INVINCIBLE โลกอมตะ - บทที่ 16: ทะลวงผ่านนักรบระดับสี่

ยืนอยู่หน้าศพของงูหลามดอกไม้ ลิงน้อยสีม่วงกระโดดลงไปบนหัวงูหลาม และใช้กรงเล็บเล็ก ๆ ของมันทำการเปิดและล้วงเอาของเล็ก ๆ สีเหลืองที่ดูเหมือนลูกปัดออกมา
เมื่อหวงเสี่ยวหลง เห็นลูกปัดสีเหลืองเล็ก ๆ ตาของเขาเบิกกว้างขึ้นอย่างแปลกใจ แกนอสูร?
โดยทั่วไปแล้วความน่าจะเป็นของสัตว์ปีศาจระดับกลางที่ควบแน่นแกนอสูรนั้นมีแค่หนึ่งในพันตัวสัตว์ปีศาจที่อยู่ในระยะที่เจ็ดขึ้นไปถึงจะมีแกนอสูรอย่างแน่นอน!
น่าแปลกใจที่มีสัตว์ปีศาจในระดับที่สี่อย่างงูหลามดอกไม้จะมี!
แกนอสูรของสัตว์ปีศาจระดับสี่อาจขายได้ประมาณสองถึงสามร้อยเหรียญทอง 
ในเวลานี้ลิงสีม่วงตัวเล็ก ๆ ได้เดินเข้าไปใกล้กับท้องของศพงูหลาม นิ้วมือสองนิ้วเล็ก ๆ เลื่อนผ่านผิวหนังทำให้เปิดออก และอีกครั้งหนึ่งนิ้วเล็ก ๆ ได้ล้วงเข้าไป และเอาบางสิ่งออกมาส่วนที่น่าขยะแขยงมองว่ามีขนาดประมาณสองนิ้วหัวแม่มือ
ดีงู! หวงเสี่ยวหลงคิดออกในทันที ดีงูของงูหลามดอกไม้ที่เป็นระดับสี่ถือเป็นแหล่งพลังงานที่ดีของการบำรุงร่างกายเพียงแค่ต้องกลืนมันลงไปก็จะสามารถเพิ่มปราณฉีได้ และยังเสริมสร้างความเข้มแข็งของร่างกายอีกด้วย!
หลังจากเอาดีงูออกมาแล้ว วานรม่วงกลืนวิญญาณลิงก็ส่งให้หวงเสี่ยวหลงด้วยท่าทียิ้มแย้มแจ่มใสแล้วมันก็เปิดปากของมันและกลืนกินแกนอสูรก่อนที่หวงเสี่ยวหลงจะทันได้ตอบอะไร
"เจ้าสามารถกินมันได้?" หวงเสี่ยวหลงตกใจ
แกนอสูรคือการรวมพลังธาตุของสัตว์ปีศาจ แต่องค์ประกอบที่เข้มข้นนี้ไม่บริสุทธิ์ สามารถกลืนกินได้หลังจากที่ได้รับการขัดเกลาด้วยสมุนไพรหรือหลอมลงในยาบางอย่าง ถ้านักรบปราณฉีกลืนกินแกนอสูรโดยตรง เขาจะตายจากการระเบิดออกมาเป็นชิ้น ๆ เนื่องจากความเข้มข้นจากปราณของแกนอสูรโคจรอยู่ในร่างกายของเขา
แต่เจ้าลิงน้อยก็ยังคงเป็นปกติดีหลังจากกลืนกินแกนอสูร!
