INVINCIBLE โลกอมตะ - บทที่ 154: พลังภายในทะลวงผ่าน

ชัยชนะของหวงเสี่ยวหลงในการแข่งขันประจำชั้นปีของสถาบันช่วยให้ทหารองครักษ์ และคนรับใช้ของคฤหาสน์เทียนซวนได้รับความสนใจไปด้วย และคนของเขาทุกคนรู้สึกภูมิใจมากขึ้น
ที่ประตูทางเข้าด้านหน้าของคฤหาสน์เทียนซวนมีแสงพลุไฟแดงจ้า และผู้คนบนถนนเฝ้าดูการระเบิดมานานกว่าหนึ่งชั่วยามแล้ว
ในคืนเดียวกันภายในคฤหาสน์เทียนซวนได้จัดงานเลี้ยงฉลองใหญ่โต และกองกำลังขนาดใหญ่และขนาดเล็ก และอาจกล่าวได้ว่าเกือบทั้งหมดภายในเมืองหลวงของอาณาจักรหลัวถงก็ได้ส่งของขวัญมาร่วมแสดงความยินดี ในคฤหาสน์เทียนซวนอยู่ในอารมณ์ที่มีความสุข
เช้าวันรุ่งขึ้น
แม้แต่ราชาลู่เจ๋อเองก็แวะมาเยือนที่คฤหาสน์เทียนซวน พร้อมกับลูกชายของเขา ลู่ไค
ราชาลู่เจ๋อได้ให้คำแนะนำ และกำลังใจแก่หวงเสี่ยวหลง และยังมอบเม็ดยาจิตวิญญาณระดับห้าจำนวนสามเม็ดเป็นรางวัลให้กับเขาตลอดจนสมุนไพรที่มีคุณค่าอื่น ๆ และยาบางอย่างเช่นเดียวกับซุนจาง และเซี่ยงฉู่ ราชาลู่เจ๋อเองก็หวังว่าหวงเสี่ยวหลงจะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาขึ้นอีกเล็กน้อยโดยการกินสิ่งเหล่านี้ก่อนที่เขาจะเข้าร่วมการต่อสู้ของเมืองจักรพรรดิ
ความแข็งแกร่งของหวงเสี่ยวหลงยิ่งดีเท่าใด เขาก็จะมีโอกาสได้รับการจัดอันดับที่สูงขึ้นในการต่อสู้ของเมืองจักรพรรดิในฐานะราชาแห่งอาณาจักรหลัวถงรางวัลที่ได้รับจากจักรวรรดิต้วนเรินสอดคล้องกับผลลัพธ์ของหวงเสี่ยวหลง!
ก่อนที่เขาจะจากไป ลู่ไคตบไปที่หน้าอกของหวงเสี่ยวหลงอย่างมีความสุขสนุกก่อนกล่าวว่า "ข้าต้องการให้เจ้าจริงจัง และข้าเองก็ยังถามว่าเจ้ากำลังวางแผนที่จะคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งของชั้นปีที่สามของปีที่สามก่อนการแข่งขันหรือไม่ ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะสามารถทำได้ และยังคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งของสถาบันไปครองได้อีกด้วย! "
หวงเสี่ยวหลงหัวเราะ "เจ้ายังไม่ได้เป็นที่หนึ่งในปีแรกของชั้นปีที่สอง?"
ลู่ไคยิ้มอาย ๆ แล้วเขาก็ขยับเข้าไปใกล้หูของหวงเซี่ยวหูกล่าวด้วยเสียงกระซิบเบา ๆ ว่า "น้องชายเจ้าควรใส่ใจรอบ ๆ ตัวให้มากขึ้นข้าแอบเห็นว่าเฉินไฉเซี้ยวสนใจเจ้ามาก" เขารีบหนีไป และหนีออกไปจากเพื่อนที่ดีที่สุดของเขาด้วยคำเตือนที่เป็นมิตร
หวงเสี่ยวหลงส่ายหัวด้วยรอยยิ้มในขณะที่เฝ้าดูการกลับไปของลู่ไค
คนกะล่อนผู้นี้!
