ตอนที่ 518: การผจญภัยครั้งที่ 3 ในมิติที่สี่
ในขณะนั้นดูเหมือนลู่หยวนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่างกับความสามารถในการคาดการณ์ล่วงหน้าของเขา
ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักถึงมันและก็ถอนหายใจ
"ฉันจะไปก่อน คุณอาจจะทำการตรวจสอบต่อ" ลู่หยวนหายตัวไปทันทีหลังจากที่เขาพูดจบประโยค
ผู้คนมองหน้ากันและสีหน้าของหัวหน้าก็ซีดเซียว เขาจะได้ทำงานกับนายกเทศมนตรีนานแค่ไหนหลังจากที่ทำให้นายกเทศมนตรีขุ่นเคือง?
ลู่หยวนกลับสู่โลกแห่งความจริงทันที อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้กลับไปที่สำนักงานเทศบาล แต่เขาอยู่ในห้องนอนที่บ้านพักของเขา
เขาออกจากห้องพักชั้นสาม จากนั้นเขาก็ทำความสะอาดตัวเองและเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วนั่งลงที่ขอบเตียง
โดยไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ เขาสัมผัสผ้าปูที่นอนเบา ๆ เพราะมันเรียบและอ่อนนุ่ม
ถึงแม้เขาจะแน่ใจว่าหวงเจียฮุยและคนอื่น ๆ ที่เหลือเข้าไปนอนในไฮเปอร์สลีป แต่เฉินซินเจี๋ยก็ยังไม่เต็มใจที่จะอยู่กับเขา บ้านไม่มีชีวิตชีวาเหมือนที่เคยเป็นอีกต่อไป เขาชาชินกับการอยู่คนเดียวตลอดหลายปีมานี้ บางโอกาสเฉินซินเจี๋ยจะมาพักที่บ้านของเขาเป็นเวลาสองสามวันเพื่อเยี่ยมเด็ก ๆ ดังนั้นเวลาส่วนใหญ่เธอก็ยังคงอยู่กับลู่หยวน
เขานั่งเงียบ ๆ รอช่วงเวลาสุดท้ายที่จะมาถึง
สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นและลู่หยวนได้เตรียมใจให้พร้อมสำหรับเรื่องนี้
ทันใดนั้นตัวของเขาสั่นและเขาตกอยู่ในภวังค์อาจจะสักสองสามนาทีหรือครึ่งชั่วโมง ดูเหมือนว่าโลกขนาดใหญ่ได้เข้ามาในสายตาของเขา
ในเวลาเดียวกันห้องนอนด้านหน้าเขาก็เริ่มเล็กลง
เขารู้สึกว่าเขากำลังเข้าใกล้โลกสี่มิติ เขารีบก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและส่วนหนึ่งของร่างกายก็เข้าสู่โลกสี่มิติ ข้อมูลจำนวนมากทะลักเข้ามาในหัวของเขา สมองของเขาติดอยู่ในจุดเริ่มต้นและความคิดของเขาก็ถูกปิดกั้น อย่างไรก็ตามความคิดของเขาก็เริ่มชัดเจนขึ้นกว่าเดิมในทันที มันไม่อาจอธิบายได้และพลังนั้นดูเหมือนจะเหนือกว่าทุกสิ่งที่เขาเคยมีประสบการณ์มาก่อน ความรู้สึกของการยืนอยู่ห่างไกลจากโลกทำให้เขาเห็นแสงหลากสีสัน ได้มองดูจักรวาลที่แท้จริงและเยื่อหุ้มของโลกสามมิติ
เขาค่อย ๆ แช่ร่างกายของเขาในพลังที่ซ่อนอยู่ เขาเต็มไปด้วยความรู้สึกตื่นเต้นที่รุนแรง แต่ดูเหมือนจะไม่รบกวนเขาเลย
เขาสงบเหมือนพระเจ้า มีการควบคุมเหนือทุกสิ่งในโลก ร่างกายมนุษย์ไม่สามารถทำให้เขาพึงพอใจได้อีกต่อไป
ทันใดนั้นได้ยินเสียงดังสนั่นและเตียงนอนไม้ก็พังลงเพราะร่างกายของเขาหนักเกินไป
แต่ลู่หยวนไม่ได้ล้มลง เขาลอยอยู่กลางอากาศนั่งอยู่ที่นั่นราวกับว่ามีเก้าอี้ที่มองไม่เห็นอยู่ในอากาศ