มองไปที่ลิงน้อยที่ทำหน้าเหมือนผู้บริสุทธิ์ทำให้หวงเสี่ยวหลงพูดไม่ออก ครู่ต่อมาเขาก็หันกลับไปยังซากงูหลามดอกไม้ และหลังจากได้รับการพิจารณาโดยย่อแล้ว เขาก็ตัดสินใจที่จะจากไป และเดินไปพร้อมกับลิงน้อยเพื่อกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลหวง
เมื่อกลับไปถึงคฤหาสน์ตระกูลหวง, หวงเสี่ยวหลงสั่งให้หนึ่งในยามไปซื้อเหล้าซึ่งเขาต้องใช้ผสมกับดีงู ก่อนที่เขาจะดื่มลงไป
เมื่อดื่มลงไปแล้วหน้าท้องของเขาก็เต็มไปด้วยพลังงานดิบที่มีประสิทธิภาพพุ่งออกมาทันทีเปลี่ยนเป็นพลังงานที่อบอุ่นกระจายไปทั่วร่างกายของเขา
หวงเสี่ยวหลงรีบใช้ทักษะเทพอสูรเพื่อปรับแต่งพลังงานที่มาจากดีงู

คืนหนึ่งผ่านไป
เมื่อหวงเสี่ยวหลงตื่นขึ้นมาก็ปรากฎว่ามีความสุขในสายตาของเขา จากการฝึกฝนเมื่อคืนที่ผ่านมาความหนาแน่นของปราณฉีของเขาได้เพิ่มขึ้นมาก การกลืนดีงูระดับสี่เข้าไปช่วยให้เขาประหยัดเวลาในการฝึกฝนได้ถึงหนึ่งเดือน
เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าภายในเวลาไม่กี่วันนี้เขาสามารถจะทะลวงเพื่อตัดผ่านไปยังนักรบระดับสี่!
อุปสรรคของบนักรบระดับสี่ได้กลายเป็นเส้นบาง ๆ ซึ่งเป็นสัญญาณว่าเขาสามารถตัดผ่านได้ตลอดเวลา ลุกขึ้นยืนจากเตียงหยกเย็น หลังจากที่เขาเก็บเตียงไว้ในแหวนเทพอสูรแล้ว เขาก็ได้ยินเสียงของหวงหมิ่นที่ร้องเรียกจากข้างนอกบ้านพัก "พี่ใหญ่ พี่ใหญ่!"
หวงเสี่ยวหลงงุนงงเล็กน้อยดวงอาทิตย์ก็พึ่งจะขึ้นไม่นานนัก แล้วสาวน้อยผู้นี้ก็วิ่งมาหาเขา ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นหวงเสี่ยวหลงรีบเดินออกจากห้องของเขา
"พี่ใหญ่ ท่านพ่อแท่านแม่ต้องการให้เจ้าไปพบที่ห้องโถงหลัก" หวงหมิ่นเดินเข้ามาบ้านพัก และบอกกล่าวเมื่อได้เห็นหวงเสี่ยวหลง
"ไปที่ห้องโถงหลัก?" ความสงสัยกระพริบอยู่ในความคิดของหวงเสี่ยวหลง เฉพาะมีการหารือเรื่องสำคัญที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของตระกูลจึงจะกล่าวในห้องโถงหลัก
ก้าวออกจากบ้านพัก หวงเสี่ยวหลงมุ่งหน้าไปที่ห้องโถงหลักตามที่ได้รับการเชิญ และเมื่อเขามาถึง เขาสังเกตเห็นพ่อแม่ของเขาอยู่ที่นั่นรวมถึงลุงหวงหมิง หวงเหว่ย และเหล่าผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ของคฤหาสน์ตระกูลหวง
เมื่อหวงเสี่ยวหลงก้าวเข้ามาในห้องโถงแล้วจ้องมองได้รับรู้ถึงความหมายที่แตกต่างกันออกไปที่พุ่งตรงมาที่เขา และหวงเสี่ยวหลงกำลังจ้องมองด้วยดวงตาที่มึนงง
"ท่านพ่อท่านแม่" หวงเสี่ยวหลงมาข้าง ๆ หวงเผิง และซูเย่วนั่งลงข้าง ๆ พวกเขา
หวงเผิง และซูเย่วพยักหน้าไปที่ลูกชายของพวกเขาใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเมื่อมองไปที่ลูกของพวกเขา
หวงฉี่เต๋อ และหลี่มู่เดินเข้ามาในห้อง ห้องโถงหลัก ในขณะนี้และข้าง ๆ หลี่มู่คือหลานสาวของเขา หลี่ลู่ เมื่อเห็นหลี่มู่ และหลี่ลู่ หวงเสี่ยวหลงก็สามารถเดาเหตุผลได้แล้ว
ตามที่คาดไว้หลังจากที่ท่านปู่หวงฉี่เต๋อนั่งเขามองดูอย่างคร่าว ๆ ไปที่ผู้ที่อยู่ในห้องโถงหลัก เขายิ้มและกล่าวว่า "ข้ามีเรื่องต้องแจ้งทุกคนในที่นี่ ในอนาคตของเราคฤหาสน์ตระกูลหวง และ ครอบครัวหลี่จะเกี่ยวดองกัน "
"เกี่ยวดองกัน" ห้องโถงหลักแตกออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ด้วยความแปลกใจ แต่พวกเขาก็ไม่ค่อยแปลกใจเพราะข่าวนี้รั่วไหลออกมาก่อนหน้านี้บ้าแล้ว
หวงเหว่ยตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินเรื่องนี้ หวงฉี่เต๋อกล่าวต่อว่า "ถูกต้องแล้วเป็นการหมั้นระหว่างอัจฉริยะตระกูลหวง กับหลี่ลู่หลานสาวของตระกูลหลี่"
ผู้อาวุโสทุกคนรีบเร่งเพื่อแสดงความยินดี: "ขอแสดงความยินดีกับท่านจ้าวคฤหาสน์ด้วย!"
