ตอนที่ 502: สงครามระหว่างดวงดาวครั้งแรก (1)
ระบบปัญญาประดิษฐ์ดูเหมือนจะตรวจพบอะไรบางอย่าง ข้อมูลเลื่อนไหลเหมือนกับน้ำตกบนหน้าจอด้านซ้ายขณะที่มันส่งเสียงเตือนดังบี๊บ ๆ
"กัปตัน ตรวจพบสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาว มันอยู่ห่างจากยานอวกาศ 78.8 ล้านกิโลเมตร" ระบบปัญญาประดิษฐ์แจ้ง
ลู่หยวนตกตะลึงเมื่อเขาเห็นมันในตอนแรก แต่ในที่สุดมันก็กลายเป็นความตื่นเต้น ยาอายุวัฒนะภูมิปัญญาได้กลายเป็นตัวขับเคลื่อนหลักของการพัฒนามนุษย์ แต่พลังงานที่มีประสิทธิภาพที่ได้จากผลึกพลังงานนั้นมีจำกัด ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลหลักที่ว่าทำไมการผลิตยาอายุวัฒนะจึงหยุดนิ่ง
พวกเขาสามารถผลิตยาอายุวัฒนะภูมิปัญญาได้สูงสุด 2,000 หลอดต่อปี สัปดาห์ที่ผ่านมาสถิติแสดงให้เห็นว่ามีเพียง 6,123 คนที่ได้กินยาอายุวัฒนะภูมิปัญญา อัตราส่วนนั้นช่างน่าอนาถใจอย่างยิ่งเมื่อพบว่ามีนักวิจัย 300,000 คน ลู่หยวนคิดว่าอัตราส่วนนั้นไม่เพียงพอ มันจะเป็นสถานการณ์ที่เข้าใจได้ถ้าไม่เพียงพอสำหรับประชาชน แต่อย่างน้อยที่สุดพวกเขาน่าจะสามารถผลิตได้ในปริมาณที่เพียงพอสำหรับนักวิจัย
เขามีนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังทำการวิจัยเกี่ยวกับพลังงานที่มีประสิทธิภาพ ในความเป็นจริงการวิจัยดังกล่าวได้เริ่มขึ้นตั้งแต่ยุคฟื้นฟูพื้นที่ พลังงานที่มีประสิทธิภาพนั้นเป็นสิ่งที่ลึกลับจนแทบจะมองไม่เห็นและไม่สามารถสังเกตได้ นอกเหนือจากอินทรียวัตถุที่ให้พลังงานที่มีประสิทธิภาพ พวกเขาไม่สามารถสังเกตพลังงานจากผลึกพลังงานในสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูงได้ สิ่งที่ตรงกันข้ามคือแม้ว่ามันจะไม่สามารถสังเกตเห็นได้ แต่มันส่งผลต่อชีวิตอย่างแน่นอน แม้กระทั่งระดับเทคโนโลยีของมนุษย์ในทุกวันนี้ก็ยังมีงานวิจัยที่เสร็จสมบูรณ์แล้วไม่เพียงพอในพื้นที่นี้ ดังนั้นการจะสังเคราะห์มันจึงเป็นไปไม่ได้ วิธีเดียวที่จะขยายการผลิตสำหรับยาอายุวัฒนะภูมิปัญญาให้ได้ผลในทันทีก็คือการฆ่าสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวมากขึ้น
น่าเสียดายที่ระบบสุริยจักรวาลนั้นกว้างใหญ่มากและต่อให้ระบบตรวจจับขั้นสูงของยานอวกาศและพลังการคำนวณที่ทรงพลังการมองหาสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวนั้นก็เหมือนกับการมองหาเข็มในกองหญ้า ยิ่งไปกว่านั้นยังมีดาวจำนวนนับไม่ถ้วนที่บดบังการมองเห็นของพวกเขา มันก็ยิ่งเพิ่มความยากลำบากในการค้นหาสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาว และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงไม่พบแม้สักตัวในช่วงสามปีที่ผ่านมา
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่คาดคิดว่าจะพบตัวหนึ่งในการทดสอบบินครั้งแรกของพวกเขา
"มันอยู่ที่ไหน?" ลู่หยวนถามทันที
"มันอยู่ด้านหลังดาวศุกร์ หันหน้าไปทางดวงอาทิตย์!" ขณะที่ระบบปัญญาประดิษฐ์พูดมันก็ฉายภาพบนหน้าจอขนาดใหญ่ ดาวศุกร์อยู่บนหน้าจอและมีจุดเล็กๆ ที่แทบมองไม่เห็นลอยอยู่ไม่ไกลจากดาวนั้นมากนัก หากระบบปัญญาประดิษฐ์ไม่ได้พูดถึงมันและขยายดาวเคราะห์นั้นเป็น 1,000 เท่าก็คงไม่มีใครสังเกตเห็นจุดสีดำนั้น
"ขยายมัน!"
