ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย
https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechnique
บทที่ 209 – สุรากระดูกเสือผสานหยางระดับตำนาน สุราวิศิษฎ์พิสุทธิ?
ความงามของหญิงสาวเพราะถูกแบ่งเป็นระดับชั้น เฉกเช่นเดียวกับระดับของสุรา ยิ่งหมักบ่มนานเท่าไหร่ รสชาติของมันก็ยิ่งดีขึ้นเท่านั้น ผู้หญิงก็เปรียบดั่งดอกไม้ ยิ่งบานสะพรั่งได้นานเท่าไหร่ พวกมันก็จะสามารถอยู่ในแจกันและแสดงความงดงามได้มากเท่านั้น แต่ถึงยังไงความงามก็ยังคงเป็นสิ่งไม่ถาวร!!!
ชิงสุ่ยคิดว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องน่าขบขัน แต่เมื่อเขาได้ยินคำพูดของชางห่ายหมิงเยวี่ยเขาก็เริ่มรู้สึกถึงมันได้เล็กน้อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งคำว่า "สมบัติของเจ้า มันก็ยังคงเป็นสมบัติของเจ้า" มาทำให้เขารู้ทันทีว่า ห่าวหยุนลิ่วลี่กำลังเห็นเขาเป็นดั่งสิ่งของล้ำค่าของเธอซึ่งมันทำให้เขารู้สึกดีอย่างยิ่ง……..
แต่ยังไงซะชิงสุ่ยก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมในตอนนั้นเธอถึงยอมมอบหมอกลั่นยาเหล็กทองคำประกายเพลิงให้กับเขาตอนที่อยู่ในเมืองร้อยไมล์ หรือว่าตั้งแต่ตอนนั้นเธอรู้สึกชื่นชอบเขา? หรือว่าเธอพึ่งรู้สึกเกี่ยวกับเรื่องเหล่านั้นในตอนที่เขาเดินทางไปยังอาณาจักรชางหลาง?
ชิงสุ่ยรู้ว่าผู้ชายทุกคนต้องใช้เวลาในการเอาใจใส่เพื่อหญิงสาวที่ตัวเองรัก แต่ตัวผู้ชายเองนั้นกลับใช้เวลาเพียงน้อยนิดเพื่อตกหลุมรักเธอ ซึ่งบางครั้งมันก็อาจจะกลายเป็นความต้องการทางเพศที่เกิดขึ้นก่อนความรัก
ในทางกลับกัน ฝ่ายหญิงสาวจะเริ่มประทับใจในตัวของผู้ชายทีละนิดค่อยๆเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งการที่เราหญิงสาวจะตกหลุมรักจับชายคนใดคนหนึ่ง มันอาจใช้เวลายาวนานมากจนบางครั้งมันอาจจะใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต
ตัวของชิงสุ่ยเองยังคงไม่รู้ว่า สิ่งที่ห่าวหยุนลิ่วลี่แสดงออกมานั้นมันเป็นเพราะว่าเธอชอบเขาหรือมันอาจจะเป็นเพียงแค่ความสัมพันธ์ฉันมิตร
ระหว่างการสนทนา ชิงสุ่ยฟื้นคืนความรู้สึกของเขาและเริ่มสังเกตเห็นของเหลวสีเขียวเข้มในถ้วยเล็กๆ ที่วางอยู่ตรงหน้าของทุกคน มันปล่อยกลิ่นอายที่บริสุทธิ์และกลิ่นหอมที่ลึกซึ้งออกมา
" ท่านผู้อาวุโส กึ่งชั่วนิรันดร์กาลนี่คืออะไร? มันเป็นชื่อที่แปลกมาก"ชิงสุ่ยกล่าวถาม
"มันคือชื่อของสุราหมักบ่ม ถ้าหากเจ้าได้ดื่มกึ่งชั่วนิรันดร์กาลเข้าไปสักหนึ่งแก้ว เจ้าจะสามารถเพลิดเพลินไปกับความรู้สึกของการเป็นเทพเจ้าได้ชั่วครู่หนึ่ง"ชายรูปร่างสง่าหัวเราะขณะกล่าวตอบ
