ตอนที่ 504: สงครามระหว่างดวงดาวครั้งแรก (3)
"นายกเทศมนตรี!"
"นายกเทศมนตรี!"
…
ลู่หยวนพยักหน้าขณะที่เขาเดินเข้าไปในห้องควบคุมส่วนกลาง มันเป็นเวลาตีสาม แต่ก็ยังมีพนักงานปฏิบัติหน้าที่อยู่ เขารีบเดินไปที่คอนโซล
"สถานะของพวกเขาตอนนี้คืออะไร?" ลู่หยวนถาม ระบบปัญญาประดิษฐ์ของยานอวกาศนั้นฉลาดพอที่จะระบุคำสั่งที่ไม่ชัดเจน
"รับทราบกัปตัน" ระบบปัญญาประดิษฐ์ตอบ
หน้าจอที่อยู่กลางห้องเปลี่ยนไปเพื่อแสดงภาพของสนามรบ ดูเหมือนมันจะวุ่นวายและเป็นเพราะการรบกวนหรือระยะทางที่ไกลเกินไปซึ่งทำให้สิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวดูเบลอ ๆ บนหน้าจอ อย่างไรก็ตามเป็นที่แน่ชัดว่ามีไฟลุกที่ร่างของมันและเลือดจับตัวเป็นก้อนลอยอยู่ในอากาศเหมือนอัญมณี มันได้รับบาดเจ็บ
ยานรบระหว่างดวงดาวนั้นมีสมรรถภาพสูงและผลของกระสุนแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นข้อพิสูจน์เรื่องนี้ กระสุนแต่ละนัดมีอานุภาพเทียบเท่า TNT 4,000 ตัน เมื่อเทียบกับระเบิดนิวเคลียร์ก็เท่ากับ TNT 10,000 ตัน มันอาจดูเล็กน้อยแต่เมื่อเทียบกับขีปนาวุธ อานุภาพของมันนั้นสูงกว่า 6,000 เท่า ยิ่งไปกว่านั้นกระสุนแม่เหล็กไฟฟ้าทำจากโลหะที่มีความหนาแน่นสูง มีน้ำหนักเพียง 1 กิโลกรัมและเล็กกว่าลูกหินเล็กน้อย เมื่อกระสุนถูกยิงโดยไม่คำนึงถึงการป้องกันหรือความแข็งแกร่งของสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาว มันจะเป็นเหมือนแผ่นกระดาษ
มันทำจากโลหะที่มีสมรรถภาพสูงและหนาแน่น ซึ่งมีความทนทานต่อความร้อนสูง มันเป็นโลหะที่สุดยอด ตามชื่อที่เรียกมัน โลหะอยู่ในสภาวะระหว่างโลหะปกติและโลหะซูเปอร์แข็ง มันถูกสร้างขึ้นโดยการบีบอัดโลหะปกติหลายล้านตันและใช้เทคนิคอื่นๆ เพื่อสร้างความเสถียรกับรูปทรงของมัน ช่องว่างระหว่างอะตอมมีขนาดเล็กลงจนถึงจุดที่ช่องว่างระหว่างอะตอมกับอิเล็กตรอนถูกบีบอัด ความหนาแน่นของรูปแบบสุดท้ายของมันนั้นสูงกว่าโลหะปกติสองถึง 3 เท่า ในขณะเดียวกันลักษณะทางกายภาพของมันก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ความทนทานของมันเกินกว่าจินตนาการของมนุษย์และแม้กระทั่งเพชรก็เหมือนเต้าหู้เมื่อเทียบกับโลหะนี้ จุดหลอมเหลวของมันมากกว่า 10,000 องศาเซลเซียสและเหนือกว่าโลหะปกติ
มันเป็นระดับสูงสุดของเทคโนโลยีโลหะที่ Glassians เป็นเจ้าของ และวัสดุนาโนนี้เป็นรากฐานของความแข็งแกร่งของพวกเขา อย่างไรก็ตามโลหะผสมประเภทเดียวกันมีการใช้งานที่แตกต่างกันและดำเนินการแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับอัตราส่วนขององค์ประกอบที่ใช้ในสารประกอบ ยกตัวอย่างเช่น ตัวยานอวกาศทำจากอิลเมไนต์ (ilmenite) ซึ่งความหนาแน่นของมันอยู่ที่ 42 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร มากกว่าความหนาแน่นของทองคำ 2 เท่า สิ่งสำคัญที่สุดคือความเหนียวแน่น ความทนทานของมันสูง และจุดหลอมเหลวสูงมากและสามารถสูงถึง 50,000 องศาเซลเซียส นอกจากนี้คุณสมบัติการดูดซับของมันนั้นเป็นความหวัง ซึ่งทำให้มันเป็นตัวเลือกที่ยอดเยี่ยมสำหรับยานรบระหว่างดวงดาวและโครงสร้างขนาดใหญ่ของมนุษยชาติ
