก็หันกลับมาและตะโกนไปที่หมาป่า “ เดินมานี่แล้วขอโทษคุณหมอฉินซะ ! ”
ในตอนนี้หมาป่ากลัวมากจนแทบจะเสียสติ เหมือนกับที่ต้าเฟยบอก เขาอาจจะเป็นที่รู้จักดีในแวดวงนักเลงของเมืองเจียงหนาน แต่เขาแทบไม่มีตัวตนอยู่เลยในสายตาของพี่หลง หากเขาทำให้หลงไห่เซิงไม่พอใจ หลงไห่เซิงสามารถทำลายชีวิตของเขาได้ทุกเมื่อ
“ คุณหมอฉิน ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ ผมตาบอดที่ทำให้คุณโกรธ ”
“ เวลาแกพูด แกช่วยทำเหมือนกับแกเสียใจจริงๆ หน่อยสิ ! คุกเข่าของแกซะ ! ”
ต้าเฟยตบไปที่หลังของหมาป่าอีกฉาดใหญ่ เข่าของหมาป่าทรุดลงกับพื้นอย่างแรง ตอนนี้เขาได้แต่กร่นด่าโครตเหง้าของต่งเชาอยู่เงียบๆ หากไม่ใช่เป็นเพราะต่งเชาเรียกเขามา เขาคงไม่ต้องไปยั่วโมโหคนระดับบิ๊กแบบนี้หรอก
“ ไม่เป็นไร ลุกขึ้นเถอะ ”
ฉินห้าวตงไม่อยากจะกดดันหมาป่ามากเกินไปเพราะว่าแม่หนูน้อยอยู่กับเขา
“ ขอบคุณคุณหมอฉิน ขอบคุณ ! ”
หมาป่ายันตัวเองขึ้นจากพื้น แต่เขาก็โค้งคำนับต่อไปและไม่กล้ายืดตัวตรงอีกเลย
ต่งเชาที่อยู่ด้านข้างตกตะลึง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ? ทำไมผู้ช่วยชีวิตของเขาถึงคุกเข่าให้กับคนอื่นแบบนี้ !
ฉินห้าวตงชี้หน้าต่งเชาแลเวหันไปถามหมาป่า “ เขาเป็นคนในครอบครัวของนายเหรอ ? ”
หมาป่ารีบพยักหน้า “ เป็นลูกพี่ลูกน้อง เป็นแค่ญาติห่างๆ ทำไมไอ้น้องสารเลวนี่มันถึงได้มารบกวนคุณเหรอครับ ? ผมไม่รู้เรื่องจริงๆ ”
ตอนนี้เขารีบปฏิเสธความสัมพันธ์กับต่งเชาทันที ไม่อย่างนั้นเขาจะอยู่ที่เจียงหนานไม่ได้อีกหากทำให้พี่หลงขุ่นเคือง
“ ช่างมันเถอะ คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด ตอนนี้รีบบอกเขาให้มาคุยกับฉัน ” ฉินห้าวตงพูด
“ แกได้ยินไหม ? คุณหมอฉินต้องการให้แกมาคุยกับเขา ยังไม่รีบย้ายตูดของแกมาอีก ! ” หมาป่าหันไปตะโกนเรียกต่งเชา
ต่งเชาและเขาเป็นญาติห่างๆ กัน ตระกูลต่งค่อนข้างมีอิทธิพลในเมืองเซี่ยงไฮ้ แต่ครอบครัวของต่งเชาเป็นเพียงแค่ปลายสายของตระกูล ไม่ใช่สมาชิกสายตรงซะทีเดียว ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าที่จะขัดคำสั่ง
“ เอ่อ…… ” ต่งเชายังคงยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น ใจคิดอยากจะวิ่งหนีไป แต่เขารู้ว่าไม่มีทางที่เขาจะหนีไปไหนได้ ยิ่งพอเขาเห็นต้าเฟยที่มีท่าทีโหดเหี้ยมดุดัน เขาก็ยิ่งไม่กล้าหนีไปใหญ่
ต้าเฟยโบกมือ ไม่นานลูกน้องของเขาสองคนก็วิ่งมาลากคอต่งเชาให้เดินมาหาฉินห้าวตง
ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไร ต้าเฟยก็เตะป้าปไปที่เข่าของเขา จนทำให้เขาทรุดลงไปกับพื้น
