ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย
https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechnique
บทที่ 278 – เฟยหวู่จี้ บุคคลที่น่าเกรงขามแห่งนิกายเทวโลก
สำหรับคนทั่วไปการเดินทางไประยะทางกว่า 10 ลี้ อาจใช้เวลามากกว่า 2 ชั่วยาม แต่สำหรับชิงสุ่ยและหญิงสาวทั้งสองนั้นใช้เวลาประมาณเพียงแค่ 1 ก้านธูปเท่านั้น ก็สามารถก้าวข้ามอุปสรรคต่างๆมาพบกับบันไดหินที่ทอดยาวจากบริเวณเชิงเขา
สิ่งแรกที่ชิงสุ่ยพบเห็นมันเป็นสิ่งที่น่าตกใจอย่างยิ่ง แต่ละขั้นของบันไดหินนั้นมีขนาดใหญ่มหึมาและสูงเทียบเท่ากับคนสองคนยืนต่อกัน และแต่ละขั้นของบันไดหินนั้นห่างกันกว่า 10 เมตร
ระยะทางของบันไดแต่ละขั้นทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา มีลักษณะคล้ายกับตีนตะขาบจำนวนมากมายที่กำลังพาดผ่านภูเขา
ผู้คนที่เดินผ่านไปมาบนเส้นทางแห่งนี้ต่างจ้องมองคนแปลกหน้าทั้งสามคน ชิงสุ่ยสันนิษฐานว่าพวกเขาจะต้องแปลกใจที่พบเห็นคนที่สวมชุดเสื้อผ้าแปลกอยู่บนเส้นทางนี้ ไม่เพียงแค่นั้น ผู้คนมากมายต่างจ้องมองชางห่ายหมิงเยวี่ยและห่าวหยุนลิ่วลี่ที่สวมเสื้อผ้าด้วยสายตาตกตะลึง
บันไดหินขนาดยักษ์ยังคงทอดยาวไปไกลกว่าครึ่งหนึ่งของเทือกเขาแห่งนี้ พวกมันมีลักษณะคดเคี้ยวไปมาตามแนวเทือกเขา
บันไดหินครึ่งบนของภูเขาแห่งนี้ก็มีลักษณะไม่ต่างกัน แต่ส่วนใหญ่พวกมันจะถูกปกคลุมไปด้วยเมฆและหมอก และบริเวณโดยรอบจะประกอบไปด้วยต้นสนสีเขียวขนาดใหญ่เรียงรายอยู่เต็มตลอดข้างทางทั้งสองข้าง
ตลอดทางขึ้นเทือกเขาแห่งนี้ ชิงสุ่ยสังเกตเห็นไม่ชัดเจนหรือว่าไม่มีผู้ใดลงมาเพื่อหยุดยั้งเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ส่วนใหญ่จะมองพวกเขาด้วยสายตาที่แปลกประหลาด จนสุดท้ายชิงสุ่ยและหญิงสาวทั้งสองก็ได้ขึ้นมาสู่ห้องโถงหลักซึ่งมีทหารยามยืนเฝ้าอยู่กว่า 10 คน
"ระบุตัวตนของเจ้าออกมา เหตุใดเจ้าถึงคิดจะบุกรุกนิกายเทวโลก?"ชายผิวคล้ำที่ดูแข็งแรงมีลักษณะคล้ายเป็นผู้นำกลุ่มเปล่งวาจาเอ่ยถาม
เพียงแค่มาถึงพวกเขาก็ถูกตราหน้าด้วยความไม่เป็นธรรม ชิงสุ่ยถูจมูกของเขาก่อนจะกล่าวว่า "พวกเรามาที่แห่งนี้เพื่อเข้าร่วมกับนิกายเทวโลก แต่พวกเราเองก็ไม่แน่ใจเรื่องเงื่อนไขของการเข้าร่วมครั้งนี้"
ชายที่ดูแข็งแกร่งมองเขาด้วยความประหลาดใจ "พี่ชายชง รบกวนท่านช่วยเข้าไปบอกผู้อาวุโสเฟ่ย ว่ามีคนประสงค์ที่จะเข้าร่วมนิกายเทวโลก"
ชายหนุ่มที่ได้รับคำสั่งพยักหน้าและหันหลังกลับออกไปในทันที
ผู้คนมีประมาณ 10 คนพิจารณารูปร่างของชิงสุ่ย ชางห่ายหมิงเยวี่ยและห่าวหยุนลิ่วลี่ โดยที่ส่วนใหญ่พวกเขาจะต้องมองหญิงสาวทั้งสองคนด้วยสายตาที่หิวโหย มันยิ่งทำให้ชิงสุ่ยรู้สึกอึดอัด
