ตอนที่ 683: การล้างบางตระกูลหวงฟู่ (2)
เจี้ยนเฉินกล่าวคำไม่กี่คำกับหวงเทียนป้า นูบิส และเจียเต๋อไท่ ก่อนที่จะแนะนำไป๋ไฮให้กับทุกคน เขาไม่ได้พยายามปกปิดข้อเท็จจริงที่ว่าไป๋ไฮเป็นท่านตาของเขา
หวงเทียนป้าและอีกสองคนรู้อยู่แล้วว่าเจี้ยนเฉินมีความเกี่ยวพันกับไป๋ไฮเมื่อไม่กี่วันก่อน ดังนั้นเมื่อพวกเขาได้ยินความจริง พวกเขาจึงไม่แปลกใจเลย พวกเขาเพียงแค่ถอนหายใจ เนื่องจากไม่มีอะไรแปลกเกินไปในโลกที่ใหญ่ขนาดนี้ ใครจะคิดว่าเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาทั้งสองคนที่ยังคงเป็นศัตรู จริง ๆ กลับก็มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด
"ฮะ ฮ่า มันจะเยี่ยมยอด ในอนาคตทุกคนจะเป็นคนของเราเอง ตอนนี้กลุ่มของน้องเจี้ยนเฉินมีอำนาจมากขึ้นเรื่อย ๆ สมาชิกที่เก็บตัวจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี" หวงเทียนป้าหัวเราะดัง ๆ และดูเหมือนจะมีความสุขมาก
ได้ยินดังนั้น เจี้ยนเฉินเผยรอยยิ้มบนใบหน้า ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็มีความสุขมาก
"ไว้พูดคุยกันหลังจากที่เราลงไป" เจี้ยนเฉินเรียกกลุ่มคนเหล่านี้ก่อนที่จะลงไปบนพื้นดินในเวลาเดียวกัน
ในห้องที่ได้รับการตกแต่งอย่างสวยงาม เจี้ยนเฉิน ไป๋ไฮ นูบิส เจียเต๋อไท่ หวงเทียนป้า หมิงตง หวงหลวน และคนอื่น ๆ ที่รวบรวมอยู่ในกลุ่มใหญ่ ๆ ข่าวที่เจี้ยนเฉินกลายเป็นเซียนผู้คุมกฎได้รับการประกาศโดยหวงเทียนป้า ดังนั้นเพื่อนของเจี้ยนเฉินรู้เรื่องนี้
"น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าได้กลายเป็นเซียนผู้คุมกฎจริง ๆ งั้นหรือ ? " หมิงตงเป็นคนแรกที่ไม่สามารถอดใจได้ ดังนั้นเขาจึงเป็นคนแรกที่ถาม
เจี้ยนเฉินไม่ได้ปฏิเสธและยืนยันด้วยรอยยิ้มและการพยักหน้า
หลังจากได้รับการยืนยัน ฝูงชนได้ตะลึงเป็นครั้งแรก ก่อนที่จะตกลงไปในความโกลาหลอันยิ่งใหญ่
"ว้าว! พี่ชาย ตอนนี้ท่านเป็นเซียนที่ทรงพลัง ท่านดูน่ากลัวมาก ๆ" ใบหน้าที่สง่างามของไป๋เหลียนแดงขึ้น ข้าง ๆ นาง ทั้งสองคน หวงหลวนละโยวเยว่รู้สึกตื่นเต้นและมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาอ่อนโยน
"นี่เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว มันไม่ได้นานนัก นับตั้งแต่งานชุมนุมทหารรับจ้างครั้งก่อนเสร็จสิ้น แต่ราชาทหารรับจ้างคนปัจจุบันกลับกลายเป็นเซียนผู้คุมกฏ นั่นเป็นไปไม่ได้เลย" หวังยี่เฟิงยกมือทาบอกด้วยความตกใจ เขาไม่สามารถช่วยอะไรได้ ได้แต่ถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ
"เจี้ยนเฉิน ช่องว่างของข้ากับเจ้าเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ดูเหมือนว่ามันยากมากที่จะมาเทียบเท่าเจ้าในช่วงชีวิตนี้ " เถี่ยต้ามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยท่าทางที่ซับซ้อนและพูดด้วยรอยยิ้มที่เจ็บปวด คิดถึงตอนที่พวกเขายังคงอยู่ในสำนักคากัต แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะไม่ดีเท่าเจี้ยนเฉินก็ตาม มันก็เกือบเท่ากัน อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่กี่ปี เจี้ยนเฉินก็กลายเป็นเซียนผู้คุมกฎ ซึ่งเป็นระดับซึ่งเขาไม่หวังจะตามทัน สิ่งนี้ทำให้เถี่ยต้าผู้มั่นคง ซื่อสัตย์ที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