ฉินห้าวตงมองต่งเชาก่อนจะพูดขึ้น “ ฉันรู้ว่าแกโกหกหวางเจียหนี ตอนนี้ฉันจะให้ทางเลือกแก แกรีบเซ็นใบหย่ากับเธอซะและจ่ายค่าชดเชยให้เธอหนึ่งล้านหยวนด้วย ”
“ ไม่ ไม่มีทางแน่นอน ! เธอเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉัน ไม่มีใครบังคับฉันให้หย่ากับเธอได้หรอก ” ต่งเชาตะโกน
“ แกตะโกนทำบ้าอะไร แกรู้ไหมว่าแกกำลังพูดอยู่กับใคร ! ”
ต้าเฟยเดินเข้าไปตบหน้าต่งเชาอยู่หลายฉาด ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็บวมแดง เลือดไหลที่มุมปาก
ฉินห้าวตงรู้ว่าเรื่องนี้คงไม่จบลงง่ายๆ แบบนี้แน่ ดังนั้นเขาจึงส่งแม่หนูน้อยให้หวางเจียหนีอุ้ม “ พาเธอเข้าบ้านไปก่อน ผมจะตามไปทีหลัง ”
หวางเจียหนีพยักหน้าและไม่พูดอะไรอีก เธอพาแม่หนูน้อยเข้าไปในบ้านของเธอ
เขารู้ว่าต้องใช้วิธีอะไรสักหน่อยเพื่อให้ต่งเชายอมแพ้ แต่วิธีการแบบนี้ไม่ควรให้แม่หนูน้อยเห็น ดังนั้นเขาจึงให้หวางเจียหนีอุ้มถังถังออกไปก่อน
เขาหันกลับมาพูดกับต่งเชา “ การหย่าคือทางเลือกที่ดีที่สุดของแก ฉันคิดว่าแกควรเห็นด้วยกับมันนะ ”
“ ไม่ ฉันไม่เห็นด้วย ” แม้ว่าแก้มของต่งเชาจะบวมแดง แต่เขาก็ปฏิเสธโดยไม่มีความลังเลใดๆ ไม่รู้ว่าเขาไปเอาความกล้ามาจากไหน
“ไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไร งั้นฉันจะพูดถึงทางเลือกที่สองให้แกฟังแล้วกัน ” ฉินห้าวตงหันไปพูดกับต้าเฟย “ ไอ้ขยะนี่หลอกลวงและทำร้ายผู้หญิงมามากมาย นายพอจะรู้ไหมว่ามีพวกพี่น้องคนไหนของนายที่พอจะรู้จักการทำหมันบ้าง ? เราควรตัดไอ้นั่นของเขาออกซะ จะได้ไม่ไปหลอกลวงผู้หญิงคนไหนอีก ”
“ มีครับ พวกพี่น้องของผมมีความสามารถอยู่ พวกเขาทำเป็นทุกอย่าง ” ต้าเฟยตะโกนเรียกลูกน้องรูปร่างสูงเพรียวคนหนึ่งมา “ เสี่ยวอู่ มานี่หน่อย ! ”
“ สวัสดีครับคุณหมอฉิน ! ”
ชายคนที่ชื่อเสี่ยวอู่กล่าวทักทายฉินห้าวตงด้วยความเคารพ เขาเคยถูกฉินห้าวตงสั่งสอนตอนที่อยู่สวนสนุกในวันนั้น ดังนั้นเขาจึงเคารพและเกรงกลัวฉินห้าวตงเป็นอย่างมาก
ต้าเฟยพูดแนะนำเขา “ คุณหมอฉิน เสี่ยวอู่มาจากครอบครัวสัตวแพทย์ เขาเชี่ยวชาญในด้านการทำหมันสัตว์ ”
ฉินห้าวตงพยักหน้าพูด “ งั้นก็ตัดไอ้นั่นของเขาออกซะ ทำให้เขาเป็นขันที นายทำได้ไหม ? ”
เสี่ยวอู่ตบที่อกตัวเองเบาๆ อย่างภูมิใจ “ ไม่ต้องห่วงคุณหมอฉิน ร่างกายของมนุษย์คล้ายกับสัตว์ ใช้เวลาไม่เกินสามนาทีหรอกครับ ”
หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบกระเป๋าหนังที่เหน็บอยู่ข้างเอวของเขาออกมา ด้านในมีมีดมันเงาทุกชนิดอยู่ในนั้น ทำให้ผู้คนหวาดกลัวเมื่อพบเห็นมัน
“ ไม่เลวนี่ ! ” ฉินห้าวตงพยักหน้าด้วยความพอใจ เขาหันไปพูดกับต้าเฟย “ คงไม่เหมาะที่จะทำตรงถนน คนอื่นเห็นเข้ามันจะไม่ดี ไปหารถแล้วบอกเสี่ยวอู่ให้ไปทำหมันเขาในรถดีกว่า ”
ต่งเชาทรุดลงกับพื้นทันทีเมื่อเขาเห็นมีดเงาวับในมือของเสี่ยวอู่ เขาไม่กร่างเหมือนตอนแรกแล้ว
ต้าเฟยโบกมือ ทันใดนั้นก็มีลูกน้องวิ่งมาสี่ห้าคน พวกเขาจับต่งเชาไปที่รถออฟโรดที่จอดอยู่ตรงขอบถนน
ฉินห้าวตงหันไปพูดกับเสี่ยวอู่ “ อย่าทำให้มันทารุณเกินล่ะ ”
“ ไม่ต้องห่วงคุณหมอฉิน ผมจะเก็บกวาดอย่างสะอาดเลย ไม่ให้เหลือแม้แต่นิดเดียว ”
เสี่ยวอู่พูดจบก็เดินไปที่รถออฟโรด ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น ดูเหมือนเขาจะชื่นชอบเรื่องพวกนี้จริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่ว่าเขานั้นมาจากครอบครัวสัตวแพทย์
“ คุณหมอฉิน ฉันยอมแล้ว ฉันยอมหย่าแล้ว ได้โปรดเมตตาด้วย ! ”
เสี่ยวอู่พึ่งจะกระโดดขึ้นไปบนรถ ต่งเชาก็กรีดร้องเหมือนกับหมูที่โดนฆ่าอย่างโหดเหี้ยม เพราะเขามั่นใจว่าฉินห้าวตงต้องการทำหมันเขาจริงๆ
แม้ว่าเขาจะไม่อยากปล่อยหวางเจียหนีไป ถึงอย่างไรเขาจะหาผู้หญิงคนอื่นเมื่อไรก็ได้ แต่ไอ้นั่นของเขามีแค่อันเดียว ไม่สามารถหาอันอื่นมาทดแทนได้ถ้ามันถูกตัดออก
ฉินห้าวตงแสยะยิ้มเหยียดหยาม เขาหันไปโบกมือให้ต้าเฟย ต้าเฟยรีบเรียกคนให้พาต่งเชามาที่นี่ทันที
ตอนนี้ต่งเชาตกใจกลัวจนแข้งขาอ่อนเดินแทบจะไม่ไหว เขาถูกลากมาที่นี่ด้วยคนสองคน อีกอย่างตอนที่เขาเดินเข้ามาใกล้ อยู่ๆ ก็เกิดกลิ่นฉุนคละคลุ้งไปทั่ว ที่แท้เขากลัวจนฉี่ราดนี่เอง
“ ฉันจะรีบให้คนเอาใบหย่ามาให้ตอนนี้เลย แกต้องเซ็นมันโดยด่วน ” ฉินห้าวตงจ้องไปที่ต่งเชา อย่างดุดัน “ ตอนนี้ทำตามที่ฉันบอกซะ นี่เป็นเพียงโอกาสเดียวของแก ถ้าต่อไปแกกล้าเล่นตุกติกกับฉันอีกล่ะก็ แกจะไม่มีแม้โอกาสในการเซ็นใบหย่าเลย แล้วฉันจะเป็นคนตัดไอ้นั่นของแกเอง ! ”
“ คุณหมอฉิน ไม่งั้นให้ผมตัดของเขาออกเลยไหม จะไม่ได้ต้องเกิดปัญหานี้ ” เสี่ยวอู่เสนอ
ต่งเชากลัวจนตัวสั่นปากสั่น “ ฉันจะเซ็นมัน ฉันจะเซ็นมันตอนนี้เลย ! ”
ฉินห้าวตงหันไปพูดกับต้าเฟย “ ตอนนี้เรียกทนายมาให้ร่างใบหย่าตามที่ฉันบอก แล้วให้เขาโอนเงินหนึ่งล้านหยวนตอนนี้เลย อย่าให้ขาดแม้แต่หยวนเดียว ”
“ ไม่ต้องห่วงคุณหมอฉิน ผมจะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้ ! ”
ต้าเฟยเรียกทนายมาทันที จากนั้นให้ต่งเชาโอนเงินหนึ่งล้านหยวนเข้าบัญชีของเขา
สิบนาทีต่อมา มีทนายคนหนึ่งถือกระเป๋าเอกสารรีบวิ่งมาตรงนี้อย่างรวดเร็ว แล้วเอาใบหย่าที่ร่างเสร็จแล้ววางตรงหน้าต่งเชาทันที
จบตอน
