ตอนที่ 593 สายแร่โลหะผสมทังสเตน
เจี้ยนเฉินต้องนึกถึงข้อเสนอของตู่กูเฟิง ในช่วงเวลาสั้น ๆ เขารู้ว่ามีกลุ่มทหารรับจ้างจำนวนมากที่สามารถสร้างเมืองของตัวเองได้ หลังจากได้รับพลังอำนาจเพียงพอ เฉพาะเมื่อกลุ่มทหารรับจ้างก่อตั้งเมืองของตัวเอง พวกเขามีสิทธิ์ที่จะกล่าวว่าพวกเขาเป็นคนสำคัญในทวีปเทียนหยวน
เฉกเช่นเมืองทหารรับจ้างที่มีความแข็งแกร่งมาก และกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีก็ลดทอนไปเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มทหารรับจ้างที่มีอำนาจมาก
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีสมาชิกกว่าแสนคน แต่จำนวนคนที่แข็งแกร่งพอที่จะรับผิดชอบในเขตอำนาจเดียวก็น้อยเกินไป นอกเหนือจากเจี้ยนเฉินแล้ว ยังมีอีก 3 คนเท่านั้นที่เป็นเซียนสวรรค์ ถ้าพวกเขาพยายามที่จะสร้างเมืองแบบนี้ ก็คงเป็นเรื่องยากที่จะรักษาอำนาจของพวกเขาได้ พวกเขาจะจบลงด้วยการเป็นผู้แพ้ ถ้าเมืองของพวกเขาถูกปิดล้อม
มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับอาณาจักรที่ต้องต่อสู้กับอีกฝ่ายหนึ่งเพื่อใช้อำนาจ บ่อยครั้งที่จะย้ายเข้ามาในเมืองและพยายามยึดอำนาจเกือบจะบ่อยเท่าที่จะทำได้
ด้วยเหตุผลเหล่านี้ เจี้ยนเฉินจึงตัดสินใจและกล่าวว่า "กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของเราอาจจะแข็งแกร่งในพื้นที่ของเรา แต่ความแข็งแกร่งของเรายังจำกัดอยู่เพียงแค่พื้นที่ขนาดเล็กเท่านั้น เรายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะพยายามสร้างเมือง ดังนั้นเราควรระงับไว้สำหรับตอนนี้ "
"ข้าเห็นด้วย กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีมีความแข็งแกร่งมาก แต่ก็ยังมีภัยคุกคามจากภายในอยู่มาก ดังนั้นเราควรมุ่งความสนใจไปที่ความพยายามของเราในการพยายามแก้ไขปัญหาต่าง ๆ กับสมาชิกทุกคน เราต้องสร้างความมั่นใจว่าความสัมพันธ์ระหว่างแต่ละคนควรจะแน่นราวกับเชือกพันเกลียว ไม่เช่นนั้น กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีที่เราสร้างขึ้นจะพังลง ฐานมันอาจยุบลงไปไม่ช้าก็เร็ว " โหยวเยว่เพิ่มความเข้าใจของนาง
"เป็นเช่นนั้นเหรอ ? แล้วทำไมเราไม่ใช้ช่วงเวลาต่อไปเพื่อฟังเจ้า เมื่อพูดถึงเรื่องภายใน โหยวเยว่ ไป๋เหลียน ข้าจะปล่อยให้เจ้าจัดการ ถ้ามีอะไรที่เจ้าต้องการจากข้า ก็สอบถามได้" เจี้ยนเฉินตอบ ในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ ทหารรับจ้างอัคนีถูกทิ้งให้โหยวเยว่และไป๋เหลียนบริหารจัดการ หลังจากผ่านการทดสอบมาตลอดทั้งปี เจี้ยนเฉินได้เห็นมากพอที่จะเชื่อมั่นว่าทั้งสองคนมีความสามารถในด้านนี้
