INVINCIBLE โลกอมตะ - บทที่ 56: สี่ลมหายใจ?

เจียงเต็งมองไปที่หลี่ลู่ และเสียงที่เย็นชาของเขาดังออกมาว่า "ต้องขอโทษด้วย แต่ข้าเกลียดพวกขยะเสมอ ยิ่งขยะที่พึ่งพาความสัมพันธ์ในตระกูล! และคนที่เชื่อมโยงกับขยะเหล่านี้! ในการต่อสู้ครั้งนี้ข้าจะไม่ปล่อยผ่านง่าย ๆ และถ้าเจ้าต้องการที่จะตำหนิใครสักคนก็จงไปโทษเจ้าขยะคนนั้น! " หลังจากที่เขาพูดเสร็จแล้วเขาก็ชี้นิ้วไปที่หวงเสี่ยวหลง
คำพูดของเจียงเต็งได้ดังชัดขึ้นไปทั่วลานจัตุรัสทำให้ทุกคนเปลี่ยนความสนใจไปที่หวงเสี่ยวหลง ศิษย์ที่ยืนใกล้กับเขารีบขยับไปห่าง ๆ ระหว่างพวกเขากับเขาเพื่อให้เจียงเต็งไม่เข้าใจผิด มิเช่นนั้นอาจทำให้ปลาในบ่อเดียวกันได้รับชะตากรรมเช่นเดียวกัน
เมื่อเห็นแบนี้เจียงเต็งรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก โดยไม่ได้รับคำเตือนใด ๆ เขาหันกลับมา และโจมตีไปที่หลี่ลู่ทันที
"ฝ่ามือเพลิงพยัคฆ์!"
ปากของพยัคฆ์เพลิงสีชาดกลายเป็นฝ่ามือพุ่งไปที่หน้าอกของหลี่ลู่ ในเวลาไม่กี่อึดใจ ปราณฉีของนักรบระดับสี่ได้ถูกส่งออกไปอย่างเต็มรูปแบบ เจียงเต็งปัจจุบันได้ลงมือรุนแรงแตกต่างอย่างมากจากคราวก่อน ๆ 
รอบ ๆ ฝูงชนประหลาดใจมาก พวกเขารู้สึกตกใจกับพลังของเจียงเต็ง และในเวลาเดียวกันพวกเขารู้สึกตกใจที่เจียงเต็งสามารถโจมตีโดยใช้ทักษะการต่อสู้ระดับลึกลับขั้นสูงของเขากับหลี่ลู่ ซึ่งเป็นฝ่ามือเพลิงพยัคฆ์
ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เจียงเต็งได้มอบความพ่ายแพ้ต่อฝ่ายตรงข้ามก่อนหน้านี้โดยไม่ต้องใช้ทักษะการต่อสู้ แต่ตอนนี้เมื่อต้องมาเจอกับหลี่ลู่ เขาแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาต้องการแสดงความเกลียดชังต่อหวงเซี่ยวหลง
ทุกคนส่ายศีรษะ และมองหลี่ลู่ด้วยความสงสาร การบาดเจ็บหนักที่เป็นผลมาจากการลงมือในครั้งนี้จะทำให้หลี่ลู่ล้มป่วยเป็นเวลาสองถึงสามเดือน
เพราะ 'ขยะ' ที่นางได้เกี่ยวข้องทำให้ตัวเองต้องได้รับความทุกข์ทรมานบาดเจ็บดังกล่าวได้ จริง ๆ แล้วมันช่างเป็นโชคร้ายของนาง!
