Warlock Apprentice - WA 2776 แผนที่ปลอมและห้องลับที่แท้จริง
WA 2776 แผนที่ปลอมและห้องลับที่แท้จริง
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจที่จะถามคำถามออกไป
บางทีอาจเป็นเพราะความล้มเหลวครั้งก่อนๆ ของเขา แต่ลาพลาสก็ไม่ได้เงียบขรึมเหมือนเคย นางกล่าวอย่างใจเย็นว่า
“มนุษย์มักคิดว่าตนเองฉลาดหลักแหลมยิ่งนัก แต่แท้จริงแล้ว พวกเขามักไม่รู้ตัวเลยว่าอคติของตนนั้นฝังรากลึกเพียงใด”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
อังกอร์ไม่เข้าใจว่าเหตุใดลาพลาสจึงกล่าวถึง “อคติของมนุษย์” ขึ้นมาอย่างกะทันหัน เป็นเพราะปีศาจสามารถตื่นรู้ได้ถึงสองครั้งกระนั้นหรือ? เป็นเพราะมนุษย์มีอคติและคิดว่าการตื่นรู้เพียงครั้งเดียวคือขีดจำกัดแล้วใช่หรือไม่?
ลาพลาสไม่ตอบ
“เหตุใดเจ้าไม่ลองบอกข้าถึงสิ่งที่เจ้ารู้เกี่ยวกับอาณาจักรตระหนกและเหล่าปีศาจเล่า?”
อังกอร์ยังคงสับสน แต่เขาก็ยังเล่าทุกสิ่งที่ตนรู้ให้ลาพลาสฟัง
ลาพลาสไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ เกี่ยวกับเรื่องเล่าของอังกอร์ แต่นางกลับกล่าวต่อว่า
“นั่นเป็นเพียงความคิดเห็นของเจ้า เจ้าคิดว่าตนเองสามารถเป็นตัวแทนของทุกคนได้หรือ? เหตุใดเจ้าไม่ลองถามเพื่อนของเจ้าดูเล่า? บางทีพวกเขาอาจมีบางสิ่งที่จะเพิ่มเติมก็เป็นได้”
อังกอร์ไม่รู้ว่าลาพลาสหมายถึงอะไร แต่เขาก็ยังคงมองไปที่คนอื่นๆ
ดอร์คัสเองก็กลับมาสู่ภวังค์ เขาเห็นอังกอร์มองมาที่ตนและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ท่านเล่าทุกอย่างที่ข้ารู้ไปหมดแล้ว แต่ข้าเคยได้ยินลูกค้าบางคนสนทนากันในโรงเตี้ยมว่ามีทฤษฎีเกี่ยวกับต้นกำเนิดของปีศาจในอาณาจักรตระหนกอยู่สามประการ…”
“แต่ข้าก็ไม่เคยได้ยินว่าสามประเภทที่ว่านั้นมีอะไรบ้าง”
เมื่อดอร์คัสกล่าวถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะบ่นว่า
“แขกกลุ่มที่สนทนากันนั้นดูเหมือนกองคาราวาน แต่พวกเขากลับกล่าวจาลับๆ ล่อๆ ราวกับว่ากำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่”
วายี่ตอกกลับ
“อย่าลืมสิว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่ก่อนที่จะไปว่าคนอื่น เจ้ากำลังแอบฟัง!”
ดอร์คัสตอบกลับ
“ข้าแอบฟังอย่างเปิดเผยต่างหาก!”
“อย่างไรเสียเจ้าก็กำลังแอบฟัง จะมีอะไรแตกต่างกันระหว่างการทำอย่างซื่อสัตย์กับการทำอย่างลับๆ ล่อๆ?”
