สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 77 สมาคมผู้หลอมโอสถ

เขาเดินตามลี่เฟยเข้าไปในบ้านของนาง

หลังจากผ่านพ้นไปเดือนกว่า หลิงเทียนก็ได้พบกับชายชราคนนี้อีกครั้ง

"ข้าคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเจ้าจะตัดผ่านไปยังระดับก่อกำเนิด เร็วถึงเพียงนี้"

ถึงแม้เขาจะได้ยินเรื่องนี้จากลี่เฟยแล้ว แต่เขาก็อดตกตะลึงอีกครั้งไม่ได้อยู่ดี เมื่อได้เห็นหลักฐานตัวเป็นๆยืนอยู่ตรงหน้าเช่นนี้

อายุเพียง 16 ปี อยู่ในระดับก่อกำเนิด …

พรสวรรค์นี้มัน

ทั่วทั้งอาณาจักรเมฆาล่องนี้ไม่ต่างอันใดกับพรสวรรค์ระดับนี้ไม่ต่างอะไรกับหงเพลิงและกิเลนสวรรค์…

นี่ถ้าหากเขายังรู้ว่าที่บ้านต้วนหลิงเทียนยังมีสาวน้อยอายุ 16 ปีที่มีระดับก่อกำเนิดอีกคนล่ะก็ เกรงว่าเขาต้องตกตะลึงจนสำลักอากาศตายแล้ว

"เอาล่ะท่านปู่ ข้าสามารถหลอมโอสถปรับแต่งเม็ดยาเพื่อรักษาอาการของท่านได้วันนี้เลย… แต่ทว่าข้าต้องการเตาหลอมโอสถ ในฐานะที่ท่านก็เป็นผู้หลอมสร้างอาวุธ ท่านควรจะมีเก็บไว้ซักใบใช่หรือไม่?

ต้วนหลิงเทียนกล่าวพร้อมฉีกยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์ออกมา

"เด็กน้อยเจ้าคาดการณ์ได้แม่นยำนัก ถูกแล้วข้ามีเตาหลอมโอสถ อีกทั้งยังเป็นเตาหลอมโอสถระดับ 8 อีกด้วย… ว่าแต่เจ้าเถิด สามารถหลอมสร้างกลั่นโอสถได้แล้วจริงหรือ? "

แววตาของชายชราเต็มไปด้วยความสงสัย

ต้วนหลิงเทียนไม่คิดอะไรมาก มันยกมือขึ้นมาแบหงายไว้ตรงด้านหน้า ก่อนที่จะโคจรพลังงานต้นกำเนิด

ในพริบตาต่อมาเขาอาศัยความทรงจำของจักรพรรดิกลับชาติมาเกิดปรับระดับพลังและวิธีโคจรให้แม่นยำยิ่งขึ้น …

พลังงานตนกำเนิดที่ฝ่ามือของหลิงเทียนเริ่มแผ่พุ่งออกมาก่อตัวเป็นเปลวเพลิงช้าๆ ..ไม่นานเปลวเพลิงสีขาวนวลราวกับน้ำนมก็ปะทุขึ้นมา

มันเป็นเปลวเพลิงหลอมโอสถ ระดับ 9

ระดับของผู้หลอมโอสถจะถูกตัดสินตามสีของเปลวเพลิง

"นะ… นี่คือเปลวเพลิงหลอมโอสถระดับ 9! เด็กน้อยเจ้าช่างน่าเหลือเชื่อนัก นับว่าเจ้าเป็นตัวประหลาดที่สุดที่ข้าเคยพบเจอตั้งแต่ข้าเกิดมาเลยทีเดียว "

ชายชรารีบกล่าวต่ออกมาอย่างรวดเร็ว "ถ้าเจ้าสามารถหลอมสร้างโอสถจนรักษาอาการของข้าหรือทำให้อาการข้าดีขึ้น ข้าจะมอบเตาหลอมโอสถให้เจ้า! "

"ท่านปู่เตาหลอมโอสถนั่นมิใช่ของต่างหน้าที่อาจารย์ท่านทิ้งไว้ให้ท่านหรอกรึ?"