"ประทานโทษด้วย ไม่ทราบว่าพวกเจ้ามองดูอะไรกัน?" ชิงสุ่ยถามกลับอย่างเยือกเย็นขณะที่จ้องมองสายตาที่ดูไร้ยางอายเหล่านั้น
"โอ้ เข้าไม่คาดคิดเลยว่าน้องชายจะเป็นคนที่กล้าหาญได้ขนาดนี้"หนึ่งในกลุ่มคนที่จ้องมองด้วยสายตาน่ารังเกียจกล่าวออกมา
" ห่าวจือ ดูเหมือนว่าเจ้าจะลืมเลือนการลงโทษในครั้งที่แล้วไปสินะ"ชายร่างยักษ์เตือนเขาด้วยน้ำเสียงที่ลุ่มลึก
"พี่ชาย อย่าได้ใส่ใจเถิด ข้าเพียงต้องการจะสอนมารยาทให้กับพวกเขาได้รับรู้เท่านั้นเอง"ชายที่ดูแข็งแรงกล่าวต่อหน้าชิงสุ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูดุร้าย
การให้อภัยเปรียบดังของขวัญจากพระเจ้า นอกจากนี้ถ้าหากชิงสุ่ยเริ่มต้นสร้างปัญหาก่อนผลที่ตามมามันคงไม่ดีนัก ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยใส่ใจกับคำพูดของชายที่ดูแข็งแรง
"โอ้ ข้าต้องขอขอบคุณพี่ชายมาก ข้าไม่คิดเลยว่าข้าจะได้รับเกียรติเช่นนี้!!!"ชิงสุ่ย กล่าวตอบชายที่ดูแข็งแรง พร้อมทั้งตัดสินใจไม่ตอบโต้ใดๆ
หลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มถามคำถามหลากหลายคำถาม แม้ว่าคนที่ดูแข็งแรงนี้จะเป็นคนที่ตรงไปตรงมา แต่ในครั้งนี้ชิงสุ่ยกลับรู้สึกได้ว่าคนที่มีลักษณะแบบนี้บางคนก็อาจจะไม่ใช่คนดี
" น้องชาย เจ้าเดินทางมาจากที่ไหน? และสุภาพสตรีทั้งสองด้วย?"ชายที่ดูแข็งแรงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่หญิงสาวทั้งสอง แต่อารมณ์ที่อยู่ในสายตานั้นมิอาจหลบหนีการรับรู้ของชิงสุ่ยไปได้
"ไอ้พวกสิ่งปฏิกูล คนแบบนี้ช่างน่าเศร้ายิ่งนักแม้ว่าจะมีพรสวรรค์มากมายแต่กลับแสดงกิริยาไร้ยางอาย"ชิงสุ่ยสบถคำพูดในใจ
"พวกเรามาจากเมืองทางตอนใต้"ชิงสุ่ยกล่าวตอบโดยไม่พูดถึงหญิงสาวคู่กายทั้งสอง
จริงๆแล้วชิงสุ่ยก็ไม่ค่อยกังวล คนประเภทนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก พวกเขาได้พึ่งพาอาศัยบารมีของนิกายเทวโลกซึ่งผนวกกับความแข็งแกร่งที่อยู่ในระดับเทวะเซียนเทียนมันจึงทำให้พวกเขาไม่ค่อยมีความเกรงใจในผู้อื่น ทั้งทั้งที่อายุของพวกเขาก็ยังไม่มากนัก
"ไม่ทราบว่าเจ้าพอที่จะช่วยแนะนำหญิงสาวทั้งสองคนให้แก่ข้าได้หรือไม่?"ชายผิวดำที่ดูแข็งแกร่งกล่าวพร้อมกับเผยเห็นฟันสีขาวมุกซึ่งตัดกับผิวสีดำของเขา
ทันใดนั้นชายวัยกลางคนที่ดูสะอาดสะอ้านก็เดินเข้ามา ผมของเขาถูกเก็บไว้หลวมๆอยู่ด้านหลัง เครื่องแต่งกายล้วนส่องประกายสีขาว ซึ่งมันทำให้ภาพลักษณ์ของเขานั้นยิ่งดูดีขึ้น
"ผู้อาวุโสเฟย!!!"
