ตอนที่ 514: ตั้งท้อง
หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขา ลู่หยวนยิ้มขณะชำเลืองมองจ้าวหยาหลี่ที่ยังคงหลับอยู่ เขาออกจากห้อง ปิดประตูห้องนอนเบาๆ แล้วเดินไปตามถนน
ไฟถนนติดตั้งในบรรยากาศที่สลัว ๆ ที่สุด ทำให้รู้สึกเหมือนเป็นตอนดึก
ตอนนี้เป็นเดือนมิถุนายนแล้ว ถนนมีผู้คนน้อยลงและบางครั้งก็มีเพียงสองสามคนเดินไปตามถนน มันเป็นถนนที่เงียบเหงา
ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมพวกเขาเริ่มสร้างห้องนอนไฮเปอร์สลีป (Hypersleep) จากนั้นผู้คนก็เริ่มเข้าสู่ห้องนอนไฮเปอร์สลีปทีละกลุ่ม ๆ
ตอนนี้โรงงานส่วนใหญ่ปิดตัวลงและการดำเนินการผลิตก็หยุดลงเช่นกัน ทั่วทั้งยานอวกาศมีชีวิตชีวาน้อยลงกว่าเดิม
ยานฉุกเฉินที่ใช้เก็บซากของสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวกลับมาแล้ว และการปฏิบัติการขุดดาวเคราะห์น้อยเพื่อเติมทรัพยากรของพวกเขาก็สิ้นสุดลงเช่นกัน
ยานอวกาศเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่สำหรับการเดินทางในอวกาศของพวกเขา เหตุผลเดียวที่พวกเขายังไม่ออกเดินทางคือพวกเขายังต้องอยู่อีก 6 วันจนกว่าจะถึงวันฤกษ์งามยามดีสำหรับการเดินทาง
ไม่ว่าจะเป็นลู่หยวนหรือระบบปัญญาประดิษฐ์ที่มาพร้อมกับแผนนี้ พวกเขารู้ว่าพวกเขาไม่ควรเชื่อโชคลางเช่นนี้มากเกินไป อย่างไรก็ตามสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้มีผลบางอย่างต่อจิตใจทำให้เกิดความมั่นใจในสิ่งที่ไม่รู้จักที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา
แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าสู่ไฮเปอร์สลีป
เจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุง เจ้าหน้าที่ของรัฐ นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรทุกคน และช่างเทคนิคบางคน จะรู้สึกตัวอยู่ตลอดการเดินทาง พวกเขาจะเข้าสู่โลกเสมือนจริงและดำเนินการวิจัยและการผลิตต่อไป
การสร้างโลกเสมือนจริงเสร็จสิ้นแล้ว เกาะร้างกลายเป็นเมืองที่สวยงามและเหมือนฝัน พวกเขาส่งพนักงานไปที่ห้องปฏิบัติการส่วนใหญ่ในวันนี้เพื่อเริ่มปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม
เวลาที่คึกคักที่สุดก่อนการเดินทางได้สิ้นสุดลงแล้ว ไม่กี่วันก่อนการบิน ลู่หยวนรู้สึกว่างเปล่า
ตั้งแต่วันที่เขายังเด็กเขาไม่เคยคิดเลยว่ามนุษย์จะออกจากโลกแม้ในความฝันที่โหดร้ายที่สุดของเขา การออกจากระบบสุริยะทำให้รู้สึกเหมือนตอนออกจากบ้านเกิดของเขาเป็นครั้งแรก โดดเดี่ยวในเมืองที่ไม่คุ้นเคย
มันทำให้เขารู้สึกไม่ปลอดภัย
ลู่หยวนถอนหายใจแล้วส่ายหน้าเพื่อสลัดตัวเองออกจากความคิดที่หมกมุ่นของเขา
เขาจะไปดาวศุกร์ทุก ๆ 2 วันในสองเดือนมานี้
