Warlock Apprentice - WA 1987 ตามหาคูโดโด้
WA 1987 ตามหาคูโดโด้
ไชร่าไม่ได้คาดหวังว่า วิญญาณต้นไม้จะปรากฏขึ้นเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่า วิญญาณต้นไม้ไม่ได้มาที่นี่เพื่อการต่อสู้เท่านั้น ย้อนกลับไปตอนที่เขาและกีน่าเริ่มต่อสู้ครั้งแรก วิญญาณต้นไม้ไม่ได้ปรากฏตัว แม้แต่ตอนที่พวกเขาปล้นศิษย์ที่ผ่านสถานีขนส่งลอยฟ้า
หากวิญญาณต้นไม้ไม่ได้อยู่ที่นี่เพื่อการต่อสู้ครั้งนี้ ก็มีเพียงคำอธิบายเดียวเท่านั้นที่เป็นไปได้
ไชร่าจ้องมองชายผมแดง ดวงตาสีทองที่กำลังสนทนากับวิญญาณต้นไม้
ไชร่ารีบก้มหัวลงและไม่กล้าที่จะมองชายคนนั้นอีกต่อไป หากวิญญาณต้นไม้ปฏิบัติต่อเขาดีมาก ชายผู้นี้ต้องเป็นผู้ทรงพลังอย่างแน่นอน ไชร่าไม่รู้ว่าชายคนนั้นเป็นใคร แต่เขาแน่ใจว่าชายคนนั้นไม่ใช่ศิษย์ เขาคงเป็นพ่อมดหรือสูงกว่าเท่านั้น
ไชร่ารู้สึกดีใจที่เขาได้ยับยั้งตัวเองไว้ เมื่ออยู่หน้ากระจกและไม่ได้เผชิญหน้ากับชายคนนี้ มิฉะนั้นเขาคงจะต้องเดือดร้อนครั้งใหญ่แล้ว
จิตใจของไชร่าเต็มไปด้วยความคิดต่างๆ นานา อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าแม้ว่าท่านวิญญาณต้นไม้จะไม่มาหาเขา แต่ชายถือมีดที่เขาฆ่าไปก็ยังอยู่ข้างๆ เท้าของท่านวิญญาณต้นไม้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ต้องแสดงบางสิ่งบางอย่างออกมา
ไชร่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะก้มหัวลงอีกครั้ง
“ท่านวิญญาณต้นไม้…”
วิญญาณต้นไม้ไม่ได้สนใจ
“ไม่ต้องกล่าวอะไรทั้งนั้น ออกไปได้แล้ว ส่วนคนที่เจ้าฆ่าไปนั้นไม่มีอะไรมีค่าติดตัว เจ้าไม่จำเป็นต้องมองหาอะไร ไปได้”
ไชร่าไม่กล้าขัดขืน เขาก้มหัวลงและเก็บแมงมุมที่กระจัดกระจาย จากนั้นรีบวิ่งไปที่เมืองฝึกหัด
วิญญาณต้นไม้ถอนหายใจเมื่อไชร่าหายไปจากสายตา
“ตอนนี้เจ้ารู้แล้วว่าทำไมข้าถึงบอกเจ้าว่าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับไชร่าและกีน่า ทั้งสองคนนั้นสามารถก่อเรื่องวุ่นวายได้ไม่แพ้ฟลอร่าเลย”
หลังจากที่วิญญาณต้นไม้กล่าวจบ เท้าของเขาก็ขยับเล็กน้อย และรากไม้สีน้ำตาลเข้มก็โผล่ออกมาจากพื้นดิน มันพันรอบร่างของชายถือมีดและดึงเขาลงไปใต้ดิน อังกอร์ไม่รู้ว่าเขาจะนำศพไปใช้เป็นปุ๋ยหรืออย่างอื่น
ในขณะที่เขาทำเช่นนั้น วิญญาณต้นไม้ก็บ่นถึงความเคียดแค้นระหว่างชายถือมีดและไชร่า
จริงๆ แล้ว จุดประสงค์ของการโจมตีครั้งนี้ก็เรียบง่ายมาก นั่นก็คือการแก้แค้น
