ตอนที่ 59 โดนตบหน้า
“เอ่อ……” ผู้เชี่ยวชาญรูปร่างอ้วนเตี้ยพูดอะไรไม่ออก แต่เห็นได้ชัดว่าเขาหน้าด้านมากกว่าชายสวมแว่นตาเสียอีก เขาเพิกเฉยต่อฉินห้าวตง และหันไปพูดกับฟางฉวนซงว่า “หัวหน้า ให้เวลาเราอีกห้าชั่วโมงแล้วเราจะเค้นความจริงมาได้อย่างแน่นอน”
“คุณล้อเล่นหรือเปล่า นี่ใกล้จะครบยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้ว จะให้เวลาคุณอีกห้าชั่วโมงได้อย่างไร?”
น่าหลันอู๋เซี๋ยพูดอย่างโกรธเคือง ตอนนี้เธอไม่ชอบผู้เชี่ยวชาญสองคนนี้แม้แต่นิดเดียว ถ้าพวกเขาไม่มาสร้างปัญหา ป่านนี้ฉินห้าวตงคงไขคดีได้แล้ว
ผู้เชี่ยวชาญรูปร่างอ้วนเตี้ยพูดอย่างทะนงตัว “คดีสำคัญขนาดนี้เกินเวลาไปนิดหน่อยจะเป็นไรไป อีกอย่างไม่มีใครรู้เรื่องนี้……”
ฟางฉวนซงก้มคิด ด้านหนึ่งเขาต้องการที่จะไขคดีนี้จริงๆ และอีกด้านหนึ่งเขารู้ว่ามันเป็นการผิดวินัยที่จะกักขังบุคคลมากกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมงโดยปราศจากหลักฐานใดๆ
ขณะที่เขาลังเลอยู่นั้น ประตูก็เปิดออก มีชายคนหนึ่งสวมชุดสูทแบรนด์เนมและแว่นตากรอบทองเดินเข้ามา
“ผมคือไป๋ซวี่ ทนายประจำบริษัทกฎหมายเจียงหนาน ลูกค้าของผมถูกสอบสวนโดย หน่วยสอบสวนคดีอาชญากรรมไม่ทราบว่าใครเป็นคนรับผิดชอบคดีนี้ครับ?”
หลังจากที่หวางเจี้ยนเฟิงเห็นไป๋ซวี่ สีหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนเล็กน้อย ในฐานะผู้บัญชาการหน่วยสอบสวนคดีอาชญากรรมแห่งเมืองเจียงหนาน เขาเคยประมือกับชายคนนี้อยู่หลายครั้ง
ไป๋ซวี่เป็นที่รู้จักดีในแวดวงพิจารณาคดีของเมืองเจียงหนาน อันดับแรกคือเขามีความสามารถในสายงานของเขาเป็นอย่างมาก ช่ำชองในด้านกฎหมายต่างๆ และเก่งในด้านการหาช่องว่างของกฎหมาย อันดับที่สองเขาไม่มีคุณธรรมเท่าไร เขาสามารถปกป้องบุคคลไหนจากคดีไหนก็ตามตราบใดที่เขาได้เงิน
คิดไม่ถึงเลยว่าผู้อยู่เบื้องหลังลูกสมุนคนนี้ได้จ้างเขา ดูเหมือนว่าคดีในวันนี้จะยุ่งยากมากขึ้นเรื่อยๆ
ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นหน่วยสอบสวนคดีอาชญากรรม แต่ฟางฉวนซงมีตำแหน่งสูงที่สุด ดังนั้นเป็นธรรมชาติที่คดีนี้จะอยู่ในความรับผิดชอบของเขา
เขาจึงพูดขึ้น “ผมคือฟางฉวนซง เป็นคนรับผิดชอบคดีนี้อยู่ คุณสามารถคุยกับผมได้”