ก่อนที่ดอร์คัสจะทันได้โต้ตอบ อังกอร์ก็กระแอมและขัดจังหวะการโต้เถียงของพวกเขา
ขณะที่ทุกคนกำลังเสียสมาธิ อังกอร์ก็รีบมองไปที่แบล็คเอิร์ลและถามว่าเขามีอะไรจะเพิ่มเติมหรือไม่
แบล็คเอิร์ลกล่าวว่า
“ข้าเคยได้ยินทฤษฎีเกี่ยวกับต้นกำเนิดของปีศาจ มันมาจากวารสารบุปผารายเดือน ซึ่งถูกเรียกว่า -ความลับแห่งเหมันต์-“
“ความลับแห่งเหมันต์?” อังกอร์ขมวดคิ้ว เขาจำไม่ได้ว่าเคยได้ยินชื่อวารสารนี้มาก่อน
ไม่เพียงแต่อังกอร์เท่านั้น แต่คนอื่นๆ ก็ดูเหมือนไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเช่นกัน
แบล็คเอิร์ลกล่าว
“นี่คือวารสารภายในของสถาบันฤดูเยือกแข็ง มีเพียงศาสตราจารย์ของสถาบันฤดูเยือกแข็งเท่านั้นที่สามารถอ่านได้”
เขาขมวดคิ้ว หากมีเพียงศาสตราจารย์ของสถาบันฤดูเยือกแข็งเท่านั้นที่สามารถอ่านหนังสือเล่มนี้ได้ แล้วเหตุใดแบล็คเอิร์ลถึงได้อ่านมัน?
“ใช่ มีเพียงศาสตราจารย์ของสถาบันฤดูเยือกแข็งเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้อ่าน แต่ฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อให้คนภายนอกได้อ่าน”
ภายใต้สีหน้าที่งุนงงของทุกคน แบล็คเอิร์ลได้เล่าถึงสถานการณ์ในตอนนั้น
เหตุผลที่ -ความลับแห่งเหมันต์- ตีพิมพ์ทฤษฎีต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์นั้นเป็นเพราะความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างสหภาพมูนฟอสและลัทธิสูงสุดเมื่อไม่กี่เดือนก่อนที่วารสารจะถูกตีพิมพ์
ใช่แล้ว มันคือสหภาพมูนฟอสและลัทธิสูงสุด พวกเขาคือสององค์กรผู้ยิ่งใหญ่แห่งเขตเวทมนตร์ทางใต้
ในตอนนั้น กลุ่มเล็กๆ ของสหภาพมูนฟอสได้ลักลอบขนย้ายซากศพของปีศาจโลกมิติหุบเหวกลับมายังเขตเวทมนตร์ทางใต้ แต่เมื่อพวกเขาถูกส่งตัวกลับมายังทะเลไบคาล พวกเขาก็ถูกกวาดล้างโดยลัทธิสูงสุด
ในตอนแรก สหภาพมูนฟอสและลัทธิสูงสุดไม่เคยแทรกแซงกิจการของกันและกันเมื่อเป็นเรื่องของ “การอพยพอย่างผิดกฎหมาย” ในบางครั้ง สหภาพมูนฟอสจะขายข้อมูลเกี่ยวกับผู้อพยพที่ผิดกฎหมายให้กับลัทธิสูงสุดเพื่อที่ฝ่ายหลังจะได้ไม่รู้สึกอับอาย
อย่างไรก็ตาม ลัทธิสูงสุดเป็นเพียงฝ่ายเดียวที่จัดการกับการแอบลักลอบเข้ามาได้ พวกเขาไม่ได้แจ้งให้สหภาพมูนฟอสรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้
ว่ากันว่าบิชอปชุดเทาจากลัทธิสูงสุดได้กระทำการโดยพลการ เหตุผลง่ายๆ ก็คือ มีกลุ่มหัวรุนแรงบางส่วนในลัทธิสูงสุดที่ภักดีต่อ “จิตสำนึกของโลก” เท่านั้น
รูปแบบของกลุ่มนี้สุดโต่งในบรรดากลุ่มสุดโต่ง พวกเขาทนไม่ได้แม้แต่เม็ดทรายในสายตาของตน