เจี้ยนเฉินพากันจับมือ และพูดว่า "พอแล้ว ทุกคน กรุณาเงียบสักครู่หนึ่ง ข้ามีเรื่องสำคัญมากที่จะประกาศ คนที่อยู่ติดกับข้าเป็นท่านตาของข้าซึ่งเป็นเซียนผู้คุมกฎ"
คนเหล่านี้เป็นคนที่น่าเชื่อถือที่สุดทั้งหมดของเจี้ยนเฉิน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ปกปิดตัวตนของไป๋ไฮ กลับกัน เขาได้ทำให้ทุกคนทราบว่ามีเซียนผู้คุมกฎอีกคนอยู่เคียงข้าง ซึ่งอาจเพิ่มขวัญและกำลังใจแทน
เมื่อได้ยินแบบนี้ คนที่ไม่เข้าใจพื้นหลังของเจี้ยนเฉินก็ไม่ได้ทำปฏิกิริยามากนักและรู้สึกตื่นเต้นมากเพราะมีเซียนผู้คุมกฎคนใหม่ อย่างไรก็ตาม โหยวเยว่รู้พื้นหลังของเจี้ยนเฉินและเต็มไปด้วยข้อสงสัย ไม่นับรวมว่านางเป็นคนเดียวในกลุ่มที่มีความเข้าใจอันดีต่อคนในคฤหาสน์เจียงหยาง นางรู้สึกประหลาดใจกับความจริงที่ว่าเขาเป็นตาของเจี้ยนเฉิน
ทันใดนั้นโหยวเยว่เหมือนจะจำอะไรได้บ้าง ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความประหลาดใจและมองไปที่ไป๋ไฮ ด้วยความตกใจ นางถามว่า "บางที ผู้อาวุโสคนนี้คือบรรพชนที่หายไปจากตระกูลเจียงหยาง ? "
เจี้ยนเฉินส่ายหัว มองไปที่โหยวเยว่ เขาพูดว่า "เยว่เอ๋อ แล้วข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังในภายหลัง เหลียนเอ๋อ มากับข้า พี่ชายและปู่มีบางสิ่งบางอย่างที่เราต้องการจะพูดกับเจ้าเป็นการส่วนตัว"
"เจ้าค่ะ ! " ไป๋เหลียนพยักหน้าลง ตอนแรกนางเหลือบมองไป๋ไฮผู้ที่อยู่ในเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินอย่างสงสัย หลังจากนั้น ภายใต้การจ้องมองอยากรู้อยากเห็นของทุกคน นางเดินตามหลังเจี้ยนเฉินเข้าไปในห้องอีกห้อง ภายใต้ข้อบ่งชี้ของเจี้ยนเฉิน ไป๋ไฮไปกับเขาด้วย
หลังจากที่ทั้งสามเดินเข้าไปในห้อง เจี้ยนเฉินก็เหวี่ยงมือออกและสายลมก็ปิดประตู หลังจากนั้นเขาหันกลับไปมองดูไป๋ไฮและพูดว่า "ท่านตา นี่เป็นญาติผู้น้องของข้า ไป๋เหลียน นางเป็นคนในตระกูลไป๋ ด้วยเลือดของครอบครัวไป๋ของเราที่วิ่งอยู่ในเส้นเลือดของนาง ปัจจุบันนางเป็นหนึ่งในสมาชิกที่เหลืออยู่ไม่กี่คน " หลังจากพูดแล้ว เขาก็หันมาพูดกับไป๋เหลียน " เหลียนเอ๋อ นี่คือบรรพชนของตระกูลไป๋ของเรา ทำไมเจ้าไม่รีบเรียกเขาว่าท่านตา ? "
"ท่านตา ! " ไป๋เหลียน เรียกออกมาด้วยความเชื่อฟัง ในขณะเดียวกันสายตาที่ชัดเจนของนางซึ่งเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนได้ตรวจสอบไป๋ไฮ สำหรับตานี้ นางเคยได้ยินเกี่ยวกับสถานการณ์ในรายละเอียดจากไป๋หยุนเทียนมานานแล้วและรู้อยู่แล้วว่าเขาหายตัวไปหลายปีแล้ว นางไม่เคยคิดว่าจะเป็นพี่ชายของนางที่จะพบเขาอีกครั้ง
ไป๋ไฮมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา และสายตาของไป๋เหลียนก็นุ่มนวลขึ้น เขาเคยใช้เวลา 30 ปี ในถ้ำมืดผ่านทุกวันด้วยตัวเอง เป็นผลให้เขาตอนนี้มีความกังวลมากและต้องการดูแลหลานชายและหลานสาวของเขา
