บทที่ 312 : ปีศาจ!
เงาดาบ ทั้ง 81 เล่มที่เหมือนดาบจริงทุกประการ พุ่งแหวกฝ่าอากาศดังหวีดหวิวห้อมล้อมต้วนหลิงเทียนไว้ทุกด้าน ทำให้เขาเริ่มรู้สึกเหมือนจะกดดันเล็กๆ
แน่นอนว่าแค่รู้สึกเหมือน…
"วิชาดาบสังหารนี่ดูไปแล้วก็ไม่เลวเลย… ยากนักที่คนธรรมดาจะมองออก" หลังจากที่ได้หลอมรวมกับความทรงจำของจักรพรรดิกลับชาติมาเกิดแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ได้รับประสบการณ์ ด้านวิชายุทธ์มากมายไม่น้อย เสมือนเขาเป็นคนสัมผัสวิชานั้นๆมา นั่นทำให้เพียงพริบตาเดียว ต้วนหลิงเทียนก็มองวิชาดาบของฉีฮ่าวได้ทะลุปรุโปร่ง!
แต่จะอย่างไรก็ต้องยอมรับว่าวิชาดาบนี้เลิศล้ำไม่น้อย…
วิชาดาบนี้เน้นในเรื่องการเปลี่ยนแปลงไร้รูปแบบ จริงเป็นเท็จ เท็จเป็นจริง สลับกลับกลาย
ด้วยสายตาของคนธรรมดาย่อมเป็นไปไม่ได้เลยที่จะระบุได้ว่าเงาดาบในพายุหะดาบนี้ เงาไหนเป็นดาบสังหาร ที่แท้จริง!
‘แต่สำหรับข้าที่เป็นผู้จารึกอาคม และรู้วิธีใช้จิตสัมผัส …ก็ไม่มีอะไรหลอกสายตาของข้าได้ ถึงวิชาดาบนี่มันจะไม่เลวนักก็เถอะ น่าเสียดาย…ที่ต้องมาเจอข้า’ ต้วนหลิงเทียนคิดในใจ พร้อมเผยรอยยิ้มออกมาที่มุมปาก
เขาเองก็ยอมรับว่าวิชาดาบสังหารของฉีฮ่าวนี้แข็งแกร่งไม่น้อย…
นอกจากนี้เขายังดูออกอีกด้วยว่า วิชาดาบนี้ยากมากที่จะฝึกฝนให้บรรลุถึงขั้นตอนแก่นแท้ …
วิชาดาบนี้ นับว่ามีส่วนช่วยให้ฉีฮ่าวก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ศิษย์สายนอก อันดับ 1 ได้ไม่ยาก… ด้วยวิชายากรับมือเช่นนี้ศิษย์นิกายกระบี่ 7 ดาวฝ่ายนอกล้วนจนปัญญารับ
"ตาย!" แววตาของฉีฮ่าวที่จับจ้องไปยังต้วนหลิงเทียนนั้นเย็นชาอย่างถึงที่สุด ร่างของมันเองก็กระพริบวูบวาบสลับที่ไปมายากจะแยกแยะว่าอยู่ตำแหน่งไหน เงาดาบทั้ง 81 เล่มเองก็ถาโถมดาหน้าเข้ามาหาต้วนหลิงเทียนทุกทิศทาง
ถึงแม้ใกล้จะบรรลุถึงตัวแล้ว แต่หากมองด้วยตาเปล่าก็ยังไม่อาจระบุว่าดาบเล่มไหนเป็นดาบสังหารที่แท้จริง เพราะไร้ซึ่งร่องรอยความผิดพลาดใดๆให้แยกแยะ!
นี่นับว่าฉีฮ่าวได้เข้าถึงแก่นแท้ของ วิชาดาบ 9 ชุด 9 กระบวน อย่างแท้จริง!
"อยู่!!" พลังวิญญาณของต้วนหลิงเทียนถูกเร่งเร้าใช้ออกด้วยจิตสัมผัสอันเหนือชั้น เพียงเสี้ยวพริบตาก็สามารถระบุได้ทันที ว่าในบรรดาเงาดาบสังหารทั้ง 81 เงานี้เล่มไหนคือดาบที่แท้จริง!