"หยุดหลอกผู้อื่นเสียทีเถิด ไม่ใช่ว่าข้าไม่เคยลืมมันซะก่อน แม้ว่ามันจะรสชาติดี แต่มันก็เป็นขยะเกินกว่าที่มันจะสามารถบอกความรู้สึกของเทพเจ้า ใครกันจะสามารถรับรู้ความต้องการของพระเจ้าได้?"หญิงรูปลักษณ์งดงาม กล่าวอย่างเลือดเย็น
ชางห่ายหมิงเยวี่ยอดหัวเราะไม่ได้เมื่อได้ยินคำสนทนาระหว่างพ่อแม่ของเธอ ชิงสุ่ยเองก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกอบอุ่น เมื่อเขาอยู่กับแม่ของเขา เขาก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
มีเพียงไม่กี่คนที่หยิบถ้วยสุราขึ้นมา ถ้วยนี้มีขนาดเล็กมากดูเหมือนมันเอาไว้สำหรับการจิบทีละน้อย มันยิ่งทำให้สุราขวดนี้เป็นสิ่งมีค่าอย่างแท้จริง และยิ่งมันถูกแนะนำโดยผู้ฝึกตนปราณเทวะกษัตริย์ มันจึงไม่ใช่สุราธรรมดาอย่างแน่นอน
เมื่อสุราเข้าสู่ปาก ชิงสุ่ยรับรู้ถึงรสชาติที่ยอดเยี่ยมตั้งแต่มันเริ่มสัมผัสกับน้ำลาย หลังจากที่มันไหลลงสู่กระเพาะอาหาร ร่างกายของเขาก็เริ่มสั่นเครือไปด้วยความสุขสบาย รวมทั้งสมองที่กำลังถูกกระตุ้นเช่นกัน
ในช่วงเวลาสั้นๆมันสามารถทำให้เขารู้สึกสดชื่นได้อย่างมาก โดยรวมแล้วสุราขวดนี้ถือเป็นสุราที่ดี แต่มันก็ยังไม่สามารถเทียบเท่าได้กับสุราเชียงชุนกระดูกเสือ หลังจากลังเลเพียงชั่วครู่ ชิงสุ่ยจึงตัดสินใจนำขวดสุราที่น่าอัศจรรย์ขึ้นมา
ผลลัพธ์หลังจากที่ชิงสุ่ยได้บรรลุในระดับขั้นที่ 4 ของดินแดนหยกยุพราชอมตะ เขาก็ไม่จำเป็นต้องเข้าไปในดินแดนห้วงมิตินี้ต่อไปเพื่อที่จะเก็บของมีหยิบสิ่งของออกมา
"ท่านผู้อาวุโส ดูเหมือนว่าท่านจะเป็นคนที่ชอบดื่มสุราอย่างยิ่ง ตัวข้านั้นแม้จะรู้กระบวนการในการบ่มเพาะสุราเพียงน้อยนิด แต่ข้าเชื่อว่าท่านจะต้องโปรดปรานมันอย่างแน่นอน"ชิงสุ่ยขวดสุราออกมาและส่งมันให้กับชางห่าย
"โอ้ เยี่ยม เยี่ยมไปเลย ข้ารู้สึกว่าสุราของเจ้านั้นจะต้องเหมือนกับของข้าอย่างแน่นอน"
เมื่อห่าวหยุนลิ่วลี่มองเห็นขวดสุรานี้ ใบหน้าของเธอแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่อนที่จะหันไปมองชิงสุ่ย เธอรู้ดีว่ามันคือสุราเชียงชุนกระดูกเสือ มันยิ่งทำให้เธอเขินอายเมื่อเธอนึกภาพช่วงเวลาที่เธออยู่กับชิงสุ่ยในตอนที่เขาทดลองดื่มมัน
ชางห่ายหมิงเยวี่ยที่มองเห็นปฏิกิริยานั้น ก็เกิดความรู้สึกงุนงง มันเคยเกิดอะไรขึ้น? หรือเจ้าเด็กน้อยคนนี้คิดจะทำร้ายพ่อของเธอ? แต่มันไม่น่าจะเป็นไปได้ เหตุใดการแสดงออกของห่าวหยุนลิ่วลี่สิ่งแปลกประหลาดได้ขนาดนี้ มันอาจจะเป็นเพราะเธอคิดกังวลมากเกินไป……….
