เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) ฉบับแปลใหม่ !!! - ตอนที่ 484 - สู่สงคราม (1)
“พวกเขามาจากไหนกัน?” หัวหน้าถาม
“เราไม่รู้ มันเหมือนกับว่าพวกเขาปรากฏตัวขึ้นมาจากอากาศ แม้แต่ตอนนี้ก็มีผู้คนจำนวนมากเข้าร่วมกับพวกเขา” รองหัวหน้าคนหนึ่งพูดด้วยความหวาดกลัว
หัวหน้าลังเลจากจุดที่เขาอยู่บนกำแพงในช่วงเวลาสั้น ๆ ในขณะที่เขาได้เฝ้าดูทหารได้เพิ่มจำนวนมากขึ้นจากที่มีทหารจำนวนมากอยู่แล้ว บริเวณที่พวกเขายืนอยู่มีการขยายบริเวณอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีข้อผิดพลาดเลย มีคำสั่งแต่ละคำสั่งให้พวกเขาแต่ละคน ดังนั้นจะเห็นได้ว่าพวกเขาทุกคนมีระเบียบวินัยเป็นอย่างมาก
ณ จุดนี้ผู้คนมากมายในเมืองลอร์ได้ค้นพบทหารตระกูลนี้ มันไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ทหาร แม้แต่พ่อค้าและทหารรับจ้างที่เข้าและออกจากเมืองก็สังเกตเห็นการคงอยู่ของพวกเขา ทหารรับจ้างที่กล้าหาญบางคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็นและขี่สัตว์ขึ้นไปบนภูเขามุ่งหน้าไปยังพื้นที่นั้น
หัวหน้ามีสีหน้าที่พรั่นพรึงขณะที่เขาจ้องมองทหารรับจ้างที่เข้าไปใกล้กับทหาร เขาต้องการใช้พวกเขาเพื่อตัดสินว่าทหารเหล่านี้เป็นมิตรหรือศัตรู หากพวกเขาเป็นศัตรูแล้ว ทหารรับจ้างเหล่านี้จะไม่รอดออกมา เป็นเหมือนรางวัลที่เพิ่มเติม เขาไม่จำเป็นต้องใช้กำลังทหารใด ๆ ที่อาจทำให้เสียชีวิตได้
ทหารรับจ้างหลายร้อยคนได้เข้าไปใกล้กับกองทัพเทพดาบตะวันออกจากอาณาจักรฉินหวงอย่างรวดเร็ว เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้ พวกทหารก็พลันปิดกั้นเส้นทางของพวกเขาทันทีเพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่สามารถเข้าใกล้หรือสามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายใน ทหารเหล่านี้มีปราณและจิตสังหารเป็นอย่างมากและแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของพวกเขาในระดับที่เหลือเชื่อ กลิ่นอายกระหายเลือดเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเป็นกองทัพที่แข็งแกร่ง โดยธรรมชาติของกองทัพเทพดาบตะวันออกนั้นก็ก้าวร้าวรุนแรงและกลิ่นอายที่ระเบิดออกมาก็เพียงพอที่จะทำให้ทหารรับจ้างถอยกลับไปด้วยความหวาดกลัว
"เจ้าเป็นใคร ? ! ” ทหารรับจ้างคนหนึ่งที่กล้าหาญถามขึ้นมา กระตุ้นให้ทหารหลายคนจ้องมองเขาอย่างเย็นชา ทหารรับจ้างหน้าซีดถอยหลังออกมาหลายก้าว ด้วยดวงตาของพวกเขา เขารู้สึกราวกับว่าเขาจ้องมองไปที่ดวงตาของสัตว์อสูรที่ดุร้าย ด้วยแรงกดดันเช่นนี้ เขาจึงไม่มีความกล้าที่จะพูดคุยกับพวกเขาต่อไป
