ตอนที่ 524: การทดสอบในร่างกาย
แค่อึดใจเดียวทุกอย่างในห้องทดลองก็กลับมาเป็นปกติ
เขาเก็บก้อนเนื้อในมือของเขา หลังจากที่มันคืนสภาพเนื้อสีแดงเข้มก็ได้กลายเป็นสีแดงสดใสทันทีราวกับว่ามีเลือดสด ๆ ไหลออกมาจากเนื้อ มันมีรูปร่างคล้ายหยกที่สุกใส มันไม่เหมือนก้อนเนื้ออีกต่อไป แต่มันดูเหมือนพลอยอาเกต มันแข็งกว่าที่คิดและแม้แต่เพชรก็จะอ่อนนุ่มเหมือนโคลนเมื่อเทียบกับมัน
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือมันยังมีชีวิตอยู่ พื้นผิวของกล้ามเนื้อสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนพร้อมด้วยไขมันที่ขาวเหมือนหยกของมัน
มันเป็นความมหัศจรรย์ แม้แต่สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุด สิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวก็ไม่สามารถเทียบกับเนื้อก้อนนี้ได้ซึ่งมีน้ำหนักประมาณ 2,000 ตันต่อลูกบาศก์เมตร
ลู่หยวนรู้สึกตื่นเต้นเพราะนี่คือสิ่งที่เขาต้องการ
อย่างไรก็ตามในขณะที่เขากำลังจะทำการทดลองต่อไป จู่ ๆ เขาก็หยุดทันที
ทันใดนั้นเฉินซินเจี๋ยที่สวมชุดป้องกันก็เข้ามาในห้องทดลอง เธอเป็นห่วงและพูดว่า "ฉันถามถึงคุณกับคนอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ คุณยังไม่ได้กินอาหารมาสองสามวันแล้ว ! "
ลู่หยวนหันหลังให้เธอ แล้วตอบเธอด้วยกระแสจิตของเขา "คุณไม่รู้หรือว่าตอนนี้อาหารไม่มีความหมายอะไรกับฉัน?"
"คราวก่อนคุณไม่ได้เป็นแบบนี้นี่ ถึงแม้คุณจะรู้ว่ามันไร้ประโยชน์ แต่คุณก็ยังพยายามใช้ชีวิตตามปกติ คุณเปลี่ยนไป คุณดูไม่เหมือนมนุษย์ สักวันคุณจะไม่สามารถปรับตัวเข้ากับชีวิตมนุษย์ธรรมดาได้อีกต่อไป ! "
"ฉันขอโทษ …" ลู่หยวนตอบ
“ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น” ตาของเฉินซินเจี๋ยแดงในขณะที่เธอหันหน้าหนี
ทั้งคู่ยังคงนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง แล้วลู่หยวนก็พูดว่า "เดือนหน้าเป็นวันเกิดของลูกชายเรา ฉันอาจไม่สามารถไปอวยพรเขาได้ในวันนั้น นี่เป็นของขวัญวันเกิดสำหรับเขา ! "
ก้อนเนื้อที่เหมือนหยกลอยอยู่ในอากาศอย่างช้า ๆ และตกลงในมือของเฉินซินเจี๋ย ถึงแม้เขาจะไม่สามารถบอกอะไรเกี่ยวกับมันได้มากนัก แต่มันมีเอกลักษณ์และแข็งแรง และก็ไม่ได้มีค่าอะไร
เฉินซินเจี๋ยไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอรู้สึกไม่มั่นใจ เธอรู้สึกว่าเธอกำลังจะเสียเขาไปและพูดทันทีว่า "เรายังสามารถฉลองวันเกิดของเขาในโลกเสมือนจริงได้นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคุณในอนาคต คุณยังเป็นผู้ชายของฉัน อย่างน้อยที่สุดเราก็ยังสามารถอยู่ด้วยกันในโลกเสมือนจริงได้"
ลู่หยวนเงียบ ไม่มีใครรู้ว่าเขาไม่สามารถเข้าสู่โลกเสมือนจริงได้อีกต่อไป มันเป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะทนพลังอันมหาศาลที่สมองของเขาปล่อยออกมา ในขณะนั้นเองภาพที่เขาเห็นขณะเข้าสู่มิติที่สี่ก็แวบเข้ามาในใจของเขา ตอนนั้นเองเขาจึงตระหนักว่าอาจมีวิธีที่จะเข้าสู่โลกเสมือนจริงได้
พร้อมกับความคิดที่แวบเข้ามาในใจของเขา ความคิดของเขาก็ไปถึงเซิร์ฟเวอร์หลักของโลกเสมือนจริงโดยผ่านทางสัญญาณทันที มีข้อมูลจำนวนมากปรากฏต่อหน้าเขา กระบวนการความคิดของเขาเริ่มทำงานอย่างเต็มกำลังและข้อมูลจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขา กระบวนการการทำงานของโลกเสมือนจริงถูกวิเคราะห์ทันทีและต่อมาก็ถูกแฮก
เสียงเตือนที่ศูนย์คอมพิวเตอร์ของแผนกโลกเสมือนจริงของยานอวกาศดังขึ้นทันที อย่างไรก็ตามก่อนที่เจ้าหน้าที่จะรู้ สัญญาณเตือนนั้นก็หยุดไปเอง
"เกิดอะไรขึ้น ? "
"มันเป็นการรั่วไหลของข้อมูล มันใช้เวลา 0.3 วินาที ตอนนี้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้ว"
“มันน่าจะไม่มีปัญหาไร บางทีพวกเขากำลังทำการทดลองฟิสิกส์พลังงานสูงบางอย่าง มันเกิดขึ้นบ่อยในช่วงนี้”
…
"เอาล่ะฉันจะไป" ลู่หยวนตอบ
ลู่หยวนใช้เวลาแค่ 1 วินาทีเท่านั้นในการแฮกเซิร์ฟเวอร์ของโลกเสมือนจริง สำหรับเฉินซินเจี๋ยเขานิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็ตอบข้อเสนอแนะของเธอ แต่เธอไม่ทราบว่าในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้เอง เขาได้เจาะระบบปฏิบัติการทั้งหมดของเซิร์ฟเวอร์โลกเสมือนจริงเรียบร้อยแล้ว
หลังจากเฉินซินเจี๋ยออกไป ลู่หยวนต้องการดำเนินการทดลองต่อ แต่หลังจากที่เขาหยิบเนื้อขึ้นมาเขาก็หยุด
จู่ ๆ เขาพบว่าหลังจากที่เขาตระหนักว่าโลกเสมือนจริงไม่สามารถใช้พลังที่สมองของเขาปล่อยออกมาได้อีกต่อไป เขาก็ไม่เคยพยายามที่จะแก้ไขปัญหาจริง ๆ แม้แต่หลังจากที่ปัญหาได้รับการแก้ไขแล้วเขาก็ยังไม่มีความสุข แต่กลับค่อนข้างเฉย ๆ เขาอาจละเลยปัญหาในตอนแรก แต่ตอนนี้มันเห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เขาไม่แยแสเพราะเขาไม่ได้ให้ความสนใจแม้ในขณะที่เขากำลังพูดกับเฉินซินเจี๋ย เขาก็วิเคราะห์ข้อมูลและวางแผนสำหรับการทดลองที่จะเกิดขึ้นแทน
มันยากที่เขาจะหยุดทำงาน ถึงตอนนั้นเขาก็หน้าตาบึ้งตึง
จากมุมมองทางชีวภาพ อารมณ์และความรู้สึกเป็นสัญญาณทางเคมีไฟฟ้า มันเป็นปฏิกิริยาและการตอบสนองของสิ่งมีชีวิตต่อการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม เมื่อมีสิ่งที่ดีเกิดขึ้นเราจะรู้สึกมีความสุขและตื่นเต้น ในทางกลับกันเมื่อมีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นเราจะรู้สึกกลัว เศร้า และโกรธ
มันเป็นกระบวนการการวิวัฒนาการที่สิ่งมีชีวิตสามารถสร้างกลไกการป้องกันตัวเอง และแม้ว่าความสามารถของสมองของเขาจะดีขึ้นอย่างมากหลังจากเข้าสู่มิติที่สี่ แต่ก็มีผลต่ออารมณ์ความรู้สึกของเขา ตามทฤษฎีเกม (game theory) อดีตเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกของเขาทำให้เขามีความคิดที่มีเหตุผลมากขึ้น เขาจะตัดสินข้อดีข้อเสียอย่างมีเหตุผลและไม่อาศัยอารมณ์อีกต่อไป
ลู่หยวนยังคงนิ่งเหมือนหินอยู่อีกพักหนึ่ง
…
เขาฝึกกับก้อนเนื้อเป็นเวลาครึ่งเดือนจนกระทั่งเขาไม่ทำผิดพลาดอีกต่อไปหลังจากบีบอัดอะตอม จากนั้นเขาเริ่มวางแผนสำหรับการทดสอบขั้นที่สอง มันเป็นการทดสอบภายในร่างกาย