"ดีดีดี ใครจะคิดว่าข้า ไป๋ไฮ จะมีหลานอีกคนหนึ่งที่มีพรสวรรค์ด้านการบ่มเพาะพลังที่แทบไม่เคยเกิดขึ้นมานับพันปี ไม่เลวเลยดูเหมือนฟ้าจะช่วยครอบครัวไป๋ของข้าให้รุ่งเรือง ใช้เวลาไม่มาก ตระกูลไป๋จะต้องสามารถที่จะฟื้นความรุ่งเรืองดั่งเช่นในอดีตได้" ไป๋ไฮยิ้มกว้าง เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก
"หลานสาว – พี่ชายของเจ้าได้กลายเป็นเซียนผู้คุมกฎ ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้คำแนะนำของตาอีกต่อไป สำหรับเจ้า เจ้าควรทำตามตาของเจ้าในอนาคต ท่านตาของเจ้าจะแนะนำเจ้าตลอดการบ่มเพาะของเจ้า และเจ้าจะสามารถหลีกเลี่ยงเส้นทางคดเคี้ยวหลายทางในเส้นทางการบ่มเพาะ ซึ่งจะช่วยเจ้าประหยัดเวลา ในการสูญเสียความสามารถที่ยอดเยี่ยมของเจ้าได้ " ไป๋ไฮกล่าวกับไป๋เหลียนอย่างอ่อนโยน
อย่างไรก็ตามสิ่งที่แปลกใจสำหรับไป๋ไฮก็คือ ไป๋เหลียนปฏิเสธความตั้งใจที่แท้จริงของเขาและกล่าวว่า " ท่านตา เหลียนเอ๋อต้องการอยู่ที่นี่เพื่อช่วยพี่ชายทำบางสิ่งบางอย่าง เพื่อช่วยให้น้องสาวได้แบกรับภาระของพี่ชายบ้าง เหลียนเอ๋อไม่ต้องการจากไป "
"เหลียนเอ๋อ เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีมากนัก เจ้าต้องไม่ปล่อยให้สิ่งเบ็ดเตล็ดเหล่านี้แทรกแซงการบ่มเพาะของเจ้า การบ่มเพาะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดเพราะในทวีปเทียนหยวน ความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียวสามารถเป็นตัวแทนทุกอย่างได้ เจ้าควรให้ความสำคัญมันมากกว่าสิ่งอื่น เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับตัวเจ้าเอง" เจี้ยนเฉินกล่าว
ไป๋เหลียนส่ายหัวของนางและมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างอ้อนวอน นางกล่าวว่า "พี่ชาย เหลียนเอ๋อชอบทำสิ่งเหล่านี้มาก ท่านควรปล่อยให้เหลียนเอ๋อทำสิ่งนี้ กรุณาทิ้งเหลียนเอ๋อ ทั้งตัวข้าและโหยวเยว่จะจัดการกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี นอกจากนี้เหลียนเอ๋อจะทำให้ท่านมั่นใจได้ว่าจะไม่รบกวนการบ่มเพาะเลย "
เมื่อเห็นท่าทีของไป๋เหลียน เจี้ยนเฉินไม่ทราบว่าควรเลือกอะไร เขารักน้องสาวมากเช่นกัน และไม่ต้องการบังคับให้นางทำในสิ่งที่นางไม่เต็มใจที่จะทำ เขาเพียงแต่ถอนหายใจเช่นกัน
"อย่างไรก็ตาม ตาไม่ได้บังคับหลาน ในอนาคตตาก็จะอยู่ที่นี่และจะแนะนำหลานสาว เมื่อนางมีเวลาว่าง" ไป๋ไฮไม่ได้บังคับให้ไป๋เหลียนในตอนท้าย
สถานการณ์ตอนนี้แตกต่างจากก่อน ก่อนหน้านี้ เขามีหลานหลายคนอยู่ใต้เขาและไม่จำเป็นต้องตั้งใจดูแลใคร อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ เขามีลูกหลานเพียง 4 คนเท่านั้น ดังนั้นเขาจำเป็นต้องเพิ่มความระมัดระวังและเปลี่ยนทัศนคติที่ไม่เคยมีมาก่อน
หลังจากที่ทั้งสามพูดเสร็จ พวกเขาก็ออกจากห้อง หลังจากนั้นเขาพูดคุยกับผู้คนข้างนอกเล็กน้อย ขณะที่เขาคุยกับพวกเขา หวงเทียนป้าเดินไปที่เจี้ยนเฉินและกล่าวว่า "น้องเจี้ยนเฉิน ข้ามีบางอย่างที่ข้าต้องการ เจ้าสามารถช่วยข้าได้หรือไม่ ? "
เจี้ยนเฉินหัวเราะและพูดว่า “ผู้อาวุโส ไม่จำเป็นต้องสุภาพ ถ้าผู้อาวุโสมีอะไรที่ต้องใช้เจี้ยนเฉิน โปรดอย่าลังเลที่จะพูดถึงเรื่องนี้ เจี้ยนเฉินจะให้ความช่วยเหลืออย่างแน่นอน "