เมื่อหัวหน้าเห็นว่าทหารยังไม่เริ่มต่อสู้เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่ศัตรู เขาจึงตะโกนเรียกคนที่อยู่ถัดจากเขาว่า “รายงานต่อท่านเจ้าเมืองและตระกูลเจียงหยาง บอกพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่”
“ขอรับ ! ” ทหารวิ่งออกไปทันที หลังจากนั้นหัวหน้านำกลุ่มทหาร 500 คนออกจากเมืองลอร์เพื่อดูสถานการณ์ด้วยตัวเอง
เมื่อหัวหน้าได้เข้ามาอยู่ในรัศมีภายในระยะ 50 เมตรของทหาร เขาก็ลงจากหลังสัตว์ขี่อสูรของเขา อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเข้ามาใกล้ ทหารหลาย ๆ คนจ้องมองอย่างเย็นชาและทำให้เกิดความกดดันอย่างไม่อาจเอาชนะได้
หัวหน้าหน้าซีดอยู่พักหนึ่ง ก่อนปลุกปลอบใจให้เข้มแข็งในขณะที่ซ่อนความตกใจของเขาเอาไว้ ในฐานะเซียนปฐพี เขารู้สึกกดดันอย่างมากจากทหารพวกนี้ มันช่างน่าประหลาดใจมากสำหรับเขา
“ท่าน ข้าเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของเมืองลอร์ ตู้ฟู่ กลุ่มของพวกท่านมาจากที่ไหนกัน ? ” หัวหน้าป้องมือคำนับด้วยความเคารพ แต่ทหารมองดูเขาอย่างเฉยเมยโดยไม่ตอบสนอง
ตู้ฟู่แสดงสีหน้าอับอายบนใบหน้าของเขา เขาถูกข่มขู่โดยทหารที่น่ากลัวเหล่านี้ ในใจเขารู้สึกไม่พอใจ ในไม่ช้าเขาก็หันไปมองหาใครก็ตามที่อยู่ในฝูงชน แต่เขาก็สามารถเห็นเพียงหนึ่งในสามของกองกำลังทั้งหมด ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่สามารถหาคนที่มีความสำคัญได้ ด้วยไม่มีความสามารถในการบิน เขาจึงไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างจากฝูงชน นอกจากนี้เมื่อผู้คนเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา ผู้มาใหม่จะไม่ถูกสังเกตเห็นในขณะที่ขยายพื้นที่ออกไป
“คนเหล่านี้เป็นใครและมาจากไหน ? เป็นไปได้ไหมที่จะมีทางลับอยู่ ? ” หัวหน้าสรุปกับตัวเอง อย่างไรก็ตามเมื่อเขารู้สึกได้ว่าไม่มีความรู้สึกเกลียดชังจากเหล่าทหาร พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ใช่ศัตรู มิฉะนั้นทหารเหล่านี้จะพุ่งเข้าใส่เมืองและทำลายมันทันที
ในขณะนั้น กัปตันก็เห็นทหารเริ่มเปิดเส้นทางกว้าง 3 เมตรสำหรับคนสองสามคนที่เดินผ่านท่ามกลางเหล่าทหาร
เมื่อมาถึงจุดนี้ ใบหน้าของหัวหน้าเริ่มตึงเครียด เขาเดาว่าคนเหล่านี้เป็นผู้นำของทหารเหล่านี้และเริ่มกังวลขึ้นในทันที