เขาฟื้นพลังของเขาอย่างช้า ๆ อย่างไรก็ตามมีการเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย เนื่องจากพลังของเขาเพิ่มขึ้นจาก 500 ตันเป็น 550 ตัน มันเป็นเพียงหนึ่งในสิบของความแข็งแกร่งของเขา บางทีอาจเป็นเพราะเขามุ่งเน้นการฝึกประสาทสัมผัสของเขา เนื่องจากประสาทสัมผัสของเขาดีขึ้นมาก รัศมีของมันไปถึง 800 เมตร
แผงคุณสมบัติแสดงให้เห็นว่าประสาทสัมผัสของเขาเพิ่มขึ้นจาก 17 คะแนนเป็น 18 คะแนน อัตราการพัฒนาเขาเกือบเป็นเหมือนพระเจ้า
ยืนอยู่ตรงกลางยานอวกาศ ประสาทสัมผัสของเขาจะสามารถครอบคลุมยานอวกาศทั้งหมด ด้วยสิ่งนี้ไม่มีใครสามารถหลบหนีหรือซ่อนตัวจากเขาได้ อย่างไรก็ตามเขาไม่ใช่พวกถ้ำมองและมักจะไม่สนใจเรื่องไร้สาระเช่นนี้เลย
การใช้พลังจิตของเขาด้วยวิธีนี้ช่างน่ากลัว มันแข็งแกร่งกว่าตอนที่เขาพยายามครั้งแรกสองสามเท่า และในตอนนี้ทำให้เขาดูเหมือนอาวุธนิวเคลียร์มนุษย์
… …
ถนนย่านที่พักอาศัยบนยานอวกาศนั้นไม่ยาวนัก หลังจากเดินไปตามถนนสักสองสามนาทีเขาก็มาถึงจุดสิ้นสุดของถนน ลู่หยวนไม่เดินต่อไปที่ใดอีกและมุ่งหน้ากลับไปยังเทศบาล
“เดี๋ยวนี้คุณเริ่มจะขี้เกียจแล้วนะ คุณมักจะมาสายแล้วก็กลับไปก่อนเสมอ คุณไม่ค่อยมาที่สำนักงาน” เฉินซินเจี๋ยบ่นเมื่อเธอเห็นลู่หยวน
"รสชาติชาที่คุณชงเริ่มดีขึ้นนะ" ลู่หยวนจิบชาของเขาและกล่าวต่อว่า "บทบาทการบริหารจัดการเป็นลักษณะลำดับชั้น โดยที่เราแต่ละคนได้รับมอบหมายให้จัดการแผนกต่าง ๆ ฉันเดาว่าพวกเขาเป็นคนขี้เกียจเกินกว่าที่จะทำงานจึงได้มอบอำนาจการตัดสินใจทั้งหมดให้กับฉัน – และไม่เต็มใจแม้แต่จะแบกรับความรับผิดชอบ อะไรคือจุดมุ่งหมายที่พวกเขาทำงานกับเรา ? ” ลู่หยวนพูดหยอกล้อเธอ แต่เขาก็รู้สึกผิด นับตั้งแต่เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งจนถึงระดับนี้ เขาผูกขาดอำนาจที่เขามีในขณะที่ระบบตรวจสอบและถ่วงดุลยังไม่ได้ถูกจัดตั้งขึ้น
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ทุกคนเริ่มรู้สึกกลัว เพราะพวกเขาเห็นคนที่ทำงานได้ไม่ดีจริง ๆ ถูกปลดออกเนื่องจากเหตุผลต่าง ๆ ผู้ที่ยังอยู่คือพนักงานที่รอบคอบและมีความรับผิดชอบ
เฉินซินเจี๋ยไม่แสดงความคิดเห็นเพราะเธอไม่กล้าพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่ว่าเธอจะสนิทสนมกับลู่หยวนแค่ไหนก็ตาม
"เออนี่ แล้วคุณตัดสินใจจะเข้าไปในไฮเปอร์สลีปหรืออยู่แบบรู้สึกตัว ? " ลู่หยวนไม่พูดอะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนั้นและเปลี่ยนหัวข้ออย่างรวดเร็ว
พวกเขาจะหยุดกิจกรรมส่วนใหญ่ในระหว่างการเดินทาง ดังนั้นเจ้าหน้าที่จำนวนมากจึงเลือกที่จะเข้าไปในไฮเปอร์สลีป แน่นอนว่าเฉินซินเจี๋ยไม่ได้อยู่ในรายชื่อเพราะเธอเป็นเลขาฯ ของลู่หยวน อย่างไรก็ตามมันเป็นไปได้สำหรับเธอที่จะเข้าไปไฮเปอร์สลีปถ้าลู่หยวนเห็นด้วยกับมัน