"ไม่ ข้าไม่เห็นด้วย!" ทันใดนั้นเสียงอ่อนโยนก็ดังออกมา ไม่น่าแปลกใจที่ทุกคนจะประหลาดใจ เมื่อกำลังค้นหาเจ้าของเสียงและกลายเป็นหลี่ลู่ที่กำลังนั่งอยู่ข้างหลี่มู่เป็นผู้กล่าวออกมา
"หลี่ลู่!" หลี่มู่กำลังจะตักเตือนนาง แต่ถูกขัดจังหวะโดยหลี่ลู่: "ท่านปู่ ข้าไม่ชอบหวงเหว่ย!" ขณะที่นางพูดแบบนี้หัวของนางก็หันไปทางอื่น และชี้นิ้วไปที่หวงเสี่ยวหลง: "ข้าชอบเขา ถ้าข้าต้องการจะหมั้นก็ต้องเป็นเขาเท่านั้น!"
เกิดความเงียบภายในห้องโถงหลัก
มีรูปลักษณ์ของ 'ความคาดหวังถึงการแสดงที่ดี' บนใบหน้าของทุกคน

ในขณะที่รอยยิ้มที่บานสะพรั่งของหวงหมิง และหวงเหว่ยได้หดหายกลายเป็นตะลึงโดยคำพูดที่ออกมาจากปากของหลี่ลู่โดยเฉพาะหวงเหว่ย ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้วคล้ำไปเป็นสีม่วง ดวงตาที่มีแต่ไฟโกรธของเขาตกลงไปบนหวงเสี่ยวหลงราวกับว่าเขาต้องการจะกลืนชีวิตของหวงเซี่ยวหลงให้ได้
แม้แต่ตัวของหวงเสี่ยวหลงก็ตกตะลึงเช่นกัน และจ้องมองไปที่เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่ชี้มาที่เขาพยายามจะผูกมัดเขาด้วยด้ายแดงของนาง
"ไร้สาระ!" หลังจากหายตกตะลึงหลี่มู่ก็พูดออกมา
ปากเล็ก ๆ ของหลี่ลู่ยังคงมีความมุ่งมั่น "ท่านปู่ ข้าไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระ ข้าบอกตามตรง ข้าชอบเขา " มองไปที่หวงเสี่ยวหลง นางกล่าวต่อว่า" เขายอดเยี่ยมกว่าทุกคน! "
เมื่อได้ยินประโยคนี้ทุกคนก็ไม่แน่ใจว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เพียงเพราะระหว่างงานชุมนุมประจำปีของตระกูลเมื่อวานนี้ หวงเสี่ยวหลงดูเหมือนจะทำเรื่องแย่ ๆ กับหวงเหว่ย เพราะฉะนั้น หลี่ลู่ชอบหวงเสี่ยวหลง และจะไม่แต่งงานกับใครอื่น นอกจากหวงเสี่ยวหลง?
หลี่มู่พบว่าเหตุการณ์น่าอับอายมาก แต่ไม่ว่าเขาจะตักเตือนหลี่ลู่อย่างไร นางก็ไม่เปลี่ยนใจ นางยืนยันว่าจะหมั้นกับหวงเสี่ยวหลงแทนหวงเหว่ย
"พี่ฉี่เต๋อ นี้ … " ในตอนท้ายหลี่มู่เผชิญหน้ากับ หวงฉี่เต๋อด้วยท่าทีที่ไม่มั่นคง ทั้งสองคนตัดสินใจเรื่องนี้มาตั้งแต่ต้นแล้ว และเพิ่งผ่านการประกาศอย่างเป็นทางการโดยรวบรวมทุกคนมาที่นี่ แต่ตอนนี้!