ไชร่าเป็นคนโหดร้ายและไร้เมตตา หลังจากแบล็คแจ็คกลายเป็นลูกศิษย์ของซีเหลียงติงไชร่าก็เข้ามาแทนที่เขาและกลายเป็นฝันร้ายของผู้มาใหม่ทุกคนในหอคอยท้องฟ้า
การกระทำของเขามีความประมาทมากกว่าของแบล็คแจ็คเสียอีก แบล็กแจ็คเป็นที่รู้จักจากพฤติกรรมซาดิสต์ของเขาในสนามประลอง บางครั้งเขาจะฆ่าคู่ต่อสู้ แต่นั่นเป็นเพียง “บางครั้ง” เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ไชร่าแตกต่างออกไป ตราบใดที่คู่ต่อสู้ของเขาไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ในตอนต้นของการแข่งขัน เขาจะต้องตายในตอนท้าย การตายของเขานั้นเจ็บปวดอย่างยิ่ง เขาจะตายอย่างหมดหนทางและหมดหวังภายใต้อิทธิพลของแมงมุมหมื่นตัว
หากแบล็คแจ็คเป็นนักฆ่ามือใหม่ ไชร่าก็คงเป็นนักเชือดมือใหม่เช่นกัน
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะเป็นนักเชือดก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะข่มขู่ทุกคนได้ เมื่อบาปแห่งการฆ่าคนสะสมจนถึงระดับหนึ่ง ย่อมต้องมีปฏิกิริยาตอบโต้และการแก้แค้นเกิดขึ้น
“ชายที่ตายไปมีคนรักที่ขัดแย้งกับเขามาเป็นเวลานาน เมื่อไม่นานมานี้ ไชร่าได้ฆ่านางที่หอคอยท้องฟ้า นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงปรากฏตัวที่นี่และโจมตีไชร่า ชัดเจนว่าเขากำลังแก้แค้นให้คนรักของเขา”วิญญาณต้นไม้ถอนหายใจ
“น่าเสียดายที่เขาอ่อนแอเกินไป ความโกรธของเขาพุ่งพล่านไปถึงหัวของเขา และสุดท้ายเขาก็ถูกฆ่าตาย”
“บางทีเขาอาจมาที่นี่ด้วยความตั้งใจที่จะตาย”
อังกอร์จำได้ว่าชายถือมีดพึมพำชื่อหนึ่งก่อนจะเสียชีวิต ชื่อนั้นต้องเป็นคนรักของเขาแน่ๆอังกอร์บอกได้ว่าเสียงของชายผู้นี้เต็มไปด้วยความเสียใจและอย่างอื่นอีก
“บางที” วิญญาณต้นไม้ถอนหายใจอีกครั้ง
หลังจากเก็บศพแล้ว เขาไม่ได้ถามคำถามมากนัก ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา
“ท่านวิญญาณต้นไม้ ท่านได้กล่าวถึงกีน่า
“ข้าเพิ่งเจอนางเมื่อไม่นานนี้เอง ทำไมนางถึงมาอยู่กับอาเบลล่ะ” อังกอร์ถาม
“ข้าก็อยากรู้เหมือนกัน แต่ข้าคิดว่านางมีจุดมุ่งหมาย”
วิญญาณต้นไม้จำได้ว่า กีน่าได้สร้างกับดักขึ้นเพื่อทำความรู้จักกับอาเบลและใกล้ชิดกับนางมากขึ้น ตอนนี้พวกนางดูเหมือนจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดต่อกัน
เมื่อกีน่าวางกับดักไว้ นางคงมีจุดประสงค์อื่น แต่วิญญาณต้นไม้ไม่รู้ว่ากีน่ากำลังวางแผนอะไรอยู่ อาเบลเป็นหนึ่งในศิษย์ที่อ่อนแอที่สุดในโลกกระจก วิญญาณต้นไม้คิดไม่ออกเลยว่าทำไมอาเบลถึงถูกใช้