ผู้เยาว์ทั้งสองที่เดินอยู่ข้างหน้าดูเหมือนจะอายุประมาณ 20 ปีโดยมีราศีที่ไม่ธรรมดา เมื่อหัวหน้าเห็นเจี้ยนเฉิน หัวใจของเขาเต้นแรงและไปทักทายเขาทันที“ ตู้ฟู่คารวะนายน้อยสี่ ! ” แม้ว่าจะมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าเจี้ยนเฉินหน้าตาเป็นเช่นไร แต่ตู้ฟู่เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ ดังนั้นเมื่อสายตาของเขามองเห็นเจี้ยนเฉิน เขาก็เข้าไปทักทายเจี้ยนเฉินทันที
เมื่อเจี้ยนเฉินมาถึงด้านหน้าตู้ฟู่และพูดว่า “หัวหน้าตู้ฟู่พาคนของเจ้ากลับไป เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลกับเรื่องนี้อีกต่อไป”
“ข้าคนนี้จะทำตามคำแนะนำ ! ” ตู้ฟู่ป้องมือคำนับก่อนที่จะออกคำสั่งให้กับคนที่อยู่ข้างหลังเขา ด้วยสถานะของเจี้ยนเฉินในฐานะผู้พิทักษ์จักรพรรดิแห่งอาณาจักรเกอซุน เขามีอำนาจเต็มในการสั่งการผู้บังคับบัญชาของเมืองลอร์
“พวกเราเข้าไปในเมืองกันเถอะ” เจี้ยนเฉินพูดกับคนที่อยู่ข้างหลังเขา ก่อนที่เขาจะพาฉินจี๋ขึ้นไปบนอากาศและมุ่งหน้าไปยังเมืองลอร์ ที่อยู่ข้างหลังเขาคือที่ปรึกษาจักรพรรดิทั้งห้าและแม่ทัพ 3 คนห่อหุ้มตัวเองด้วยพลังธาตุทันทีและบินขึ้นไปในอากาศตามหลังเจี้ยนเฉินไป
ตู้ฟู่ไม่ได้อยู่ไกลจากเหล่าทหารเมื่อเขาเห็นภาพนี้ – เขาตกใจมาก ดวงตาทั้งสองของเขาเบิกกว้างขณะที่เขาร้องออกมา “โอ้ สวรรค์ ! พวกเขา…พวกเขา…พวกเขาเป็นเซียนสวรรค์ทั้งหมด ! ”
เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ บินขึ้นไปบนท้องฟ้า มันใช้เวลาอยู่นานกว่าเขาจะได้สติกลับมา เขาถอนหายใจยาวออกมากเพื่อดับความประหลาดใจในใจของเขา เขาพึมพำกับตัวเองด้วยความงุนงงว่า “นายน้อยสี่ของตระกูลเจียงหยางนั้นช่างน่าทึ่ง ข้าไม่คิดเลยว่าเขานำเซียนสวรรค์มากมายเช่นนี้มาได้อย่างไร” ในขณะที่เจี้ยนเฉินหายตัวไปบนท้องฟ้า ตู้ฟู่นั้นมีสีหน้าที่ชื่นชม
เจี้ยนเฉินและตระกูลของพวกเขานั้นบินอย่างรวดเร็ว ไม่นานหลังจากนั้นพวกเขาก็มาถึงท้องฟ้าเหนือตระกูลเจียงหยาง ซึ่งมีคนตระกูลใหญ่จ้องมองอย่างอ้าปากค้างขณะที่ตระกูลของเจี้ยนเฉินร่อนลงมา
ทันทีที่พวกเขาร่อนลงมา ปราณที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อห้าสายที่สามารถรู้สึกได้ได้พุ่งเข้าหาพวกเขา เจียงหวูจี่, เกาอวี่ฉิน, ตงยี่จุนป่าย, เทียนลั่วและฉิงเส้าฟานบินผ่านมาโดยมีการแผ่พลังของพวกเขาพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า การมาถึงของเซียนสวรรค์หลายคน ทำให้พวกเขาตกใจและพวกเขาคิดว่าอาณาจักรอินทรีสวรรค์มาอีกครั้ง ดังนั้นพวกเขาจึงแผ่พลังที่แข็งแกร่งของพวกเขาเพื่อหวังที่จะข่มขู่อีกฝ่าย