ไป๋ซวี่เปิดกระเป๋าเอกสารในมือของเขาและเอาหนังสือเล่มเล็กออกมาพร้อมกับเอกสารหลายใบยื่นให้กับฟางฉวนซง “เจ้าหน้าที่ฟาง นี่คือใบอนุญาตการเป็นทนายความของผมและหนังสือมอบฉันทะของครอบครัวลูกค้าผม”
เขาชำนาญในสายงานของเขาเป็นอย่างมาก จึงแสดงเอกสารที่เกี่ยวข้องเป็นอันดับแรก จากนั้นหันไปพูดกับฟางฉวนซง “เจ้าหน้าที่ฟาง ในฐานะทนาย ผมต้องการดูว่าลูกค้าของผมได้ถูกทรมานเพื่อเค้นคำสารภาพหรือเลยช่วงเวลาสอบสวนหรือเปล่า”
ผู้เชี่ยวชาญรูปร่างอ้วนเตี้ยตะลึง เขาพึ่งจะเสนอให้เตรียมสอบสวนเกินเวลา แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าทนายจะเข้ามา
ฟางฉวนซงขมวดคิ้ว และก่อนที่เขาจะตอบไป ประตูก็เปิดออกอีกครั้งพร้อมกับผู้หญิงวัยกลางคนเดินเข้ามา
“ขอโทษนะคะ ฉันมาจากสมาคมคุ้มครองสตรีและเด็ก เราได้ยินมาว่าคดีนี้มีเด็กอายุหนึ่งขวบเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เราต้องการที่จะพิสูจน์ว่ามีการปฏิบัติที่ไม่พึ่งประสงค์ต่อเด็กหรือเปล่า……”
จากนั้นก็มีอีกสองคนเดินเข้ามาจากด้านนอก ในมือของพวกเขาถือกล้องวีดีโอไว้อยู่ “สวัสดีครับ พวกเราเป็นนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์ เราได้ยินมาว่าหน่วยสอบสวนคดีอาชญากรรมกำลังไขคดีใหญ่เกี่ยวกับยาเสพติดอยู่ เราต้องการติดตามผลการดำเนินงาน ตอนนี้คุณเจอหลักฐานบ้างหรือยังครับ……”
เมื่อเห็นว่าทุกอย่างกำลังแย่ลงเรื่อยๆ ไม่เพียงแค่ผู้เชี่ยวชาญทั้งสองคนเท่านั้น ขนาดฟางฉวนซงยังคิ้วขมวดจนแทบจะผูกเป็นปม
เบื้องหลังลูกสมุนคนนี้คือกลุ่มผู้ค้ายาเสพติดรายใหญ่ ที่มีแหล่งการเงินขนาดใหญ่ การที่พวกเขาจะใช้อำนาจของสังคมทุกด้านจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ดังนั้นเรื่องราวตรงหน้านี้จึงเป็นสถานการณ์ที่ยากลำบากมาก
ถ้าหากเขาปล่อยผู้ค้ายาเสพติดไปเช่นนี้ ไม่เพียงแต่จะทำให้สำนักงานสันติบาลของเจียงหนานจะถูกทำให้ไม่น่าเชื่อถือเท่านั้น แต่เขายังเสียหน้าอีกด้วย แต่ถ้าพวกเขาไม่ยอมปล่อยไป ก็จะถือว่าพวกเขาละเมิดกฎหมายภายใต้การตรวจตราของคนจำนวนมาก
ไป๋ซวี่ยิ้มอย่างเยือกเย็นแล้วพูดขึ้น “เจ้าหน้าที่ฟาง ลูกค้าของผมมาที่หน่วยสอบสวนคดีอาชญากรรมเพื่อเข้ารับการสอบสวนเมื่อตอนกี่โมง? ตอนนี้เหลือเวลาอีกเท่าไหร่ถึงจะครบยี่สิบสี่ชั่วโมง?”