คิ้วที่สวยงามของลี่เฟยถึงกับขมวด นางย่อมรู้ดีถึงความสำคัญของเตาหลอมโอสถที่ปู่นางมี

"ท่านปู่หากเตาหลอมโอสถนั่นมีความหมายกับท่านเช่นนั้นก็ลืมมันไปเสีย …เฮ่อ เช่นนั้นข้าคงต้องหลอมสร้างมันขึ้นมาเองซะแล้ว"

ต้วนหลิงเทียนยิ้มให้กับปู่ของลี่เฟย จะให้มันเอาของสำคัญทางด้านจิตใจของผู้อื่นมาได้อย่างไร

“อย่าได้กล่าวแล้ว ถึงแม้เตาหลอมนั้นจะเป็นผลงานที่ดีที่สุดของอาจารย์ข้า แต่หากให้มันอยู่ในมือข้าใยมิใช่เสียของไปเปล่าๆ มันย่อมดีกว่าหากอยู่ในมือของอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์สูงล้ำเช่นเจ้า… หืม ? เดี๋ยวนะ..เด็กน้อยเจ้าบอกว่าเจ้าจะหลอมสร้างเอง? เจ้าจะบอกข้าว่า เจ้าสามารถจุดเปลวเพลิงหลอมศาสตราได้ด้วยเช่นนั้นรึ? "

ชายชราเต็มไปด้วยความไม่ยอมรับ

ฟู่มมมม!

เปลวเพลิงหลอมโอสถบนฝ่ามือของหลิงเทียนพลันปะทุขึ้นอีกครา ความร้อนแรงของมันเพิ่มขึ้นมาพรวดพราดในคราวเดียว อีกทั้งเปลวเพลิงยังสั่นไหวรุนแรงพร้อมทั้งลุกโชนขึ้นเล็กน้อย

"เปลวเพลิงหลอมศาสตราระดับ 9!"

ในฐานะผู้ชำนาญด้านการหลอมสร้างศาสตรา ชายชราย่อมสามารถแยกความแตกต่างระหว่างเปลวเพลิงหลอมโอสถ และเปลวเพลิงหลอมศาสตราได้ทันที

เปลวเพลิงหลอมโอสถ สงบนิ่งคงที่ราวห้วงมหรรณพลึกล้ำสุดหยั่งคาด

เปลวเพลิงหลอมศาสตรา ร้อนแรงดั่งลาวาแผ่ปะทุทำลายไร้จำกัด

“จะ…เจ้า…”

ลมหายใจของชายชราหอบถี่ขึ้นมันแทบไม่สามารถรักษาความสงบเอาไว้ได้อีกต่อไป

เปลวไฟที่ขับออกมานอกร่างกายเช่นนี้นั้น จะต้องอาศัยการโคจรและเปลี่ยนแปลงพลังงานต้นกำเนิดอันละเอียดอ่อน และมีความยากเย็นอย่างน่าเหลือเชื่อ แม้แต่ผู้มีพรสวรรค์สูงส่งยังต้องใช้เวลาเป็นปีในการฝึกฝนจนกว่าจะชำนาญและใช้ออกได้ดั่งใจเช่นนี้

แต่ชายหนุ่มชุดสีม่วงด้านหน้าที่อายุ 16 ปีนี่มันอะไรกัน… มันถึงกลับฉีกทุกความเข้าใจเกี่ยวกับความยากลำบากในการเป็นผู้หลอมโอสถและผู้หลอมสร้างอาวุธจนหมดสิ้น

แม้แต่ตัวเขาเองยังต้องใช้เวลาเรียนรู้อยู่หลายปี และฝึกฝนอีกราว 5 ปีกว่าจะสามารถจุดเปลวเพลิงหลอมโอสถขึ้นมาได้

ถึงแม้จะใช้เวลาไปถึงเพียงนั้น แต่อาจารย์ของเขาก็บอกว่าเขามีพรสวรรค์ที่เหนือล้ำผู้คนไปมากแล้ว…