ทันใดนั้นร่างของต้วนหลิงเทียนพลันบิดตัวเล็กน้อย ประกายตาของเขาเย็นลง
วิชาวาดกระบี่!
ต้วนหลิงเทียนสะบัดมือว่องไว ตวัดกระบี่ฟาดวูบไปดั่งเส้นแสงอัสนี!
ฟุ่บ!
กระบี่ต้วนหลิงเทียนพุ่งฝ่าเงาดาบลวงตา จี้ไปยังเงาดาบเล่ม 1 ที่ไม่ได้ดูแตกต่างอะไรจากเงาดาบรอบๆ…ทว่ามันคือดาบสังหารที่แท้จริง! อัศจรรย์นัก!
เคร๊ง!!
เสียงเหล็กกระทบกันดั่งสนั่น!
กระบี่ และ ดาบวิญญาณระดับ 7 ปะทะกันอย่างจัง ประกายไฟเรืองขึ้นมาวูบหนึ่ง!
"เป็นไปไม่ได้!" มือที่จับดาบของฉีฮ่าวสะท้านไปเล็กน้อย ใบหน้าของมันแปรเปลี่ยนเป็นมืดมน ดวงตา 3 เหลี่ยม หยีๆดั่งอสรพิษ เผยความไม่เชื่อออกมา
ไม่ว่าจะอะไร มันก็ไม่เคยคิดเลยว่า ต้วนหลิงเทียนจะมองดาบสังหารที่แท้จริง ภายใต้เงาดาบทั้ง 81 เล่มนี้ออกในเสี้ยวพริบตา! กระทั่งตวัดกระบี่ออกมารับปะทะได้อย่างทันท่วงทีเช่นนี้ …กระบี่ไวอะไร!
ตัวมันได้ฝึกฝนวิชาดาบสังหารนี้จนบรรลุขั้นตอนแก่นแท้แล้ว! มันไม่ใช่อะไรที่ศิษย์สายนอกนิกายกระบี่ 7 ดาวจะมองออกได้ง่ายดายเช่นนี้!!
อาจกล่าวได้ว่า วิชาดาบสังหาร 9 ชุด 9 กระบวนนี้ เป็นรากฐานที่สำคัญที่ทำให้มันไร้พ่ายในหมู่ศิษย์สายนอก!
แต่ตอนนี้ความเชื่อมั่นอันยิ่งใหญ่ที่สุดของมันถูกอีกฝ่ายสั่นคลอน ด้วยการมองออกในพริบตา?
“โชค! มันแค่โชคดี!” ใจฉีฮ่าวไม่อยากจะเชื่อว่าต้วนหลิงเทียนจะมีความสามารถมองวิชาดาบสังหารของมันออกจริงๆ มันทำได้เพียงเบนความคิดไปในแง่ของโชคเท่านั้น เพื่อรักษาความมั่นคงทางใจเอาไว้
โชคเป็นเพียงส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่ง..
สิ่งที่สำคัญที่สุดของความแข็งแกร่งก็คือพลังอำนาจ และกำลังที่สามารถพิชิตศัตรูได้!
ใบหน้าที่บิดเบี้ยวของฉีฮ่าวเริ่มเผยให้เห็นถึงความบ้าคลั่ง!
วึ้งมมม!
ทันใดนั้นพลังงานต้นกำเนิดของฉีฮ่าวก็ปะทุขึ้นทั่วทั้งร่าง ก่อนที่ทั้งหมดถูกส่งไปควบรวมที่ดาบ ที่กำลังยันกับกระบี่ของต้วนหลิงเทียน มันใช้คิดกำลังอันเหนือชั้นกดดันต้วนหลิงเทียน…!
ความแข็งแกร่งของ 127 ช้างแมมมอธโบราณระเบิดออกมาทั้งหมด!
ดาบวิญญาณระดับ 7 ของฉีฮ่าวกำลังถูกผลักดันด้วยกำลังทั้งหมดของมัน ยามนี้มันคิดซัดทั้งกระบี่ทั้งร่างของต้วนหลิงเทียนให้ย่อยยับไปพร้อมๆกัน!