หวงฉี่เต๋อเงียบอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ลองรออีกสักสองปี ก่อนที่จะตัดสินใจอีกครั้ง"
หลี่มู่พยักหน้า; ดูเหมือนว่านี่เป็นเพียงวิธีเดียวเท่านั้น
เมื่อเห็นว่าปัญหาดังกล่าวเกิดขึ้นเนื่องจากหวงเสี่ยวหลงหรือ 'จอมวายร้ายหวง’ ดวงตาของหวงเหว่ยเหมือนถ่มน้ำลายใส่เมื่อเขาจ้องมองไปที่หวงเสี่ยวหลงอย่างมุ่งมั่น แน่นอนว่าหวงเสี่ยวหลงรู้สึกถึงความเกลียดชังที่พุ่งมาทางเขา อย่างไรก็ตามการแสดงออกของเขายังคงนิ่งสงบ ในขณะที่เขานั่งอยู่ที่นั่นไม่ได้ใส่ใจแต่อย่างใด
ครู่ต่อมาทุกคนก็แยกย้ายกันออกไปจากห้องโถงหลัก
หวงเสี่ยวหลงออกจากห้องโถงหลักร่วมกับพ่อและแม่ของเขา กลับไปที่บ้านพักของเขา หลังจากที่แยกจากพ่อแม่ของเขา เขายังคงฝึกฝนอย่างหนักเพื่อรอคอยที่จะค้นหาว่าจิตวิญญาณของเขาจะเปลี่ยนไปเป็นอย่างไร เมื่อใดก็ตามที่เขาก้าวไปสู่นักรบระดับสี่ 
………………..
เวลาผ่านไปห้าวันหลังจากนั้น
ในคืนนี้หวงเสี่ยวหลงกำลังนั่งไขว้ขาอยู่บนเตียงหยกเย็นใช้ทักษะเทพอสูรกับพลังงานทางจิตของโลกเบื้องล่าง ที่พุ่งลงมาเหมือนน้ำตกที่ไม่มีที่สิ้นสุด จิตวิญญาณของงูสองหัวกำลังกลืนกินพลังงานทางจิตวิญญาณของโลกอย่างรวดเร็ว และเมื่อเกิดความรุนแรงในเส้นลมปราณของเขาอีกครั้ง และอีกครั้งกับอุปสรรคในการตัดผ่านไปสู่นักรบระดับสี่
คล้ายกับการค้นพบก่อนหน้านี้จากการตัดผ่านไปยังนักรบระดับสองและนักรบระดับสาม หวงเสี่ยวหลงยังคงยืนกราน และอดทนอยู่เรื่อย ๆ โคจรปราณฉีของเขา และในที่สุดอุปสรรคในการก้าวผ่านของนักรบระดับสี่ก็แตกเป็นชิ้นเล็ก ๆ เส้นลมปราณค่อย ๆ ขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
ทะลวงผ่านนักรบระดับสี่!
จิตวิญญาณของงูสองหัวที่ด้านหลังของหวงเสี่ยวหลงก็ปล่อยแสงสีสดใสของสีดำ และสีฟ้าออกมา แล้วส่งเสียงคำรามทะลุทะลวงคล้ายกับเสียงของมังกร และงูสองหัวได้ทำการแยกออกจากกัน และกัน แล้วเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงกลายเป็นงูสองตัว ปรากฏตัวเป็นงูสีฟ้าหนึ่งตัว และงูสีดำอีกหนึ่งตัว!
มันไม่ถูกต้องอย่างแน่นอนเพราะมันไม่ใช่งูสีฟ้า และงูสีดำ หลังจากที่มันแบ่งออกมาเป็นสองตัวแล้วก็ปรากฏกงเล็บงอกออกมาสี่กงเล็บจากงูทั้งสอง และเกิดเกล็ดเต็มไปทั่วร่างกายของมันขึ้นมา มันช่างเหมือนกงเล็บและเกล็ดของมังกรโดยแท้ ……………….