พรสวรรค์ด้านการบ่มเพาะของไป๋เหลียนนั้นต่ำ นางไม่สามารถแม้แต่จะควบอาวุธเซียนได้ แต่ความเฉลียวฉลาดและสติปัญญาของนางก็หลักแหลมอย่างไม่น่าเชื่อ มันเฉียบคมกว่าโหยวเยว่ในบางแง่มุม ราวกับว่านางเกิดมาเพื่อเป็นผู้ดูแลที่เหนือกว่า
"รายงานหัวหน้า เรามีรับจดหมายที่จะมอบให้กับท่าน ! " ในขณะนั้น มีเสียงเรียกเข้ามาจากภายนอก
"เข้ามา ! "
"ขอรับ ! " กระโจมถูกเปิดออกเป็น ชายในชุดคลุมสีขาว ฮานิ เดินเข้ามา ในมือของเขาคือนกสายฟ้าสีขาว
จับนกสายฟ้าจากฮานิ ลงในมือของตัวเอง เขาจึงปลดจดหมายที่หนีบไว้ที่ขา จากนั้นเขาก็คลี่ไปอ่าน
"สำคัญ ! กลับไปที่คฤหาสน์เจียงหยาง ! "
มีเพียงไม่กี่คำเท่านั้นที่ถูกเขียนลงบนจดหมายนั้น ทำให้ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเคร่งขรึมทันที
หลังอ่านข้อความ เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันบนใบหน้าของเขา เป็นโหยวเยว่ซึ่งในที่สุดก็ถามออกมาด้วยความกังวล "เจี้ยนเฉิน เกิดสิ่งใดขึ้น ? "
เจี้ยนเฉินได้ตรวจสอบจดหมายอีกครั้ง เพื่อยืนยันว่าไม่ใช่ข้อความปลอม จากนั้นก็ค่อย ๆ ฉีกมันออกเป็นหลายชิ้น เขาอธิบายว่า "จดหมายมาจากบ้านบอกให้ข้ากลับไปที่ตระกูลเจียงหยาง เราจะมีทหารรับจ้างอยู่ที่นี่เพื่อรอการกลับมาของข้า ถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นเร่งด่วนแจ้งให้ข้าโดยหินหยกคู่ "
หลังจากกล่าวอำลากับโหยวเยว่และคนอื่น ๆ เจี้ยนเฉินได้พบกับเซียนสวรรค์อีก 3 คน เพื่อให้คำแนะนำกับพวกเขา หลังจากนั้น เขาก็บินออกด้วยความเร็วที่ยอดเยี่ยม ตัดผ่านอากาศกลับสู่คฤหาสน์เจียงหยาง
เมื่อถึงเวลาที่เขามาถึงแล้วมันก็มืดแล้ว ในขณะที่เขาเริ่มลงไปที่พื้นดิน เจียงหวูจี่ก็สัมผัสได้ทันที เขาสามารถระบุตำแหน่งของเขาได้ในขณะที่เขาสัมผัสพื้นแข็ง
"นายน้อยสี่ ท่านกลับมาอย่างรวดเร็ว" เจียงหวูจี่ยิ้ม
เจี้ยนเฉินถอนหายใจลึก ๆ ด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นใบหน้าที่ผ่อนคลายของเจียงหวูจี่ จากจุดเริ่มต้นของการวิ่งกลับบ้านของเขา เขาก็กังวลว่าบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นกับครอบครัว
"เจียงหวูจี่ เกิดอะไรขึ้น ? เจ้าจึงขอให้ข้ากลับบ้านทันที" เจี้ยนเฉินถาม
"ข้าไม่ทราบรายละเอียด แต่ผู้ชายจากอาณาจักรอินทรีสวรรค์มาพร้อมกับข้อความที่สำคัญมากที่จะบอกเจ้า พวกเขากล่าวว่าเป็นเรื่องที่ไม่สามารถล่าช้าได้ บิดาของเจ้าจึงส่งข้อความเพื่อให้เจ้ากลับทันที " ชายชรา อธิบายอย่างดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้
"อาณาจักรอินทรีสวรรค์? อาณาจักรนั้นไม่สงบหรือ ? " เจี้ยนเฉินเอียงศีรษะด้วยความสับสน
เจียงหวูจี่ยิ้มให้กับเจี้ยนเฉินว่า "บางทีข้าควรจะพูดประโยคนี้ให้แตกต่างออกไป เจ็ดขุมอำนาจที่เคยอยู่ในอำนาจของอาณาจักรอินทรีสวรรค์มาที่นี่พร้อมกับข้อความสำคัญสำหรับเจ้า พวกเขากำลังอยู่ในห้องสนทนา เราควรมุ่งหน้าไปเรื่อย ๆ "