แววตาของฉีฮ่าวเผยให้เห็นถึงประกายยินดีราวกับมันกำลังเห็นภาพต้วนหลิงเทียนถูกปัดกระบี่กระเด็น ก่อนที่ดาบมันจะสับแบ่งร่างอีกฝ่ายเป็นสองท่อน …
ใบหน้าของมันเริ่มเผยให้เห็นรอยยิ้มอันบ้าคลั่งวิปริต
ตาย!
"เหอะ! คิดเอาชนะข้าด้วยกำลังงั้นหรือ?" มือของต้วนหลิงเทียนสั่นเล็กน้อย เขารู้สึกได้ถึงกำลังที่ฉีฮ่าวใช้ออกผ่านทางกระบี่
แน่นอนว่าเขาย่อมเดาความตั้งใจของฉีฮ่าวออกได้ในทันที รอยยิ้มแสยะเย็นชาเริ่มเผยออกมาที่มุมปาก
ทันใดนั้น ต้วนหลิงเทียนพลันคิดในใจ
พลังสั่นสะเทือน!
ไวเท่าความคิด พลังงานต้นกำเนิดที่ถูกถ่ายทอดไปยังตัวกระบี่ของต้วนหลิงเทียนเริ่มสั่นไหวขึ้นเบาๆ ก่อนที่จะเริ่มสั่นด้วยความถี่ที่สูงมากขึ้นเรื่อยๆ …
มันสูงขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็สั่นด้วยความถี่สูงสุดที่เขาทำได้ !
วึ้ง! วึ้ง! วึ้ง! วึ้ง! วึ้ง! วึ้ง!
…
ยามนี้พลังงานต้นกำเนิดที่ถ่ายเทฉาบไว้ที่ดาบเริ่มสั่นด้วยความถี่สูงล้ำ สูงจนกระทั่งไม่มีแม้แต่ผู้เดียวที่มองออก
กระทั่งปรมาจารย์เจิ้งฝานแห่งขุนเขาไท่หยาง ยังถึงกับส่ายหน้าออกมา เมื่อเห็นฉีฮ่าวระเบิดพลังออกมา ยามนี้ฉีฮ่าวหมายใช้กำลังหักหาญต้วนหลิงเทียนที่มีกำลังน้อยกว่าแล้ว …และเขาไม่คิดว่าต้วนหลิงเทียนจะเอาชนะได้ …
"น่าเสียดายยิ่งนัก ดาวอัจฉริยะกำลังจักร่วงหล่นอีกดวงแล้ว" เจิ้งฝานทำได้เพียงส่ายศีรษะไปมาพร้อมรอยยิ้มขมขื่น ลมหายใจเฮือกใหญ่ถูกระบายออกมาอย่างสะทกสะท้อน เขาทำได้เพียงก้มหน้าลงต่ำ ไม่อาจมองดูเรื่องราวอันน่าเศร้านี้ได้
เนื่องจากการประลองนี้ถูกยกเลิกเรื่องความเป็นตายไปแล้ว เขาจึงไม่มีสิทธิ์เข้าไปห้าม
วาจาที่ลั่นไปแล้วไม่อาจกลับกลายได้
ยิ่งไปกว่านั้น การประลองเป็นตายครั้งนี้ก็ไม่ใช่อะไรที่ตัวเขาจะออกหน้าได้ เพราะมันคือความน่าเชื่อถือของนิกายกระบี่ 7 ดาว! …
ในฐานะที่เป็นนิกายชั้นยอดของอาณาจักรพนาคราม นิกายกระบี่ 7 ดาวจำปฏิบัติตนเป็นที่น่าเชื่อถือเสมอ! และด้วยเหตุนี้นิกายจึงคงอยู่มาได้นับพันๆปี!
ความน่าเชื่อถือนี้นับเป็นรากฐานของนิกายกระบี่ 7 ดาว
"อ๊าค!" ตอนนี้เองเจิ้งฝานพลันได้ยินเสียงร้องโหยหวนออกมาจนแก้วหูสะท้าน
ตอนแรกเขาก็คิดว่านี่เป็นเสียงร้องของต้วนหลิงเทียน
แต่ครู่ต่อมาเขาก็รู้สึกเอะใจอะไรได้บางอย่าง
ไม่ใช่!
นี่ไม่ใช่เสียงของต้วนหลิงเทียน!