“ทำไมเจ้าถึงสนใจพวกเขาขึ้นมา” วิญญาณต้นไม้ถามด้วยความอยากรู้
“ข้าพาไชร่าและกีน่ามาที่ถ้ำสัตว์ป่า ข้าแค่อยากรู้ว่าพวกเขาก้าวหน้าแค่ไหน”
อังกอร์ไม่ได้โกหก เขาไม่ชอบบุคลิกของคนสองคนนี้ แต่เนื่องจากเขาเป็นคนพาพวกเขามาที่ถ้ำสัตว์ป่า เขาจึงอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
“คนหนึ่งอยู่กลางแจ้ง ส่วนอีกคนอยู่ในที่มืด พวกเขาเกือบทำให้ถ้ำสัตว์ป่าเกิดความวุ่นวาย” วิญญาณต้นไม้กล่าว
“อย่างไรก็ตาม นี่ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องเลวร้ายเสมอไป ลูกศิษย์เหล่านี้เงียบมานานเกินไปแล้ว ด้วยผู้ก่อปัญหาสองคนนี้ พวกเขาอาจจะสามารถกวนน้ำให้ขุ่นได้”
พวกเขาสนทนาเกี่ยวกับกีน่าและไชร่าอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะหยุดสนทนากัน ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นเพียงเรื่องระหว่างพ่อมดฝึกหัดเท่านั้นในที่สุด วิญญาณต้นไม้ก็ถามถึงจุดประสงค์ของอังกอร์
“ข้าคิดว่าเจ้ากลับไปที่ซากปรักหักพังแล้ว ข้าไม่คาดหวังว่าเจ้าจะมาที่โลกกระจกทันที เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
“ข้าจะไปพบคูโดโด้”
“เจ้าเป็นห่วงคูโดโด้หรือ” วิญญาณต้นไม้ถาม
“ใช่แล้ว ข้าสัญญากับท่านลีโอน่าว่า ข้าจะมาตรวจดูคูโดโด้เมื่อกลับถึงถ้ำสัตว์ป่า”
“ท่านวิญญาณต้นไม้ ข้าไม่คิดว่าเขาจะออกจากถ้ำสัตว์ป่า ตอนนี้ใช่ไหม? หรืออยู่ที่สวนกุหลาบ?
“ไม่ แต่ตอนนี้เขาไม่อยู่ที่สวนกุหลาบ ข้าจะตามหาเขาให้เจ้าเอง”
วิญญาณต้นไม้หลับตาลง หลังจากนั้นไม่นาน วิญญาณต้นไม้ก็ลืมตาขึ้นและกล่าวว่า
“ตอนนี้เขาอยู่ในตลาดใต้ดิน…”
–
ในที่สุดอังกอร์ก็มาถึงตลาดใต้ดิน
เมื่อมองดูบ้านเรือนที่ทับซ้อนกันและหอคอยท้องฟ้าในระยะไกล ร่องรอยของความคิดถึงก็ฉายแวบผ่านดวงตาของเขา
อย่างไรก็ตาม สภาพอารมณ์ของเขาคงอยู่เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นก่อนที่มันจะถูกทำลายลง
“เจ้ารู้ใช่ไหมว่าตรอกมืดอยู่ที่ไหน? ตอนนี้คูโดโด้อยู่ในตรอกมืดแล้ว” เนื่องจากไม่มีใครอยู่แถวนั้น นั่นคงมีเพียงวิญญาณต้นไม้เท่านั้นที่สามารถสนทนากับเขาได้
อังกอร์ไม่ได้ตอบ เขาเดินไปทางตรอกมืดและตอบคำถามด้วยการกระทำของเขา
“เจ้ามาถูกเวลาแล้ว ข้าคิดว่าคูโดโด้จะออกจากถ้ำสัตว์ป่าอีกแล้ว…” วิญญาณต้นไม้ไม่รอคำตอบจากอังกอร์และกล่าวกับตัวเองต่อไป