ทันทีหลังจากที่ลู่หยวนสั่ง ระบบปัญญาประดิษฐ์ก็ขยายจุดเล็ก ๆ นั้นให้ใหญ่มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จนกระทั่งมันเต็มทั้งหน้าจอ โดยที่ดวงอาทิตย์อยู่ด้านหลังมันจึงมีแบ็คไลท์ (backlight) จำนวนมากบนภาพ แต่มันก็ชัดเจนเพียงพอ ดูการเคลื่อนไหวเทอะทะที่มันทำ มันดูเหมือนสิ่งมีชีวิตในน้ำ ลู่หยวนคิดว่ามันดูคุ้น ๆ และในที่สุดเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ มันเป็นสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวที่เขาเคยพบบนดวงจันทร์ย้อนไปสักระยะหนึ่งแล้ว มันได้ออกไปจากดวงจันทร์และมาสิ้นสุดลงที่นี่ในหลายปีที่ผ่านมา
อย่างไรก็ตามเสียงอุทานของลู่หยวนนั้นไม่ใช่ความตื่นเต้นหรือการได้พบกับเพื่อนเก่า มันคือการอยากแก้แค้น สิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวดังกล่าวไม่เป็นผลดีต่อมนุษย์ถ้ามันยังอยู่ในระบบสุริยจักรวาล การดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวนั้นเป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างแท้จริง เส้นทางวิวัฒนาการของพวกมันสอดคล้องกับการพัฒนาเทคโนโลยี โดยการวิเคราะห์ความสามารถของพวกมันโดยเฉพาะอย่างยิ่งวิธีที่พวกมันใช้พลังงานและสนามพลังที่พวกเขาสามารถใช้ประโยชน์ได้ มันจะช่วยให้มนุษย์พัฒนาเทคโนโลยีได้เร็วยิ่งขึ้น ในความเป็นจริงตั้งแต่มนุษย์ดัดแปลงเทคโนโลยีของ Glassian มาเพื่อใช้เอง นักวิจัยได้ให้ความสำคัญกับพลังงานที่มีประสิทธิภาพของสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวเหล่านี้
ปัญหาเดียวก็คือสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวนั้นอยู่ไกลเกินไปจากที่พวกเขาอยู่ นอกจากนี้พวกเขามีการทดสอบการบินครั้งแรกของพวกเขาในวันนี้ หากพวกเขาบินไปทันทีมันจะเสี่ยงเกินไปและใช้เวลานานเกินไปในการบินด้วยความเร็วที่ช้าเช่นนี้ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "เจ้าหน้าที่ซุน ตอนนี้เราเริ่มใช้งานยานรบระหว่างดวงดาวได้หรือไม่?"
"รายงานกัปตัน! เรามียานรบระหว่างดวงดาว 5 ลำพร้อมด้วยระบบอาวุธที่ได้รับการดัดแปลงซึ่งพร้อมใช้งานทันทีที่ได้รับแจ้ง!" ชายวัยกลางคนลุกขึ้นจากที่นั่งของเขา โค้งคำนับลู่หยวนและพูดด้วยเสียงอันดัง
"ไปจัดการฆ่าสัตว์มหึมานั่นกันเถอะ!"
"ครับ กัปตัน!"
มีลูกเรือ 5 คนในท่ามกลางพวกเขาที่มีหมวกนิรภัยซึ่งได้ติดตั้งอุปกรณ์สื่อสารควอนตัม พวกเขาสามารถใช้คอมพิวเตอร์ควอนตัมขนาดจิ๋วในกะบังหมวกนิรภัยของพวกเขาเพื่อเชื่อมต่อและใช้งานยานรบระหว่างดวงดาวได้ หลังจากนั้นไม่นานดาดฟ้าของเครื่องบินที่อยู่ด้านหนึ่งของยานอวกาศก็เปิดออกและยานรบระหว่างดวงดาว 5 ลำก็ทะยานออกมาจากแท่นปล่อยแม่เหล็กไฟฟ้า ก่อนที่เครื่องยนต์จะทำงานยานรบแต่ละลำกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่น่าทึ่งถึง 300 กิโลเมตรต่อวินาที เมื่อพิจารณาถึงน้ำหนักของยานรบ มันจะออกตัวด้วยความเร็ว 150 กิโลเมตรต่อวินาที ปริมาณของแรงกดดันต่อโลหะธรรมดาที่เดินทางด้วยความเร็วเช่นนี้จะทำให้พวกมันเสียรูป แต่ยานรบก็ไม่ได้รับผลกระทบโดยสิ้นเชิง
ในไม่ช้ายานรบระหว่างดวงดาวทั้งห้าก็จุดเครื่องยนต์ของพวกมัน และพวกมันก็บินไปเหมือนลูกธนูที่ถูกยิงไปในอวกาศ พวกมันเร่งความเร็วด้วยความเร็วที่น่าทึ่งและในไม่ช้าพวกมันก็หายไปจากมุมมองบนหน้าจอ หลังจากบินเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง การทดสอบบินก็เสร็จสมบูรณ์ตามที่วางแผนไว้ ขณะที่ลู่หยวนและกลุ่มผู้บริหารก็ได้ทยอยออกจากห้องควบคุม ไม่มีการเร่งรีบเนื่องจากยานรบจะต้องใช้เวลาก่อนที่พวกมันจะไปถึงสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาว แม้ว่ายานรบจะบินด้วยความเร็วที่ปลอดภัยที่สุดซึ่งก็คือ 1,500 กิโลเมตรต่อวินาที พวกมันจะใช้เวลาอย่างน้อย 14 ชั่วโมงในการไปถึงจุดหมายปลายทาง
"ยานรบเหล่านี้สามารถเอาชนะสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวได้ใช่ไหม?" เนื่องจากก่อนหน้านี้มีคนมากเกินไปเฉินซินเจี๋ยจึงถามลู่หยวนเมื่อพวกเขาเข้ามาในห้องทำงานของเขา นับตั้งแต่ทีมงานโปรไฟล์สูงของโครงการเก็บรวบรวมซากของสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวจากโลก สิ่งมีชีวิตลึกลับและทรงพลังนี้จึงได้ปรากฏตัวสู่สายตาคนทั่วไป ขนาดที่น่าทึ่งและพลังงานอันลึกลับของมันที่ขุดขึ้นมาด้วยความอยากรู้ของผู้คนในขณะที่มันทำให้พวกเขาหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน มันเป็นประเด็นร้อนในหมู่ผู้คนเป็นเวลาค่อนข้างนาน
" 