บิชอปชุดเทาบังเอิญเข้าเวรที่เกาะไบคาล และมีคน “บังเอิญ” ปล่อยข้อมูลเกี่ยวกับทีมอพยพที่ผิดกฎหมายของสหภาพมูนฟอส ซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้ง
ในท้ายที่สุด ลัทธิสูงสุดได้ยึดซากศพปีศาจทั้งหมด และสหภาพมูนฟอสได้สูญเสียพ่อมดฝึกหัดไปหลายคน
หลังความขัดแย้ง ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ประกาศสงครามอย่างเปิดเผย
อย่างไรก็ตาม ลัทธิสูงสุดเป็นตัวแทนของ “ความยุติธรรม” และจิตสำนึกของโลก การต่อต้านพวกเขาจึงไม่ต่างอะไรกับการต่อต้านโลก
ทว่า แม้จะไม่มีใครกล่าวอะไรออกมาอย่างเปิดเผย แต่สหภาพมูนฟอสก็ยังมีเล่ห์เหลี่ยมบางอย่างซ่อนอยู่
ด้วยมังกี้ พ่อมดที่ทรงพลังที่สุดในเขตเวทมนตร์ทางใต้ ลัทธิสูงสุดจะต้องเสียหน้าหากถูกบีบให้กล้ำกลืนความอัปยศนี้
ดังนั้น จึงเกิดการแก้แค้นลับๆ ขึ้นหลายครั้ง แม้ว่าการแก้แค้นจะกระทำอย่างลับๆ แต่ก็เพื่อกู้หน้าคืนมา ดังนั้น “ความลับ” ในที่นี้จึงไม่ได้หมายถึง “ปฏิบัติการลับทั่วไป” แต่หมายถึง “ปฏิบัติการลับ” ที่พ่อมดทั่วไปไม่รู้ แต่พ่อมดระดับสูงในเขตเวทมนตร์ทางใต้ต่างก็รู้ดี
พวกเขาต้องการแสดงให้เห็นถึงอำนาจของสหภาพมูนฟอส และยังแสดงให้เห็นว่าพวกเขาจะไม่ยอมทนทุกข์อยู่เงียบๆ
ในการแก้แค้นชุดนี้ “ความลับแห่งเหมันต์” ของสถาบันฤดูเยือกแข็งก็ได้ถือกำเนิดขึ้น
สถาบันฤดูเยือกแข็งเป็นหนึ่งในสิบสามองค์กรพ่อมดภายใต้สหภาพมูนฟอส แต่เดิมความลับแห่งเหมันต์ของพวกเขามีไว้สำหรับคนในเท่านั้น แต่แม่มดระดับสูงนางหนึ่งได้ “บังเอิญ” ทิ้งวารสารฉบับนี้ไว้ในงานเลี้ยงน้ำชาของวงเล็กๆ และข่าวก็แพร่กระจายออกไป
อย่างไรก็ตาม เมื่อข่าวแพร่มาถึงที่นี่ มีเพียงผู้บังคับบัญชาระดับสูงเท่านั้นที่รู้เรื่อง พ่อมดทั่วไปไม่รู้อะไรเลย
เหตุผลที่สหภาพมูนฟอสทำเช่นนี้เป็นเพราะมีบทความหนึ่งใน “ความลับแห่งเหมันต์” ที่พาดพิงถึงลัทธิสูงสุด
และบทความนี้คือ “ต้นกำเนิดของปีศาจในอาณาจักรตระหนก”
ตามบทความระบุว่า ปีศาจในอาณาจักรตระหนกมีรูปแบบที่แปลกประหลาดมาก จากการวิจัยและการคาดเดา อาจมีต้นกำเนิดอยู่สามประการ
ใช่ มันเป็นเพียง “การคาดเดา” นั่นคือ ถ้าข้าบอกว่าเป็นการอนุมาน มันก็คือการอนุมาน
ในบรรดาต้นกำเนิดทั้งสามนี้ ประการแรกคือทฤษฎีแห่งความว่างเปล่า ว่ากันว่าปีศาจในอาณาจักรตระหนกมีต้นกำเนิดมาจากความว่างเปล่า
ส่วนข้อโต้แย้ง—พวกมันแข็งแกร่งเกินไป เมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาในอาณาจักรตระหนก ปีศาจเหล่านี้ทรงพลังมากจนไม่อาจเทียบกันได้ สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังเช่นนี้จะเป็นสิ่งมีชีวิตพื้นเมืองได้อย่างไร? ท้ายที่สุดแล้ว อาณาจักรตระหนกนั้นแห้งแล้งมากจนไม่สามารถเลี้ยงดูปีศาจที่ทรงพลังได้