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมา เขาก็ต้องเห็นภาพที่ทำให้ตะลึงตาค้าง!
ตอนนี้ไม่ใช่แค่เพียงเจิ้งฝานเท่านั้น แม้แต่กลุ่มศิษย์สายนอกที่อยู่ทั่วเขตเวทีประลองไท่หยาง ก็ถึงกับเบิกตากว้างมองเรื่องราวด้วยความยากจะเชื่อ แววตาของพวกมันเหม่อมองเรื่องราวอย่างเลื่อนลอย ใบหน้าเผยให้เห็นถึงความสับสนราวฝันละเมอ…
เป็นไปได้อย่างไร!?
"ตัวเลวร้าย" ลี่เฟยระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก แย้มยิ้มจนมวลผกาจำต้องละอาย
"ขยะเอ๊ย!" ใบหน้าหูเฉวี่ยฟงเปลี่ยนเป็นมืดมน ดวงตาหรี่ลงเผยประกายเย็นชาออกมา ปากถ่มน้ำลาย พร้อมเอ่ยคำดูแคลน
บนเวทีประลองย่อยหมายเลข 1
มือข้างที่ถือดาบของฉีฮ่าวย่ามนี้เต็มไปด้วยรอยฉีกขาด โลหิตฉีดพุ่งกระจายไปทั่ว
ส่วนดาบวิญญาณระดับ 7 นั้นยามนี้ถูกมันโยนออกจนปลิวกระเด็นหมุนติ้วในอากาศไปไกล สุดท้ายก็ตกลงพื้นเสียงดัง
บนดาบจับของดาบเห็นได้ชัดว่ามีโลหิตชโลมอยู่ไม่น้อย ทำให้บริเวณพื้นเวทีที่ดาบหล่นอยู่บังเกิดบุปผาโลหิตเป็นดวงๆ งอกเงยขึ้นมา
"ไม่ … เป็นไปไม่ได้! เมื่อครู่มันอะไรกัน … ?" ฉีฮ่าวถอยร่างออกไปเล็กน้อย มือของมันสั่นระริกพร้อมโลหิตชุ่มโชก ใบหน้าอัปลักษณ์ของมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวมันจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ คำที่กล่าวออกยังตะกุกตะกัก
วูบ!
หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนใช้พลังสั่นสะเทือนสยบดาบของฉีฮ่าวและทำให้มันจำต้องละทิ้งดาบแล้ว เขาก็ลงมือต่อเนื่องออกมาทันที ปลายเท้าซ้ายจิกพื้นอย่างมั่นคง บิดเอวส่งลูกเตะขวาที่อัดแน่นไปด้วยพลังงานต้นกำเนิดออกไปด้วยความเร็วสูงดั่งสายฟ้าฟาด
ผัวะ!
ฉีฮ่าวแม้จะสติไม่อยู่กับร่องกับรอย แต่ปฏิกิริยาตอบสนองยังพอใช้การได้ มือซ้ายของมันยังยกขึ้นมาป้องกันลูกเตะต้วนหลิงเทียนเอาไว้ได้ทันท่วงที…ทว่า
พลังสั่นสะเทือนนี้ไม่ใช่อะไรที่มันจะรับได้!
"อ๊าคคคคค!" ฉีฮ่าวสัมผัสได้ถึงพลังสั่นสะเทือนอันน่าพรั่นพรึงที่ซัดทำลายแขนเขาอย่างอำมหิต พลังงานสั่นสะเทือนนี้มันทำให้เลือดเนื้อกระดูกบนแขนของมันสั่นสะท้านอย่างแรงจนบังเกิดเป็นความเจ็บปวดยากพรรณนา ใบหน้าของมันซีดเซียวไร้สีเลือด พลังงานงานต้นกำเนิดทั่วร่างถูกใช้เพื่อระงับพลังสั่นสะเทือนที่กำลังแพร่ทำลายแขนซ้ายอย่างสุดกำลัง
นอกจากเห็นร่างฉีฮ่าวรับลูกเตะจนตัวสั่น กับได้ยินเสียงร้องดังโหยหวนแล้ว คนภายนอกไม่รู้เลย…ว่ามันกำลังเผชิญกับอะไร เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใยแค่เตะมันถึงต้องรองดังลั่นเช่นนั้น?
