ตอนที่ 507: ไม่มีชื่อ
เมื่อไม่นานมานี้มีเหตุการณ์สำคัญสองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของชุยเว่ยฉวน
เหตุการณ์แรกคือหลังจากการเรียนอย่างยาวนานเป็นเวลา 2 ปี ในที่สุดเขาก็ผ่านการทดสอบทางวิศวกรรมไฟฟ้าสำหรับผู้เริ่มต้นและเข้าร่วมฝึกงานในห้องปฏิบัติการวิจัยแม่เหล็กไฟฟ้าแห่งหนึ่ง
โลกแตกต่างไปจากเมื่อก่อน ความต้องการวิศวกรเพิ่มขึ้นทุกวันจนถึงจุดที่แม้กระทั่งผู้เริ่มต้นที่ผ่านการทดสอบก็ไม่มีความหมายอะไรเลย สองสามปีที่ผ่านมาใครก็สามารถเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ช่วยวิศวกรได้หลังจากทำงานมาได้ 1 ปีและงานก็ค่อนข้างสบาย วันเหล่านั้นจบลงแล้ว หากไม่มีผลงานที่โดดเด่นคงเป็นไปไม่ได้ที่ใครคนหนึ่งจะเป็นผู้ช่วยวิศวกร
อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าเขาจะเป็นแค่ผู้ฝึกงาน แต่เงินเดือนของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก ชีวิตของเขาดีขึ้น และที่สำคัญที่สุดเมื่อใดก็ตามที่เขาพูดถึงงานของเขา ผู้คนจะอุทานและบางคนก็อิจฉาเขา ในโลกที่นักวิจัยมีความสำคัญทรัพยากรทั้งหมดจะถูกเทลงในการวิจัย ดังนั้นตราบใดที่มีงานในสาขาวิจัยก็ถือว่าเป็นการก้าวขึ้นไปในวงสังคม ไม่เพียงแต่พวกเขามีสิทธิ์ได้รับสิทธิพิเศษที่ดีกว่า พวกเขายังมีสถานะที่ดีขึ้นด้วยซึ่งเป็นสิ่งที่เงินไม่สามารถซื้อได้
เหตุการณ์ที่สองคือในที่สุดภรรยาของเขาก็ได้ให้กำเนิดลูกชาย อย่างไรก็ตามเขามีความรู้สึกสับสนเนื่องจากลูกชายของเขาดูไม่เหมือนเขาหรือภรรยาของเขา ภรรยาของเขามีผิวสีแทน แต่ลูกชายของเขาผิวขาว ภรรยาของเขามีตาชั้นเดียว แต่ลูกชายของเขามีตาสองชั้น ถึงแม้เขาจะเกิดมาไม่นาน แต่เขาก็เป็นเด็กที่รูปงาม
ความแตกต่างในเรื่องรูปร่างหน้าตาเพียงอย่างเดียวก็น่ากลัวพอสำหรับเขา เพียงครึ่งเดือนภรรยาของเขาก็ไม่สามารถให้นมได้อีกต่อไป ไม่มีนมเพียงพอที่จะเลี้ยงลูก แพทย์ได้แนะนำให้พวกเขาใช้โจ๊กแทนนม โชคดีที่ลูกชายของเขามีความสามารถในการย่อยอาหารที่เหนือจินตนาการ ดังนั้นเขาจึงสามารถปรับตัวกับการกินโจ๊กได้ สามเดือนต่อมาลูกชายของเขาเริ่มพูดและหลังจากนั้นไม่นานก็เริ่มเดิน
แม้พฤติกรรมที่โดดเด่นของลูกชายของเขานั้นช่างน่าเหลือเชื่อและเกินความฝันที่โหดร้ายที่สุดของเขา เขาก็ยังสงสัยว่าเด็กยังนับว่าเป็นเด็กธรรมดาอยู่หรือไม่
ในขณะที่เขาอยู่ในห้วงความคิด เขาก็มาถึงบ้าน
"คุณพ่อ นั่นพ่อเหรอ ? " ลูกชายของเขาส่งเสียงดีใจขณะที่เขาเปิดประตู
ภรรยาของเขากำลังทำอาหาร ดังนั้นชุยเว่ยฉวนจึงวางกระเป๋าของเขาและยิ้ม "วันนี้เจ้าเป็นเด็กดีหรือเปล่า?"
"ผมเป็นเด็กดี! พ่อสามารถถามแม่ได้"
ภรรยาของเขาวางอาหารที่เธอเตรียมไว้บนโต๊ะอาหาร จากนั้นเธออุ้มลูกชายของเธอและจูบแก้มของเขา "ใช่ เจ้าเป็นเด็กดีเสมอ! วันนี้เขาเรียนรู้ได้มากกว่า 100 คำ ให้เวลาเขาอีกสักสองสามวันเขาจะอ่านหนังสือเองได้"
"แม่ ผมอ่านหนังสือนิทานได้เองแล้วนะ มันก็มีแค่บางคำที่ผมไม่รู้" ลูกชายไม่พอใจ
ชุยเว่ยฉวนอึ้งเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด เขาตื่นจากภวังค์และพูดด้วยความกังวลว่า "เขาเรียนรู้เร็วเกินไป ฉันไม่คิดว่ามันจะดีสำหรับเขา เขายังเด็กมากเลยนะ"
ภรรยาของเขาไม่สนใจสิ่งที่เขาพูด เธอภูมิใจในตัวลูกชายอัจฉริยะของเธอ "มันแย่ยังไง? ลูกชายฉันเป็นอัจฉริยะ ! ฉันแค่สอนเขาครั้งเดียวแล้วเขาก็จำได้ เขาจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต"
เขาเป็นแค่เด็กอายุ 4 เดือน ลูกชายของฉันจะเป็นอัจฉริยะได้ยังไง ชุยเว่ยฉวนอยากจะพูดแบบนั้น แต่เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่พูด
“ในช่วงที่ไปโรงพยาบาลครั้งล่าสุด หมอบอกว่ารัฐบาลอาจจะเปิดชั้นเรียนเด็ก คุณคิดว่าเราควรส่งลูกชายของเราไปที่นั่นไหม?” ภรรยาของเขาไม่สนใจที่ลูกดิ้นขณะที่เธออุ้มเขา ก่อนที่จะวางเขาบนเก้าอี้
ชุยเว่ยฉวนอารมณ์เสีย นับตั้งแต่ลูกชายของเขาเกิดภรรยาของเขาให้ความสนใจแต่กับลูกชายของพวกเขา เขารู้ว่ามันไร้สาระที่เขาอิจฉาลูกชายของเขาเอง
"ฉันคิดว่าอายุขั้นต่ำสำหรับชั้นเรียนเด็ก จะต้องมีอายุ 3 ขวบ หนทางยังอีกยาวไกล!"
"มันไม่เร็วเกินไปหรอก ชั้นเรียนสำหรับเด็กควรจะให้ความสำคัญกับเด็กอย่างลูกชายของเราที่เกิดมาพร้อมกับเทคโนโลยีใหม่ ๆ พวกเขาอนุญาตให้เข้าร่วมได้เร็วสุดก่อนอายุ 6 เดือน ถ้าเราไม่ให้เขาไป เขาก็จะถูกเอาตัวไป ! " ภรรยาของเขาพูดด้วยความตื่นเต้น
"เอาล่ะ เราจะส่งเขาไปเรียน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะไม่ถูกเอาตัวไป" ชุยเว่ยฉวนรู้จักภรรยาของเขาดี เมื่อเธอตัดสินใจบางอย่าง ไม่มีทางที่เธอจะเปลี่ยนใจ เธอก็แค่ถามความเห็นของเขา
บางทีเด็กทุกคนที่เกิดมาโดยการใช้เทคโนโลยีใหม่อาจมีความฉลาดระดับอัจฉริยะ เขารู้สึกไม่สบายใจกับความคิดนี้ แต่ยิ่งเขาทำงานด้านการวิจัยนานเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเข้าใจว่าสติปัญญาสำคัญแค่ไหน คนธรรมดาอย่างเขาที่มีระดับสติปัญญาปานกลางจะไปไม่ได้ไกลไม่ว่าเขาจะพยายามมากแค่ไหนก็ตาม คงจะไม่แปลกใจถ้าการเป็นผู้ช่วยวิศวกรเป็นจุดสูงสุดในอาชีพของเขา
เมื่อเด็กอัจฉริยะเหล่านี้โตขึ้นบางทีคนรุ่นเก่าก็จะถูกกำจัด
…
หลังจากนั้นได้มีการทดสอบบินอีก 10 ครั้ง ยานแม่ได้บินอยู่เหนือดาวศุกร์ มุมมองของโลกไม่ต่างไปจากดาวอื่น ๆ ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า การเก็บซากของสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวได้เริ่มขึ้นแล้ว หุ่นยนต์วิศวกรรมหลายตัวอยู่ในทุกมุมของสิ่งมีชีวิตนั้นราวกับมด หนังส่วนใหญ่ของมันถูกตัดออกเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแรงของมัน
ร่างขนาดมหึมาของมันเล็กกว่ายานแม่เล็กน้อย เมื่อเทียบกับยานฉุกเฉินที่จอดห่างออกไป 5 กิโลเมตร ยานนั้นมีขนาดแค่หนึ่งในสามของขนาดของมัน
เมื่อเทียบกับการเก็บซากของสิ่งมีชีวิตระหว่างดวงดาวครั้งแรกที่งานส่วนใหญ่ทำสำเร็จด้วยกรรมกร การดำเนินการในการเก็บครั้งนี้มีความก้าวหน้ามากกว่า ไม่มีคนในสถานที่จัดเก็บและมีเพียงสิ่งเดียวในขณะนี้คือหุ่นยนต์ไร้คนขับที่ถูกควบคุมจากระยะไกล พวกมันเหมือนผึ้งที่บินไปทั่ว หุ่นยนต์วิศวกรรมจะเทียวไปเทียวมาจากซากไปยังยานฉุกเฉิน หุ่นยนต์แต่ละตัวมีความสูงมากกว่า 10 เมตร พวกมันมีประสิทธิภาพและสำคัญต่อการบินระหว่างดวงดาว พลังอันมหาศาลของพวกมันทำให้พวกมันสามารถชำแหละร่างของสิ่งมีชีวิตนั้นได้อย่างง่ายดายและภารกิจเสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์แบบ