ดังนั้น พวกมันอาจมาจากความว่างเปล่า
ความเป็นไปได้ประการที่สองคือทฤษฎีการทับซ้อน หมายความว่าอาณาจักรตระหนกเป็นการทับซ้อนกันของหลายโลก เหมือนกับโลกมิติแฟรี่ ที่มีโลกภายนอกและโลกภายใน ปีศาจส่วนใหญ่มาจากโลกภายใน
ข้อโต้แย้งยังคงเหมือนเดิม อาณาจักรตระหนกแห้งแล้งเกินกว่าจะเลี้ยงดูปีศาจที่ทรงพลังได้ ดังนั้นจึงต้องมีแหล่งที่มาอื่น โลกภายนอกและโลกภายในจึงเป็นความเป็นไปได้หนึ่ง
ความเป็นไปได้ประการที่สามคือทฤษฎีการสนับสนุนของเจตจำนงแห่งโลก
ความแห้งแล้งของอาณาจักรตระหนกอาจเป็นเพราะมันถูกสิ่งมีชีวิตต่างโลกกลืนกิน อาณาจักรตระหนกเป็นแหล่งเพาะพันธุ์สำหรับโลกที่ทรงพลังบางแห่ง
เพื่อป้องกันไม่ให้อาณาจักรตระหนกตกต่ำลงไปอีก เจตจำนงแห่งโลกจึงสนับสนุนสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง สิ่งมีชีวิตชนิดนี้คือปีศาจ
ด้วยปีศาจที่ทรงพลัง พวกเขาขับไล่สิ่งมีชีวิตต่างโลกและรักษาสมดุลของอาณาจักรตระหนก
ส่วนข้อโต้แย้ง ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ มันเป็นการคาดเดาล้วนๆ เจตจำนงแห่งโลกของอาณาจักรตระหนกอดทนต่อปีศาจมากนักก็เพราะพวกมันถือธงแห่ง “ความยุติธรรม” ของอาณาจักรตระหนก
เช่นเดียวกับลัทธิสูงสุด ที่ถือธงแห่งความยุติธรรมของเขตเวทมนตร์ทางใต้
ข้างต้นคือต้นกำเนิดทั้งสามของปีศาจในอาณาจักรตระหนก… ทั้งหมดเป็นเพียงการคาดเดาและไม่มีหลักฐานใดๆ
ประการแรกและประการที่สองโดยพื้นฐานแล้วเขียนขึ้นเพื่อเติมให้ครบจำนวน เหตุผลที่สหภาพมูนฟอสนำบทความนี้ไปไว้ใน “ความลับแห่งเหมันต์” ก็คือความเป็นไปได้ประการที่สาม
ทฤษฎีต้นกำเนิดประการที่สามเป็นการพาดพิงถึงลัทธิสูงสุดโดยสิ้นเชิง
อันที่จริง ใครก็ตามที่มีความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับสถานการณ์ในเขตเวทมนตร์ทางใต้จะสามารถบอกได้ว่าเขากำลังเยาะเย้ยลัทธิสูงสุด
สหภาพมูนฟอสจะอนุญาตให้บทความเช่นนี้เผยแพร่เฉพาะภายในได้อย่างไร? พวกเขาเขียนขึ้นมาเพื่อเผยแพร่สู่ภายนอก
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถกล่าวได้ว่ามันถูกเผยแพร่สู่ภายนอก ดังนั้นพวกเขาจึงใช้ “ความลับแห่งเหมันต์” เพื่อสร้างละครฉาก “การรั่วไหลโดยบังเอิญ”
หลังจากที่ลัทธิสูงสุดเห็นเข้า แม้ว่าพวกเขาจะต้องการสร้างปัญหาให้กับสหภาพมูนฟอส ก็ไม่มีเหตุผลอันชอบธรรมใดๆ
มีเพียงคนของสหภาพมูนฟอสเท่านั้นที่สามารถเห็น “ความลับแห่งเหมันต์” ได้ ลัทธิสูงสุดจะเห็นได้อย่างไร? มีสายลับหรือ?