"ผู้อาวุโสเฟย!!!"
……………………. …………………………………….
ชิงสุ่ยมองดูชายวัยกลางคนรูปร่างดีที่ไม่อาจระบุอายุได้ เขากำลังมองดูด้วยสายตาที่ทะลุปรุโปร่งก่อนที่จะเอ่ยกล่าวออกมาว่า
"ต้นกล้าชั้นดี!!!"
"ดูเหมือนว่าพวกเจ้ากำลังต้องการที่จะเข้าร่วมนิกายเทวะโลกสินะ?"ผู้อาวุโสเฟย ยิ้มอย่างอ่อนโยนไปที่กลุ่มคนของชิงสุ่ยทั้งสามคน โดยไม่แม้แต่จะชายตามองไปที่คนอื่นๆ
ดูเหมือนว่าคนที่ถูกใช้ให้มาเฝ้ายามนั้นจะเป็นคนที่มีอันดับต่ำที่สุดในนิกายเทวโลก หลังจากที่ชิงสุ่ยทำการประเมินความแข็งแกร่งของคนทั้งหมดในกลุ่มนี้ เขาก็พบว่าทุกคนนั้นล้วนอยู่ในระหว่างขั้นที่ 1 ของระดับเทวะเซียนเทียน ยกเว้นเพียงแค่ชายที่ดูแข็งแกร่ง ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในขั้นที่ 3 ของระดับเทวะเซียนเทียน
แต่ถ้าหากประเมินจากความแข็งแกร่งของ กลุ่มคนเหล่านี้คงเปรียบดังคนที่ล้มเหลวทางด้านการฝึกฝนจนถูกลดระดับขั้นลงมาทำงานที่มีประโยชน์มากกว่าการฝึกฝนเพื่อต่อสู้
"พวกเรามาเพื่อเข้าร่วมกับนิกายเทวโลก ไม่ทราบว่ามันมีเงื่อนไขอะไรบ้าง?" ชิงสุ่ยคิดเอาไว้ว่าเงื่อนไขในการเข้าร่วมกับนิกายเทวโลกจะต้องเป็นเงื่อนไขที่เข้มงวดอย่างมาก เพราะตลอดเส้นทางการเดินเท้า ทัศนียภาพต่างๆเป็นเครื่องคอยย้ำเตือนความยิ่งใหญ่ของนิกายแห่งนี้ มันเป็นสถานที่ที่เข้าถึงได้ยากกว่าอาณาจักรของเหล่าขุนนางผู้มั่งคั่งเสียอีก
"ทุกคนต้องมีความแข็งแกร่งอย่างน้อยอยู่ในระดับเทวะเซียนเทียน และต้องคอยทำงานให้แก่นิกายเทวโลกเป็นเวลาอย่างน้อย 3 ปี เมื่องานที่ถูกมอบหมายเหล่านั้นสำเร็จ พวกเจ้าจะถูกนับเป็นสาวกของนิกายเทวโลกอย่างเป็นทางการ"