เซี่ยงเม่ยฉีรู้สึกขุ่นเคืองกับการเห็นฝ่ามือที่เล็งไปที่หน้าอกของหลี่ลู่ แต่นางก็ยังคงเงียบ และไม่พยายามที่จะหยุดยั้งการประลองในครั้งนี้
สัญญาณเตือน และความหวาดกลัวกระพริบอยู่ในสายตาของหลี่ลู่ อย่างไรก็ตามเมื่อนางใช้พลังของนักรบระดับสามขั้นปลาย ก็ยังไม่พอให้นางมีกำลังพอที่จะป้องกันการโจมตีจากทักษะของเจียงเต็งได้
เมื่อทุกคนคิดว่าหลี่ลู่จะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส และต้องกระเด็นออกไปจากวงกลม จู่ ๆ ก็ปรากฎเงาขึ้นมาอย่างฉับพลัน และคว้าตัวของหลี่ลู่เอาไว้ หลี่ลู่ได้รับการคุ้มครองภายในอ้อมกอดร่างสองร่างหมุนไปอีกทางด้านหนึ่งเพื่อหลบหนีการโจมตีของเจียงเต็ง
…………………….
นอกเหนือจากความคาดหวังทั้งหมดการโจมตีของเจียงเต็งฟาดใส่ความว่างเปล่าทำให้ทุกคนประหลาดใจ และเห็นว่าคนที่คว้าหลี่ลู่ และหลบการโจมตีเป็นคนที่เจียงเต็งเรียกว่าเป็นขยะเขาคือหวงเสี่ยวหลง
รวมถึงแม้กระทั่งเซี่ยงเม่ยฉีก็ยังต้องรู้สึกตกตะลึง
หวงเสี่ยวหลงไม่สนใจสายตาที่แสดงถึงอาการตกใจ เขามองไปที่หลี่ลู่ในอ้อมแขนก่อนถามว่า "เจ้าเป็นอะไรหรือไม่?"
ความรู้สึกของหลี่ลู่ค่อย ๆ สงบลง และสองลักยิ้มที่น่ารักก็ปรากฏขึ้น "เสี่ยวหลง ข้าสบายดี!"
"ดีแล้ว เจ้าออกไปก่อนปล่อยให้ข้าจัดการเรื่องนี้เอง" หวงเซี่ยวหลงกล่าว
"เสี่ยวหลง, เจ้า?" หลี่ลู่เป็นห่วง.
"มันไม่มีอะไร" หวงเสี่ยวหลงโบกมือ และค่อย ๆ ส่งหลี่ลู่ออกจากวงแหวน จากนั้นเขาก็หันกลับไปหาเจียงเต็ง

และในเวลานี้ในอีกมุมหนึ่งของลานจัตุรัสอันไกลโพ้น ซุนจางจ้องไปที่หวงเสี่ยวหลง ที่สามารถช่วยหลี่ลู่ให้รอดพ้นจากการโจมตีของเจียงเต็งได้ 
"ศิษย์ใหม่คนนี้คือใคร?" 
ความสามารถในการช่วยชีวิต หลี่ลู่ จากการโจมตีของ เจียงเต็ง พิสูจน์ให้เห็นว่าศิษย์ใหม่ผู้นี้ไม่ได้อ่อนแอ
เซี่ยงฉู่ถามกลับ "อาจารย์ใหญ่เจ้าเองก็ไม่รู้จักขยะผู้นี้? "
"เด็กคนนี้ลงทะเบียนด้วยจดหมายแนะนำของเจ้า" เซี่ยงฉู่ตอบโดยไม่ต้องคิด
"อะไร?! เขาได้มาอย่างไร? " ซุนจางได้รับคำตอบแล้วรู้สึกแปลกใจ
เห็นความรู้สึกประหลาดใจของอาจารย์ใหญ่ เขาได้แต่รู้สึกแปลก ๆ และเข้าใจข้อสงสัยของเซี่ยงฉู่ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะอธิบายว่า "ข้าได้ให้จดหมายแนะนำแก่จอมพลฮ่าวเทียน!"
"จอมพล … , จอมพลฮ่าวเทียน!" เซี่ยงฉู่มึนงงชั่วครู่ก่อนที่เขาจะร้องออกมาดัง ๆ
มันเป็นแบบนี้ได้อย่างไร จอมพลฮ่าวเทียน! ใครเป็นผู้บัญชาการกองพลให้กับกษัตริย์ที่ผ่านมา! จอมพลฮ่าวเทียน! เดิมที่อยู่ใต้กษัตริย์เพียงหนึ่ง และควบคุมทหารนับหมื่น!
เหงื่อได้โผล่ขึ้นมาบนหน้าผากของเซี่ยงฉู่เป็นจำนวนมาก โชคดีที่เขาไม่ได้ยกเลิกคุณสมบัติการลงทะเบียนของหวงเสี่ยวหลง และไม่ได้ทำผิดพลาดในการฆ่าคนทั้งสามที่ได้เดินทางมากับเขา!
ขณะที่ความคิดของเขามาถึงจุดนี้ หลังของเขารู้สึกหนาวเย็น และขนลุกชูชันขึ้นมาบนผิวของเขา
สถาบันแสงดาราเป็นสถาบันการศึกษาแห่งแรกของราชอาณาจักร และในราชอาณาจักรทั้งมวล สถาบันได้ให้ความสำคัญกับสองคนเท่านั้นคือกษัตริย์ของราชวงศ์แห่งอาณาจักรหลัวถง และ จอมพลฮ่าวเทียน!
ถ้าเขารู้ว่าหนึ่งในสามคนที่ ซ้งหยวนบอกให้เขาฆ่าคือน้องชายของจอมพลฮ่าวเทียน เขาจะกลับมาเย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม
"เจ้าไม่เป็นไรไป?" ซุนจางสังเกตเห็นการหลั่งเหงื่ออย่างฉับพลันของเซี่ยงฉู่ ขณะที่เขาเช็ดมันออกไป
"อาจารย์ใหญ่ ข้าสบายดี ไม่มีอะไรผิดปกติหรอกทุกอย่างมันเป็นไปด้วยดี! " เซี่ยงฉู่ร้องตะโกนออกมา
ซุนจางไม่ได้ใส่ใจนัก และมุ่งเน้นความสนใจของเขาอีกครั้งไปที่เจียงเต็ง และหวงเสี่ยวหลงในวงแหวนห่างออกไปและพูดว่า "ฮ่าวเทียน เพื่อนเก่าคนนี้แนะนำเด็กตัวเล็กผู้นี้จริง ๆ ? ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ใช่อะไรที่ง่ายดายนัก เด็กคนนี้อาจเป็นลูกนอกกฎหมายหรือไม่? "
แม้ว่าจอมพลฮ่าวเทียนจะมีอายุเกินร้อยปีอายุก็ไม่ได้ส่งผลต่อความสามารถในการสืบพันธุ์ของนักรบเหนือธรรมชาติ นักรบเหนือธรรมชาติอายุสามสี่ร้อยสี่ปีสามารถมีลูก และถือเป็นเรื่องปกติ เพราะฉะนั้นไม่สามารถตำหนิซุนจางที่มีความคิดเช่นนี้ได้
อย่างไรก็ตามถ้าจอมพลฮ่าวเทียนรู้ว่าซุนจางคิดว่าหวงเสี่ยวหลงเป็นลูกนอกสมรสของเขาไม่มีใครกล้าเดาว่าปฏิกิริยาของจอมพลฮ่าวเทียนจะเป็นอย่างไร!
"ในความคิดของเจ้า เด็กคนนี้สามารถรับมือการโจมตีของเจียงเต็งได้นานแค่ไหน?" ซุนจางเปลี่ยนหัวข้อ
เซี่ยงฉู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "อาจสักสามลมหายใจ" จนถึงขณะนี้มีเพียงคนเดียวที่อยู่ได้เกินสี่ลมหายใจ และมันก็ไม่เลวนักถ้าหากหวงเสี่ยวหลงสามารถอยู่ได้นานถึงสามลมหายใจ เซี่ยงฉู่ สามารถมองเห็นหวงเสี่ยวหลงว่าไม่ได้อ่อนแอ 
เมื่อได้ยินคำตอบของเขาซุนจางก็ส่ายหัว
เห็นซุนจางกำลังส่ายศีรษะ เขาเข้าใจผิดคิดว่าเขาคาดเดาไม่ถูกต้อง, "อาจารย์ใหญ่หมายความว่า หวงเสี่ยวหลงสุดท้ายอย่างมากไม่เกินสองลมหายใจ? "
"ไม่ เขาควรจะอยู่ได้ถึงสี่ลมหายใจ!" ซุนจางชี้แจง
"อะไร? ลมหายใจสี่? "เซี่ยงฉู่พบว่ามันยากมากที่จะเชื่อ เขาเพียงรู้สึกว่าหวงเสี่ยวหลงสามารถที่จะอยู่ได้สามลมหายใจ แต่อาจารย์ใหญ่กลับกล่าวว่าสี่ลมหายใจ!
ถ้าหวงเสี่ยวหลงสามารถอยู่ได้อย่างยาวนาน เขาสามารถเข้าสู่การจัดอันดับยี่สิบอันดับแรกของศิษย์ใหม่ได้

ขณะที่พวกเขาคุยกันอยู่บนเวที เจียงเต็งจ้องไปที่หวงเสี่ยวหลง เสียงของเขาช่างหนาวเย็นเป็นอย่างมากในขณะที่เขาพูดว่า "ในที่สุดเจ้าก็ออกมา ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่กล้าออกจากที่ซ่อนของเจ้า ถ้าเป็นกรณีนี้เจ้าไม่เพียงเสียเดิมพัน แต่ยังเป็นเพียงขี้ขลาด! "
"ในโลกนี้จริง ๆ แล้วมีคนโง่เขลาที่ถูกต้องชอบธรรมเป็นจำนวนมาก!" 
ขณะที่เขาพูดเขาจำได้ว่าเจียงเต็งพูดอะไรเมื่อไม่กี่วันก่อนเมื่อเขาแสดงให้เห็นถึงทักษะการสู้รบของเขา หวงเสี่ยวหล หัวเราะเยาะ "พยัคฆ์แสงสีชาดสามารถปรากฏตัวอยู่ได้ตลอดเวลา?"
ใบหน้าของเจียงเต็งกลายเป็นน่าเกลียดเมื่อบิดเบี้ยว ปราณฉีระเบิดออกจากร่างทั้งตัวของเขา และจิตวิญญาณการต่อสู้ของเขา พยัคฆ์แสงสีชาดก็ปรากฏตัว และปล่อยเสียงคำรามที่แสดงถึงความโกรธขึ้นไปบนฟากฟ้า ท้องฟ้ามืดครึม และเมฆมืดทึบเข้าบดบัง
ความโกรธของพยัคฆ์สามารถเปลี่ยนสภาพอากาศ!
เจียงเต็งไม่ได้ยึดความแข็งแกร่งขึ้นอีก และรัศมีของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัวมากขึ้นเมื่อเทียบกับตอนที่เขากำลังต่อสู้กับหลี่ลู่
"ตอนนี้ข้าจะช่วยให้เจ้าสามารถหาช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างข้าผู้ที่มีความสามารถพิเศษในรอบหลายร้อยปีและมีจิตวิญญาณที่มีพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมของสถาบัน กับเจ้าขยะที่ผ่านมาด้วยจดหมายแนะนำ" เจียงเต็งยิ้มอย่างหนาวเย็น แสงสีทองเย็นกระพริบข้ามผ่านดวงตาของเขา ขณะที่เขากระโดดออกไป และเข้าสู่ด้านหน้าของหวงเสี่ยวหลง เร็ว! มีเพียงไม่กี่คนในหมู่ศิษย์ที่มีอายุมากกว่าสามารถตามการเคลื่อนไหวของเขาได้
ศิษย์ในบริเวณใกล้เคียงรู้สึกตกใจมาก พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าเจียงเต็งจะมีพลังที่เข้มแข็ง และไม่อ่อนแอกว่าศิษย์ชั้นปีที่หนึ่ง