ส่วนเรื่องการจงใจปล่อยความลับ? สหภาพมูนฟอสย่อมไม่ยอมรับเป็นธรรมดา
นี่เป็นแผนการที่เปิดเผย พวกเขาใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ เพื่อสร้างความรำคาญให้กับลัทธิสูงสุดและทำการแก้แค้น
และนี่เป็นเพียงการแก้แค้นที่ไม่เด่นชัดที่สุดในบรรดาการแก้แค้นหลายครั้ง นอกจากนั้นยังมีการกระทำที่โจ่งแจ้งยิ่งกว่านี้อีก ดังนั้นบทความนี้จึงไม่สำคัญมากนัก มันแพร่กระจายเฉพาะในหมู่ผู้บังคับบัญชาระดับสูงของเขตเวทมนตร์ทางใต้เท่านั้น
ในฐานะหัวหน้าตระกูลโนอาห์และหนึ่งในพ่อมดที่ทรงพลังที่สุดในเขตเวทมนตร์ทางใต้ สหภาพมูนฟอสย่อมไม่ลืมเขา
แม้ว่าแบล็คเอิร์ลจะไม่ต้องการอ่านบทความ แต่สหภาพมูนฟอสก็จะใช้วิธีการทุกรูปแบบเพื่อปล่อยข่าวให้เขารู้
มันอาจดูเหมือนเป็นความลับ แต่เป็นเพราะเจ้ายังไม่แข็งแกร่งพอ เมื่อเจ้ามีอิทธิพลมากพอ ข้อมูลก็จะถูกนำเสนอต่อเจ้าเองโดยธรรมชาติ
…
ไม่มีใครแปลกใจกับเรื่องราวของแบล็คเอิร์ล เป็นเรื่องปกติที่องค์กรและพันธมิตรในเขตเวทมนตร์ทางใต้จะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น
การต่อสู้ที่เปิดเผยและการต่อสู้ที่ซ่อนเร้นดำเนินต่อไปวันแล้ววันเล่า และการหลอกลวงซึ่งกันและกันก็ไม่เคยหยุดนิ่ง นี่คือโลกของพ่อมด โลกที่คนหนึ่งจะวางแผนต่อต้านอีกคนหนึ่ง
ในทางกลับกัน ลาพลาสกลับเยาะเย้ยหลังจากได้ยินเรื่องราว
“เหอะ มนุษย์”
ลาพลาสไม่ได้กล่าวอะไรอีก แต่ทุกคนสัมผัสได้ถึงความดูถูกในน้ำเสียงของนาง
อังกอร์สังเกตเห็นบรรยากาศที่ตึงเครียด เขาจึงพยายามคลายความตึงเครียด
“ทฤษฎีต้นกำเนิดนี้ไม่มีข้อพิสูจน์ มันยากที่จะบอกได้ว่าจริงใช่หรือไม่?”