"เฮ้ ท่านปู่ใจเย็นๆ อย่าได้ตื่นเต้นมากเกินไป หายใจเข้าลึกๆ"

ต้วนหลิงเทียนดับเปลวเพลิงในมือ ก่อนที่จะส่งยิ้มให้ชายชรา

ลี่เฟยนั้นยืนเหม่อมองราวกับตัวโง่งม ถึงแม้ว่านางจะไม่ใช่ช่างฝีมือหลอมสร้างอาวุธหรือผู้หลอมโอสถ แต่นางเองก็ติดตามปู่มาตั้งแต่ตัวเล็กๆ ความรู้ของนางเองก็มีมากไม่น้อย

นางรู้ดีว่าการเป็นผู้หลอมสร้างโอสถหรือผู้หลอมสร้างศาสตรา นั้นยากลำบากขนาดไหน

แต่ทว่าตอนนี้สิ่งที่นางพึ่งได้ประจักษ์ไปด้วยสองตาของนาง นั้นทำลายภาพความทรงจำและความเข้าใจตลอดเวลาหลายปีที่นางติดตามปู่มาจนหมดสิ้น

"ชีวิตที่ผ่านมา ข้ามัวไปทำอะไรอยู่…"

ชายชราได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความเศร้า ก่อนที่จะเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมา

ต้วนหลิงเทียนเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเปลี่ยนหัวข้อในทันที "ท่านปู่ โอสถที่ข้าต้องหลอมสร้างปรับแต่งให้ท่านนั้น ค่อนข้างใช้สมุนไพรหายากอยู่ อีกทั้งยังมีวัตถุดิบที่สำคัญบางอย่างที่จำเป็นต้องใช้…ข้าอยากรู้ว่ามีสมาคมหลอมโอสถที่อยู่ประจำเมืองออโรร่าแห่งนี้หรือไม่"

ในขณะที่หลิงเทียนกล่าวคำเขาก็เบนสายตาลงไปยัง ตราๆ หนึ่ง บนอกเสื้อของชายชรา

เขาย่อมจำสัญลักษณ์นี้ได้

นั่นคือตราแสดงฐานะ ว่า เป็นช่างหลอมสร้างศาสตราระดับ 9 ของสมาคมผู้หลอมศาสตรา

อาศัยตราบนหน้าอกนั้น ไม่ว่าพวกเขาเหล่านี้จะเดินทางไปที่ใดในทวีปเมฆาล่องแห่งนี้ ล้วนมีแต่ผู้คนที่ยินดีต้อนรับและอยากสร้างสัมพันธ์อันดีด้วย

เขายังจำได้ว่าผู้อาวุโสหลักของตระกูลลี่สาขาเมืองวายุโปรย ลี่หัว เอง ก็มีตราของสมาคมผู้หลอมโอสถติดอยู่บริเวณหน้าอก เป็นหลักฐานแสดงฐานะ ว่าเป็นผู้หลอมโอสถระดับ 9 ติดตัวไว้ตลอดเวลาด้วยเช่นกัน

"เจ้าต้องการซื้อสมุนไพรจากสมาคมผู้หลอมโอสถงั้นหรือ?"

ชายชราขมวดคิ้วเล็กน้อย "จากที่ข้าล่วงรู้มาเกรงว่าวัตถุดิบและสมุนไพรต่างๆในสมาคมผู้หลอมโอโอสถนั้นจำเป็นต้องใช้แต้มภารกิจของพวกมัแลกเปลี่ยนเท่านั้น หาได้ใช้เงินตราในการแลกเปลี่ยนซื้อขายไม่”

"ข้ารู้เรื่องนี้แล้วท่านปู่"

ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า

กล่าวไปนับว่าตลกนัก

นานมาแล้วตอนที่จักรพรรดิกลับชาติมาเกิดยังมีชีวิตอยู่ มันเป็นถึงผู้หลอมโอสถระดับราชวงศ์ เป็นตัวตนที่สูงส่งที่สุดในทวีปแห่งนี้