อย่างไรก็ตามเมื่อพวกเขาเห็นคนที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาคือเจี้ยนเฉิน ใบหน้าพวกเขาก็เผยให้เห็นถึงความยินดีและลดความแหลมคมของปราณของพวกเขาในทันที
“ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ! ” ฉิงเส้าฟานและคนอื่น ๆ ร้องออกมาเมื่อเจี้ยนเฉินมาถึงพร้อมกับคำนับ เจียงหวูจี่ยืนอยู่ด้านข้างพร้อมกับแสดงสีหน้าประหลาดใจต่อผู้คนที่อยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างไม่หยุดยั้ง แต่ก็กลับกลายเป็นรอยยิ้มที่น่ายินดีอย่างรวดเร็ว
“ข้าไม่คิดว่าในไม่กี่วันที่นายน้อยสี่หายไป เขาจะนำเซียนสวรรค์ทั้งแปดกลับมา” เจียงหวูจี่คิดกับตัวเองอย่างมีความสุข ด้วยการที่นายน้อยสี่มีความสามารถดังกล่าว เจียงหวูจี่จะได้เห็นเขาเป็นผู้นำตระกูลเจียงหยางในอนาคตด้วยความสำเร็จอย่างใหญ่หลวง
“มีเกิดอะไรขึ้นในสองวันที่ข้าจากไปหรือไม่ ? มีข่าวใด ๆ จากอาณาจักรอินทรีสวรรค์หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างใจเย็น
“ทุกอย่างเหมือนเดิม เราไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นภายในอาณาจักรนกอินทรีสวรรค์ แต่ก็ยังไม่มีบุคคลใดมาเพื่อสร้างปัญหาใด ๆ เซียนสวรรค์ทุกคนตระหนักดีว่าราชาของเขาเกือบจะถูกลักพาตัวไปแล้วและตอนนี้ทั้งสามคนที่แข็งแกร่งที่สุดได้รวมตัวกันอยู่ภายในวัง เมื่อรวมเข้ากับบุคคลดั้งเดิมที่นั่น พระราชวังก็มีเซียนสวรรค์ 4 คนอยู่ที่นั่น เซียวเทียนอยู่ที่นั่นเช่นกันรวมกันเป็นห้า มีเพียงเมืองลอร์เท่านั้นที่ต้องการความแข็งแกร่ง ดังนั้นข้าจึงกลับมาปกป้องสถานที่แห่งนี้” ฉิงเส้าฟานพูด
"เยี่ยม” เจี้ยนเฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจก่อนจะหันไปหาเจียงหวูจี่ “ท่านลุงเจียง นี่เป็นพี่ชายของข้า – องค์ชายสามของอาณาจักรฉินหวง ฉินจี๋ ห้าคนนี้เป็นที่ปรึกษาจักรพรรดิแห่งอาณาจักรฉินหวง และทั้งสามคนนี้คือแม่ทัพของกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดของอาณาจักรฉินหวง นั่นคือกองทัพเทพดาบตะวันออก พวกเขา 9 คนมาจากอาณาจักรฉินหวงเพื่อช่วยจัดการกับอาณาจักรอินทรีสวรรค์”
เจียงหวูจี่ไม่กล้าที่จะละเลยพวกเขา เขาทักทายแต่ละคนด้วยคำทักทายหลายคำ จากนั้นเจียงหวูจี่ก็เริ่มเชื้อเชิญพวกเขาทุกคนเข้ามาในโรงเตี๊ยมที่อยู่ใกล้เคียงด้วยความตื่นเต้น