การจัดเลี้ยงเฉลิมฉลองในคฤหาสน์เทียนซวนจัดอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาสามวัน นั่นคือสิ่งที่หวงเผิง และซูเย่วต้องการ และหวงเสี่ยวหลงก็ไม่มีความตั้งใจที่จะหยุดพวกเขา ตราบเท่าที่พ่อแม่ของเขามีความสุขเขาก็ไม่ได้รังเกียจ
ในช่วงเวลาสามวันนี้หวงเสี่ยวหลงไม่ได้ฝึกฝนทักษะเทพอสูร เขาจดจ่ออยู่กับคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นการฝึกฝนของหวงเสี่ยวหลงได้มาถึงขั้นที่เก้าแล้ว และมันก็เหลือเพียงแค่รอเวลาเพื่อก้าวไปสู่ขั้นที่สิบ
หลังจากสามวันของการเฉลิมฉลอง คฤหาสน์เทียนซวนกลับคืนสู่ความสงบตามปกติ
เมื่อการเฉลิมฉลองเสร็จสิ้นลง หวงเสี่ยวหลงเปิดใช้งานแหวนผนึกเทพ และเข้าสู่สนามรบโบราณ ต่อมาเขากลืนยาจิตวิญญาณที่ได้รับเป็นรางวัลของสถาบัน และรางวัลของราชาลู่เจ๋อจากนั้นก็เริ่มฝึกซ้อม
หลังจากปีใหม่พวกเขาก็จะต้องออกเดินทางไปยังเมืองหลวงของจักรวรรดิต้วนเรินเพื่อเข้าร่วมงานการต่อสู้ของเมืองจักรพรรดิ ดังนั้นการเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งยวดในระหว่างนี้
ดังนั้นในปีนี้หวงเสี่ยวหลงไม่ได้คิดจะฉลองปีใหม่กับบิดา และมารดา และวางแผนที่จะฝึกฝนเท่านั้น
การได้รับยาจิตวิญญาณเพิ่มจากการแข่งขันของสถาบัน และผลรางวัลของราชาลู่เจ๋อรวมกันแล้วมีถึงเจ็ดเม็ด!
เป็นหนึ่งเม็ดระดับต่ำ หนึ่งเม็ดระดับกลาง และห้าเม็ดระดับสูง!
หวงเสี่ยวหลงใช้วันละหนึ่งเม็ดในแต่ละวัน
ในวันแรกเขากลืนยาจิตวิญญาณระดับต่ำลงไปเป็นเม็ดแรก
ในวันที่เจ็ดหวงเสี่ยวหลงก็กลั่นเม็ดยาเม็ดสุดท้าย หลังจากปรับแต่งเม็ดยาทั้งเจ็ดเม็ดแล้วไม่เพียงแต่เพิ่มพลังการต่อสู้ของหวงเสี่ยวหลงเท่านั้นมันยังช่วยเพิ่มพลังภายในของเขาอีกด้วย
แม้ว่าปราณฉีไม่เพียงพอที่จะก้าวเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติแต่ก็ทำให้เขาเหลืออีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น
ครึ่งเดือนผ่านไป
ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดครึ้มทำให้ดวงจันทร์ดูมืดครึ้มไปด้วย
หวงเสี่ยวหลงกำลังฝึกฝนอยู่ภายในลานหน้าที่พักอย่างไม่หยุดหย่อน
พลังงานทางจิตมารวมตัวกันรอบ ๆ หวงเสี่ยวหลง และถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายของเขาในขณะที่เขาหายใจเข้า และออก ด้านบนศีรษะของเขาพลังงานทางจิตได้รวมตัวกันอยู่ในรูปร่างที่คล้ายกับดอกไม้สามดอก
ขณะที่เขายังคงปรับลมหายใจของเขาร่างของหวงเสี่ยวหลงก็สั่นเทา แสงระยิบระยับส่องออกมาจากจุดตันเถียนซึ่งตั้งอยู่ใต้สะดือของเขา ต่อจากนั้นกระแสพลังงานที่ร้อนแรงลั่นออกมาจากหวงเสี่ยวหลงเช่นไฟไหม้ที่รุนแรงทำให้อากาศไหลเวียนทั่วทั้งลาน
ในเวลานั้นทุกคนในคฤหาสน์เทียนซวนรู้สึกถึงการสั่นสะเทือนที่รุนแรงของพลังงาน และความกดดันที่น่าสะพรึงกลัว
ภายในลานที่พักของเฟยฮาวเป็นหนึ่งในสถานที่ใกล้ที่สุดกับลานที่พักของหวงเสี่ยวหลง เฟยฮาวได้ฝึกปราณฉีในขณะที่ความกดดันเกิดขึ้นอย่างฉับพลันทำให้เขาสะดุ้ง เขามองไปในทิศทางของลานที่พักของหวงเสี่ยวหลง และความตกใจถูกแทนที่ด้วยความร่าเริง "มันเป็นได้ไหมว่าท่านจักรพรรดิกำลังทำการทะลวงเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ ?"
ทะลวงเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ!
เมื่อคนผ็หนึ่งทะลวงผ่านไปยังขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ พวกเขาจะได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งของอาณาจักร! สถานะ และอัตลักษณ์ในอาณาจักรจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
ในลานที่พักไฟเรืองแสงสีแดงเป็นประกาย และหมุนไปเรื่อย ๆ ในตัวของหวงเสี่ยวหลงพลังภายในค่อย ๆ รวมตัวกัน และในวินาทีต่อมาพลังภายในรวมตัวกันอีกครั้งควบแน่นลงไปเป็นหยดของเหลว และตกลงไปที่ด้านล่างของตันเถียน 
เมื่อเขาได้พลังให้กลายเป็นของเหลวหมดแล้ว หวงเสี่ยวหลงก็ค่อย ๆ ผ่อนคลาย และควบคุมมือ และขาให้กลับไปยังจุดศูนย์กลางในขณะที่ความสุขส่องลงมาในดวงตาของเขาอย่างเห็นได้ชัด
พลังภายในของเขาในที่สุดก็บุกเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ!
แม้ว่าจะไม่ได้รวมถึงปราณฉี หวงเสี่ยวหลงก็ยังคงได้รับการพิจารณาว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นนักรบเหนือธรรมชาติเพียงแต่อิงจากพลังภายในของเขาเท่านั้น
ในเวลานี้ เฟยฮาวรีบเดินเข้าไปในลานที่พัก และมาหยุดที่ด้านหน้าของหวงเสี่ยวหลงด้วยรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของเขา "ท่านจักรพรรดิ, ท่านทะลวงผ่านไปยังขั้นนักรบเหนือธรรมชาติสำเร็จแล้วหรือ ?"
"มันสามารถพิจารณาได้อย่างนั้น" หวงเสี่ยวหลงพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม "มันเป็นเพียงพลังภายในของข้าที่ก้าวไปถึงขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ"
เฟยฮาวตะลึงต่อไปเป็นเวลา 2 อึดใจก่อนที่จะแสดงความยินดี "ข้าขอแสดงความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ท่านได้เข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ" หลังจากฝึกฝนทักษะกลั่นสายฟ้าแล้ว เฟยฮาวเข้าใจว่าพลังภายในที่ก้าวเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติมีความสำคัญพอ ๆ กับปราณฉีของขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ
หวงเสี่ยวหลงพยักหน้า และกล่าวว่า "ใช้พลังของเจ้า และโจมตีข้าเต็มกำลัง"
เฟยฮาวได้ซักถามสักครู่ และปฎิบัติตามคำร้องขอ แสงไฟกระพริบอย่างรุนแรงจากตัวของเฟยฮาว เขาโคจรปราณฉีอย่างจริงจัง และเริ่มลงมือ
เมื่อเห็นว่าเฟยฮาวพร้อมแล้ว หวงเสี่ยวหลงยกมือขึ้น และใช้ฝ่ามือเพื่อรับการโจมตีจากเฟยฮาวการโจมตีด้วยฝ่ามือดูเงียบสงบ และไปปรากฏขึ้นตรงหน้าของเฟยฮาวในเสี้ยวอึดใจต่อมา แม้ว่า เฟยฮาวกำลังเตรียมพร้อมเขาก็ยังตกใจมาก อย่างรวดเร็วเขาชกออกไปปะทะกับฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลง
"หมัดใจสลาย!"