และเขายังเป็นถึงผู้ทรงคุณวุฒิระดับสูงสุดของสมาคมหลอมโอสถแห่งใหญ่ที่สุดอีกด้วย…หัวหน้าสมาคมสาขาหลักเจอมันยังต้องก้มหัว…

เพราะฉะนั้น หลิงเทียนย่อมเข้าใจระบบของสมาคมหลอมโอสถดี เพราะเจ้าของความทรงจำที่อยู่ในหัวของมันเป็นผู้ริเริ่มสร้างระบบนี้ขึ้นมา…

หากต้องการได้รับแต้มจากสมาคมหลอมผู้โอสถนั้นต้องทำภารกิจที่ทางสมาคมผู้หลอมโอสถตั้งเอาไว้ให้สำเร็จเสียก่อน เช่นอาจทำงานเล็กๆน้อยที่ทางสมาคมตั้งเอาไว้

อาทิเช่นการหาสมุนไพรหายากมามอบให้ ก็สามารถได้รับแต้มภารกิจเช่นเดียวกัน

ชายชราให้ที่ตั้งของสมาคมแก่หลิงเทียนมา

ต้วนหลิงเทียนจึงออกจากเขตที่พักของตระกูลลี่

ลี่เฟยเองก็ติดตามมันไปด้วยเช่นกัน

"อะไรกัน สถานที่โกโรโกโสจะพังแหล่มิพังแหล่ เช่นนี้คือสมาคมผู้หลอมโอสถงั้นรึ?"

หลังจากที่เดินมาถึงสุดซอยๆหนึ่ง หลิงเทียนก็เห็นสิ่งปลูกสร้างที่ดูมีสภาพเก่าแกราวกับมันจะพังถล่มลงมาตอนไหนก็ได้ มุมปากมันถึงกับกระตุกเล็กน้อย…

แต่ในวินาทีถัดมาเมื่อได้ฟังคำของลี่เฟยทำให้มันถึงกับไร้คำจะกล่าวทันที

"เอ๋ มันก็หาได้เลวร้ายอันใดไม่ มันยังดูดีกว่าสมาคมผู้หลอมศาสตราเสียอีก"

ลี่เฟยมองดูอาคารแล้วกล่าวออกมา

ต้วนหลิงเทียนสามารถจินตนาการได้เลยว่าสมาคมผู้หลอมสร้างศาสตรานั้นอนาถาถึงเพียงใด…

แต่ทว่าเมื่อพวกเขาเดินเข้าไปด้านในก็พบว่ามันแตกต่างจากสภาพด้านนอกราวสวรรค์และนรก

แม้ว่าห้องโถงนี้จะดูเก่าและผุพังไปตามกาลเวลาแต่ทว่ามันกลับสะอาดเรียบร้อยนัก

เมื่อพวกเขาเข้ามาก็กวาดตามองไปรอบๆ นอกจากหญิงสาวที่นั่งประจำโต๊ะต้อนรับผู้มาเยือนแล้วหลิงเทียนก็ไม่เห็นใครอื่นอีก

ทั้งสองเดินไปยังโต๊ะรับรอง

"ท่านลูกค้าต้องการติดประกาศการจ้างงาน หรือต้องการให้ทางสมาคมหลอมสร้างโอสถให้เจ้าคะ"

หญิงสาวนั้นมีลักษณะธรรมดาทั่วไป แต่นางดูกระฉับกระเฉงมาก ดวงตากลมโตของนางดูแข็งแรงไม่น้อย

คนธรรมดาส่วนมากมักจะติดประกาศจ้างงานไว้ที่หอโอสถ หรือไม่ก็จ่ายราคาเป็นเงินตราเพื่อให้ทางหอโอสถหลอมสร้างโอสถให้

และงานเหล่านี้จะถูกทางสมาคมผู้หลอมโอสถนำไปเป็นภารกิจ เพื่อให้ผู้หลอมโอสถในสมาคมรับมันไปทำ เพื่อแปลงมันเป็นคะแนนภารกิจอีกที

แต้มภารกิจเหล่านี้ไร้ค่าสำหรับคนธรรมดาสามัญ แต่สำหรับผู้หลอมโอสถแล้วมันกลับมีค่าสูงมาก