“เอ่อ……” ฟางฉวนซงมองไปที่นาฬิกาของเขาแล้วพูดขึ้น “ยังเหลือเวลาอีกสิบนาที”
ไป๋ซวี่ถามอีกครั้ง “งั้นขอถามหน่อยครับ คุณมีหลักฐานเพียงพอเพื่อพิสูจน์แล้วหรือยังว่าลูกค้าของผมมีความผิดจริง เพื่อที่คุณจะสามารถบังคับใช้มาตรการบังคับทางคดีอาญาต่อไป? หรือจะปล่อยเขาออกมาในเร็วๆ นี้?”
เมื่อเผชิญหน้ากับทนายที่ก้าวร้าว ฟางฉวนซงรู้สึกหดหู่เป็นอย่างยิ่ง และเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น เขาจึงถอนหายใจอย่างหมดทางเลือกแล้วหันไปพูดกับหวางเจี้ยนเฟิง “ปล่อยเขาไป!”
รอยยิ้มแห่งความพอใจปรากฏอยู่ที่มุมปากของไป๋ซวี่ ตราบใดที่เขาสามารถนำลูกสมุนคนนี้ออกไปได้ เขาก็จะได้รับเงินก้อนโต
ในเวลานี้เอง กลับได้ยินเสียงคนพูดขึ้น “ปล่อยไม่ได้” คนที่พูดคือฉินห้าวตง เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ให้ผมลองเถอะ!”
ฟางฉวนซงขมวดคิ้ว ในความคิดของเขาชายหนุ่มคนนี้มาเพื่อสร้างปัญหา เขาจึงพูดอย่างไม่พอใจว่า “อย่ามาวุ่นวาย แค่สิบนาทีจะไปพออะไร”
“คนอื่นไม่ได้ แต่สำหรับผมมันมากเกินพอแล้ว” ฉินห้าวตงพูดด้วยความมั่นใจ
หวางเจี้ยนเฟิงกระซิบที่ข้างหูฟางฉวนซง “คุณหมอฉินเก่งด้านวิชาสะกดจิตจริง อย่างไรมันก็เหลืออีกสิบนาที สู้ให้เขาลองหน่อยดีกว่าไหม”
ฟางฉวนซงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สิบนาทีทำอะไรไม่ทันหรอก แต่ถึงจะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ฟางฉวนซงก็ยังมีความหวังอยู่ ดังนั้นเขาจึงโบกมือให้หวางเจี้ยนเฟิงพาฉินห้าวตงไปในห้องสอบสวน
เมื่อเห็นว่าหวางเจี้ยนเฟิง น่าหลันอู๋เซี๋ยและชายวัยรุ่นคนนั้นเดินเข้าไปในห้องสอบสวน ไป๋ซวี่ จึงพูดขึ้น “เจ้าหน้าที่ฟาง ในฐานะทนาย ผมมีสิทธิ์ที่จะดูว่าลูกค้าของผมถูกทรมานหรือถูกปฏิบัติอย่างไม่มีมนุษยธรรมในระหว่างกระบวนการสอบสวนหรือไม่ ”
ผู้หญิงสองคนจากสมาคมคุ้มครองสตรีและเด็กก็พูดเช่นเดียวกัน “ เราก็อยากดูว่าขณะทำการสอบสวน พวกคุณได้ปกป้องสิทธิ์ที่ถูกต้องตามกฎหมายของเด็กหรือเปล่า”
ฟางฉวนซงมองไปที่กล้องของผู้สื่อข่าวที่อยู่ถัดจากเขาแล้วพูดขึ้น “การสอบสวนไม่สามารถถูกรบกวนได้ มากับผมที่ห้องตรวจตราแทนแล้วกัน”
จากนั้นเขาก็พาทนายและนักข่าวไปที่ห้องตรวจตรา บนหน้าจอขนาดใหญ่แสดงทุกอย่างในห้องสอบสวนไว้อย่างชัดเจน
