ตอนที่ 11 ศาสตร์ลับผลาญฟ้า (1)
เย่เฉินเดินไปจนพบยอดเขาเตี้ยๆ แห่งหนึ่ง
ทั่วยอดเขานี้ปกคลุมไปด้วยพฤกษาเขียวขจี ทั้งยังมีต้นหญ้าแลดอกไม้เติบโตเบียดเสียดกันอยู่หนาแน่น ทว่าเทียบกับยอดเขาหลักทั้งสามแล้วยังเล็กกว่าอยู่ขั้นหนึ่ง
วูบ!
เย่เฉินผ่อนลมหายใจ สะบัดดาบเทียนชุ่ยมาด้านหน้า กรีดนิ้วตัวเองเป็นแผลรอยหนึ่ง ดาบนี้กลายเป็นของเขาอย่างแท้จริงนับแต่ที่โลหิตหยดแรกร่วงหล่นลงกระทบกับดาบ
ไม่ช้าโลหิตสายนั้นก็หลอมรวมเข้ากับตัวดาบ
อย่างไรก็ดี ชั่วขณะนั้นแสงสีเขียวก็สว่างวาบออกมาจากดาบเทียนชุ่ยที่กำลังสั่นสะท้าน ข้อมูลจำนวนมหาศาลพุ่งเข้ามาในสมองเย่เฉินอย่างบ้าคลั่ง
อา….!
ความเจ็บปวดเสียดแทงที่จู่โจมเข้ามาในสมองอย่างกะทันหันทำให้บุรุษหนุ่มต้องกุมศีรษะไว้และครวญครางเสียงต่ำออกมา
ทว่าความปวดแปลบนั้นก็พลันจางหายไปในพริบตาเช่นเดียวกัน
หลังจากผ่านไปชั่วอึดใจหนึ่ง เย่เฉินก็พลันสะบัดศีรษะ เส้นเลือดที่ปูดโปนขึ้นมาบนหน้าผากยุบหายไป ประกายตาอันพร่าเลือนก็กลายเป็นแจ่มชัด บุรุษหนุ่มยินดีจนมิอาจปกปิดสีหน้าลิงโลดพลุ่งพล่านของตนไว้ได้
“การสกัดกลั่นร่างกาย” เย่เฉินหอบหายใจอย่างตื่นเต้น
เขาปลาบปลื้มยินดียิ่ง โลหินสายนั้นได้ไปปลดปล่อยผลึกของตัวดาบ เปิดเผยศาสตร์ลับที่เก็บซ่อนไว้ในดาบออกมา
“ข้าพบสมบัติล้ำค่าเข้าแล้ว” เย่เฉินฝืนสะกดข่มความตื่นเต้นลิงโลดลงไปจนได้ เขาทรุดการนั่งขัดสมาธิ แล้วจึงเริ่มเรียนรู้ทำความเข้าใจศาสตร์ลับดังกล่าว
เขาได้ค้นพบเคล็ดวิชาที่ระบุกระบวนการสกัดกลั่นร่างกายเอาไว้
“สกัดกลั่นร่างกาย สกัดแยกไขกระดูก ผลัดเปลี่ยนเส้นเอ็น ก่อสร้างรากฐานแห่งจุดเส้นปราณ; ผลาญจิตผลาญโลหิต บดผิวหนังเลือดเนื้อ”
เย่เฉินไม่ได้ตระหนักเลยว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงเพียงใดยามที่เอ่ยถ้อยคำเหล่านี้ออกมา วลีทั้งสามนั้นคือการตีความเคล็ดวิชาที่แท้จริงของศาสตร์ลับนี้
แน่ชัดว่าเคล็ดวิชานี้เป็นการสกัดกลั่นร่างกาย ผิวหนังทุกๆ ตารางนิ้ว กระดูกแต่ละท่อน จุดเส้นลมปราณแต่ละสาย ล้วนแต่ได้รับการสกัดกลั่น การจะบรรลุผลสำเร็จในการสกัดกลั่นร่างกายได้นั้น ความเจ็บปวดที่ต้องแบกรับในการฝึกฝนนับว่าเทียบเคียงได้กับการถูกประหารโดยการเฉือนเนื้อออกทีละชิ้นจนครบพันชิ้น[1]
“คนเสียสติประเภทใดกันที่คิดค้นศาสตร์ลับเช่นนี้ขึ้นมาได้” เย่เฉินเปิดเปลือกตา เดาะลิ้นจึ้กจั้กอย่างสงสัย เคล็ดวิชานี้ช่างทรงพลังน่าเกรงขามอย่างแท้จริง
จากนั้น แสงสว่างเจิดจ้าร้อนแรงก็ลุกวาบขึ้นในดวงตาของเขา
การสกัดกลั่นร่างกายนี้ ผู้ฝึกตนจำต้องอดทนต่อความเจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัสจนเหลือเชื่อ และย่อมนำพาผลประโยชน์บางอย่างมาให้ด้วยเช่นกัน ผู้ฝึกตนซึ่งสำเร็จขั้นสูงสุดของศาสตร์วิชานี้ จะกลายเป็นอยู่ยงคงกระพัน พลิกฟ้าคว่ำดินได้ตามใจชอบ
ผู้ที่ต้องการฝึกฝนเคล็ดวิชาจำต้องมีคุณสมบัติมากพอ จากอักษรคำว่า ‘ผลาญ’ นี้ ก็หมายถึงว่าศาสตร์ลับนี้มีเงื่อนไขคือต้องให้ผู้ฝึกตนมีธาตุไฟ
เย่เฉินตระหนักได้อย่างแท้จริงว่าเคล็ดวิชานี้คล้ายจะถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเขา และโชคชะตาก็นำพาให้เขาได้รับมันมาครอบครอง เขามีข้อได้เปรียบในการฝึกฝนศาสตร์ลับนี้ – เนื่องเพราะเปลวเพลิงอันทรงพลังที่อยู่ภายในร่างกายของเขานั่นเอง
“เมื่อสวรรค์มอบเจ้าให้กับข้าแล้ว ข้าก็จะใช้เจ้าให้เกิดประโยชน์สูงสุด” เย่เฉินกล่าวกับตนเอง ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะฝึกฝนศาสตร์ลับนี้ให้สำเร็จ
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเต็มปอด แล้วค่อยๆ ปิดเปลือกตาลง
หลังจากปรับลมหายใจอยู่ครู่ใหญ่ และทำความเข้าใจเคล็ดวิชาได้แล้ว เย่เฉินก็เริ่มสกัดกลั่นร่างกายของตนตามเนื้อความที่ชี้แนะไว้ในเคล็ดวิชา ซึ่งเขาได้รับถ่ายทอดมาเป็นอย่างดี
กร๊อบ!