บางครั้งผู้หลอมโอสถจะติดประกาศงานที่ตัวเองกระทำได้ พร้อมทั้งจ่ายราคาสูงลิบ ให้ได้แต้มภารกิจมากๆก่อนที่มันจะดึงภารกิจของตัวเองมาทำ…

นี่ไม่ต่างอะไรกับการใช้เงินซื้อแต้มภารกิจ

เพราะในสมาคมผู้หลอมโอสถแห่งนี้ การเปลี่ยนเงินตราเป็นแต้มภารกิจโดยตรงนั้นถือว่าผิดกฎ

แต่หากทำเช่นนี้นั้นนับว่าไม่ผิดอันใด…ดั่งคำกล่าวที่ว่า

หลวงจีนย่อมย่างไปทีละก้าว แต่จ้าวปีศาจนั้นกระโดดไปทีละสิบ!

"ข้ามาลงทะเบียนเป็นผู้หลอมโอสถระดับ 9"

ต้วนหลิงเทียนเผยรอยยิ้มบางๆก่อนที่จะประกาศเจตนาในการมาครั้งนี้

"ลงทะเบียนเป็น ผู้หลอมโอสถระดับ 9 หรือเจ้าคะ?"

หญิงสาวถึงกับสับสน นางคิดว่าอาจจะฟังผิด

ชายหนุ่มที่ดูอายุน้อยกว่านางหลายขวบปี จะมาลงทะเบียนเป็นผู้หลอมโอสถระดับ 9?

เอาเฉพาะเรื่องจริงที่ว่าหากต้องการเป็นผู้หลอมโอสถนั้นอย่างน้อยต้องตัดผ่านไปยังระดับก่อกำเนิดขั้นที่ 1 เสียก่อนเพื่อพัฒนาพลังงานต้นกำเนิดให้มีประสิทธิภาพพอ และด้วยสาเหตุนี้ ต่อให้มีพรสวรรค์ด้านเต๋าแห่งการต่อสู้สูงส่งขนาดไหนก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย อีกทั้งยังต้องใช้เวลาเรียนรู้วิธีการเปลี่ยนพลังงานต้นกำเนิดให้เป็นเปลวเพลิงหลอมโอสถอีก ต่อให้เป็นนักหลอมโอสถที่เก่งที่สุดในปัจจุบันยังต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 2-3 ปี ถึงจะจุดเปลวเพลิงหลอมโอสถขึ้นมาได้ นี่ขนาดยังไม่ได้กล่าวถึงเวลาในการเรียนรู้สรรพคุณสมุนไพรและรายละเอียดยิบย่อยที่มากมายมหาศาลของวัตถุดิบต่างๆ

และนี่นับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญที่เข้าใจกันโดยทั่วไปในทวีปแห่งนี้!

ต้วนหลิงเทียนเริ่มกล่าวถามออกมาด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย "ผู้ที่รับผิดชอบในเรื่องนี้อยู่ที่ใด?"

"ท่านลูกค้าโปรดรอสักครู่ ข้าจะไปตามท่านหัวหน้าสมาคม "

แม้นางจะรู้สึกว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่ชายหนุ่มตรงหน้าก็ถือเป็นลูกค้าคนหนึ่งของทางสมาคม นางเองไม่มีอำนาจและสิทธิ์ในการตัดสินใจ จะอย่างไรนางก็ต้องไปรายงานเรื่องนี้ให้หัวหน้าสาคมผู้หลอมโอสถแห่งเมืองออโรร่าแห่งนี้ทราบ เพื่อให้เขาตัดสินด้วยตัวเอง ถึงแม้จะเป็นการกลั่นแกล้งของเด็กก็เถอะ

ใช้เวลาครู่หนึ่ง หญิงสาวคนนั้น ก็กลับมาพร้อมกับชายชรา

ชายชราคนนี้ร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของพลัง แววตาของมันเปล่งประกายความแข็งแกร่งออกมาไม่น้อย

"ผู้ใดอยากลงทะเบียน เป็นผู้หลอมโอสถระดับ 9?"