แบล็คเอิร์ลกล่าว
“ถูกต้อง แต่ตอนต้นของบทความนั้นถูกต้อง ปีศาจในอาณาจักรตระหนกมีอยู่จริงในรูปแบบที่แปลกประหลาด ผู้ที่แข็งแกร่งมีความสามารถระดับตำนาน แต่อาณาจักรตระหนกนั้นแห้งแล้งเกินกว่าจะรองรับสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังเช่นนี้ได้ ดังนั้น เราไม่จำเป็นต้องศึกษาบทความนี้มากเกินไป เราสามารถใช้มันเป็นข้อมูลอ้างอิงได้”
“ท่านมีข้อมูลอื่นใดเกี่ยวกับอาณาจักรตระหนกอีกหรือไม่ขอรับ?” อังกอร์พยักหน้า
“ถูกต้องแล้ว”
แบล็คเอิร์ลพิจารณาและกล่าวว่า
“ข้ามีเพื่อนเก่าคนหนึ่งที่ต้องการไปอาณาจักรตระหนกเพื่อศึกษาปีศาจ แต่สุดท้ายเขาก็ทำไม่สำเร็จ”
“พ่ายแพ้ให้กับปีศาจหรือ?” ดอร์คัสรู้สึกสับสน
“ไม่ใช่” แบล็คเอิร์ล
“ก่อนที่เขาจะไปถึงอาณาจักรตระหนก เขาถูกนำทางไปยังสถานที่แห่งหายนะในห้วงมิติโดยเส้นทางที่มุ่งสู่อาณาจักรตระหนก ตามที่เขาบอก หากเจ้าต้องการไปอาณาจักรตระหนก เส้นทางที่ใกล้ที่สุดคือผ่านหายนะในห้วงมิตินี้ อย่างไรก็ตาม หายนะในห้วงมิติจะผันผวนเป็นระยะ หากไม่มีข้อมูลโดยละเอียด เป็นการยากที่จะหาทางผ่านหายนะในห้วงมิติไปได้”
“หากเขาใช้เส้นทางอ้อม เขาจะเข้าสู่พื้นที่ที่พังทลาย เขาไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานเท่าใด หลายร้อยปีผ่านไปในพริบตา”
“ในที่สุด เขาก็เลือกที่จะกลับมา”
หลังจากฟังเรื่องราวของแบล็คเอิร์ล ทุกคนต่างก็สับสนเล็กน้อยเพราะไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนัก ความเชื่อมโยงกับอาณาจักรตระหนกก็อ่อนมาก หากต้องกล่าวอะไรสักอย่าง พวกเขาประสบกับหายนะระหว่างทางไปอาณาจักรตระหนกและถูกบังคับให้ล่าถอย
“พวกเขาไปไม่ถึงอาณาจักรตระหนก และยังอยู่ห่างไกลจากมันมาก นี่นับเป็นข้อมูลเกี่ยวกับอาณาจักรตระหนกได้ด้วยหรือ?” ดอร์คัสชี้ให้เห็นความคิดของทุกคนโดยตรง
แบล็คเอิร์ลกล่าว
“มันไม่สำคัญ อย่างไรก็ตาม เส้นทางสู่อาณาจักรตระหนกถูกบันทึกโดยสหภาพมูนฟอสในบันทึกการสำรวจโลกมิติ สหภาพมูนฟอสไม่ได้กล่าวว่าเส้นทางนี้จะนำไปสู่หายนะในห้วงมิติระหว่างทาง”
“ท่านกำลังจะบอกว่าสหภาพมูนฟอสใช้เส้นทางนี้เพื่อหลอกลวงผู้คนหรือขอรับ?” อังกอร์ถาม
แบล็คเอิร์ลส่ายหน้า
“ข้าไม่รู้ ข้าแค่เล่าเรื่องนี้ให้เจ้าฟังเพื่อบอกว่าอาณาจักรตระหนกเป็นโลกที่ขัดแย้งและเต็มไปด้วยปริศนา ทางที่ดีที่สุดคือปฏิบัติต่อมันอย่างวิภาษวิธีและอย่าไว้ใจข้อมูลจากโลกภายนอก”
อังกอร์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า
โดยพื้นฐานแล้วแบล็คเอิร์ลกำลังบอกว่าบันทึกของสหภาพมูนฟอสเกี่ยวกับอาณาจักรตระหนกอาจไม่ถูกต้อง
สิ่งที่อังกอร์เล่าส่วนใหญ่เกี่ยวกับอาณาจักรตระหนกและปีศาจนั้นมาจากบันทึกการสำรวจโลกมิติ ซึ่งรวบรวมโดยสหภาพมูนฟอส
ในกรณีนั้น ข้อมูลนี้อาจเป็นเท็จ?