หลังจากนั้นไม่นานหัวของเขาก็กระแทกกับเพดานสีทอง สำหรับลู่หยวน เหล็กมีความนุ่มเหมือนกับสาหร่าย เพดานสีทองแตกเป็นชิ้น ๆ ทันที ดูเหมือนว่ามีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในร่างกายของเขา แต่เขาไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
ความรู้สึกกลัวอย่างแรงกล้าเพิ่มขึ้นในหัวใจของเย่ฉิวหยี่เมื่อเธอกำลังทำงานบ้านอยู่ในห้องนั่งเล่น
เธอไม่ได้เข้าไปในไฮเปอร์สลีประหว่างการบินและตัดสินใจที่จะอยู่อย่างรู้สึกตัว ในฐานะหมอประจำครอบครัวของลู่หยวนและแม่บ้านของเขา มันเป็นความรับผิดชอบของเธอที่จะอยู่บ้านทำหน้าที่ของเธอ
จากนั้นเธอก็พยายามจะเกาะโต๊ะไว้ด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดของเธอ เธอไม่สามารถปิดปากของเธอเพราะมันยากสำหรับเธอที่จะหายใจ จิตใจของเธอว่างเปล่ารู้สึกเหมือนว่าความตายกำลังรอเธออยู่
จากนั้นเธอใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีอยู่พยายามดิ้นรนหนีออกจากคฤหาสน์
ทันทีที่เธอมาถึงประตูก็ได้ยินเสียงแตก เธอกลัวมากและไม่กล้าหันกลับไปอีกเลย ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวนั้นรุนแรงขึ้นและกระตุ้นอากาศ น้ำวนเกิดขึ้นอย่างผิดปกติในทะเลสาบเทียม บางครั้งก็พัดน้ำขึ้นไปในอากาศ
การเผชิญหน้ากับภาพหายนะเช่นนั้น เย่ฉิวหยี่ไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและเธอก็ล้มลง ในวินาทีต่อมาก็ได้ยินเสียงบิดงอของโลหะทำให้แก้วหูของเธอสั่น
เธอพยายามอย่างหนักที่จะหันหน้ากลับไป ดวงตาของเธอเบิกกว้าง สายตาของเธอเต็มไปด้วยความกลัวและความสิ้นหวัง และร่างกายของเธอสั่นเทาเหมือนสัตว์ตัวน้อยที่ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด คฤหาสน์หรูกลายเป็นความยุ่งเหยิงไปในทันที เศษชิ้นส่วนและเศษโลหะนับไม่ถ้วนลอยอยู่ในอากาศหมุนไปในเส้นทางที่แน่นอน ไม่มีร่องรอยของมนุษย์เลย
…
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนรีบวิ่งไปที่นั่นอย่างรวดเร็ว เนื่องจากคฤหาสน์ของผู้นำระดับสูงได้รับการปกป้องอย่างเข้มงวด พวกเขาสามารถตอบโต้ได้ทันทีที่มีอะไรเกิดขึ้น นับประสาอะไรกับพลังที่รุนแรงและทรงอานุภาพขนาดนี้
คฤหาสน์รายล้อมไปด้วยทหารจำนวนมาก อย่างไรก็ตามไม่มีใครที่สามารถเข้าไปใกล้คฤหาสน์ได้ ทหารประมาณ 10 คนแสดงอาการหน้ามืดเป็นลมหมดสติ ไม่รู้ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว
"พาคุณหยี่ลงมาแล้วถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้นตอนนี้" หัวหน้ากองทหารรักษาการณ์โบกมือของเขา จากนั้นทหารสองคนก็แบกเย่ฉิวหยี่ออกไปอย่างรวดเร็ว
เขาเป็นมนุษย์วิวัฒนาการระดับสูงที่ได้เปิดเผยเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามในเวลานี้เขารู้สึกทำอะไรไม่ถูกเช่นเดียวกับทหารคนอื่น ๆ เขาเพิ่งได้ยินว่าผู้บังคับบัญชาสามารถทำลายทุกอย่างได้ แต่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ตอนนี้เขารู้สึกได้ว่ามันน่ากลัวจริง ๆ พลังงานที่รั่วไหลออกมาเพียงอย่างเดียวนั้นก็เกินความสามารถของเขาแล้ว 