สายตาของชายชราจับจ้องไปยังหลิงเทียนและลี่เฟย ก่อนที่หางคิ้วมันจะกระตุกขึ้นเล็กน้อย

"ข้าเอง!"

ต้วนหลิงเทียนมองไปที่ชายชราคนนั้น

ชายชราถึงกับขมวดคิ้วก่อนที่จะคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงต่ำราวกับถ่ายไม่ออกมาหลายวัน "เจ้ารึ? เด็กน้อยเจ้ามาจากที่ใดกัน? รีบกลับบ้านไปดื่มนมมารดาเสีย..ที่แห่งนี้หาใช่ที่เจ้าจะมาวิ่งเล่นได้! "

"ฮึ่มเจ้าแก่ เหตุใดเจ้าไร้มารยาทนักเล่า?"

ลี่เฟยไม่สามารถทนดูได้อีกต่อไป

"ฮึ่ม! มารยาทเลอะเลือนอันใดของเจ้านังหนู? พวกเจ้าที่มาวิ่งเล่นที่นี่กลับกล้ากล่าวถึงเรื่องมารยาท รึ!? เมื่อครู่ข้าอุตส่าห์ดีใจ นึกว่าเมืองออโรร่าแห่งนี้จะได้มีผู้หลอมโอสถคนใหม่เพิ่มขึ้นมา แต่ข้าไม่คิดเลยว่ากลับกลายเป็นเด็กน้อยสองคนเข้ามาวิ่งเล่นเสียนี่ โอ๊ย!! ข้าล่ะปวดหัวจริงๆ"

ในขณะที่กล่าวจนจบสีหน้าชายชราก็พลันเป็นเจื่อนเล็กน้อย ราวกับมันปวดใจที่ถูกเด็กน้อยหลอกลวง

"ฮึ่มคำก็เด็กน้อยอีกคำก็นังหนู เจ้าแก่หนังเหี่ยว! เจ้าอย่าได้คิดว่าจะล่วงรู้ทุกสิ่งไป บางอย่างก็หาเป็นดั่งเช่นตาเจ้าเห็นไม่ "

ต้วนหลิงเทียนถึงกับอ้าปากค้างกับวาจาดุดันของลี่เฟย ก่อนที่จะหันไปมองชายชราด้วยแววตาไม่แยแส

เมื่อลี่เฟยกล่าวจบและในขณะที่ชายชราจะกล่าววาจาอะไร หลิงเทียนก็ยื่นมือไปด้านหน้าพร้อมจุดเปลวเพลิงหลอมโอสถออกมาในเสี้ยวพริบตา…

ชายชรากับหญิงสาวของสมาคม เบิ่งตามองจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า ตอนนี้ท่าทางของพวกมันนั้นโง่งมราวกับหมูวิ่งชนรั้วเลยทีเดียว

เปลวเพลิงหลอมโอสถระดับ 9 แน่นอนว่าไม่ใช่สิ่งที่พวกมันไม่เคยเห็นมาก่อน …

แต่เรื่องที่มันกลับมาปรากฏขึ้นมาบนฝ่ามือของชายหนุ่มอายุประมาณ 16 ปีนี่ตั้งแต่เกิดมาพวกมันพึ่งเห็นเป็นครั้งแรก

"เจ้าหนู เจ้ามีอาจารย์หรือไม่?"

ดวงตาของชายชราสว่างไสวทอประกายขึ้นมาทันใด สายตาและทัศนคติของมันนั้นเลี้ยวกลับราวกับโลกหมุนครบรอบตัวเองหนึ่งรอบ ก่อนที่จะมองต้วนหลิงเทียนราวกับสมบัติล้ำค่าที่ชาตินี้มันคงคิดว่าจะไม่ได้เจออีกแล้ว

"เหลวไหล! หากข้าไม่มีอาจารย์ ข้าจะเป็นนักหลอมโอสถระดับ 9 ตอนนี้ได้อย่างไร? "

ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาหลังจากที่เหลือบมองชายชราด้วยแววตาหยิ่งยโส