รอยยิ้มของหวงเทียนป้าหายไปแล้ว เขามองไปที่เจี้ยนเฉิน อย่างเคร่งขรึมและกล่าวว่า "ข้าสงสัยว่าน้องเจี้ยนเฉินยังคงจดจำเกี่ยวกับตระกูลหวงฟู่ที่ข้าได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ได้หรือไม่ ? "
เจี้ยนเฉินรู้สึกว่ามีความสนใจและอาจคาดเดาได้ว่าหวงเทียนป้ากำลังคิดอะไรอยู่ เขากล่าวว่า "แน่นอน ตระกูลหวงฟู่เป็นตระกูลปรปักษ์ของครอบครัวหวง ด้วยความเป็นปฏิปักษ์ที่ถึงระดับที่ไม่สามารถแก้ไขได้อีกต่อไป ถ้าเจี้ยนเฉินคาดเดาได้อย่างถูกต้อง ผู้อาวุโสต้องการความช่วยเหลือเกี่ยวกับตระกูลหวงฟู่"
หวงเทียนป้าไม่ได้ปฏิเสธและกล่าวว่า "ถูกต้อง ตระกูลหวงและตระกูลหวงฟู่ เกิดความขัดแย้งระหว่างกันและกันเสมอและอยากจะยุติความขัดแย้งระหว่างกันนี้ อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของทั้งสองกลุ่มนั้นใกล้เคียงกันมากและไม่อาจเอาชนะอีกฝ่ายได้ หากว่าเราต่อสู้กันออกต่อไป ผลลัพธ์ที่ได้คือความสูญเสียทั้งสองฝ่าย และความสูญเสียมากที่สุดของพวกเราในตอนท้าย เป็นผลให้ความเกลียดชังระหว่างสองฝ่ายได้ต่อเนื่องมาจนถึงขณะนี้ ไม่สามารถที่จะได้รับการแก้ไข แต่คราวนี้ข้าต้องการให้น้องเจี้ยนเฉินช่วยข้าและลบล้างตระกูลหวงฟู่ได้ นี่จะช่วยลดปัญหาจากความล่าช้าเกินควร ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น "
เจี้ยนเฉินนึกถึงยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่ตระกูลหวงฟู่ครอบครอง เขาไม่สามารถช่วยอะไรได้ ได้แต่เปิดเผยรอยยิ้ม และเขากล่าวว่า "ธุระของผู้อาวุโสหวงเป็นธุระของข้าด้วย นอกจากนี้ ตระกูลหวงฟู่ยังมีส่วนในเรื่องที่เกิดขึ้นกับโลหะผสมทังสเตน ดังนั้น เขาก็เปรียบได้กับว่าเขาเป็นศัตรูของข้า ผู้อาวุโสหวง ท่านไม่จำเป็นต้องกังวลไป แน่นอนเจี้ยนเฉินจะะช่วยให้ท่านยุติปัญหาของครอบครัวหวง"
"ถ้าเป็นเช่นนั้น ด้วยความช่วยเหลือจากน้องเจี้ยนเฉิน ตระกูลหวงฟู่จะไม่สามารถมีพลังต่อสู้กับครอบครัวของเราได้อีกต่อไป" หวงเทียนป้าหัวเราะออกมาดัง ๆ
เจี้ยนเฉินลังเลเล็กน้อย และพูดว่า " ผู้อาวุโส ผู้เยาว์มีเรื่องต้องการที่ให้ผู้อาวุโสอนุญาต "
"เฮ้ น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าพูดออกมาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ" หวงเทียนป้ากล่าวตรงไปตรงมา
"ข้าจำได้ว่าตระกูลหวงฟู่มียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎ 2 ชิ้นโดยหนึ่งในนั้นเป็นกระบี่ ข้าสนใจกระบี่เล่มนี้ ดังนั้นผู้เยาว์ปรารถนาว่าหลังจากที่เราจัดการพวกเขาเรียบร้อย ผู้อาวุโสหวงจะสามารถมอบยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎให้กับข้าได้" เจี้ยนเฉินกล่าว
"ไม่มีปัญหาไม่มีปัญหาเลย ตราบเท่าที่ตระกูลข้าไม่มีปัญหาอันใด พวกมันทั้งหมดสามารถมอบให้กับน้องชายได้ " หวงเทียนป้ากล่าวอย่างไม่เห็นแก่ตัวมาก แม้ว่ายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎจะมีคุณค่ามาก แต่การมีมันหลายชิ้นนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดี นี่เป็นเพราะว่า 1 ชิ้นจะต้องใช้พลังอำนาจจำนวนมากเพื่อที่จะปกป้องมัน เพียง 1 ชิ้นที่มีอยู่แล้วเพียงพอสำหรับครอบครัวหวง