ปัง
กำปั้น และฝ่ามือชนเข้าด้วยกัน และผลกระทบดังกล่าวทำให้เกิดเสียงดังขึ้นมาดัง ๆ ในลานหน้าที่พัก การหมุนเวียนของอากาศกลายเป็นพายุหมุนที่รุนแรงทำให้เก้าอี้ และสิ่งอื่น ๆ พังพินาศ
พลังจากการปะทะบังคับให้เขาสะดุดย้อนก้าวถอยกลับไปห้าก้าว ในขณะที่หวงเสี่ยวหลงถอยกลับไปเพียงสามก้าว
เฟยฮาวถอยหลังมากกว่าสองก้าว !
เฟยฮาวเป็นเหมือนคนโง่เมื่อตระหนักถึงผลนี้
ในการแลกเปลี่ยนเมื่อครู่นี้เขาเสียเปรียบเล็กน้อย!
เขาเคยอยู่ในขั้นนักรบเหนือธรรมชาติเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา และตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาได้รับมุกมังกรเพลิง และฝึกทักษะกลั่นสายฟ้าด้วยความขยันหมั่นเพียร เปรียบเทียบปราณฉีของเขากับปราณฉีของนักรบเหนือธรรมชาติระดับสองเขาก็ยังเหนือกว่า แต่เขากลับด้อยกว่าหวงเสี่ยวหลง … หวงเสี่ยวหลงผู้ที่เพิ่งหักผ่านขั้นนักรบเหนือธรรมชาติสำเร็จในเวลายังไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม!
นอกจากนี้ยังไม่มีใครเรียกจิตวิญญาณของพวกเขา ถ้าหวงเสี่ยวหลงเรียกจิตวิญญาณมังกรดำของเขาขึ้นมาเท่านั้นโดยอาศัยจิตวิญญาณการต่อสู้ที่สูงกว่าจิตวิญญาณแม่น้ำสีเงินของเขา เขาจะไม่สามารถแข่งขันกับหวงเสี่ยวหลงได้
ขณะที่เฟยฮาวยังอยู่ในอาการมึนงง ในขณะที่ความคิดเหล่านี้เดินผ่านความคิดของเขาเงาของ หวงเสี่ยวหลงก็เปลี่ยนเป็นภาพเบลอ และยังคงลงมือโจมตีเป็นครั้งที่สอง
เมื่อเห็นแบบนี้ เฟยฮาวก็ได้สติ
เฟยฮาวตั้งใจมากขึ้น เนื่องจากเขาสังเกตเห็นว่าหวงเสี่ยวหลงดูเหมือนจะเติบโตขึ้นในขณะต่อสู้กัน การโจมตีของเขาเริ่มแข็งแรงขึ้น เร็วขึ้น และแม่นยำยิ่งขึ้น
"ความสามารถในการฟื้นฟูของเขาสามารถฟื้นคืนสู่สภาพเดิมได้หรือไม่?" เฟยฮาวคิดกับตัวเอง เขารู้ว่าการฟื้นคืนของหวงเสี่ยวหลงสมบูรณ์มากทำให้มีความสามารถในการสู้รบได้สองเท่า
หลังจากที่มีการเปลี่ยนแปลงการเคลื่อนไหวมากกว่าสิบกระบวนท่า เฟยฮาวไม่สามารถก้าวต่อไปได้อีกหลังจากถูกผลักให้ถึงขีดจำกัด หวงเสี่ยวหลงก็หยุดลงทันที เฟยฮาวรู้สึกผ่อนคลายในที่สุด
ในอีกไม่กี่วันต่อมา หวงเสี่ยวหลงได้ฝึกซ้อมทุก ๆ วันพร้อมกับเฟยฮาว และจอมพลฮ่าวเทียน ขณะที่ซ้อมทั้งสามคนเรียกจิตวิญญาณการต่อสู้ของพวกเขา เฟยฮาวไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหวงเสี่ยวหลง แต่กับจอมพลฮ่าวเทียน หวงเสี่ยวหลงจำเป็นต้องใช้การเปลี่ยนวิญญาณด้วยมังกรดำของเขา แม้ในขณะที่เพิ่มทักษะดาบเทพอสูร, ทักษะร่างทองหลิงหลง และร่างเทพอสูร เขาสามารถดึงได้เพียงพลังของขั้นนักรบธรรมดามาได้เท่านั้น
ถึงกระนั้นก็ตามมันก็เกินพอที่จะทำให้เฟยฮาว และจอมพลฮ่าวเทียนเกิดความยากลำบากในการต่อสู้