สัตว์ตัวแรกคือหนูขาว มันเป็นสัตว์จากโลกเพียงชนิดเดียวที่มนุษย์สามารถนำขึ้นไปบนยานอวกาศได้
เนื่องจากมันถูกใช้อย่างกว้างขวางสำหรับการทดสอบภายในร่างกายในห้องทดลองทางชีวภาพของเมืองแห่งความหวังก่อนหน้านี้ มันจึงถูกรวบรวมมาด้วย
เมื่อผักเป็นอาหารที่มีบทบาทสำคัญผู้คนจึงแนะนำให้ใช้เนื้อหนูขาวเพื่อปรับปรุงอาหารของประชาชน ถ้าหากกระบวนการผลิตเนื้อสัตว์ไม่ได้ถูกคิดค้นขึ้นทันเวลาผู้คนคงจะเห็นด้วยกับข้อเสนอแนะนี้
หนูขาวมาจากโลกและแน่นอนมันเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ ความยาวของลำตัวรวมถึงหางของมันมีความยาวประมาณ 40-50 เมตร พวกเขามีอาหารเพียงพอที่จะบำรุงเลี้ยงพวกมัน ดังนั้นพวกมันจึงมีไขมันเล็กน้อย นอกจากขนปุกปุยที่พวกมันมีแล้วพวกมันดูสวยงามเป็นพิเศษ
ทันทีนั้นมันตัวสั่นขณะอยู่ในพื้นที่สิ่งแวดล้อมจำลอง ดูเหมือนมีบางอย่างผิดปกติกับสมองของมัน ทำให้มันคลั่ง ตาสีแดงของมันกรอกไปทางซ้ายและขวาอย่างรวดเร็ว ขณะที่ร่างของมันกระตุกเป็นระยะ ๆ
ทันใดนั้นมือขนาดใหญ่ก็สอดเข้าไปในพื้นที่สิ่งแวดล้อมจำลองและจับหนูขาวมา หนูขาวตัวสั่นเทิ้ม มันถอยหนีโดยใช้ขาหลังของมันแล้วมันก็แน่นิ่งไป
จากนั้นลู่หยวนก็ตระหนักว่าหัวใจของมันหยุดเต้นและคลื่นสมองก็ยุ่งเหยิงผิดปกติ หนูขาวตกใจกลัวจนเสียชีวิตโดยออร่าที่เขาปล่อยออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ
อย่างไรก็ตามลู่หยวนก็ไม่ได้สะทกสะท้าน เขาไม่ได้เป็นทุกข์เป็นร้อนเพราะหนูขาวกำลังจะตายอยู่แล้ว เขาสแกนร่างกายของมันด้วยพลังจิตของเขา ในขณะเดียวกันเมื่อคลื่นสมองของหนูขาวสัมผัสกับพลังจิตของเขามันก็หาย
ลู่หยวนเรียกพลังจิตของเขาอีกครั้ง แล้วนิ้วชี้ขนาดใหญ่ของเขาชี้ไปที่หัวใจของหนูขาวกลางอากาศ ร่างของหนูขาวกระตุกอย่างแรงและก็รอดชีวิตมาได้ คลื่นสมองของมันฟื้นตัวอย่างน่าอัศจรรย์
อย่างไรก็ตามมันค่อนข้างนิ่งเฉย มันตรวจสอบสภาพแวดล้อมของมัน มันพยายามขยับบนมือของลู่หยวนอย่างระมัดระวัง ดูมันสับสนราวกับว่านี่เป็นครั้งแรกของมันที่ได้เห็นโลก
อันที่จริงแล้วมันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ถือได้ว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตใหม่ เมื่อเทียบกับหนูขาวตัวเดิมพวกมันไม่ได้เกี่ยวข้องกันอย่างสิ้นเชิง ความสัมพันธ์เพียงอย่างเดียวคือหนูตัวนี้ได้รับร่างกายของหนูตัวเดิมมา
เมื่อลู่หยวนสแกนหนูด้วยพลังจิตของเขา ความจำดั้งเดิมที่เกิดจากเยื่อหุ้มสมองของหนูขาวและสัญญาณไฟฟ้าได้ถูกลบโดยพลังจิตของเขา ในเวลาเดียวกันพลังจิตของลู่หยวนก็ได้ถูกประทับลงไป
ความจำใหม่ทั่ว ๆ ไปได้ถูกสร้างขึ้นด้วยวิธีนี้ หากไม่มีการแทรกแซงใด ๆ จากลู่หยวน มันอาจกลายเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งในไม่ช้า
แต่มันก็เป็นโชคชะตาถึงแม้ว่าการทดลองจะประสบความสำเร็จแล้ว สิ่งมีชีวิตที่อันตรายเช่นนี้จะไม่ยอมให้มีอยู่ในยานอวกาศ พวกมันจะต้องถูกทำลาย