"ท่านผู้อาวุโส เชิญท่านลองชิมก่อนเถิด แล้วท่านค่อยเปรียบเทียบกับสุรากึ่งชั่วนิรันดร์กาลของท่านว่ามันเป็นอย่างไร" ชิงสุ่ยยิ้มและกล่าวออกมาหลังจากที่เขาเห็นปฏิกิริยาของชายรูปร่างสง่างามที่กำลังต้องการเอื้อมมือไปหยิบมัน
หญิงสาวโฉมงามยิ้มขณะที่เธอรับขวดสุรามา และในทันทีที่เริ่มเปิดมัน กลิ่นหอมรัญจวนใจของสุราเชียงชุนกระดูกเสือพุ่งกระจายหอมหวลยิ่งกว่าครั้งก่อน มันทำให้ชายรูปร่างสง่างามเกิดปฏิกิริยาในทันทีแม้แต่หญิงสาวโฉมงามเองก็เกิดความประหลาดใจเช่นเดียวกัน
"หรือว่านี่จะต้องเป็นสุรากระดูกเสือผสานหยางระดับตำนาน สุราวิศิษฎ์พิสุทธิ?"ชายรูปร่างสง่างามกล่าวด้วยความตกใจก่อนจะแฝงไปด้วยรอยยิ้มที่ดูงุ่มงาม
ชิงสุ่ยเองก็รู้สึกตกใจทันทีที่ได้ยินชื่อเหล่านั้น รู้สึกว่ามันเหมาะสมอย่างยิ่ง และเมื่อชื่อของสุราถูกเปล่งออกมา มันทำให้ทุกคนเกิดอาการที่แตกต่างกันไป
"มาเถิด มาเถิด ทุกคนจะต้องได้ลิ้มลองมัน นี่คือสิ่งมีค่าที่หาได้ยากยิ่ง"เมื่อกล่าวจบ ชายรูปร่างสง่างาม ก็รินสุราเติมเต็มถ้วยของทุกคน
"ท่านพ่อบุญธรรม สิ่งนี้มีค่าขนาดนั้นจริงๆหรือ?"ใบหน้าของห่าวหยุนลิ่วลี่ยังคงมีสีชมพูขณะที่เธอกล่าวถาม
"ถูกต้อง มันถูกบันทึกลงไปในหนังสือตำนานสุราแทบทุกเล่มที่ปรากฏบนโลกใบนี้ แม่บุญธรรมของเจ้าแล้วก็ข้าเคยมีโอกาสได้ลิ้มรสรสชาติของมันมาก่อน ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้มีรสชาติดีขนาดนี้ แต่ผลลัพธ์ของมันนั้นเป็นเลิศอย่างยิ่ง มันช่วยเสริมสร้างพลังในร่างกาย อีกทั้งยังทำให้ผิวพรรณสวยใสและผุดผ่องยิ่งขึ้น และที่สำคัญมันจะช่วยเสริมสร้างพลังปราณในจุดตันเถียนอีกด้วย"
ชิงสุ่ยอยากจะบอกว่ามันยังมีอีกหนึ่งผลลัพธ์ที่สำคัญอย่างยิ่ง นั่นก็คือการเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับสิ่งที่บุรุษเพศแต่ละคนมี ซึ่งมันเป็นส่วนสำคัญที่สุดในบริเวณล่าง แต่มันก็เป็นไปได้ยากที่จะทำให้สิ่งนั้นแข็งแกร่งตลอดไป เว้นเสียแต่การฝึกฝนผ่านเคล็ดวิชาทวิบ่มเพาะ หรือใช้สมบัติที่มีพลังหยางที่แข็งแกร่ง แต่อะไรก็ตาม คนส่วนใหญ่ก็ไม่อาจทนต่อเนื่องเหล่านี้ได้สหครึ่งร่างของพวกเขาแข็งแกร่งมากเกินไป นี่จึงเป็นข้อจำกัดที่ทุกคนมี