ชิงสุ่ยทำได้เพียงยิ้มอย่างสลด หนทางการเข้าสู่นิกายเทวโลกนั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่ดีเลย การที่เป็นถึงผู้ฝึกตนระดับเทวะเซียนเทียนแต่กลับต้องมานั่งทำงานประหลาดๆมากถึง 3 ปี แม้ว่ามันจะเป็นเวลาไม่นานหรือไม่สั้นเกินไป แต่ตัวของเขาเองนั้นคงมิอาจอดทนอยู่กับมันได้ถึง 3 ปี และผู้ฝึกตนทั้งหมดนั้นย่อมทะนงในศักดิ์ศรี มันจะเป็นโชคร้ายอย่างมากถ้าหากคนเหล่านั้นอยู่ในระดับสูงสุดของเทวะเซียนเทียน แต่กลับต้องมาอยู่ในระดับต่ำสุดของสถานที่แห่งนี้ และยังคงต้องเริ่มต้นใหม่เช่นเดียวกับเหล่าผู้ฝึกตนเทวะเซียนเทียนแรกเริ่ม
ชิงสุ่ยจึงเกิดปัญหาในใจพวกเขาควรจะนำเหรียญตราเทวโลกที่ชางห่ายให้เขาเอาไว้ออกมาแสดงหรือไม่ แต่แล้วเขาก็ได้ยินคำพูดถัดมาของผู้อาวุโสเฟย " แต่อย่างไรก็ตาม ใน 3 ปีที่ผ่านมาพวกเจ้าทั้งสามคนเป็นคนกลุ่มเดียวที่สามารถปีนขึ้นมาสู่เทือกเขาเทวโลกได้ ดังนั้นเจ้าจะได้รับการยกเว้น เงื่อนไขที่จะต้องทำงานรับใช้นิกาย 3 ปี และพวกเจ้าสามารถเข้ามาเป็นสาวกของนิกายเทวโลกได้ในทันที เข้ามาเถอะ ตามข้ามา ข้าจะพาพวกเจ้าเข้าไปทำการลงทะเบียน"
ชิงสุ่ยค่อนข้างสับสน เขาไม่เข้าใจการกระทำของผู้อาวุโสเฟย หรือว่ากฎของนิกายเทวโลกนั้นจะสามารถเปลี่ยนแปลงไปได้ตลอด? แล้วเหตุใดเขาถึงไม่กลัวว่ากลุ่มของชิงสุ่ยจะเป็นกลุ่มคนที่ศัตรูส่งเข้ามาสอดแนม?
แต่ถึงอย่างนั้นชิงสุ่ย ชางห่ายหมิงเยวี่ยและห่าวหยุนลิ่วลี่ก็ยังคงเดินตามผู้อาวุโสเฟยขึ้นไปสู่ขั้นบันไดขั้นสุดท้าย เบื้องบนนั้นเต็มไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่ที่กว้างขวางยิ่งนัก ซึ่งพวกมันก็ประกอบไปด้วยตัวตึกอาคาร และพระราชวัง ลานศาลา ที่เรียบเรียงกันอย่างไม่เป็นระเบียบ
"นี่คือชั้นสูงสุด………………….."
