INVINCIBLE โลกอมตะ - บทที่ 151: เพื่อตำแหน่งอันดับหนึ่ง

"นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?!"
"มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?! การโจมตีของหลงกวง และหลิวเหม่ยจวินแท้จริงแล้วมันถูกผนึกระหว่างการโจมตี! "
"แท้จริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้น ?!"
ในทันทีไม่มีอะไรนอกจากคำถามที่วิ่งผ่านจิตใจของฝูงชน
เหตุผลของพวกเขาบอกพวกเขาว่านี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าของพวกเขานั้นดูเกินจริงมากเกินไปเกินกว่าที่จะเชื่อว่าพวกเขากำลังเป็นพยานด้วยสายตาของตัวเอง
รวมถึงโจวเต็ง และคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่เบื้องหลังพวกเขาทั้งหมดต่างก็ตกใจเช่นกัน
ในขณะนั้นซุนจาง และเซี่ยงฉู่ขึ้นจากที่นั่งขณะที่พวกเขาเฝ้าดูแหวนสีทองที่ขยับเข้าไปใกล้หลงกวง และหลิวเหม่ยจวิน
ความตกใจของพวกเขาเพิ่มมากขึ้นเมื่อพวกเขาตระหนักว่าการเคลื่อนไหวของหลงกวง และ หลิวเหม่ยจวินหยุดชะงักเหมือนกับว่ามีคนใช้เวทมนตร์กับพวกเขาทั้งสองคน
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏบนเวทีดูเหมือนจะหยุดลง
แม้แต่การไหลเวียนของอากาศ
สายฟ้าที่กำลังผ่า และแม้กระทั่งปราณฝ่ามือน้ำแข็งสีน้ำเงิน … หรือแม้แต่สายลมก็ยังหยุดยั้งการแสดง!
ซุนจาง, เซี่ยงฉู่, โจวเต็ง และคนอื่น ๆ เบิกตากว้างจ้องมองด้วยความไม่เชื่อ ปากของพวกเขาเปิดกว้างพอที่จะยัดไข่เข้าไปภายในปากของพวกเขาได้ทั้งลูก
เมื่อพิจารณาถึงเรื่องนี้ซุนจาง และคนอื่น ๆ ก็มีปฏิกิริยาเช่นเดียวกัน แม้ว่าหลงกวง และหลิวเหม่ยจวินจะไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้ แต่จิตสำนึกของพวกเขาก็ไม่ได้รับผลกระทบ และยังรู้สึกแปลกประหลาดที่พวกเขายังสามารถพูดได้
จากนั้นฝ่ามือซ้ายของหวงเสี่ยวหลงก็ตีไปทีหน้าผากของหลงกวง และหน้าอก หลงกวงถึงกับร้องเสียงคร่ำครวญ และร่างของเขาบินลอยถอยกลับไป อย่างไรก็ตามเมื่อหวงเสี่ยวหลงกำลังจะทำร้ายหลิวเหม่ยจวินตรงหน้าอกของนาง เขาสังเกตเห็นอกของนาง เขาจึงต้องเปลี่ยนจากการกระแทกไปที่หน้าอกไปเป็นไหล่ของนางแทน
หลิวเหม่ยจวินถูกส่งให้ลอยกระเด็นออกไปด้วยเช่นกัน
ทั้งหลงกวง และหลิวเหม่ยจวินนอนล้มลงอยู่บนพื้นที่เวที
ทั้งสองพ่ายแพ้แล้ว!
เมื่อหลิวเหม่ยจวินมองตัวเองนางโดยสลับไปมาระหว่างความตกใจ และลำบากใจ ตอนนั้นฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลงแทบจะสัมผัสกับอกของนาง !
แรงลมที่ฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลงซัดผ่านร่างของนางทำให้รู้สึกแปลก ๆ ภายในตัวนาง
เป็นเวลานานหลังจากที่หลงกวง และหลิวเหม่ยจวินล้มลงกับพื้น ห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ก็ยังคงจมอยู่ในความเงียบก่อนที่เสียงตะโกน และเสียงปรบมือดังออกไปเต็มห้องโถงขนาดใหญ่เช่นฟ้าผ่า
เสียงปรบมือดังก้องกังวานภายในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ และบางส่วนของหญิงสาวที่หลงใหลก็กรีดร้องดังออกมา
"หวงเสี่ยวหลงเจ้าเก่งเกินไปแล้ว !" หนึ่งในบรรดาหญิงสาวที่หลงใหลในตัวเขาร้องออกมาว่า "แต่ข้าก็ยังชอบเจ้า!"
"ข้ารักเจ้า ~~~!"
ห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ถูกจมอยู่ในคลื่นแห่งการประกาศความรักเหล่านี้
บางส่วนของหญิงสาวถึงกับต้องการที่จะวิ่งขึ้นไปบนเวทีเพื่อเข้าไปกอดหวงเสี่ยวหลง แต่โชคดีที่มีทหารยามของสถาบันคอยขัดขวางพวกนาง
ข้างใต้เวทีเฉินไฉเซี้ยวอาจไม่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้ แต่ดวงตาของนางก็ยังคงส่องแสงในขณะที่จ้องมองไปที่หวงเสี่ยวหลง
บนเวทีหลักซุนจาง และเซี่ยงฉู่กำลังเป็นเหมือนเช่นคนโง่ เมื่อมองไปที่ปฏิกิริยาของเหล่าศิษย์หญิงที่คลั่งไคล้ทั้งสองก็ส่ายหัว และแสดงรอยยิ้มที่ขุ่นเคือง
อยู่ห่างออกไป ณ ที่โจวเต็งยืนอยู่เขาสังเกตเห็นจุดประกายในดวงตาของเฉินไฉเซี้ยวในขณะเฝ้าดูหวงเสี่ยวหลง โจวเต็งกำหมัดของเขาแน่นการแสดงออกบนใบหน้าของเขาเป็นที่น่าหวาดกลัว
"หวงเสี่ยวหลงชนะ!" ผู้ตัดสินประกาศท่ามกลางเสียงกรีดร้องที่มาจากทุกฟาก
หวงเสี่ยวหลง ชนะ!
คลื่นเสียงปรบมืออีกครั้งได้ดังขึ้นมาภายในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์
ไม่มีนักร้องหรือดาราภาพยนตร์ในโลกจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ แต่ศิษย์หญิงเหล่านี้ดูน่ากลัวมากกว่าแฟนคลับในโลกเก่าของเขา
ศิษย์หญิงค่อย ๆ สงบลง และฝูงชนก็ยังไม่ได้ปรับอารมณ์ของตัวเอง
การต่อสู้เพื่อตำแหน่งอันดับของชั้นปีที่สามได้มาถึงข้อสรุปในที่สุด
หวงเสี่ยวหลงได้มาอยู่ในจุดที่เป็นสิ่งที่ไม่มีใครเคยคิด และคาดหวัง
อย่างไรก็ตามเหตุการณ์ได้เกิดขึ้นแล้ว ต่อไปคือการต่อสู้เพื่อตำแหน่งอันดับหนึ่งของสถาบันที่แท้จริง
เมื่อผู้ตัดสินถามหวงเสี่ยวหลงว่าเขาต้องการที่จะท้าทายหมายเลขหนึ่งของลานภายในก็คือโจวเต็งเพื่อชิงตำแหน่งอันดับหนึ่งของสถาบันที่แท้จริงหรือไม่ คำตอบของเขาคือ "ใช่อย่างแน่นอน!"
อีกครั้งหนึ่งมีเสียงดังเกิดขึ้นเมื่อผู้คนได้ยิน หวงเสี่ยวหลงกำลังจะท้าทายโจวเต็งเพื่อชิงตำแหน่งอันดับหนึ่งของสถาบันที่แท้จริง
ความตื่นเต้นก็เพิ่มมากขึ้นภายในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์
โจวเต็งศิษย์อันดับหนึ่งของลานภายในของสถาบันแสงดาราได้ก้าวขึ้นไปที่จุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลายเมื่อปลายปีที่แล้ว และเขาก็เป็นคนที่แทบจะเรียกได้ว่าใกล้เคียงกับผู้เชี่ยวชาญขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ
โจวเต็งอาจจะอยู่ในระดับเดียวกับหลิวเหม่ยจวิน แต่ช่องว่างระหว่างพวกเขาก็มีอยู่มาก เมื่อครึ่งปีก่อนโจวเต็งได้ทำการต่อสู้กับหลิวเหม่ยจวิน และมอบความพ่ายแพ้ให้กับนางได้อย่างง่ายดาย
ทุกคนกำลังรอคอยการแข่งขันครั้งนี้อย่างใจจดใจจ่อ
บนเวทีหลักซุนจางหัวเราะ "การต่อสู้ครั้งต่อไปสำหรับอันดับหนึ่งโดยรวมที่แท้จริงมันช่างเกินความคาดหมายจริง ๆ !"
เซี่ยงฉู่พยักหน้าก่อนกล่าวว่า "มันเป็นเวลาสองปีแล้วที่พึ่งจะมีคนกล้าที่จะท้าทายหมายเลขหนึ่งของลานภายใน ! ในที่สุดการแข่งขันประจำปีก็เริ่มจะมีชีวิตชีวา! "
ด้านล่างของเวทีอาจารย์ผู้สอนชั้นปีที่ 3, เฉินเสี่ยวจิงรู้สึกหดหู่ใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
เพียงไม่กี่ชั่วยามก่อนหน้านี้เขาได้ให้คำปรึกษาแก่หวงเสี่ยวหลงเพื่อให้เขารอเพื่อจะท้าทายอันดับหนึ่งของชั้นปีที่สามในปีหน้า …
ครู่ต่อมาหวงเสี่ยวหลง และโจวเต็งก็ได้มายืนอยู่บนเวที
"พี่ใหญ่!" หวงหมิ่น และหวงเสี่ยวไห่เชียร์พี่ใหญ่ของพวกเขาจากด้านล่างเวที
หวงเสี่ยวหลงยิ้ม และพยักหน้าให้พวกเขาแล้วหันไปมองโจวเต็งที่ยืนตรงข้ามกับเขา
"เจ้าเป็นศิษย์ของเซียเหว่ย และเจียงเฮิงยี่?" หวงเสี่ยวหลงถามด้วยเสียงเบา ๆ
คนที่ใช้เรื่องคุณสมบัติของ "นักรบระดับสิบ" เป็นข้ออ้างที่จะกีดขวางไม่ให้เขาก้าวเข้าสู่ลานภายในได้แก่ เซียเหว่ย, เจียงเฮิงยี่ และ เฉิงฟงลี่!