"อ้า ข้าคิดว่ามันยอดเยี่ยมมาก มันยอดเยี่ยมมากกว่าของเมื่อตอนครึ่งปีที่แล้วเสียอีก………"
ครั้งนี้ทุกคนต่างจ้องมองมาที่ห่าวหยุนลิ่วลี่ด้วยความงุนงงเว้นเสียแต่ชิงสุ่ย มันทำให้ห่าวหยุนลิ่วลี่รู้สึกเขินอายภายใต้การจ้องมองของพวกเขา ผิวหนังภายใต้เสื้อผ้าของเธอเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดง
ชายรูปร่างสง่างามเองยังสงสัยว่าชิงสุ่ยมีสุราขวดนี้อยู่ในการครอบครองได้อย่างไร แต่เขาเองก็ไม่ได้คาดคิดเลยว่าบุตรสาวบุญธรรมคนใหม่คนนี้กลับได้ดื่มมันไปตั้งแต่ครึ่งปีที่แล้ว….
"ลิ่วลี่ ไม่น่าแปลกใจเลย ว่าทำไมถ้าถึงรู้สึกว่าเจ้านั้นมีรูปโฉมที่งดงามกว่าแต่ก่อนมากนัก มันคงเป็นเพราะสุราวิศิษฎ์พิสุทธิที่ช่วยให้เจ้าเป็นเช่นนี้!!!"
"ท่านผู้อาวุโส ถ้าหากท่านชอบมัน ถ้าสามารถบ่มมันให้ท่านได้มากกว่านี้ หรือว่าจะให้ข้าเขียนส่วนผสมทั้งหมดให้ท่านก็ได้? ท่านจะได้บ่มมันในยามที่ท่านต้องการจะดื่ม"ชิงสุ่ยกล่าวพร้อมทั้งเผยรอยยิ้ม
"มันคงไม่ดีนัก สุรานี้เป็นสิ่งของยอดเยี่ยมและมีค่าอย่างยิ่ง และที่สำคัญมันเป็นของสำคัญของเจ้า"ชายรูปร่างสง่ากล่าวด้วยความหนักแน่น
"ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าขอแลกเปลี่ยนมันกับสิ่งที่มีลักษณะเหมือนอัญมณีที่ท่านมอบให้กับลิ่วลี่เมื่อก่อนหน้านี้ ท่านจะว่าอย่างไร?"ชิงสุ่ยกล่าว
"มันยังคงไม่เหมาะสม ขอของเจ้านั้นมีคุณค่ามากเกินไป ซึ่งมันทำให้เจ้าเสียเปรียบอย่างยิ่ง"ชายรูปร่างสง่ายิ้มและกล่าวออกมา
" ถ้าเช่นนั้น ท่านก็คงจะต้องมอบสิ่งที่มีค่ามากที่สุดให้แก่ข้าแล้วล่ะ?"ชิงสุ่ยกล่าวพร้อมทั้งหมดหัวเราะ
"ดูเหมือนเจ้าอยากจะถูกข้าตีสินะ?"ชางห่ายหมิงเยวี่ยกล่าวด้วยความโกรธ
ชิงสุ่ยและคู่สามีภรรยาชางห่ายหัวเราะ ชิงสุ่ยกำลังจ้องมองผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาสนใจในตอนที่เธอยืนตระหง่านอยู่บนแร้งอัสนีปีกทองคำ รูปลักษณ์ที่กำลังโกรธของเธอนั้นมันยิ่งทำให้เธอดูงดงามมากขึ้น และมากยิ่งขึ้น