ชิงสุ่ยสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพระราชวังขนาดมหึมาที่ถูกเคลือบไปด้วยสีทองม่วง และมีตัวอักษรสีทองสลักอยู่เหนือตัวอาคาร "คฤหาสน์สมบัติหลิงเซียว"
และเขายังสังเกตเห็นอีกว่ายังมีคฤหาสน์ที่รูปร่างต่างกันอย่างน้อย 8 คฤหาสน์ กระจายอยู่บริเวณโดยรอบ ภาพแรกที่ปรากฏในหัวของชิงสุ่ยนั้นมันช่างคล้ายคลึงกับรูปแบบของนิกายกระบี่นภา แม้ว่าความยิ่งใหญ่ของมันไม่อาจเทียบเท่าได้เลยแม้แต่น้อยกับนิกายเทวโลก
ที่นี่กายกระบี่นภานั้นจะมีเทือกเขาทั้ง 8 คอยล้อมรอบหุบเขากระบี่นภา ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับดวงดาวที่ระยิบระยับอยู่ข้างจันทรา ซึ่งสถานที่แห่งนี้ก็เช่นกัน ทั้งหมดต่างกระจัดกระจายไปอยู่ตามยอดของเทือกเขา ซึ่งพวกมันเปรียบดังบริวารของเทือกเขาเทวโลกที่ยิ่งใหญ่ ถึงแม้ว่าแต่ละเทือกเขาจะมีลักษณะที่แตกต่างกัน แต่มันก็มีเส้นทางทอดยาวเชื่อมต่อระหว่างเทือกเขาแต่ละเทือกเขาจนกลายเป็นเส้นทางที่สมบูรณ์แบบ
คฤหาสน์สมบัติหลิงเซียวได้รับการพิจารณาแล้วว่ามันเป็นคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่บนจุดสูงสุดของเทือกเขาเทวโลก ดังนั้นมันจึงเป็นจุดที่สามารถมองเห็นสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดได้อย่างชัดเจน
"ผู้อาวุโสเฟย!!!"
เสียงที่ดังก้องกังวานดังออกมาขัดขวางเส้นทางทองชิงสุ่ย พร้อมกับการปรากฏตัวของสาวกหญิงสาวคนหนึ่ง ในมุมมองของชิงสุ่ย เขาไม่อัดบ่งบอกอายุของเธอได้ แต่ลักษณะโดยรวมของเธอนั้นยังดูเป็นหญิงสาวที่อ่อนเยาว์ ผมที่ดูยาวปะไหล่ ดวงตาคู่กลมโตที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้ารูปไข่ยิ่งทำให้ดูน่าดึงดูดใจอย่างยิ่ง แม้ความสูงของเธอนั้นจะไม่สูงมากนะ แต่สัดส่วนรูปร่างของเธอนั้นทำให้ชิงสุ่ยรู้สึกได้เลยว่าเธอนั้นคล้ายคลึงกับจรู้ชิง
"ดีมาก ซีหลัว เจ้ามาได้ทันเวลาพอดี จงนำสาวกนิกายใหม่ทั้งสองคนนี้ไปที่คฤหาสน์เมฆา จากนี้เป็นต้นไป พวกเธอทั้งสองถือได้ว่าเป็นสาวกของคฤหาสน์เมฆาของเจ้า"ผู้อาวุโสเฟยกล่าวพร้อมเผยรอยยิ้ม
นี่เป็นครั้งแรกที่ชิงสุ่ยได้เห็นรอยยิ้มของผู้อาวุโส มันเป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความรู้สึกแปลกๆ ก่อนที่หญิงสาวคนนั้นจะนำทางชางห่ายหมิงเยวี่ยและห่าวหยุนลิ่วลี่ไปด้วยรอยยิ้ม
หญิงสาวทั้งสองคนพยักหน้าให้กับชิงสุ่ยก่อนที่จะเดินออกไป แม้ใบหน้าของห่าวหยุนลิ่วลี่จะดูไม่ค่อยเต็มใจก็ตาม
"พ่อหนุ่มน้อย เจ้าเป็นคนที่พิเศษมาก อย่าได้กังวลเกี่ยวกับพวกนางอีกเลย ผู้คนที่ถูกแนะนำโดยข้า เฟยหวู่จี้ จะไม่มีทางถูกสงสัยและถูกคนอื่นรังแกได้อย่างแน่นอน"ผู้อาวุโสเฟยกล่าวพร้อมกับระเบิดเสียงหัวเราะ
ชิงสุ่ยจ้องมองผู้อาวุโสที่เรียกตัวเองว่าเฟยหวู่จี้ด้วยสายตาที่ระมัดระวัง ก่อนที่เขาจะเริ่มตรวจสอบความแข็งแกร่งและพบว่าเขาควรจะเป็นผู้ฝึกตนเทวะกษัตริย์อย่างน้อยก็เป็นขั้นแรกเริ่ม และเขาก็รับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณที่สูงส่งอย่างมาก
"ขอบคุณมากท่านผู้อาวุโสเฟย ตัวข้ามีนามว่าชิงสุ่ย และข้าเองก็กำลังรู้สึกสับสน………."