เมื่อเคล็ดวิชาเริ่มแสดงแสนยานุภาพของมันออกมา กระดูกของเย่เฉินก็ลั่นเปรี๊ยะ ขณะที่อัคคีเที่ยงแท้ในทะเลปราณของเขาเริ่มเผาผลาญไปทั่วทั้งร่างกาย
“ให้ตายเถอะ! เจ็บชะมัด!” เขาอดส่งเสียงครวญครางออกมาไม่ได้ ทั้งร่างถูกทรมานอย่างลึกล้ำโดยความปวดแปลบแหลมคมที่ทิ่มแทงขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ตูม!
ตูม!
ตูม!
เสียงระเบิดสะท้อนดังก้องไม่หยุดยั้ง เย่เฉินรู้สึกคล้ายกับว่าจุดชีพจรทั้ง 720 จุดทั่วร่างล้วนแต่ถูกเผาผลาญจนทะลวงเปิดออกได้สำเร็จเสร็จสิ้นจนหมดในรวดเดียว ขณะที่กระดูกของเขายังคงถูกสกัดกลั่น เส้นปราณเหนือล้ำทั้งแปดก็ขยายเปิดออกเช่นกัน
อั่ก….
เย่เฉินคำรามในลำคอ ทุกตารางนิ้วของผิวหนังและกระดูกแต่ละท่อนคล้ายจะถูกฉีกกระชากออกจากกัน เขาเจ็บปวดทรมานจนแทบจะสิ้นสติไปอยู่รอมร่อ
กร๊อบ!
กร๊อบ!
โครงกระดูกของเขาค่อยๆ แตกหักออกไปทีละนิดๆ ทว่าชิ้นส่วนที่แตกหักเหล่านั้นก็กลับฟื้นฟูขึ้นเอง กระดูกทุกชิ้นทั่วทั้งร่างพากันแตกหักแล้วฟื้นฟูขึ้นใหม่อยู่เช่นนั้น
เย่เฉินรู้สึกราวกับว่าทั่วทั้งเรือนร่างของเขากำลังถูกทิ่มแทงโดยเข็มนับพันๆ เล่ม บนหน้าผากของเขามีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมา ดวงตาก็เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยแดงฉาน
สามชั่วโมงต่อมา เย่เฉินซึ่งสิ้นไร้เรี่ยวแรงก็ร่วงหล่นลงไปกองอยู่กับพื้น
เขาเพียงลองฝึกฝนตามเคล็ดวิถีโคจรขั้นต้นเล็กน้อย ทว่าการฝึกฝนครั้งแรกนี้แทบจะพรากชีวิตของเขาไปเสียแล้ว
“นี่ข้ากำลังเสี่ยงชีวิตอยู่ชัดๆ!” เย่เฉินหายใจหอบ สีหน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อไหลหยดเป็นทางลงมาตามแผ่นหลัง
ทว่าแม้จะได้รับความทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้ ประกายแห่งความปีติยินดีก็ยังคงแล่นวาบขึ้นมาในดวงตาของเขา
เย่เฉินรู้ดีว่าการสกัดกลั่นร่างกายนั้นมิอาจเสร็จสมบูรณ์ได้ภายในวันเดียว มันจำเป็นต้องใช้เวลายาวนานอย่างไร้ที่สิ้นสุด เขายังเหลือเส้นทางอันยากลำบากและแสนยาวไกลให้ก้าวเดินไป ในการฝึกฝนแต่ละครั้ง เขาจำต้องถือกำเนิดใหม่ท่ามกลางความเจ็บปวดเสียดแทงราวกับร่างกายถูกฉีกกระชากออกจากกันเช่นนี้ต่อไป
—————-
[1] การประหารโดยเฉือนเนื้อออกทีละชิ้นจนครบพันชิ้น เป็นการลงโทษในสมัยโบราณของจีน เรียกว่า ‘เหลียงฉือ’(凌迟)
************************
ติดตามตอนใหม่ได้ที่แฟนเพจ
แฟนเพจ จักรพรรดิยุทธ์อมตะอหังการ์ BDC –นิยายแปล