ไม่นานหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินและเจียงหวูจี่เข้าไปในคฤหาสน์และเดินตรงไปยังหอพักหลัก ระหว่างทางมียามหลายคนคอยคำนับเขา ขณะที่สาวใช้และบ่าวไพร่ก้มลงคำนับด้วยความเคารพนับถือมากที่สุด
มันไม่ได้ใช้เวลานานนักสำหรับเจี้ยนเฉินที่จะเข้าไปในห้องโถงด้วยตัวเอง เขาสังเกตเห็นว่ามีผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่นี่ เห็นได้ชัดที่สุดคือพ่อและแม่ของเขา จากนั้นก็ผู้อาวุโสคนสำคัญของตระกูลเจียงหยาง และชายวัยกลางคนที่แข็งแกร่งซึ่งกำลังคุยกันอย่างติดพันกับคนอื่น
การมาถึงของเจี้ยนเฉินเป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน พวกเขายืนขึ้นพร้อมกันและคำนับเพื่อทักทายอย่างสุภาพต่อเจี้ยนเฉิน ในขณะนี้ทุกคนในห้องโถงเต็มไปด้วยความเคารพสำหรับเขา
ชายวัยกลางคนที่กำลังพูดถึงเรื่องอื่น ๆ กับคนอื่น ก็มาคำนับและทักทายกับเจี้ยนเฉินว่า "หัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างจันทราโลหิต ไทเนส ขอคารวะแด่ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ! "
หลังจากที่อาณาจักรอินทรีสวรรค์ล่มสลาย ขุมอำนาจได้ถูกแบ่งออกเป็น 7 ส่วน และกลุ่มทหารรับจ้างจันทราโลหิตได้กลายเป็นผู้ปกครองของหนึ่งในเจ็ดส่วนดังกล่าว
หลังจากจ้องมองไปที่คนผู้นั้น เจี้ยนเฉินกล่าวว่า "ไทเนส มีเรื่องสำคัญที่เจ้าต้องแจ้งให้ข้าทราบหรือ ? "
มองไปรอบ ๆ ห้องโถง ไทเนสลังเลที่จะพูด "ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ นี่เป็นเรื่องของความลับสุดยอด ดังนั้น … "
ทำความเข้าใจเกี่ยวกับเจตนาของเขา เจี้ยนเฉินตอบว่า "ถ้าอย่างนั้นเรา จะพูดในที่พักของข้า"
"ขอรับ ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ! "
มองไปที่พ่อของเขา เจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียน เจี้ยนเฉิน กล่าวว่า "ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกมีเรื่องที่ต้องจัดการ ข้าจะต้องจากไปก่อน "
หัวหน้าไทเนสเดินทางมาแสนไกลเพื่อมาที่ตระกูลเจียงหยาง ถ้าเป็นปัญหาร้ายแรง เจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงพ่อแม่ ไปจัดการเรื่องที่เจ้าต้องจะทำเถิด ! ” เจียงหยางป้าหัวเราะ
“เซียงเอ๋อ เวลาเป็นสาระสำคัญ และทำในสิ่งที่เจ้าต้องทำ" ไป๋หยุนเทียนตอบอย่างนุ่มนวล ลูกชายของนาง เจี้ยนเฉินช่างโดดเด่นนัก ทำให้นางภาคภูมิใจมาก
เขาแลกเปลี่ยนคำทักทายกับสมาชิกคนอื่น ๆ ในห้องโถง จากนั้นเจี้ยนเฉินก็นำไทเนสกลับไปที่อาคารของตัวเอง
"ไทเนส เจ้ามีเรื่องสำคัญอะไรที่จะบอกข้า ? นิกายพยัคฆ์มังกรได้ตัดสินใจระดมพลกับเจ้าหรือไม่ ? " เจี้ยนเฉินถามด้วยท่าทางเคร่งขรึม