"ชิงสุ่ย เป็นชื่อที่ดี ฮาๆๆๆๆๆ ถ้าหากเจ้ากำลังรู้สึกสับสน เจ้าจงฟังให้มากรับรู้ให้มาก แต่จงจำไว้ว่าเจ้าจงพูดให้น้อยที่สุด"ผู้อาวุโสเฟยระเบิดเสียงหัวเราะออกมาขัดจังหวะคำพูดของชิงสุ่ย แต่ในครั้งนี้มันกลับไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดเลย
ชายทั้งสองคนยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆอย่างเชื่องช้า ชิงสุ่ยมองเห็นผู้คนมากมายที่อยู่ในศาลาเบื้องล่างที่อยู่ด้านหลังคฤหาสน์เมฆา เขารับรู้ได้ทันทีเลยว่าคนเหล่านี้จะต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 300 ปีมาแล้วอย่างแน่นอน กลิ่นอายที่พวกเขาปลดปล่อยออกมานั้นเป็นสิ่งที่บ่งบอกลักษณะเฉพาะได้อย่างชัดเจน
ภายในจิตใจชิงสุ่ยยังคงหวนคิดถึงคำพูดของผู้อาวุโสเฟยที่กล่าวไว้ว่า คนที่ถูกแนะนำโดยเขาจะไม่มีทางถูกกลั่นแกล้งและถูกสงสัยอย่างแน่นอน ทุกถ้อยคำพูดแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ แต่ทำไมเขาถึงเป็นเพียงแค่ผู้ที่ได้รับมอบหมายหน้าที่ในการต้อนรับเหล่าสาวกนิกายใหม่?
ในที่สุดพวกเขาก็มาหยุดลงที่ศาลาที่พัก ศาลาหนึ่ง หลังจากที่ผ่านศาลามากมายนับไม่ถ้วน เฟยหวู่จี้มองไปทางชิงสุ่ยและเริ่มอธิบายว่า "อาณาเขตแห่งนี้คือที่พักอาศัยของเหล่าผู้อาวุโส ทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนแล้วแต่เป็นผู้อาวุโสทั้งหมด และผู้คนจากที่นี้ทั้งหมดจะมีโอกาสก้าวขึ้นสู่ระดับสังฆราช ตราบเท่าที่พวกเขามีอายุยืนยาวกว่าเหล่าผู้อาวุโสรุ่นปัจจุบัน"
หลังจากที่ได้ฟังคำอธิบายของเฟยหวู่จี้ ชิงสุ่ยก็เริ่มรับรู้ถึงความแตกต่างระหว่างนิกายที่ยิ่งใหญ่ นิกายที่อ่อนแอก็จะมีเหล่าผู้อาวุโสที่อ่อนแอเช่นกันอีกทั้งยังมีจำนวนน้อย แต่สถานที่แห่งนี้เหล่าผู้อาวุโสมีชีวิตเปรียบดั่งพระเจ้าทั้งในแง่ของจิตใจและในแง่ของพลัง ความซับซ้อน และประสบการณ์ รวมถึงมุมมองต่างๆที่พวกเขาได้เผชิญมาอย่างโชกโชน
สมบัติที่ยิ่งใหญ่ของนิกายที่ยิ่งใหญ่นั้นหาใช่อาวุธ ชุดเกราะ ที่ทรงพลัง และไม่ใช่ความร่ำรวย ล้นฟ้าแต่มันคือเหล่าผู้อาวุโสที่มีสติปัญญาแสนชาญฉลาด