ทันใดนั้นต้วนหลิงเทียนพลันลงมือต่อเนื่องทันที!
ฟั่บ!
เขาชักขากลับก่อนที่จะเอี้ยวตัวเล็กน้อยเสือกกระบี่แทงออกไปตรงๆโดยไม่ได้ใช้กระบวนท่าหรือวิชาอะไร เป็นเพียงการแทงตรงธรรมดาอย่างไร้เรื่องราวเท่านั้น!
ทว่าพลังงานต้นกำเนิดทั่วร่างของฉีฮ่าวถูกชักนำไปต้านทานพลังงานสั่นสะเทือนที่แขนซ้ายของมันหมดสิ้น เช่นนั้นมันจะเอาอะไรมาต้านรับกระบี่นี้ของต้วนหลิงเทียน!
สวบ!
โลหิตสาดทะลักหยดลงพื้นก่อเกิดเป็นบุปผาโลหิตพร่างพราวอย่างสวยงาม กระบี่เสียบทะลวงกลางอกของฉีฮ่าว ทะลุหลัง แน่นอนว่าสามารถตัดขั้วหัวใจได้อย่างแม่นยำ
ร่างฉีฮ่าวสั่นสะท้านอย่างไร้เรี่ยวแรง มันไม่เหลือกำลังประคองตัวสืบไป มันทำได้เพียงมองไปยังชายหนุ่มเบื้องหน้าที่กำลังแสดงท่าทีเบื่อหน่าย ไร้อารมณ์ด้วยความไม่ยอมรับ ปากอ้าออกหมายกล่าวคำสุดท้าย "เป็น … ไป … ไม่ … "
น่าเสียดายที่คำสุดท้ายไม่อาจกล่าวออกต่อจนจบ ดวงตาของมันเบิกโพล่ง ก่อนที่จะล้มลงไปราวหุ่นกระบอกไร้ด้าย
ตุบ!
ฝุ่นบนพื้นเวทีประลองฟุ้งออกมาเล็กน้อย..
ฉีฮ่าวศิษย์สายนอกอันดับ 1 ของนิกายกระบี่ 7 ดาว …
ตาย!
ต้วนหลิงเทียนมองไปยังร่างไร้วิญญาณของฉีฮ่าวที่ตายตาไม่หลับ เมื่อเห็นดวงตา หยีๆ 3เหลี่ยมเหมือนอสรพิษ แลดูคบไม่ได้ถลึงมองมาอย่างเคียดแค้น ต้วนหลิงเทียนเพียงยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่จะเก็บกระบี่ระดับ 7 ลงแหวนมิติ
แน่นอนว่าเขาย่อมไม่ลืมเดินไปเก็บดาบระดับ 7 ที่ฉีฮ่าวโยนทิ้งไปก่อนหน้านี้ รวมถึงแหวนมิติของมันด้วย …
อะไรมีค่าเขาเอาหมดแหล่ะ!
เมื่อเห็นร่างไร้วิญญาณของฉีฮ่าวทรุดลงบนพื้นเวที สรรพเสียงล้วนเงียบหาย
นอกจากลี่เฟยที่เผยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขออกมา คนอื่นๆนั้นล้วนกำลังตกตะลึงเผยสีหน้าเหรอหราออกมาราวกับตัวโง่งมทั้งสิ้น! ทั้งหมดล้วนแสบร้อนที่ใบหน้าจนแดงก่ำ ลำคอรู้สึกจุกจนกล่าวอะไรไม่ออกอยู่นานสองนาน …
เรื่องราวตรงหน้ามันน่าตกตะลึงมากเกินไป!
ทั้งหมดที่พวกมันคิดมีเพียงต้วนหลิงเทียนต้องตายตกเมื่อปะทะกับฉีฮ่าว …
แต่เขากลับอาศัยความแข็งแกร่งเพียง 101 ช้างแมมมอธโบราณต้านทานความแข็งแกร่งของฉีฮ่าว! กดขี่ข่มเหงรังแกอีกฝ่ายอย่างไร้หนทางต่อต้าน กระทั่งสังหารอีกฝ่ายได้!
