ตอนที่ 545: ความลึกลับ
นับตั้งแต่เขาเข้าสู่มิติที่สี่ การเปลี่ยนแปลงครั้งแรกในลู่หยวนนั้นไม่ใช่ทั้งความแข็งแกร่งและความเร็วในการคิดของเขา แต่มันเป็นโหมดของการมีเหตุผล
สองสิ่งแรกคือการเปลี่ยนแปลงในปริมาณ ในขณะที่สิ่งหลังคือการเปลี่ยนแปลงในคุณภาพ
ภายใต้สถานการณ์ปกติ คนเรามักจะใช้ความคิดเชิงเส้นตรงในการแก้ปัญหา
มันเหมือนกับการสร้างถนน เพื่อสร้างถนนจากปลายด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่งอย่างใส่ใจ มันจะมีจุดเริ่มต้นเช่นเดียวกับจุดสิ้นสุด แน่นอนว่าจะไม่มีการเว้นข้ามแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ อย่างไรก็ตามลู่หยวนจะใช้ความคิดแบบประมวลผลหลาย ๆ อย่างพร้อม ๆ กันเพื่อแก้ปัญหาด้วยการก่อสร้างแบบแบ่งเป็นส่วน ๆ จนจะเสร็จสิ้น ถนนจะถูกแยกออกเป็นหลายพันส่วนและการก่อสร้างจะดำเนินการควบคู่กันไป บางทีในระหว่างการก่อสร้างถนนมีถนนหลายพันสายที่ถูกสร้างขึ้นในเวลาเดียวกัน
เขาได้ทำการคำนวณจำนวนนับไม่ถ้วนในใจของเขาตลอดเวลา ทั้งหมดเหล่านี้เป็นความสามารถโดยธรรมชาติของเขา และเขาทำมันโดยไม่รู้ตัว แต่สำหรับคนทั้งหลายแบบนี้มันรกสมอง
จากความซับซ้อนของข้อมูลที่ถูกจัดการ มันอาจมีขนาดเล็กเท่ากับการเปลี่ยนแปลงในการไหลเวียนของอากาศที่เกิดจากการเคลื่อนไหวของเขา และใหญ่พอ ๆ กับผลกระทบที่เกิดจากการแตกของน้ำแข็งบนดาวเคราะห์หมายเลข 4
มันเป็นความสามารถของสิ่งมีชีวิตสี่มิติที่สามารถควบคุมข้อมูลได้อย่างเต็มที่ ซึ่งข้อมูลจำนวนมากจะไหลเข้ามาในใจของเขาอยู่ตลอดเวลาและพวกมันก็จะถูกจัดการในทันที
เนื่องจากความสามารถในการคำนวณของเขามีประสิทธิภาพสูง ก่อนที่อารมณ์ของเขาจะตอบสนองต่อมัน ใจของเขาก็ได้ทำการตัดสินใจขั้นสุดท้ายแล้ว แม้ว่ามันอาจจะไม่ใช่การตัดสินใจที่ดีที่สุดเพราะการตัดสินใจส่วนใหญ่นั้นมันโหดร้าย แต่มันก็เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพและเป็นประโยชน์มากที่สุด
"มันเริ่มยากมากขึ้นสำหรับฉันที่จะปรับตัวให้เข้ากับสังคมมนุษย์"
ลู่หยวนถอนหายใจและในไม่ช้าเขาก็สลัดตัวเองออกจากความคิดของเขา
…
ยานอวกาศระหว่างดวงดาวขนาดใหญ่ 12 ลำที่จัดรูปแบบเป็นวงกลมและอยู่ห่างออกไป 10 ปีแสง พวกมันกำลังเดินทางโดยใช้การวาร์ปมุ่งหน้าไปยังหนึ่งในกาแล็กซี
โฟตอนที่หนาทึบอัดแน่นอยู่ด้านหน้ายานอวกาศกำลังเปล่งแสงพราว เมื่อกองยานผ่านไปคลื่นอวกาศก็ก่อตัวขึ้น การกระจายตัวกว้างขึ้นเรื่อย ๆ พวกมันกำลังมาอย่างไม่ระมัดระวัง
ยานอวกาศของกองยานนั้นแตกต่างจากยานอวกาศของ Glassian ที่ออกเดินทางไปสำรวจโลก
ไม่เพียงแต่มันจะใหญ่กว่าเท่านั้น รูปร่างของมันก็ไม่ได้เป็นรูปจานที่สมบูรณ์แบบอีกต่อไป มันดูเหมือนรูปทรงปริซึมที่แหลมมากกว่า ด้วยพื้นผิวที่เรียบและเงางามมาก มันถูกออกแบบอย่างสวยงาม
มันกำลังเดินทางด้วยความเร็วเหนือแสง และความเร็วต่ำกว่าแสงนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ! เมื่อก่อนนั้นจะต้องคำนึงถึงตอนที่อุกกาบาตพุ่งชนและไม่ต้องกังวลกับแรงอัดเบา ยานอวกาศไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงพลศาสตร์ของการบินหรือผลกระทบที่รูปทรงจะทำให้เกิดขึ้น แต่ทว่าเราไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงการปะทะของอุกกาบาตในระยะหลัง แต่แรงอัดเบาจะกลายเป็นปัญหาหลัก
