INVINCIBLE โลกอมตะ - บทที่ 57: อะไรคือความสามารถที่ท้าทายสวรรค์?

เจียงเต็งที่อยู่ห่างจากหวงเสี่ยวหลงออกไปประมาณสามก้าว เกิดมีแสงแห่งความโหดร้ายส่องลงมาในดวงตาของเขาจู่ ๆ ฝ่ามือก็เล็งไปที่หน้าอกของหวงเสี่ยวหลง
หวงเสี่ยวหลงจ้องมองฝ่ามือของเจียงเต็งที่กำลังจู่โจมมาที่หน้าอกของเขา ทันใดนั้นปราณฉีจำนวนมากก็แผ่กระจายออกมาจากร่างของหวงเสี่ยวหลง เหมือนเขื่อนแตกเช่นภูเขาไฟพันปีปะทุ มันเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน และน่าตกใจเป็นอย่างมาก ก่อนที่ทุกคนจะทันได้รู้สึกตัว หวงเซี่ยวได้ชกหมัดออกไป แสงจากกำปั้นของเขาทะยานสูงขึ้นไปบนฟ้า และในพริบตาก็กระทบกับร่างของเจียงเต็ง!
“บูม!”
มีการระเบิดเกิดขึ้น เจียงเต็งกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ในขณะที่ร่างเล็ก ๆ ของเขาเซออกไป ทุกอย่างก้าวที่เขาถอยเกิดหยดเลือดที่ไหลออกมาจากปากของเขาจนในที่สุดเขาก็หยุดได้อย่างมั่นคงหลังจากก้าวถอยกลับไปมากกว่าสิบก้าว
แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ปกคลุมร่างกายของเขาก่อนหน้าได้กระจายตัวออกไปจากผลกระทบพยัคฆ์แสงสีชาดที่อยู่เบื้องหลังเขาจางหายไป ความรุนแรงของเสือเปลี่ยนไปกลายเป็นเหมือนเช่นแมวป่วย
ทุกคนที่เฝ้าดูได้แต่ตกตะลึง!
ณ ลานจัตุรัสเงียบราวกับว่าเวลาหยุดเดินไม่ไหวติง
ไม่ว่าจะเป็นศิษย์ใหม่ปีแรก หรือศิษย์ที่มีชั้นปีมากกว่าทุกคนก็ต้องสูญเสียจิตใจไปชั่วคราวหลังจากได้เห็นสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น มีเพียงพื้นที่ว่างเปล่าอยู่ภายในใจของพวกเขา
มีจิตวิญญาณการต่อสู้พยัคฆ์แสงสีชาด เป็นนักรบระดับสี่ เจียงเต็งนับได้ว่าเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ที่สุดของสถาบันแสงดาราในรอบร้อยปี 
แต่เวลานี้เขาได้รับความพ่ายแพ้!
ในหนึ่งหมัด!
"เป็นไปไม่ได้! เขาเป็นเพียงผู้ที่จดหมายแนะนำเข้ามา? เขาจะเอาชนะเจียงเต็งได้อย่างไร? "
เซี่ยงเม่ยฉีเริ่มรู้สึกตัวในขณะที่นางส่ายหัวปฏิเสธไม่ยอมเชื่อในสิ่งที่นางได้เห็น
ในมุมที่ไกลออกไปของคำว่า 'สี่ลมหายใจ' ที่เพิ่งออกมาจากปากของซุนจาง และทำให้เขาต้องตกตะลึง เขาหันหน้าไปทางเซี่ยงฉู่ ที่ปากของเขากลายเป็น 'o' ขากรรไกรของเขาเกือบจะค้าง
"สี่ … จุดสูงสุดของนักรบระดับสี่ขั้นปลาย!" ลิ้นของเซี่ยงฉู่เหมือนเช่นถูกผูกเป็นปมในเวลานี้
หมัดของหวงเสี่ยวหลงที่ชกออกไปพร้อมกับปราณฉีของจุดสูงสุดของนักรบระดับสี่ขั้นปลาย
เจียงเต็งเช็ดเลือดออกจากปากด้วยหลังมือ และได้เห็นเลือดที่น่าเกลียดอยู่บนเสื้อคลุมของเขาก่อนกล่าวว่า "ข้า … นี่เป็นเลือดของข้าหรือ?" เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่อยู่รอบตัวเขาไม่อาจเชื่อได้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บ !
"ถ้าเลือดไหลออกจากปากของเจ้า แล้วมันจะไม่ใช่ของเจ้าหรือนี่เป็นของข้า?" เมื่อคำถามของเขาจบลงหวงเสี่ยวหลงก็เดินไปหาเจียงเต็งโดยไม่รู้สึกรีบร้อนอะไร
"เจ้า?" เจียงเต็งแสดงความหวาดกลัวออกมาอย่างแท้จริง ในขณะที่เขาเฝ้ามองหวงเสี่ยวหลงก้าวเดินเข้ามาใกล้ และหันหลังกลับไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ความเย่อหยิ่ง และการดูถูกก่อนหน้านี้ได้หายไปอย่างสิ้นเชิง และถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัว!