เขาย่อมรู้ดีว่าชายชราตรงหน้านั้น อยากรับตัวเขาไว้เป็นลูกศิษย์จนหูสั่น

แต่สำหรับหลิงเทียนนั้น ผู้หลอมโอสถระดับ 8 หาได้คู่ควรแม้แต่จะเป็นผู้ช่วยส่งวัตถุดิบให้เขาด้วยซ้ำ

ท่าทางของชายชรานิ่งค้างไปหลังจากเจอสายตาของหลิงเทียน ครู่หนึ่งมันก็ตั้งสติได้

หลังจากนั้นชายชราก็ช่วยหลิงเทียนในการลงทะเบียน ก่อนที่จะมอบตราสัญลักษณ์ในการแสดงฐานะผู้หลอมโอสถระดับ 9 ให้มัน อีกทั้งยังมีแผ่นคริสตัลแก้วอันเป็นบัตรประจำตัวมาอีกใบหนึ่ง

แผ่นแก้วคริสตัลนี้ เป็นบัตรที่มีไว้แสดงคะแนนภารกิจของสมาคมผู้หลอมโอสถ

ต้วนหลิงเทียนสามารถมองแต้มภารกิจของขาได้เมื่อโคจรพลังงานต้นกำเนิดลงไปในแผ่นคริสตัลนี้ และแน่นอน ว่ามันย่อมเป็นเลข 0

ชายชรามองไปยังต้วนหลิงเทียน โดยที่ไม่สามารถทำความเข้าใจได้เป็นระยะเวลานาน

ผู้หลอมโอสถระดับ 9 ด้วยวัยเพียง 16 ปี…

ครู่ต่อมาความรู้สึกผิดหวังที่ถูกส่งมาประจำยังที่ทุรกันดารแห่งนี้เป็นเวลาหลายปีก็ค่อยๆสลายหายไป

"จริงสิ ข้าต้องการวัตถุดิบบางอย่าง" ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมา

"เด็กน้อยข้าหาได้เป็นคนเฝ้าประตูหรือพนักงานต้อนรับไม่ ข้าเป็นหัวหน้าสมาคมผู้หลอมโอสถ …อะแฮ่ม…สำหรับสิ่งของหรือข้อมูลที่เจ้าต้องการขอเพียงเจ้าสามารถทำภารกิจหรืองานที่ได้รับไว้มอบหมายจนได้แต้มภารกิจมา เจ้าสามารถแลกเปลี่ยนแต้มภารกิจเหล่านั้นกับวัตถุดิบที่เจ้าต้องการได้ "

ซื่อโหมว จ้องไปยังต้วนหลิงเทียน พร้อมแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย

“ฮึ่ม! เช่นนั้นข้าจะติดประกาศงานเสียตอนนี้ล่ะ "

ต้วนหลิงเทียนหยิบเงินออกมากองใหญ่

"เด็กน้อยข้าต้องเตือนเจ้าเอาไว้ก่อน เมื่อมีภารกิจที่จะนำมาติดประกาศที่สมาคมผู้หลอมโอสถ ข้าที่เป็นหัวหน้าสมาคมผู้หลอมโอสถแห่งนี้ ย่อมมีอำนาจที่จะตัดสินว่าภารกิจมีคุณค่าเท่าใด หรือมันเพียงพอที่จะนำมาเป็นภารกิจของสมาคมหรือไม่ หากเจ้าหวังใช้เงินแลกแต้มภารกิจล่ะก็คงยากสักหน่อย… ”

มุมปากของซื่อโหม่วแสยะยิ้มขึ้น ราวกับว่าตอนนี้มันสามารถหาวิธีทำให้ต้วนหลิงเทียนอยู่ในกำมือได้แล้ว

"ฮึ่ม เจ้าแก่หนังเหี่ยว เจ้ามันไร้ยางอายนัก!"

ได้ยินคำกล่าวของซื่อโหมวที่กล่าวกับต้วนหลิงเทียน ลี่เฟยทนไม่ไหวถึงกับต้องวีนแตกออกมาอีกรอบหนึ่ง