อันที่จริงการเดินทางด้วยความเร็วเหนือแสงนั้นคล้ายกับการเดินทางภายในชั้นบรรยากาศในระดับหนึ่ง เมื่อความเร็วสูงกว่าความเร็วแสงก็จะมีการเพิ่มขึ้นของดัชนีแรงอัดเบา จะมีผลกระทบอย่างรุนแรงระหว่างโฟตอนกับพื้นผิวของยานอวกาศ แรงอัดที่เกิดขึ้นจะส่งผลกระทบต่อความเสถียรของยานอวกาศและความทนทานต่อความร้อน
สิ่งนี้จะทำให้รูปร่างของยานอวกาศ Glassian ดูคล้ายกับยานพาหนะที่บินภายในชั้นบรรยากาศ รูปทรงที่เรียบเนียนขึ้นนั้นก็เพื่อช่วยลดแรงอัดเบา
ในระดับหนึ่งก็คือการติดตามแหล่งที่มาของมัน
…
การประชุมจัดขึ้นในศูนย์บัญชาการสงครามซึ่งตั้งอยู่ในยานอวกาศลำหนึ่งที่ใหญ่กว่าเล็กน้อย
บนหน้าจอสามมิติขนาดใหญ่ กาแล็กซีที่สมบูรณ์กำลังหมุนอย่างช้า ๆ ถ้าหากมนุษย์อยู่ที่นี่พวกเขาก็จะพบว่ามันคือดาวบาร์นาร์ด
"จากการคำนวณของระบบปัญญาประดิษฐ์ ความสามารถในการบินระหว่างดวงดาวครั้งแรกเพื่อการเดินทางที่ยาวนานและสำหรับมนุษย์แล้วการที่จะมาถึงกาแล็กซีนี้มีมากถึง 99% อย่างไรก็ตามเมื่อจำเป็นเราสามารถเปิดใช้งานระบบกำหนดตำแหน่งใหม่ได้" หนึ่งใน Glassian พูดขึ้นสั้น ๆ ในขณะที่เขาดูผ่อนคลาย “คนพื้นเมืองคิดว่าพวกมันสามารถหลบหนีได้โดยการเป็นเจ้าของยานอวกาศของเรา แต่พวกมันคงจะไม่คาดคิดว่าระบบการระบุตำแหน่งจะถูกติดตั้งไว้อย่างลับ ๆ ในยานอวกาศ แม้แต่ผู้ออกแบบยานอวกาศก็ยังไม่รู้เรื่องนี้เลย บางทีมันอาจจะอยู่ในมุมที่ซ่อนอยู่หรือที่ไหนสักแห่งในชั้นของเตาหลอม มันอาจจะติดตั้งอยู่ภายในเกราะของยานอวกาศ" เขาพูดล้อเล่นและทุกคนที่เข้าร่วมประชุมต่างก็หัวเราะ
“บางทีเมื่อเราไปถึงพวกมันก็ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ในครั้งนี้พวกมันจะไม่สามารถหนีพ้นแน่นอน” Glassian อีกคนหัวเราะและพูดขึ้นว่า "โชคไม่ดีที่คำสั่งคือการกำจัดเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้หมดสิ้น ไม่ให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว ไม่เช่นนั้นเราก็สามารถจับคนบางคนได้"
เมื่อ Glassian มีแนวโน้มจะถูกมนุษย์คุกคามมากขึ้น มาตรฐานของสงครามก็มาถึงจุดสูงสุดของมัน Glassian ได้รวมตัวกันในยานรบระหว่างดวงดาวรุ่นที่สอง โดยพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำลายมนุษยชาติ
พวกเขาทั้งหมดมั่นใจว่าจะไม่มีอุบัติเหตุและมันเป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดขึ้น
ดังนั้นบรรยากาศในห้องประชุมจึงค่อนข้างผ่อนคลาย เพราะไม่มีใครรู้สึกว่าการเดินทางนี้จะมีอันตราย
อย่างไรก็ตาม Glassian ซึ่งนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะไม่ได้หัวเราะ เขาดูอายุมากและแต่งตัวในชุดที่หรูหรา ชุดพิธีกรรมนั้นทำให้เขาโดดเด่นจากฝูงชน
เขาขมวดคิ้ว ในฐานะผู้บัญชาการ เขาเป็น Glassian รุ่นสองที่ดีที่สุด เขาไม่รู้ว่าทำไมนับตั้งแต่การเดินทางเริ่มขึ้นเขารู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย
ตั้งแต่เขายังเล็ก เขาแตกต่างจากคนอื่น ๆ เขามีความรู้สึกไวต่ออันตราย บางทีมันอาจเป็นเพราะสัญชาตญาณของเขา อาชีพของเขาราบรื่น และจากทหารธรรมดาเขาสามารถกลายเป็น Glassian รุ่นสองที่ดีที่สุด
ถึงตอนนี้เมื่อเห็นเพื่อนร่วมงานของเขาดูผ่อนคลาย เขาก็รู้สึกเป็นกังวล เขารู้สึกว่าพวกเขาจะต้องตื่นตัว