เมื่อเจียงหยางป้าได้รับข่าว เขารู้ว่านี่เป็นเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่อย่างปฏิเสธไม่ได้สำหรับตระกูลเจียงหยางและอาณาจักรเกอซุน เขาไม่สามารถที่จะไม่ทำอะไรเลย ดังนั้นเขาจึงรีบออกไปที่โรงเตี๊ยมเพื่อเตรียมงานเลี้ยงที่หรูหราและใหญ่โตที่สุดเพื่อต้อนรับผู้มาใหม่
เนื่องจากผู้มาใหม่เหล่านี้เป็นที่ปรึกษาจักรพรรดิ แม่ทัพและองค์ชายแห่งอาณาจักรฉินหวง สถานะของพวกเขาจึงทำให้ผู้อาวุโสหลายคนในตระกูลเจียงหยางรู้สึกเข่าอ่อน ดังนั้นจำนวนคนที่มีคุณสมบัติในการเข้าร่วมในงานเลี้ยงนี้จึงมีไม่มากนัก นอกเหนือจากเจียงหวูจี่มีเพียงเจี้ยนเฉินและครอบครัวใกล้ชิดของเขาเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมได้
ตั้งแต่องค์หญิงโหยวเยว่เป็นว่าที่เจ้าสาวของเจี้ยนเฉิน นางจึงได้รับที่นั่ง หมิงตงและตู่กูเฟิงทั้งคู่ต่างก็มีสถานะที่ไม่เหมือนใครและได้รับคำเชิญเช่นกัน
ที่ปรึกษาของจักรพรรดิ 10 คน แม่ทัพ 3 คนและองค์ชายได้นั่งร่วมโต๊ะเดียวกับเจียงหยางป้า, ไป๋หยุนเทียน, เจียงหวูจี่และอีกหลายคน เนื่องจากที่ปรึกษาจักรพรรดิได้รับการเตือนล่วงหน้าเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างผู้พิทักษ์จักรพรรดิกับเจียงหยางป้า ที่ปรึกษาจักรพรรดิทั้งห้าและแม่ทัพมีความสุภาพอ่อนโยนต่อบิดาและมารดาของเจี้ยนเฉิน
ที่อีกโต๊ะหนึ่ง เจี้ยนเฉิน, หมิงตง, ตู่กูเฟิง, โหยวเยว่, ฉินจี๋และคนอื่น ๆ กำลังคุยกัน พวกเขาส่วนใหญ่รู้จักกันจากงานชุมนุมทหารรับจ้าง ดังนั้นพวกเขาจึงคุ้นเคยกันเป็นอย่างดีและมีความสุขที่ได้พบกันอีกครั้ง
ขณะเดียวกันกับที่ทุกคนพูดคุยกันผ่านทางสุรา ขุนนางในเมืองและตระกูลเจียงหยางได้รับรายงานการปรากฏตัวของกองทัพอย่างฉับพลันนอกเมืองลอร์
รายงานดังกล่าวมอบให้กับผู้อาวุโสของตระกูลเจียงหยางก่อน แต่พวกเขารู้รายละเอียดที่ละเอียดกว่านั้นและอดไม่ได้ที่จะยิ้มโดยที่ไม่ต้องใส่ใจในเรื่องนี้ อย่างไรก็ตามท่านเจ้าเมืองไม่สงบเท่าผู้อาวุโส เขาได้นำกองทัพของเขาเร่งออกมาตรวจสอบ
เมื่อเจ้าเมืองยืนอยู่ด้านบนสุดของกำแพงเมืองลอร์ จำนวนทหารที่อยู่ห่างออกไปสิบกิโลเมตรก็เพิ่มขึ้นถึง 20,000 คนแล้ว กองกำลังหลายกองเริ่มชูธงขึ้นไปในอากาศซึ่งสามารถเห็นตัวอักษรขนาดใหญ่บนธงว่า "ฉิน" ได้
เมื่อเห็นตัวอักษร "ฉิน" บนธง ดวงตาของเจ้าเมืองก็เปล่งประกายด้วยการตระหนักรู้ ความรู้สึกสุดจะพรรณนาถึงความคิดของเขา “พวกเขาเป็นกองทัพจากอาณาจักรฉินหวงใช่หรือไม่ ? ”
เรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจชอบ
