Holistic Fantasy - บทที่ 9: ความสงบที่ผิดธรรมชาติและความรู้สึกที่ไม่ดี

แฟนท่อมลอร์ดจะเข้ามาก็ต่อเมื่อแฟรี่เทลล้มเหลว?

เมื่อมองไปที่กลุ่มคน 30+ และรอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของโมเกีย โนอาห์ เอลซ่า และลัคซัสก็เข้าใจในทันทีว่าพวกเขาหมายถึงอะไร

ค่อนข้างชัดเจนว่าพวกเขาไม่เชื่อว่าแฟรี่เทลสามารถทำได้โดยใช้จอมเวทเพียง 3 คน ในขณะที่ปกติมันต้องใช้จอมเวทหลายสิบคน!

ดูเหมือนพวกเขาจะพยายามอ่อนข้อแฟรี่เทลแต่ภายใต้หน้าตานั้น แท้จริงแล้วพวกเขาอยู่ที่นี่เพื่อสังเกตการณ์และอาจหัวเราะเยาะเมื่อทำพลาด!

“เข้าใจไหม… ไอ้พวกแฟรี่เทล?”

เขายกมุมริมฝีปากของเขาขึ้นด้วยวาจาแหย่พวกเขา

“เรามาที่นี่เพื่อทำความสะอาด ไม่ได้รบกวนแกจากการทำงานใช่ไหม?”

โอเค ลัคซัสต้องการเหตุผลซัดพวกเขา เอลซ่ายังคลายการป้องกันของเธอที่ด้านข้างบ้างในขณะที่เธอส่งแสงสะท้อนที่เยือกเย็นให้พวก

“พี่ลัคซัส!”

จู่ๆ โนอาห์ก็ตะโกนขึ้น

“ฉันได้ยินมาว่ารางวัลครั้งนี้ 3ล้านเจนนี่ ถ้าจะแบ่งเป็นหลายสิบส่วนซึ่งต้องต่ำมากใช่ไหม…”

เอลซ่าและลัคซัสตระหนักถึงเจตนาของเขา

ใช่แล้ว ผลตอบแทนแค่3ล้านเจนนี่ มันค่อนข้างเยอะ แต่ถ้าใครแบ่งไปหลายคนก็จะลดลง เนื่องจากลักษณะเฉพาะนี้ ภารกิจจึงไม่ค่อยเป็นที่นิยมในหมู่กิลด์

เหตุใดคำขอที่ไม่เป็นที่นิยมเช่นนี้ที่กิลด์มักต้องการให้คนอื่นทำจึงทำให้แฟนท่อมลอร์ดส่งคนมา? และพวกเขาบอกว่าพวกเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อแทรกแซง?

ความจริงอาจเป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม พวกเขามาที่นี่เพื่อแทรกแซงหรือก่อวินาศกรรมจากการร้องขอให้เสร็จสิ้น!

“ในทางกลับกัน แฟรี่เทลส่งคนเพียง 3 คนในครั้งนี้ เงินจะเป็นของเราเมื่อเราทำสิ่งนี้เสร็จ เรามาทำมันด้วยความพยายามอย่างเต็มที่กันเถอะ…”

“3 คน? เสร็จ?”

และเหล่าลูกสมุนแฟนท่อมลอร์ดก็ทำหน้าที่ของพวกเขา หัวเราะก๊ากทันที แม้แต่โมเกียก็ดูเหมือนว่าเขาพยายามหลีกเลี่ยงการหัวเราะเยาะความคิดโง่ ๆ ของเขา

“ยังไงก็เถอะ ได้โปรดให้เราช่วยด้วยเพื่อเราจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากความพยายามนี้!”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”

มีทั้งเสียงหัวเราะเยาะเย้ยและถากถาง

ในการต่อสู้กับจิตวิทยานี้ ไม่ต้องพูดถึงลัคซัสผู้ซึ่งโกรธเคืองมากขึ้นเรื่อยๆ ในไม่กี่วินาที แม้แต่เอลซ่าที่เย็นชาตามปกติก็อดทนไม่ไหว

โนอาห์ไม่ได้โกรธใดๆและยังคงนิ่งเหมือนที่ทำอยู่ตลอด เขาหันไปหาชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะหาโอกาสที่จะขัดจังหวะไม่ได้

“ถึงเวลาที่คุณจะนำทางแล้วใช่หรือไม่”

“เอ่อ..ครับ…”

ชายหน้าซีดยังตกใจกับพฤติกรรมของลัคซัส เขาพยักหน้าและเดินเซเล็กน้อยไปยังทิศทางหนึ่ง

เขายักไหล่ตามไปด้วยเอลซ่าอย่างรวดเร็ว ลัคซัสมองแผ่นหลังของโนอาห์ แล้วก็กลุ่มสองตัวบาทก่อนจะเดินจากไป

กลุ่มแฟนท่อมลอร์ดแลกเปลี่ยนสายตาและเดินตามพวกเขาไปในขณะที่ยังคงหัวเราะเยาะด้วยอารมณ์ร่าเริง

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า โมเกียสูญเสียรอยยิ้มที่พอใจเมื่อเขาเห็นด้านหลังของร่างเล็กนั้น

เขาไม่สามารถพูดได้ แต่เขารู้สึกสังหรณ์ไม่ดี

….

ภายใต้การนำของชายวัยกลางคน กลุ่มนี้ได้เดินผ่านศูนย์กลางของสถานที่นั้นไปพร้อมกับการนินทาและการชี้นำของพลเมือง

โดยปกติเราจะคาดหวังว่าความเข้มข้นของประชากรจะเพิ่มขึ้นเมื่อเข้าใกล้ใจกลางเมืองมากขึ้น แต่เมืองนี้กลับตรงกันข้าม ความเข้มข้นของประชากรลดลงเมื่อเข้าใกล้ใจกลางเมืองมากขึ้น

เป็นที่เข้าใจได้แม้ว่าใจกลางเมืองนี้เป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของสภาเวทมนตร์ ซึ่งเป็นทะเลสาบแห่งพิธีกรรม

สำหรับสภา ทะเลสาบแห่งนี้เป็นความเชื่อของพวกเขา โดยธรรมชาติแล้ว ทะเลสาบแห่งนี้ไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะบุคคลทั่วไป

สภาจะอนุญาตให้ใครก็ตามเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาหรือ?

อาจเป็นเพราะพวกเขาได้รับแจ้งหรือเพราะชายวัยกลางคนปรากฏตัว แต่ระหว่างทาง หน่วยลาดตระเวนติดอาวุธจำนวนมากไม่ได้พยายามจะหยุดพวกเขาแม้ว่าพวกเขาจะสังเกตเห็นสัญลักษณ์กิลด์ก็ตาม

เดินผ่านถนนและอาคารต่างๆ ผ่านไปประมาณ 15 นาที ในที่สุดก็เห็นความเปลี่ยนแปลงของทิวทัศน์ ไม่ใช่ถนนสายเก่าและอาคาร เหมือนเพิ่งเดินเข้าไปในอุทยานธรรมชาติหรืออะไรสักอย่าง นั่นเป็นเพราะมีดอกไม้จำนวนมากไม่ว่าจะมองไปทางไหน

ไม่นานนักก็จะเห็นทะเลสาบใสกระจายอยู่ตรงหน้าซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 100 เมตร

คนที่ฉลาดจะสังเกตเห็นว่าใต้ทะเลสาบนั้น สะพานหินถูกสร้างขึ้นด้วยความแม่นยำจนพื้นผิวของสะพานอยู่ในระดับเดียวกับผิวน้ำ สะพานเชื่อมฝั่งกับสถานที่กลางทะเลสาบ

มีศาลา

ในนั้นคือแท่นหินทรงกลมที่มีลูกบอลคริสตัลวางอยู่บนนั้น

ชายวัยกลางคนพาพวกเขาข้ามสะพานเข้าไปในศาลาและในที่สุดก็ถึงชานชาลา

เขามองดูลัคซัสอย่างขี้อายก่อนจะก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว

“นี่คือแท่นพิธีกรรม หากใครเทพลังเวทย์มนตร์ในปริมาณที่จำเป็น ทะเลสาบแห่งพิธีกรรมก็จะเปิดใช้งาน!”

หลังจากที่พวกเขาได้ยินเขาแล้วพวกเขาก็หันความสนใจไปที่ชานชาลา

“กล่าวคือ…”

โนอาห์พูดออกมา

“หากใครใส่พลังเวทย์มนตร์เพียงพอ ทะเลสาบก็จะเปิดใช้งานและเปล่งประกายออกมา ภารกิจของเราจะเสร็จสิ้น ถูกต้องหรือไม่?”

“ครับ..ครับ…”

“ถ้าอย่างนั้นทุกคนจากแฟรี่เทล มาดูกันว่าพวกคุณทำอะไรได้!”

แม้ว่าเขาจะรู้สึกไม่ดี แต่เขาเลือกที่จะโยนความคิดนั้นทิ้งไปในขณะที่เขาแทงไปที่ทั้งสามคน

“ขอเราดูเหน่อย วิธีที่เด็กเหลือขอ 3 คนสามารถทำงานให้เสร็จได้ ซึ่งจอมเวทหลายสิบคนแทบไม่สามารถทำได้!”

“เอาสิ! เร็วๆ!”

เหล่าลูกสมุนก็พูดตามทันที

โนอาห์เงยหน้าขึ้น ภายในนัยน์ตาลึกของเขา ประกายแสงวาบวาบออกมา