ในทางกลับกันอากาศยาน Glassian ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อความเร็ว ดังนั้นพวกเขาจึงใช้อลูมิเนียมเนื่องจากความหนาแน่นของมันเพียง 12 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร ในทางตรงกันข้ามกระสุนแม่เหล็กไฟฟ้าทำจากทังสเตนซึ่งมีความหนาแน่น 98 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร ความทนทานต่อการปะทะของมันทำให้มันยังคงมีเสถียรภาพในขณะที่มันเข้าสู่บรรยากาศ ด้วยความทนทานของมัน กระสุนที่โดนจะทำให้เกิดการทำลายล้างที่น่าทึ่ง มันไม่เพียงแต่ทำให้เกิดการระเบิดบนพื้นผิว แต่ยังเกิดการระเบิดภายในด้วย
ส่วนที่ยุ่งยากของการต่อสู้ครั้งนี้เป็นเพราะว่าสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวนั้นใหญ่เกินไป ไม่ว่าพวกเขาจะทำความเสียหายกับมันมากแค่ไหน มันก็รู้สึกเพียงเล็กน้อยบนร่างกายขนาดมหึมาของมัน ความมุ่งมั่นที่ต้องการจะมีชีวิตอยู่ของมันนั้นน่ากลัวอย่างยิ่งและลู่หยวนก็รู้ดีเช่นกัน ในระดับหนึ่งสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวเหล่านี้เกือบจะเป็นอมตะ ตราบใดที่ผลึกพลังงานของมันยังคงอยู่มันคงเป็นการยากที่จะฆ่ามันให้ตายสนิทได้
แน่นอนลู่หยวนไม่ได้คาดหวังว่ายานรบจะฆ่ามันให้ตายสนิท ตราบใดที่พวกเขาสามารถทำลายสมองของมันได้เหมือนกับที่ผ่านมา พวกเขาต่อสู้และหยุดมันไม่ให้เคลื่อนที่ไปรอบ ๆ ภารกิจก็ถือว่าเสร็จสมบูรณ์แล้ว อย่างไรก็ตามสมองไม่ได้รับผลกระทบแม้หลังจากพวกเขาเริ่มใช้กระสุนแม่เหล็กไฟฟ้า บางทีสิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีความไวต่ออันตรายและถึงแม้ว่าร่างกายอันมหึมาของมันจะขัดขวางไม่ให้มันเคลื่อนที่ได้เร็วนักภายในพื้นที่จำกัด แต่มันก็ยังสามารถหลบหลีกการโจมตีที่วิกฤติอันตรายได้ ดูเหมือนว่ามันจะหมดแรงและมีเลือดออก แต่ในความเป็นจริงพวกเขาไม่สามารถทำร้ายมันในส่วนที่สำคัญที่สุดของมันได้
…
"มันนานแค่ไหนแล้ว?" ลู่หยวนมองดูอยู่ซักพักแล้วก็ถามขึ้น
"2 ชั่วโมง 45 นาที 35 วินาที!" ระบบปัญญาประดิษฐ์ตอบ
ลู่หยวนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินอย่างนั้น ถึงแม้ว่ายานรบระหว่างดวงดาวจะติดตั้งกระสุนจำนวนมาก แต่กับความถี่สูงของการยิงกระสุนออกไปจะทำให้กระสุนหมดไป 1.2 ตันต่อชั่วโมง และพวกเขาจะมีเวลาอีกเพียงหนึ่งชั่วโมงหรือมากกว่านั้นก่อนที่กระสุนจะหมด
"เราน่าจะมียานรบที่มีกระสุนปฏิสสารไปด้วย" ลู่หยวนคิดกับตัวเอง อย่างไรก็ตามมันเป็นแค่ความคิดเพราะปฏิสสารมีค่ามากและมันจะทำให้เกิดความเสียหายอย่างมากถ้าหากมันทำลายผลึกพลังงาน
บางทีการโจมตีไม่ได้ทำอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาว หรือบางทีมันก็แค่แกล้งทำเป็นว่าไม่ได้รับผลกระทบ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ระยะห่างระหว่างยานรบและสิ่งมีชีวิตนั้นก็ใกล้กันมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหนึ่งในยานรบเพราะมันเข้าใกล้สิ่งมีชีวิตนั้นมากยิ่งขึ้น
ทันใดนั้นดูเหมือนว่าจะเกิดอุบัติเหตุ ขณะที่ได้ยินเสียงจากแผนกการบิน
"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมหน้าจอมืด?"