ไทเนสส่ายหัวและมองไปรอบ ๆ อย่างรอบคอบ จากนั้นก็กระซิบกับหูของเจี้ยนเฉินว่า "ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ เราได้ค้นพบโลหะผสมทังสเตนจำนวนมาก"
"อะไร? โลหะผสมทังสเตนจำนวนมาก ? " ประกายเกิดขึ้นในแววตาของเจี้ยนเฉิน ขณะที่กล่าวกับตัวเอง โลหะผสมทังสเตนมีจำนวนน้อยมากในทวีปและมีมูลค่ามหาศาล เทียบเท่ากับเหรียญม่วง กิโลกรัมเดียวมีมูลค่าเท่ากับ 10 กิโลกรัมของเหรียญม่วง
"ใช่ ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ทหารรับจ้างจันทราโลหิตของเราเจอสายแร่นี้ในภูเขาแห่งหนึ่งโดยอุบัติเหตุ หลังจากการตรวจสอบต่อไป เราพบสายแร่ที่มีขนาดใหญ่ขึ้น จากการตรวจสอบแบบตื้นเขิน เราสรุปได้ว่าความบริสุทธิ์ของแร่ มีอย่างน้อยร้อยละ 85 " เสียงไทเนสสั่นไหว
เจี้ยนเฉินรู้สึกกระวนกระวายใจ และหัวใจของเขาก็เริ่มเต้นเร็วขึ้น อัตราความบริสุทธิ์ของร้อยละ 85 นั้นหมายถึงสมบัติมหาศาล
"มีกี่คนที่รู้เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ ? " เจี้ยนเฉินถามอย่างฉับพลัน
"ข้าได้ฆ่าทุกคนที่รู้ความลับนี้ออกจากกลุ่มของข้าแล้ว ซึ่งหมายความว่ามีเพียง 50 คนเท่านั้นที่ทำเช่นนั้น ข้าเชื่อใจพวกเขาทั้งหมดและข้าแน่ใจว่าพวกเขาจะปกป้องความลับของสมบัตินี้อย่างเคร่งครัดเช่นข้า" ไทเนสตอบอย่างจริงจัง
ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ภายในความคิดของเจี้ยนเฉิน คุณค่าของโลหะผสมทังสเตนเป็นแหล่งที่มาของความมั่งคั่งอย่างนับไม่ถ้วน เนื่องจากโลหะผสมทังสเตนเพียงกิโลกรัมเดียวกลับมีมูลค่าถึง 10 เท่าของเหรียญม่วงในน้ำหนักที่เท่ากัน ถ้าข่าวเรื่องนี้แพร่หลายออกไปแล้วจะมีการนองเลือดอย่างแน่นอน
"ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ โลหะผสมทังสเตนนี้มีค่ามากและเป็นที่ดึงดูดมากกว่าที่จะให้ฝ่ายใดที่จะยอมแพ้ ถ้าข่าวเรื่องนี้รั่วออกไป เราก็ไม่มีอำนาจที่จะปกป้องมันได้ ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ท่านจะเสนอให้เราจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร เราควรให้อาณาจักรฉินหวงดูแลมันหรือไม่ ? "
หลังจากช่วงเวลาที่รอบคอบในการพิจารณาแล้ว เจี้ยนเฉินตอบว่า "ถ้าข่าวเรื่องสมบัตินี้ไม่ได้แพร่หลายออกไป เก็บเป็นความลับ ในขณะเดียวกัน ไทเนส รีบกลับไปดูตัวเองตอนนี้ มีอีกเจ็ดกลุ่มร่วมกับเจ้าเพื่อปกป้องมันในที่ลับและขุดมันอย่างลับ ๆ โปรดจำไว้ว่าคนน้อยที่รู้เรื่องนี้ดีกว่า ข่าวนี้ไม่สามารถเปิดเผยออกไปได้ ให้ข้าตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรหลังจากนี้ "
"ขอรับท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ" ไทเนสคำนับและป้องมือของเขาในความเคารพ
"อย่าได้เสียเวลา รีบย้อนกลับไป"