“ข้าเคยอ่านบางอย่างเกี่ยวกับอาณาจักรตระหนกในซากปรักหักพัง ข้าไม่รู้ว่ามันจริงหรือไม่”
เคลก็ยกมือขึ้นและกล่าวว่า
“แต่ข้าไม่แน่ใจว่ามันจริงหรือไม่”
“ไม่เป็นไร แค่บอกข้ามา”
เคลพยักหน้าและเริ่มเล่าสิ่งที่เขาเห็นให้อังกอร์ฟัง จากการกล่าวที่ราบรื่นของเคล อังกอร์บอกได้ว่าเขาเตรียมตัวมาอย่างดี บางทีเคลอาจเตรียมคำกล่าวของเขาไว้แล้วตอนที่ลาพลาสขอให้อังกอร์ถามเพื่อนๆ ของเขาเกี่ยวกับอาณาจักรตระหนก
อังกอร์บอกได้ว่าเคลให้ความสำคัญกับข้อมูลนี้มาก มันน่าจะเป็นสิ่งที่เขาลืมไม่ลง
“ซากปรักหักพังแห่งนั้นตั้งอยู่ใกล้กับตลาดหนอนทราย” เคลกล่าว
“ท่านผมแดง ข้ามั่นใจว่าท่านคงรู้ว่าข้าชอบซื้อแผนที่รหัส ข้าเคยซื้อจากท่านหลายครั้ง”
ดอร์คัสพยักหน้า ตอนแรกที่เขาเห็นเคลซื้อแผนภาพรหัส เขาคิดว่าเคลมีความคลั่งไคล้ในการถอดรหัส แต่ต่อมาเขาจึงรู้ว่าเคลเพียงต้องการดูว่ามีข้อมูลลับซ่อนอยู่ในแผนภาพรหัสโบราณหรือไม่
“เมื่อไม่กี่ปีก่อน ข้าพบแผนที่รหัสเก่าในตลาดหนอนทราย หลังจากถอดรหัสแล้ว ข้าก็พบว่ามันเป็นแผนที่นำทางที่คล้ายกับแผนที่สมบัติ”
ดอร์คัสกล่าวว่า
“ข้าจำเรื่องนี้ได้ลางๆ เจ้าบอกว่ามันเป็นแผนที่สมบัติปลอมที่จงใจทำให้ดูเก่า?”
เคลพยักหน้า
“ใช่ มันเป็นแผนที่สมบัติปลอม ข้าตามแผนที่ไปและพบว่ามันเป็นถ้ำร้างในทะเลทราย และยังมีร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์เมื่อไม่นานมานี้ด้วย”
“ข้าเดาว่าคนที่ทำแผนที่สมบัติอาจเคยไปที่นั่นมาก่อน เขาจึงตัดสินใจใช้มันเป็นแผนที่รหัสเพื่อล่อลวงให้คนซื้อมัน”
และเคลก็ติดกับดักเหมือนคนโง่
“แม้ว่าจะเป็นสุสานใต้ดินที่มีกิจกรรมของมนุษย์ แต่ข้าก็ยังคงค้นหามัน ในระหว่างการค้นหา ข้าก็ได้พบห้องลับที่ซ่อนอยู่จริงๆ”
“มันเป็นห้องลับที่ยังไม่ได้เปิด ในตอนนั้นข้าไม่รู้ ข้าจึงคิดว่ามีคนเข้าไปแล้ว ดังนั้น หลังจากถอดรหัสกลไก ข้าก็ผลักประตูเปิดเข้าไป”
“เมื่ออากาศจากโลกภายนอกเข้ามาในห้องลับ สีสันทั้งหมดในห้องก็จางหายไปเกือบจะในทันที”
“ห้องนั้นเล็ก และสิ่งเดียวที่อยู่ข้างในคือภาพจิตรกรรมฝาผนัง แต่เพราะความประมาทของข้า ภาพจิตรกรรมฝาผนังจึงหายไปอย่างสมบูรณ์ในเวลาอันสั้น”
“แต่ก่อนที่มันจะหายไป ข้าก็จำส่วนหนึ่งของภาพจิตรกรรมฝาผนังได้”
เรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจชอบ
