ตอนที่ 525: ลมหมุน
ฝ่ามือของลู่หยวนกว้าง 1.5 เมตร มีรอยแยกโยงกันบนฝ่ามือของเขาที่ดูเหมือนหุบเขาลึก
หนูขาวตัวเล็ก ๆ ในมือของเขาดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอันตรายเมื่อมันรู้สึกว่าความไม่ปลอดภัยกำลังคืบคลานอยู่ในนั้น ในขณะที่มันกำลังจะหนีดูเหมือนฝ่ามือของเขาจะปล่อยแสงสว่างที่หนาแน่นออกมาครอบคลุมไว้
แสงนั่นไม่ได้สว่างจ้า แต่กลับมีความใสราวกับน้ำในฤดูใบไม้ผลิ แสงนั้นคล้ายกับความโปร่งใส เป็นเงาวาวอ่อนละมุนคล้ายกับเพชรที่บริสุทธิ์ที่สุด
อย่างไรก็ตามเมื่อแสงที่อ่อนละมุนนั้นปรากฏขึ้น มันก็ก่อให้เกิดกระแสลมที่บ้าคลั่งอย่างฉับพลัน ฝ่ามือเป็นศูนย์กลางของพายุ พลังงานทุกรูปแบบออกมาจากฝ่ามือของเขาแม้กระทั่งโครงสร้างสเปซไทม์ (space-time fabric) ก็สั่นเหมือนคลื่นในสระน้ำ
อะตอมจำนวนมากในร่างกายของหนูขาวถูกบีบอัดหนึ่งในพันของนาโนวินาที แม้แต่ลู่หยวนก็รู้สึกเครียดเมื่อเขาทำสิ่งนี้ นี่เป็นเพราะเวลาตอบสนองของสมองของเขาจะต้องใกล้เคียงกับความเร็วของแสง เนื่องจากการเบี่ยงเบนใด ๆ จะทำให้มันหยุด การทดลองก็จะล้มเหลวทั้งหมด
โชคดีที่หลังจากฝึกมามากกว่า 10,000 ครั้ง จิตใจของลู่หยวนก็ยังไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการควบคุมสมองหรือความเร็วในความคิดของเขา พวกมันช่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ
ไม่นานหนูขาวตัวเล็กนั้นก็หดตัว
ในขณะนั้นลู่หยวนรู้สึกโล่งใจ แต่มันยังไม่เสร็จสิ้น เขาต้องเสริมพลังแม่เหล็กไฟฟ้าระหว่างอะตอมเพื่อให้เสถียรภาพของอะตอมสามารถถูกสร้างขึ้นใหม่ได้ ขั้นตอนนี้ต้องใช้พลังจิตของเขาเป็นจำนวนมาก
บางทีเพราะหนูขาวมีขนาดเล็ก ดังนั้นลู่หยวนจึงยังสามารถทนต่อปริมาณการสูญเสียพลังจิตได้ หากเขาจะใช้มันในร่างกายของเขา เขาจะต้องสร้างห้องทดลองสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่แข็งแรงขึ้นเพื่อเสริมความสามารถของเขา
พลังจิตส่วนใหญ่ของเขาจะถูกแปลงเป็นสนามแม่เหล็กไฟฟ้า อากาศบนฝ่ามือของเขาได้รับไอออนอย่างสมบูรณ์กลายเป็นสนามฟ้าคะนองขนาดจิ๋ว มีไฟฟ้ากระหน่ำแผ่เป็นกิ่งก้านจำนวนนับไม่ถ้วนก่อให้เกิดเสียงฟ้าร้องทุกครั้งที่พวกมันทำ ไฟฟ้าแต่ละกิ่งก้านนั้นปล่อยแสงลึกลับที่คุกคามออกมา ผู้คนคงจะหวาดกลัวเพียงแค่มองดูมัน แต่จริงอยู่ที่กิ่งก้านไฟฟ้านั้นมีขนาดเท่าเข็ม แต่ความแรงของสนามแม่เหล็กที่พวกมันสร้างขึ้นนั้นจริงๆ แล้วรุนแรงกว่าสายฟ้าที่เกิดขึ้นตามธรรมชาตินับพันเท่า
โชคดีที่ร่างกายของหนูขาวนั้นถูกบีบอัดและเนื้อของมันก็ไม่ใช่สสารธรรมดาอีกต่อไป ไม่เช่นนั้นมันก็จะกลายเป็นไอเมื่อมันถูกล้อมรอบด้วยสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่รุนแรงเช่นนี้
กระบวนการทั้งหมดดำเนินไปเป็นเวลาสามวินาทีก่อนที่มันจะค่อย ๆ จบลง
แสงไฟฟ้าจางหายไปเหลือเพียงหนูขาวขนาดเล็กที่วางอยู่บนฝ่ามือของลู่หยวน
มันเล็กลง 10 เท่าซึ่งดูคล้ายงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบ ขนสีขาวของมันกลายเป็นขาวยิ่งกว่าปรอทสะท้อนแสงที่สวยงามเมื่อแสงส่องมาที่มัน
ในทางกลับกันมันมีดวงตาเหมือนอัญมณีและนิ้วเท้าสีเหมือนหมึกดำ ท้องเปลือยเปล่าของมันมีเนื้อมาเคลือบราวกับว่าไม่สามารถทำลายมันได้ ต้องขอบคุณการจัดเรียงอะตอมที่หนาแน่นของมัน ความสามารถในการป้องกันของมันนั้นอยู่เหนือจินตนาการ ต่อให้มันถูกโยนลงไปในดวงอาทิตย์มันก็ยังสามารถอยู่รอดได้ตราบใดที่มันอยู่นอกแกนกลาง
จากสิ่งมีชีวิตธรรมดามันได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวทันที การสลายตัวขององค์ประกอบมีน้อยกว่าหนึ่งแสนส่วน หากอัตราการสลายตัวอยู่ในระดับเกณฑ์นั้นก็จะไม่มีผลกระทบต่อชีวิต ดังนั้นเมื่อเขาสแกนร่างกายของมันเขาจึงทำการแก้ไข
ในเวลาเดียวกันข้อต่อของมันค่อนข้างยืดหยุ่น อวัยวะทั้งหมดของมันอยู่ในสภาพดี อย่างไรก็ตามทุกอย่างดูเหมือนจะแข็งทื่อ หัวใจของมันไม่เต้นอีกต่อไป ไม่มีการไหลเวียนของโลหิตและร่างกายไม่มีการขยับเขยื้อนตามปกติ
แต่ดูเหมือนมันจะยังมีชีวิตอยู่ ลู่หยวนรู้สึกตื่นเต้นเมื่อเขาพบว่าสมองของมันยังคงปล่อยคลื่นที่อ่อนแอออกมา ซึ่งมันขึ้น ๆ ลง ๆ ซ้ำร้ายคลื่นที่อ่อนแอนั้นก็ลดลงด้วยความเร็วที่น่ากลัว มันอาจจะหมดสติในไม่ช้า
ลู่หยวนถอนหายใจ แน่นอนว่าสิ่งมีชีวิตที่ค่อนข้างอ่อนแอจะไม่สามารถจัดการกับร่างกายที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้ มันคล้ายกับเด็กทารกสวมเสื้อเกราะสีทองที่หนา ร่างกายของทารกจะล้มลงก่อนที่ทารกจะขยับตัวด้วยซ้ำ
อย่างไรก็ตามลู่หยวนก็ยังไม่ได้รับผลกระทบ ถ้ามีใครเปรียบเทียบการรับรู้ของหนูขาวตัวเล็ก ๆ นี้กับเพชรบริสุทธิ์อันไร้ที่ติมันก็คงจะไร้สาระ นอกจากนั้นเนื่องจากเขาสามารถบีบอัดอะตอมได้เขาจึงสามารถขจัดสภาวะนี้ได้อย่างแน่นอน
ถึงตอนนั้นเขาก็จะสามารถปรับเปลี่ยนสองสภาวะนี้ได้ตามพลังจิตในใจของเขา
ในความเป็นจริงจนถึงตอนนี้เขาลืมวัตถุประสงค์ในตอนแรกของเขาไป ในขณะที่เขาถูกครอบงำด้วยเหตุผลของเขาการเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของเขาเป็นสิ่งสำคัญที่สุดของเขาไป
ต่อจากนั้นเขาก็หยิบหนูขาวที่น่าเวทนาอีกตัวหนึ่งออกมาแล้วทำการทดลองต่อไป
ยังคงมีข้อบกพร่องในการประสานพลังจิตของเขาให้ทำงานพร้อมกันหลาย ๆ อย่างและความสามารถในการควบคุมมัน เมื่อประสบกับสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กเช่นหนูขาวนี้เขาก็ยังสามารถจัดการกับมันได้ อย่างไรก็ตามเขาไม่มีความมั่นใจถ้าเขาจะทำมันบนร่างกายของเขา