"จุดสูงสุดของนักรบระดับสี่ขั้นปลาย! เขาเป็นจุดสูงสุดของนักรบระดับสี่ขั้นปลายได้อย่างไร!"
เขาพึมพำกับตัวเองซ้ำอีกครั้ง ความคิดของเขาถูกตั้งสมมติฐานว่าทุกคนที่ลงทะเบียนเรียนในสถาบันพร้อมด้วยจดหมายแนะนำจะต้องเป็นขยะอย่างแน่นอน!
'ขยะ' ? จับคำของเจียงเต็งที่กำลังพึมพำภาพเงาของหวงเสี่ยวหลงก็กระพริบผ่านปรากฎฝ่ามือพุ่งเข้ามาที่ตัวของเขา เจียงเต็งที่ทำให้ตกใจ, เมื่อถึงเวลาที่เขาพยายามจะยกมือขึ้นเพื่อสกัดกั้น, ฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลงก็กระแทกไปที่หน้าอกของเขาแล้ว
"ปัง" รวมอยู่ในเสียงของการโจมตีดังออกมาเป็นเสียงของกระดูก ฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลงทำร้ายเจียงเต็งจนเขารู้สึกราวกับว่าอวัยวะภายในของเขาทั้งหมดแตกสลาย พลังงานบางอย่างพุ่งเข้ามาอยู่ในร่างของเขาตลอดเวลา กัด และ ฉีกอวัยวะภายในของเขาให้ขาดออกจากกัน
ความเศร้าเช่นเดียวกับเสียงคร่ำครวญของความเจ็บปวดกำลังจะออกมาจากปากของเขา หวงเสี่ยวหลงยังส่งฝ่ามือที่สองออกไปแล้ว และตามด้วยฝ่ามือที่สาม … ฝ่ามือที่ห้า ในระยะเวลาสั้น ๆ หวงเสี่ยวหลงได้ตีเจียงเต็งมากกว่าสิบครั้ง หลังจากที่เสียงของ 'แตกหัก' ดังขึ้นอีกเป็นเสียงกระดูกของเขา! หวงเสี่ยวหลงตั้งใจลงมือไม่ให้เจียงเต็งสามารถออกไปจากพื้นที่วงแหวนได้ แม้กระทั่งหลังจากมีการลงมือมากกว่าสิบครั้ง แต่แล้วที่หน้าอกของเจียงเต็ง และในตอนนี้เจียงเต็งก็ก้มลงด้วยอาการเจ็บปวดเหมือนกุ้งที่ถูกปรุงจนสุก
พลังงานที่น่ากลัวจากฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลงฉีกขาดอวัยวะภายใน ภายใต้ความเจ็บปวดนี้น้ำตาได้ไหลออกมาจากดวงตาของเจียงเต็ง!
หายาก! เขาเป็นอัจฉริยะคนหนึ่งที่หาได้ยาก ในช่วงหนึ่งร้อยปีที่กล้าจะท้าทายศิษย์ใหม่ทั้งหมดและเอาชนะไปได้ถึง 7 คน แต่พูดอย่างตรงไปตรงมาจนถึงตอนนี้เขาร้องไห้ออกมาเพราะฝีมือของหวงเสี่ยวหลง!
ทุกคนมองไปที่เขา และเห็นเจียงเต็งร้องไห้ แต่ก็ไม่มีใครคิดจะทำอะไรเพื่อเขา 
นี่ไม่ใช่การประเมินการสู้รบ แต่มันเป็นแค่ภาพลวงที่น่ากลัวจริง ๆ!
ศิษย์ใหม่บางคนก็เบือนหน้าหนี พวกเขาไม่สามารถทนมองได้อีกต่อไป
"ข้า….ข้า……." เจียงเต็งต่อสู้ดิ้นรนพยายามที่จะร้องไห้ และยอมรับความพ่ายแพ้ของเขา แต่ก่อนที่ประโยคจะถูกกล่าวออกมาได้ หวงเสี่ยวหลงก็กระแทกฝ่ามือออกไปเพื่อตัดคำพูดของเขา
"พอได้แล้ว หยุด! ข้าบอกว่าหยุด!!! " ในเวลานี้จากความตกตะลึงของเซี่ยงเม่ยฉี นางได้สติกลับมา และร้องตะโกนออกไปด้วยความโกรธ จากนั้นฝ่ามือของนางก็แยกออกจากกันโดยทำการแยกหวงเสี่ยวหลง และเจียงเต็งออกจากกันและกัน
เจียงเต็งร่วงลงสู่พื้นในทันที ร่างของเขานอนอยู่บนพื้นพร้อมกับมีเลือดไหลลงมาจากมุมปากของเขา
"เจียงเต็ง! เจียงเต็ง! ' เซี่ยงเม่ยฉียื่นมือไปที่เจียงเต็งอย่างรวดเร็วในความหวาดกลัว
ซุนจาง และเซี่ยงฉู่ จากในมุมที่ห่างไกลเห็นเจียงเต็งนอนล้มลง และพวกเขาก็ได้สติขึ้นจากความสยดสยองดังกล่าวพร้อมด้วยตะโกนและกรีดร้องออกมาว่า “ไม่ดีแล้ว!”
