ตอนที่ 528: ออกจากยานอวกาศ
เช้าวันรุ่งขึ้น ลู่หยวนได้เอาจิตสำนึกของเขาออกจากโลกเสมือนจริง
คืนที่สวยงามนั้นไม่ได้ทำให้จิตสำนึกของเขาว้าวุ่น ทุกอย่างเป็นเหมือนฝุ่นและฟองสบู่เพราะพวกมันปราศจากร่องรอย โชคดีที่เขายังจำคำสัญญาของเขาและของขวัญได้
ด้วยพลังจิตของเขา รูปปั้นแกะและหนูถูกเคลื่อนย้ายหายไปจากตำแหน่งเดิมของพวกมัน
ในฐานะที่เป็นสิ่งมีชีวิตสี่มิติครึ่งหนึ่ง การขนย้ายข้ามเขตสามารถทำได้อย่างง่ายดาย ตราบใดที่พื้นที่นั้นยังอยู่ในขอบเขตของประสาทสัมผัสของเขา เขาก็จะสามารถขนย้ายสิ่งของไปยังสถานที่ใดก็ได้อย่างง่ายดาย
เมื่อมองดูการสั่นเล็กน้อยในพื้นที่ ลู่หยวนรู้สึกได้ถึงการกระตุ้นในทันที
การกระตุ้นนั้นมาจากโลกเสมือนจริง
พื้นที่ได้ถูกกำหนดไว้อย่างเฉพาะเจาะจงในโลกเสมือนจริง ด้วยการควบคุมที่สมบูรณ์แบบ ลู่หยวนมีฐานข้อมูลต้นแบบอยู่เขาจึงสามารถตัด, ผสานเข้าด้วยกัน, ซ้อนฟังก์ชั่นทุกประเภทเข้าด้วยกันในรหัสที่สร้างพื้นที่นี้ขึ้นได้อย่างง่ายดาย
แน่นอนว่าเมื่อเทียบกับโลกแห่งความจริงมิตินี้เป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น มันประกอบด้วยข้อมูลและตรรกะที่สมบูรณ์ อย่างไรก็ตามในบางแง่มุมมันยังสามารถใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงได้
นอกเหนือจากการทดลองที่ไม่มีความคืบหน้าแล้ว เขาดูตื่นเต้นมาก
จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกมาและเรืองแสงจากพลังจิตของเขาก็ออกมาจากนิ้วของเขาทันที ในไม่ช้านิ้วของเขาก็ขยับในอากาศ ดูเหมือนว่าเขาใช้นิ้วของเขาแตะน้ำเบา ๆ ทำให้พื้นที่ข้างหน้าเขาสั่นเล็กน้อย
เมื่อเรืองแสงจากพลังจิตของเขาสว่างขึ้นและสีก็เริ่มมีความชัดเจนและคมชัดมากขึ้น การสั่นสะเทือนในโลกเสมือนจริงก็กลับรุนแรงมากขึ้น ในไม่ช้าก็มีร่องรอยถูกทิ้งไว้ในพื้นที่ตรงหน้าเขาราวกับว่ามีบางอย่างขวางอยู่
หลังจากรวบรวมข้อมูลได้เพียงพอแล้วเขาก็หยุดชั่วขณะหนึ่ง สมองของเขากำลังประมวลผลอย่างรวดเร็วหลังจากการมองเห็นแบบสี่มิติของเขาสำเร็จ 100% แล้ว เขาก็สามารถมองเห็นทุกสิ่งได้อย่างชัดเจนและไม่มีสิ่งใดในโลกเสมือนจริงสามารถซ่อนจากสมองของเขาได้
ข้อมูลจำนวนมหาศาลถูกวิเคราะห์และกลั่นกรองอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ได้ข้อสรุป ในเวลาเดียวกันเขาได้รับทิศทางในอนาคตนับพัน ผ่านการคัดกรองอนาคตข้างหน้าก็จะได้รับการยืนยันในที่สุด
วินาทีต่อมาเขาก็คว้าอากาศ
ต่อจากนั้นก็มีการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในโลกเสมือนจริง พื้นและผนังของห้องทดลองบิดเบี้ยวและคลื่นกระแทกก็กระจายไปทุกที่ พลังทำลายล้างของมันน่ากลัวมากและรู้สึกเหมือนไม่มีอะไรสามารถหยุดยั้งมันได้ แม้กระทั่งโลหะที่แข็งแรงที่สุดก็ไม่มีความหมายอะไรกับคลื่นกระแทกนั้น
ถ้าหากคลื่นกระแทกยังคงกระจายต่อไปยานอวกาศทั้งลำอาจบิดเบี้ยวและหยุดทำงาน
เนื่องจากยานอวกาศถูกสร้างขึ้นโดยใช้โลหะที่มีความหนาแน่นสูงและเทคโนโลยีที่ทันสมัย ส่วนประกอบและชิ้นส่วนจำนวนมากจึงต้องประกอบกันอย่างแม่นยำ แม้แต่การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้เกิดปัญหามากมายกับยานอวกาศได้
โชคดีที่ลู่หยวนคาดไว้แล้วว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น ก่อนที่การทำลายที่เกิดจากคลื่นกระแทกจะรุนแรงยิ่งขึ้น เขาก็ปล่อยพลังจิตของเขาออกมา ในทันทีนั้นผมของเขาก็ยุ่งเหยิงและเส้นผมของเขาแต่ละเส้นก็เปล่งประกายเรืองแสงราง ๆ เขาก็ควบคุมคลื่นกระแทกได้ทันที
ในเวลาเดียวกันมือขวาของลู่หยวนไม่ขยับเขยื้อน นิ้วทั้งห้าของเขากำลังคว้าอากาศ ดูเหมือนเขาจับอะไรบางอย่าง แต่ไม่มีอะไรอยู่ที่นั่นเลย ช่องว่างภายในฝ่ามือของเขาสั่นอย่างแรงทำให้มีออร่าที่อันตรายอย่างยิ่งออกมา อย่างไรก็ตามพื้นที่รอบนิ้วของเขายังคงไม่ได้รับผลกระทบอย่างน่าอัศจรรย์ราวกับว่ามันถูกแยกออกมา !
ลู่หยวนรู้ว่าตราบใดที่เขาขยับมือเพียงเล็กน้อยในมิติที่สี่ พิกัดของพื้นที่ที่เขาจับอยู่ในมือของเขาในโลกสี่มิติจะเปลี่ยนไป และมันจะถูกลบออกจากโลกสามมิติกลายเป็นมิติอิสระ
ปริมาตรของมิติอิสระนั้นอยู่ที่ประมาณ 10 ลูกบาศก์เมตร!
อย่างไรก็ตามลู่หยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ดึงมือกลับ
มันเป็นยานอวกาศที่รองรับมนุษย์ทุกคน หากพื้นที่ในฝ่ามือของเขาถูกลบออกไป พื้นที่สามมิติจะหดตัวลงอย่างแน่นอน ก็จะทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่
ลู่หยวนรู้สึกเสียใจเมื่อมองดูห้องทดลองที่บิดเบี้ยวเล็กน้อย มันถูกทำลายโดยคลื่นกระแทก เขารู้สึกว่าห้องทดลองคับแคบเหมือนเขาอยู่ในห้องเล็กๆ เขาต้องเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง ต้องควบคุมพลังของเขา มิฉะนั้นเขาจะทำลายห้องทดลองได้อย่างง่ายดาย
เขาถอนหายใจขณะมองไปข้างหน้าและสูญเสียสมาธิไป สายตาของเขาดูเหมือนจะทะลุผ่านผนังห้องทดลองและตัวยานอวกาศมองไปในอวกาศที่มืดมิด
"บางทีฉันควรจะทำการทดลองในอวกาศ" ทันใดนั้นความคิดก็แวบเข้ามาในใจของลู่หยวน
จากนั้นเขาก็ทำการวิเคราะห์ถึงความเป็นไปได้อย่างรวดเร็ว
มีข้อมูลจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในความคิดของเขา และในไม่ช้าแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ตามปริมาณของพลังจิตของเขาและความเร็วในการเดินทางในโลกสี่มิติก็เกิดขึ้น ในขณะเดียวกันความต้านทานในอวกาศก็ถูกคำนวณเช่นกัน หลังจากที่เขากำหนดความเร็วปัจจุบันที่เขาสามารถเดินทางได้ในโลกสี่มิติเขาก็ตกตะลึง
"7.5 เท่าของความเร็วแสง ! "
เขาไม่อยากจะเชื่อและทำการคำนวณมันอีกครั้ง ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิม อย่างไรก็ตามมันถูกคำนวณตามหลักทฤษฏี และข้อมูลในหน่วยความจำของลู่หยวนนั้นไม่ถูกต้องอย่างแน่นอน ความเร็วที่เขาสามารถเดินทางได้ในมิติที่สี่สามารถประมาณได้เท่านั้น
นอกจากนั้นเมื่อความเร็วในการเดินทางของเขาเกินความเร็วแสงอาจมีปัจจัยอื่นที่มีผลกระทบ 