…
หนูขาวจำนวนมากได้กลายเป็นรูปปั้นและถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบในห้องทดลอง
เมื่อเวลาผ่านไปตู้จำนวน 10 ตู้ก็เต็มหมด
เมื่อตู้ที่ 11 เต็มแล้วรูปปั้นนั้นก็ได้กลายเป็นแกะที่มีรูปร่างและขนาดต่างกัน
หลังจากเขาเข้าสู่มิติที่สี่มีการเปลี่ยนแปลงบุคลิกภาพของเขาอย่างมาก จุดอ่อนของมนุษย์ก็หายไป เขาอาจเคยชินกับการอยู่คนเดียว และเขาก็เต็มใจที่จะอดทนต่อความยากลำบากทุกอย่างตราบเท่าที่พวกมันมีประโยชน์กับเขา
ความสามารถของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว เวลาที่ใช้ในการบีบอัดอะตอมลดลงและใกล้จะกลายเป็นหนึ่งในความสามารถตามธรรมชาติของเขา เฉินซินเจี๋ยและผู้ที่อาวุโสได้มาเยี่ยมเขาในช่วงเวลานั้น แม้ว่าเขาจะทำตัวปกติเขาก็ไม่สนใจพวกเขาเมื่อเวลาผ่านไป !
…
เช้าวันหนึ่งในโลกเสมือนจริง ท้องฟ้าสว่างสดใส มันเป็นจุดเริ่มต้นของวันใหม่
เมืองเพียงหนึ่งเดียวในเกาะนี้เงียบสงบเหมือนเมืองผีเมื่อไม่นานมานี้ วินาทีต่อมามันก็แออัดมาก เครื่องบินหลายลำกำลังบินอยู่บนท้องฟ้ามุ่งหน้าไปยังเขตอุตสาหกรรม
ที่จริงแล้วนอกจากเครื่องบินแล้วเมืองยังไม่สมจริงเท่าที่ควร การพัฒนาทางเทคโนโลยีไม่ได้ขยายตัวเพื่อให้พลเมืองใช้งาน อาคารส่วนใหญ่มีขนาดเล็กและสร้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส เมื่อมองดูมันมันดูเหมือนภูมิภาคที่สี่หรือห้าของจีนก่อนเกิดวันสิ้นโลก อาคารทั้งหมดที่นี่เป็นห้องทดลอง ผู้คนจะรู้สึกเหมือนอยู่ในจินตนาการเมื่อพวกเขาเข้าไปในอาคารและเห็นการตกแต่งภายใน
ในขณะนั้นดูเหมือนว่าเครื่องบินจะได้รับผลกระทบจากพลังงานที่ไม่รู้จัก และมีควันสีเขียวออกมาจากมัน เครื่องบินค่อย ๆ บินต่ำลงมาและก่อให้เกิดความสับสนวุ่นวาย
เครื่องบินบางลำพุ่งชนฝูงชนทำให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง
ผู้คนเริ่มกรีดร้อง โชคดีที่พวกเขาอยู่ในโลกเสมือนจริง แม้ว่าพวกเขาจะเสียชีวิต แต่มันก็ไม่ได้เป็นอะไร
ฝูงชนหวาดกลัวในตอนแรก อย่างไรก็ตามทันทีที่ความรู้สึกนึกคิดของพวกเขากลับมาพวกเขาก็สงบลง พวกเขาตื่นเต้นที่ได้เห็นภาพดังกล่าวในโลกเสมือนจริง ผู้อยู่อาศัยที่นี่หลายคนเป็นนักวิจัย พวกเขาเริ่มถกเถียงถึงสาเหตุที่ทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้น
แสงเริ่มสลัวลงอย่างผิดปกติเมื่อเกิดลมปั่นป่วนที่รุนแรง
"ดูนั่น! เกิดลมหมุนบนท้องฟ้า" คนที่ไม่ปรากฏชื่อตะโกนขึ้น
ผู้คนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าทันที เมฆดำมากมายกำลังหมุนวนราวกับว่ามันได้รับอิทธิพลจากพลังที่มองไม่เห็น ทำให้ลมหมุนขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า