คนทั้งสองนี้กระพริบหายตัวมาปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าศิษย์ใหม่
"อาจารย์ใหญ่, รองอาจารย์ใหญ่!"
ตระหนักถึงซุนจาง และเซี่ยงฉู่ ศิษย์ทุกคนได้กล่าวทักทายพวกเขาอย่างรวดเร็ว แม้กระทั่งเซี่ยงเม่ยฉีก็อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้
จิตใจของซุนจาง และเซี่ยงฉู่ไม่อยู่ในสภาพปกติ ในทันทีที่มาถึงเอามือข้างหนึ่งลดลงไปที่ด้านซ้าย และมืออีกข้างหนึ่งไปทางด้านขวาตรวจสอบชีพจรของเจียงเต็ง และการถ่ายทอดปราณฉีลงไปภายในร่างกายของเขา
เซี่ยงเม่ยฉี และศิษย์คนอื่น ๆ ต่างก็กลั้นลมหายใจ
นี่คืออาจารย์ใหญ่ของสถาบันแสงดารา, ซุนจาง? หวงเสี่ยวหลงสังเกตเห็นหูขนาดใหญ่กว่าค่าปกติ เขาได้ยินมาจาก จอมพลฮ่าวเทียน มาก่อนว่าหูของซุนจางไม่ได้เกิดมาแล้วเป็นแบบนี้ แต่มันกลายเป็นเช่นนี้เนื่องจากเขาบ่มเพาะทักษะระดับปฐพี
ในเวลานี้หลี่ลู่ผู้เฝ้าดูหวงเสี่ยวหลง "ลงมือ" กับเจียงเต็งทำให้ฝูงชนได้ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง และนางได้เดินไปทางด้านของหวงเสี่ยวหลง และถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล "เสี่ยวหลงพวกเขาจะ … ?"
เจียงเต็งเป็นศิษย์โดยตรงของอาจารย์ใหญ่, รองอาจารย์ใหญ่ และหวงเสี่ยวหลงก็เอาชนะเขาในสถานการณ์เช่นนี้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าทั้งสองคนขับไล่หวงเสี่ยวหลงออกไปด้วยความโกรธ … ?
อย่างไรก็ตามหวงเสี่ยวหลงมองอย่างไม่แยแส และปลอบโยนหลี่ลู่กล่าวว่า
"ไม่มีอะไรเกิดขึ้น"
อีกสักครู่ต่อมาซุนจาง และเซี่ยงฉู่ได้หยุดถ่ายปราณฉีเข้าไปยังร่างของเจียงเต็ง และเอามือของพวกเขาออกไป ทั้งสองฝ่ายมองตากัน คนทั้งสองคนรู้สึกทึ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้นจากการโจมตีของหวงเสี่ยวหลง
ตอนที่พวกเขากำลังถ่ายโอนปราณฉีเข้าไปที่ร่างของเจียงเต็ง เพื่อรักษาเขา พวกเขาพบว่ามีปราณฉีบางอย่างต่อต้านปราณฉีของพวกเขา และคุณภาพ และความบริสุทธิ์ก็เกือบจะถึงสถานะของการผลัดไขกระดูกแล้ว (TL : หมายถึงเทียบได้กับนักรบระดับเจ็ด)
และปราณฉีที่มีคุณภาพสูงนี้ถูกทิ้งไว้โดยฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลง
การแลกเปลี่ยนความรู้ที่มองไม่เห็นโดยคนอื่นเรื่องนี้ถูกเก็บไว้ระหว่างคนทั้งสอง สิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกโล่งใจก็คือเจียงเต็งไม่ได้สูญเสียมากเกินไป และยังคงสามารถปลูกฝังได้! มิฉะนั้นพวกเขาจะรู้สึกเหมือนคนกำลังร้องไห้
ทั้งสองหันไปมองที่หวงเซี่ยวหลงที่ยืนอยู่ห่างออกไปประมาณห้าถึงหกก้าวรราวกับกำลังมองหาสมบัติอันล้ำค่า
จุดสูงสุดของนักรบระดับสี่ขั้นปลาย! หวงเสี่ยวหลงมีอายุพอ ๆ กับเจียงเต็งยังไม่ถึงสิบขวบ แต่เขาก็มาถึงจุดสูงสุดของนักรบระดับสี่ขั้นปลาย! ชนิดของความสามารถที่ท้าทายสวรรค์สิ่งนี้คืออะไร!
ถ้าจิตวิญญาณของเจียงเต็งเป็นพยัคฆ์แสงสีชาดระดับสิบเอ็ด แล้วสิ่งที่เป็นจิตวิญญาณการต่อสู้ของหวงเสี่ยวหลง? ทั้งสองคนกำลังงงงวยด้วยความตื่นเต้น พวกเขาต่างคิดว่ามันอาจจะเป็นจิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสิบเอ็ดในระดับยอดเยี่ยม?