ยามนี้ในใจของพวกมันบังเกิดเสียงคำรามดังกึกก้องระรัวราวฝนพรำ ยากที่จะสงบแม้จะผ่านไปเนิ่นนาน
ในที่สุดเจิ้งฝานก็เป็นคนแรกที่กลับมามีสติครบถ้วน และสิ่งแรกที่มันกระทำหลังจากฟื้นตัวจากการตกตะลึงก็คือมองไปยังต้วนหลิงเทียน ด้วยแววตาร้อนแรงปานจะแผดเผา …
หากการมองสามารถทำให้เกิดประกายไฟได้ เกรงว่าไฟคงต้องลุกไหม้ต้วนหลิงเทียนไปทั้งตัว!
"สัตว์ประหลาด…ไม่สิ ปีศาจ! นิกายกระบี่ 7 ดาวของข้าบังเกิดปีศาจขึ้นมาแล้ว… อายุเขายังมีเพียง 20 ปีเท่านั้น กลับมีระดับบ่มเพาะสูงถึงระดับกำเนิดแก่นแท้ขั้นที่ 6! แค่เรื่องนี้ก็ทำให้ข้าหัวใจแทบวาย! แต่นี่อันใดกัน! สามารถอาศัยความแข็งแกร่งเพียง 101ช้างแมมมอธโบราณ สยบฉีฮ่าวที่ใช้ออกด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมด 127 ช้างแมมมอธโบราณลงได้!
“แม้กระทั่งวิชาดาบสังการ 9 ชุด 9 กระบวน ที่ฉีฮ่าวฝึกฝนจนบรรลุขั้นตอนแก่นแท้ ที่ไม่ควรมีศิษย์สายนอกคนใดมองออก…เขากลับมองออกได้ในเสี้ยวพริบตา! สวรรค์!! กระทั่งผู้ฝึกยุทธ์ระดับวิญญาณแรกก่อตั้งขั้นแรก ยังมิอาจมองวิชากระบี่นี้ของฉีฮ่าวได้ว่องไวปานนี้”
ตอนนี้ไม่ใช่แค่เพียงเจิ้งฝานที่บังเกิดความตื่นเต้นอันท่วมท้น เหล่าศิษย์ทั้งหมดเองก็ตื้นเต้นจนร่างสั่นระริก …
ปีศาจที่น่าพรั่นพรึงปรากฏตัวขึ้นในนิกายกระบี่ 7 ดาวของพวกมันแล้ว นี่นับเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่งของนิกายกระบี่ 7 ดาว
พวกมันสามารถจินตนาการได้ ว่าหลังจากผ่านไปอีกเพียงไม่กี่ปี ปีศาจตนนี้ก็สามารถเทียบเทียมได้กับเหล่านายน้อยผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 5 ของอาณาจักรพนาครามได้อย่างไม่ด้อยกว่าแน่นอน!…
ไม่สิบางทีเขาอาจจะเหนือล้ำยิ่งกว่านายน้อยผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 5 นั่นด้วยซ้ำ!
ครู่ต่อมาเหล่าศิษย์นิกายกระบี่ 7 ดาวล้วนมองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยแววตาเร่าร้อน
ถึงแม้ว่านิกายกระบี่ 7 ดาวจะเป็นนิกายชั้นเลิศที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรพนาคราม แต่รุ่นเยาว์ในยุคนี้นั้นไม่ได้โดดเด่นมากนัก …ซ้ำร้ายยังมีความสามารถด้อยเกินกว่าจะนำไปเปรียบเทียบกับนายน้อยผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 5 ได้…ห่างชั้นกันอย่างน่าอดสู
ทว่ายามนี้บังเกิดรุ่นเยาว์ที่นับได้ว่าเป็นศิษย์น้องเล็ก! แต่น้องเล็กนี้กลับมีความแข็งแกร่งและพรสวรรค์อัจฉริยะราวปีศาจ!!
พวกมันทั้งหมดล้วนเห็นความหวังอันยิ่งใหญ่อยู่ในตัวต้วนหลิงเทียน
"ผิดปกติยิ่งนัก…" เหอตงยืนมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเลื่อนลอย กล่าวคำออกมาราวฝันละเมอ
