ตอนที่ 657: ไป๋ไฮ
นูบิสและเจี้ยนเฉินไล่ตามคู่ต่อสู้ของตัวเองไม่ทันและหวงเทียนป้าเองก็ไม่ได้อยากไล่ตามคู่ต่อสู้อีก 2 คนของเขา แต่เขากลับยิงธนูของเขาเล็งไปที่ไป๋ไฮ ก่อนที่จะยิงออกไปหลายดอก
“ ฟรึด ! “
พลังงานในธนูได้เปลี่ยนเป็นลำแสงก่อนจะพุ่งเข้าไปหาไป๋ไฮที่กำลังหลบหนีอยู่ เนื่องจากพลังงานพวกนี้ได้ล็อคเข้าไปที่กลิ่นอายของไป๋ไฮ ธนูนั้นจึงไล่ตามไปทุกที่ไม่ว่าเขาจะวิ่งไปที่ใด
แม้ว่าไป๋ไฮจะเร็วสักเพียงใด แต่ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎนั้นมีพลังเกินไปจนยากที่จะสลัดได้ เพียง 2 วินาที ลูกธนูก็ได้เกือบจะโดนเขาแล้ว
เมื่อไม่มีทางที่จะหลบหลีก ไป๋ไฮทำได้แต่หันกลับมาเพื่อเบนลูกธนูพวกนั้นทิ้ง พลังงานจำนวนมากเริ่มไหลเขาสู่ฝ่ามือของเขาจนพื้นที่รอบ ๆ เริ่มสั่นสะเทือนเล็กน้อยราวกับว่ามันจะถล่มลงมา
พลังในมือไป๋ไฮเองก็มีมาก แต่ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎนั้นเป็นอาวุธที่เซียนผู้คุมกฎที่อยู่ในชั้นสวรรค์ที่ 9 ทิ้งไว้ อาวุธนี้จึงมีพลังอย่างมาก ถ้าเซียนผู้คุมกฎใช้มัน พลังของธนูจะแตกต่างกับตอนที่หวงเทียนป้าใช้มันอย่างมาก นั่นจะหมายความว่าการกันลูกธนูนี้ก็จะไม่ง่ายเช่นกัน
แม้ว่าไป๋ไฮจะฟาดมือเขาใส่ลูกธนูเพื่อหยุดมัน แต่ลูกธนูก็ยังคงพุ่งเข้าใส่อกของเขาโดยไม่มีท่าทีจะหยุด
ความแปลกใจปราฏในแววตาของไป๋ไฮ เขาร้องออกมาด้วยความแปลกใจ “ งั้นนี่ก็เป็นยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎ ! ” แม้ว่าจะตะลึงแต่มือของไป๋ไฮเองก็ยังเคลื่อนที่ต่อพร้อมกับมีดาบยาวปรากฏขึ้นในมือ เขาฟันดาบลงที่ธนูอย่างรวดเร็วจนทำให้มิติตรงนั้นเกิดรอยแยกขึ้นมา
“ตูม ! “
เมื่อดาบใหญ่และธนูปะทะกันก็ได้มีการระเบิดดังขึ้น พลังงานนั้นกระจายไปทั่วทั้งโลกและทำให้ท้องฟ้านั้นถึงกลับเปลี่ยนสี
ไป๋ไฮนั้นไม่มียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎเป็นของตัวเอง ดังนั้นการป้องกันด้วยดาบของเขาจึงต้องใช้พลังงานจำนวนมาก แม้ว่าเซียนผู้คุมกฎ 2 คนของตระกูลหวงฟู่จะอ่อนแอกว่าเขา แต่พวกนั้นก็มียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่พอกันลูกธนูได้
เพื่อที่จะป้องกันยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎได้ง่าย ๆ บุคคลนั้นต้องแข็งแกร่งกว่าอาวุธนั่น นอกจากนี้มีเพียงอีกทางเลือกเดียวคือมียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎอีกชิ้น
เขามองกลับไป ตาของไป๋ไฮจับจ้องไปยังธนู หวงเทียนป้ากำลังโน้มสายเตรียมยิงอีกครั้ง ไป๋ไฮไม่พูดอะไรและเริ่มหันกลับไปวิ่งอีกครั้ง
“ เจ้าคิดจะหนีไปไหน ? ! “
ช่วงเวลานั้นทำให้เจียเต๋อไท่ไล่ทัน เขาบินไปหาไป๋ไฮ อาวุธเซียนในมือเจียเต๋อไท่ได้ฟันเข้าไปที่คู่ต่อสู้ เขาถือว่าการโจมตีนี้คือการโจมตีที่เอาคืนที่ไป๋ไฮเคยทำกับเขามาหลายครั้ง
“ฟรึด ! “
ในเวลาเดียวกัน หวงเทียนป้าก็ยิงธนูดอกที่สองเข้าใส่ไป๋ไฮ มันลอยออกมาด้วยความเร็วที่ไม่อาจเห็นได้
หน้าของไป๋ไฮเริ่มดูหม่นลงเมื่อรู้สึกได้ว่ามีลูกธนูลอยเข้ามาหาเขา แทนที่จะหลบอาวุธของเจียเต๋อไท่ เขาถอยออกมาพันเมตรก่อนจะรวบรวมพลังงานเซียนธาตุน้ำของเขา เขาตะโกนออกมาดัง ๆ "ปาฏิหาริย์น้ำของตระกูลไป๋ ระดับที่ 4 —การเกิดใหม่ที่แท้จริง ! "
พลังงานเซียนธาตุน้ำของเขาครอบคลุมทั้งตัวและมันก็บดบังเขาทันทีก่อนจะลอยขึ้นไปบนฟ้าด้วยฟองน้ำ
“ฟรึด ! ” ธนูบินเข้าใส่ฟองน้ำและได้หายไป แต่เมื่อฟองน้ำหายไป มนุษย์ที่อยู่ข้างในนั้นก็ได้หายไปเช่นกัน
“บัดซบ ! เขาหนีไปแล้ว ! ” เจียเต๋อไท่สบถออกมาด้วยความโกรธ
จากที่ไกล ๆ หวงเทียนป้าค่อย ๆ ลดธนูลงแล้วมองไปยังที่ซึ่งไป๋ไฮเคยอยู่ “ ช่างเป็นทักษะการหลบหนีที่แปลก แม้แต่ธนูของข้ายังไล่ตามเขาไม่ได้ ” เขาถอนหายใจออกมา
“ช่างโชคร้ายที่ไม่มีผู้ใดโดนจัดการ ” นูบิสพูดขึ้น เขาหันหน้ากลับไปมองเทียนเจี้ยนที่ยืนอยู่ เขารู้ว่าถ้าผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้หวังจะจัดการ จะไม่มีศัตรูของพวกเขาคนใดหนีไปได้
ในอีกด้าน เจี้ยนเฉินยังคงตกตะลึงและมองไปยังที่ซึ่งไป๋ไฮได้หนีไป
“ปาฏิหาริย์น้ำของตระกูลไป๋ นั่นมันชื่อทักษะของตระกูลไป๋นี่ ชายผู้นั้นเป็นใครกัน ? ” เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสน
บรรพชนที่เป็นคนที่สร้างทักษะนี้ขึ้นมาแต่มันมีเพียงแค่ 3 ระดับเท่านั้น ระดับมนุษย์, ระดับปฐพี, และระดับสวรรค์ แต่ผู้อาวุโสนั่นเห็นได้ชัดว่าอยู่ในระดับ 4 เป็นไปได้…เป็นไปได้มั้ยว่าเขาจะเป็น….” ตอนนี้ร่างของเจี้ยนเฉินนั้นสั่นอย่างรุนแรงเมื่อคิดถึงสิ่งที่ไม่น่าเชื่อที่เกิดกับเขา
ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินได้หันกลับไปมองเจียเต๋อไท่และนูบิส “ชื่อของเซียนผู้คุมกฎชุดสีฟ้านั่นชื่ออะไร ? ” เขาถามออกมา
หวงเทียนป้า, เจียเต๋อไท่และนูบิสต่างก็มองเจี้ยนเฉินแปลกๆ ทั้งสามคนสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้เจี้ยนเฉินทำตัวแปลก ๆ
“น่าจะเป็นไป๋ไฮ นั่นคือชื่อที่ข้าได้ยินจากเซียนผู้คุมกฎนิกายพยัคฆ์มังกรเรียกเขา” เจียเต๋อไท่พูดขึ้น
หน้าของเจี้ยนเฉินนิ่งไปทันที “ ไป๋ไฮ, ไป๋ไฮ ! ชื่อของเขาคือไป๋ไฮ และเขาเองก็เป็นคนที่มีทักษะของตระกูลไป๋ แน่นอนว่านี่ต้องไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ? ”