โจวเต็งรู้สึกทึ่งกับคำถามที่เกิดขึ้นทันที และตอบว่า "ใช่"
"เจ้าเป็นคนที่ใช้หลินฮานมาสู้กับข้าหรือ ?" ท่าทางของหวงเสี่ยวหลงเปลี่ยนไป
โจวเต็งหัวเราะเบา ๆ "จะเกิดอะไรขึ้น ? ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะไม่สามารถแม้แต่ชกต่อยเจ้าได้! "
"ในสายตาของเจ้า เจ้าช่างไม่ต่างไปจากเขา เจ้าต้องจมสู่ความหายนะ!" หวงเสี่ยวหลง แสดงความคิดเห็นราวกับกำลังอย่างไม่ใส่ใจ
แสงวูบวาบที่โหดเหี้ยมภายในดวงตาของโจวเต็งลุกโชน แสงสีขาวเพริ่มแพร่เพิ่มขึ้นออกมาจากร่างกายของโจวเต็ง และเริ่มแปรเปลี่ยนกลายไปเป็นเต่ายักษ์โผล่ออกมาจากข้างหลังของเขา! กระดองเต่าเป็นสีดำ แต่มันสะท้อนให้เห็นถึงการเรืองแสงสีเขียว และรูปแบบที่ดูขุ่นมัวบนกระดองเต่ามีอักษรคำว่า 'ปัญญาชน *'
นี่คือจิตวิญญาณการต่อสู้ของ โจวเต็ง, กระดองเต่าดำแห่งเต๋า!
กระดองเต่าดำแห่งเต๋าไม่ได้เป็นจิตวิญญาณที่มีพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม แต่เป็นหนึ่งในจิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสิบชั้นดีที่มีพลังป้องกันไม่มีที่สิ้นสุด
โจวเต็งไม่ต้องการเสียเวลาอีกต่อไป หลังจากเรียกกระดองเต่าดำแห่งเต๋าแล้วเขาก็ใช้การเปลี่ยนวิญญาณทันที แสงสีดำกระพริบ และในขณะเดียวกันเปลือกสีดำคล้ายกับจิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาปรากฏตัวขึ้นบนหลังของโจวเต็ง บนผิวหนังของเขาเป็นเหมือนกระดองเต่าสีดำเป็นรูปแบบสีดำที่เกิดขึ้นอีกครั้งของคำว่า 'ปัญญาชน'
จ้องมองไปที่รูปลักษณ์ของโจวเต็งหลังจากการเปลี่ยนจิตวิญญาณของเขา หวงเสี่ยวหลงรู้สึกงงงวยไปเป็นเวลาสองอึดใจ แล้วรอยยิ้มก็ปรากฎขึ้นที่มุมริมฝีปากของเขาหลังจากได้เห็นการเปลี่ยนแปลงแล้วเขาคิดว่าโจวเต็งดูเป็น "เต่า" จริงๆในแบบนี้ นอกจากนี้รูปลักษณ์ของโจวเต็ง ยังดูน่าเกลียดมาก ปากของเขามีขนาดใหญ่กว่าปากคนทั่วไปปกติ และเขาก็มีจมูกที่ยังดูว่ามีขนาดใหญ่กว่าคนอื่น ๆ ซึ่งฉากนี้ได้เตือนให้หวงเสี่ยวหลงนึกถึงจากในเรื่องนิยายจากโลกเก่าของเขาที่อาศัยอยู่ในวังเจ้าสมุทร
ใบหน้าของโจวเต็งวูบวาบมีสีแดงเมื่อเขาเห็นหวงเสี่ยวหลงส่ายหน้า และหัวเราะหลังจากได้เห็นการเปลี่ยนวิญญาณของเขา ความโกรธในหัวใจของเขาระเบิดออกมาทันที! ถึงแม้จิตวิญญาณของกระดองเต่าดำแห่งเต๋าจะเป็นจิตวิญญาณที่มีพรสวรรค์อย่างยอดเยี่ยม แต่เขาต้องยอมรับว่าเขาดูน่าเกลียดมากหลังจากผสมผสานกับจิตวิญญาณของเขา นี่เป็นจุดที่สร้างความเจ็บปสดในหัวใจของเขา
โจวเต็งกระโดดออกมา ทุกคนเฝ้ามองขณะที่เขาก้มลงทั้งมือ และขา ร่างกายของเขาหมุนด้วยความเร็วอย่างรวดเร็วคล้ายกับพายุทอร์นาโดที่ลอยขึ้นมาจากพื้นผิวของทะเล และพุ่งไปหาหวงเสี่ยวหลง
"ลมพายุสมุทร!!!"