เมื่อพวกเขาทั้งสามคนเข้าไปที่ห้องสอบสวน ก็เห็นชายหนุ่มอายุประมาณสามสิบปีกำลังอุ้มเด็กน้อยอายุประมาณหนึ่งขวบเดินไปมาอยู่บนพื้น เนื่องจากผลประโยชน์ของเด็กน้อย ทำให้เขาไม่ถูกใส่กุญแจมือ
ในมุมของห้องสอบสวน มีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่วางอยู่ ในนั้นมีซองนมผงวางอัดไว้แน่น
ฉินห้าวตงเดินไปหยิบซองนมผงขึ้นมาดู ด้านบนมีตัวอักษรต่างประเทศเขียนไว้อยู่ แต่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ คาดว่าน่าจะถูกผลิตที่ประเทศพม่า
ชายคนนั้นพูดขึ้น “ไม่ต้องดูแล้ว พวกเขาตรวจสอบหลายครั้งแล้ว ถ้ามียาเสพติดอยู่ในนั้นจริง ลูกชายของผมก็คงพูดวางยาตายไปแล้ว”
หวางเจี้ยนเฟิงพูด – “ตอนแรกเราก็สงสัยว่าจะมีอะไรในซองนมผงนั่นจริงๆ เลยเทออกมาตรวจสอบ แต่กลับไม่พบอะไร”
น่าหลันอู๋เซี๋ยมองไปที่ชายหนุ่มแล้วเอ่ยถาม “ ทำไมคุณถึงซื้อนมผงมาเยอะขนาดนี้?”
“จะซื้อนมผงมาทำอะไรได้อีกล่ะ? ก็เอามาไว้ให้ลูกชายกินไง!” เขามองไปที่หน้าอกอวบอิ่มของน่าหลันอู๋เซี๋ยด้วยแววตาราวกับสัตว์ร้าย “ภรรยาของฉันนมแบนยังกับแพนเค้ก ถ้าหากเขามีเหมือนเธอ ฉันก็คงไม่ต้องไปซื้อนมผงหรอก พวกเราสองคนพ่อลูกกินไม่รู้จักหมดแน่”
“รนหาที่ตายเหรอ!” เมื่อเห็นว่าชายคนนี้กำลังแทะโลมตัวเอง น่าหลันอู๋เซี๋ยจึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เธอกำลังจะพุ่งเข้าไปสั่งสอนบทเรียนให้กับเขา แต่หวางเจี้ยนเฟิงดึงห้ามเธอไว้ก่อน ด้านนอกมีทั้งนักข่าวและทนาย เวลานี้จึงยังไม่ใช่เวลาที่จะมาวู่วาม
ชายหนุ่มหัวเราะอย่างไม่กลัวอะไร “เธอตีฉันสิ เก่งนักก็เข้ามาสิ! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ อีกห้านาทีพวกเธอต้องปล่อยฉันออกไปแล้ว ถ้ากล้าตีฉันแม้แต่นิดเดียวฉันเอาเธอตายแน่”
ขณะที่เขากำลังจะกร่นด่านั้น ฉินห้าวตงก็ถามขึ้น “เด็กคนนี้เป็นลูกคุณเหรอ?”
เมื่อเห็นว่ามีคนกำลังสงสัยในตัวเด็ก ชายคนนั้นจึงมีสีหน้าเปลี่ยนไป เขาหันหน้ามากำลังจะด่า แต่จู่ๆ สีหน้าของเขาก็ดูเหม่อลอย เห็นได้ชัดว่าเขาถูกวิชาจิตฉงนของฉินห้าวตงสะกดอยู่
“ไม่ใช่ลูกชายของฉัน ฉันยังไม่ได้แต่งงาน” ชายหนุ่มตอบอย่างซื่อตรง
“แล้วเด็กคนนี้มาจากไหน?” ฉินห้าวตงถามอีกครั้ง
“ฉันลักพาตัวมา เพื่อใช้เขาเป็นเครื่องมือในการปกปิดการขนส่งยาเสพติด!”
ทันทีที่เขาพูดเรื่องนี้ ท่าทางของทุกคนก็เปลี่ยนไป เขาไม่เพียงแต่ยอมรับว่าเขาเป็นพ่อค้ายา แต่เขายังกระทำผิดฐานข้อหาลักพาตัวเด็กมาอีกด้วย
สีหน้าของฟางฉวนซงเผยความปิติยินดีออกมา แค่คำพูดนี้เขาก็สามารถเอาผิดชายคนนี้ฐานคดีอาญาได้แล้ว และพวกเขาก็จะไม่ต้องถูกจำกัดเวลาแค่ยี่สิบสี่ชั่วโมงอีกต่อไป
ผู้เชี่ยวชาญทั้งสองมีสีหน้าตกตะลึง เมื่อกี้เขาเห็นแล้วว่าชายคนนี้มีประสบการณ์อย่างโชกโชน ไม่ว่าเขาจะเค้นถามอย่างไร ก็ไม่สามารถเค้นเอาข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาได้เลย แต่ชายคนนี้กลับสารภาพทุกอย่างหลังจากคำถามไม่กี่คำจากฉินห้าวตง หรือว่าเขามีเวทมนต์?
แต่ไป๋ซวี่กลับมีสีหน้าไม่น่ามอง เขาแอบสบถด่าเบาๆ “ไอ้ปัญญาอ่อนเอ้ย!”
ฉินห้าวคงยิ้มแล้วถามต่อ “ครั้งนี้คุณขนยามาจำนวนเท่าไร?”
“ก็ไม่มากเท่าไหร่ แค่สิบกิโลกรัม” ชายคนนั้นพูด
“คุณซ่อนมันไว้ที่ไหน?”
นี่เป็นคำถามที่สำคัญที่สุด หลังจากที่ฉินห้าวตงถามเสร็จ หัวใจของทุกคนราวกับหยุดเต้น หากพวกเขาหายาเสพติดเจอ พวกเขาถึงจะแจ้งข้อหาชายคนนี้ได้ ถ้าหากหาไม่เจอ ทุกอย่างจะเปล่าประโยชน์ทันที
หวางเจี้ยนเฟิงและน่าหลันอู๋เซี๋ยต่างกระวนกระสาย จะไขคดีนี้สำเร็จหรือไม่ขึ้นอยู่กับตรงหน้านี้แล้ว
ชายคนนั้นชี้ไปที่กระเป๋าเดินทางแล้วพูดขึ้น “ตรงนั้น”
“คุณหมายความว่าไง? ทำไมเราไม่เห็นเจออะไรเลย?” ฉินห้าวตงถาม
“มองจากภายนอกไม่เห็น กระเป๋าเดินทางใบนี้ถูกทำขึ้นมาเป็นพิเศษ ยาเสพติดถูกผสมเข้ากับวัสดุในการทำกระเป๋าเดินทางใบนี้ ไม่สามารถมองเห็นได้จากข้างนอก แต่ถ้าลองยกดูจะพบว่ามันมีน้ำหนักมากเป็นพิเศษ ดังนั้นนมผงมากมายพวกนี้จึงถูกใช้เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจและปกปิดน้ำหนักของกระเป๋าเดินทาง”
หลังจากที่ชายหนุ่มพูดจบ ตำรวจทุกคนก็เข้าใจ ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง ยาเสพติดอยู่ตรงหน้าพวกเขาแท้ๆ แต่พวกเขากลับหามันไม่เจอ นับวันวิธีการของพวกพ่อค้ายาเสพติดยิ่งมีความฉลาดล้ำลึกมากขึ้นเรื่อยๆ
น่าหลันอู๋เซี๋ยมองฉินห้าวตงด้วยความชื่นชม ถ้าไม่ได้เขามาช่วยเค้นคำตอบ ต่อให้พวกเขาคิดจนหัวระเบิดก็คิดไม่ถึงว่ายาเสพติดจะซ่อนอยู่ในกระเป๋าเดินทางใบนี้
ฉินห้าวตงค่อยๆ ยิ้ม ตอนนี้ถือว่าไขคดีสำเร็จแล้ว เขาจึงถามอีกครั้ง “จะเอายาที่ถูกซ่อนอยู่ข้างในกระเป๋าเดินทางออกมาได้อย่างไร?”
ชายคนนั้นพูด “ผู้เชี่ยวชาญของเราได้มาถึงในเมืองเจียงหนานแล้ว เมื่อฉันเอากระเป๋าเดินทางไปให้พวกเขาแล้ว พวกเขาจะสามารถสกัดเอายาเสพติดออกมาได้โดยวิธีทางเคมี”
เนื่องจากลูกสมุนได้รับสารภาพแล้ว มันไม่มีความหมายสำหรับไป๋ซวี่และคนอื่นๆ ที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป ดังนั้นพวกเขาจึงออกจากหน่วยตำรวจอาชญากรรมด้วยความเจ็บใจ พวกเขารับติดสินบนจากคนอื่น แต่อย่างไรก็ตามมันไม่ได้ผลแม้แต่นิดเดียว
จากนั้นฉินห้าวตงจึงถามคำถามอีกไม่กี่ประโยคที่หวางเจี้ยนเฟิงถาม รวมถึงคำถามเกี่ยวกับที่มาของยาเสพติดและเด็กคนนี้
ห้องสอบสวนทั้งหมดถูกตรวจสอบโดยกล้องวงจรปิด ดังนั้นฉินห้าวตงจึงไม่กลัวว่าชายคนนี้จะถอนคำพูด เขาออกจากห้องสอบสวนหลังจากถามคำถามเสร็จและส่วนที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตำรวจ
ทันทีที่เขาออกมา ฟางฉวนซงก็เดินมาหาเขาด้วยสีหน้าเป็นมิตร พลางจับมือของฉินห้าวตงแล้วกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณนะพ่อหนุ่ม ขอบคุณมากๆ ขอบคุณนายมากจริงๆ”
“ไม่เป็นไร แค่งานง่ายๆ ก็เท่านั้น” ฉินห้าวตงพูดอย่างไม่ใส่ใจ
“ผู้เชี่ยวชาญ นายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสอบสวนของจริง เมื่อครู่นี้ฉันรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากที่ขัดขวางเธอ” ฟางฉวนซงขอโทษอีกครั้งแล้วพูดต่อ “พ่อหนุ่ม กรมตำรวจของพวกเราต้องการคนที่มีความสามารถเช่นนาย ถ้านายตกลงล่ะก็ ฉันจะโอนนายไปที่แผนกพิเศษทันที นายไม่ต้องกังวลเรื่องการดูแล……”
“คุณฟาง ขอบคุณสำหรับความใจดีของคุณ แต่ผมเป็นหมอ ผมยินดีจะช่วยเหลือตำรวจ แต่ผมไม่อยากเป็นตำรวจ!” ฉินห้าวตงปฏิเสธทันที
“น่าเสียดาย” ฟางฉวนซงพูดด้วยความเสียใจ จากนั้นเขาหยิบนามบัตรออกมาแล้วพูดขึ้น “เสี่ยวฉิน นี่คือนามบัตรของฉัน มาหาฉันได้ถ้านายต้องการความช่วยเหลือใดๆ”
ฉินห้าวตงพยักหน้า แล้วรับนามบัตรใส่เข้าไปในกระเป๋า
ผู้เชี่ยวชาญทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างหลังฟางฉวนซงรู้สึกอับอายมาก พวกเขาเพิ่งเห็นกระบวนการสอบสวนทั้งหมด ซึ่งสามารถเรียกได้ว่ามันเป็นสิ่งมหัศจรรย์มาก พวกเขาไม่ได้อะไรเลยในห้าชั่วโมงที่ผ่านมา แต่ฉินห้าวตงกลับไขคดีได้ภายในห้านาที มันเหมือนกับพวกเขาโดนตบหน้าไปฉาดใหญ่!
จบตอน
