ตอนที่ 371 – หลบหนีจากความหายนะ
ผู้อาวุโสตระกูลเจียเต๋อ 2 คนและผู้อาวุโสสามจากตระกูลชิทั้งหมดมารวมกันที่ร่างของเจี้ยนเฉิน แม้ว่าพวกเขาจะฆ่าเจี้ยนเฉินได้ แต่ใบหน้าของพวกเขาก็ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่
นั่นเป็นเพราะพวกเขายังคงหวาดกลัวจากการต่อสู้ ปริมาณพลังงานที่น่ากลัวที่เจี้ยนเฉินสามารถปลดปล่อยออกมาได้และใช้ฆ่าผู้อาวุโสสี่และผู้อาวุโสคนโตของตระกูลไคนั้นรวดเร็วและเรียบง่าย ในที่สุดแม้แต่ผู้อาวุโสตระกูลไคทั้งสาม อาวุธเซียนของพวกเขาก็ถูกทำลาย นี่เป็นการแสดงให้เห็นถึงพลังที่สูงเกินกว่าที่เซียนสวรรค์วัฏจักรที่หกจะทำได้ สิ่งนี้ทำให้ผู้รอดชีวิตทั้งสามที่เหลืออยู่นั้นหวาดกลัวเพราะเจี้ยนเฉินเป็นเพียงเซียนปฐพีเท่านั้น
“พลังระเบิดครั้งสุดท้ายของเจี้ยนเฉินมาจากที่ใดกัน ระเบิดแรงแค่ไหน ? ” หนึ่งในสมาชิกตระกูลเจียเต๋อถามอย่างจริงจัง
ผู้อาวุโสสามเริ่มไตร่ตรองอย่างเงียบ ๆ สักครู่“ เจี้ยนเฉินเป็นคนที่ค่อนข้างแปลก เขาต้องฝึกฝนวิชาลับบางอย่างที่เราไม่รู้ "
“ดูเหมือนว่าเจี้ยนเฉินจะไม่ใช่บุคคลทั่วไป เราหวังว่าจะไม่มีตระกูลที่แข็งแกร่งสนับสนุนเขา” สมาชิกคนอื่นในตระกูลเจียเต๋อพูดอย่างเป็นกังวล
“นั่นไม่น่าเป็นไปได้ ถ้าเจี้ยนเฉินมีตระกูลลับที่แข็งแกร่งแอบสนับสนุนเขาอยู่ ก็คงมีคนมาช่วยเขาตอนที่เราไล่ล่าเขามานานแล้ว ข้าเดาว่าเจี้ยนเฉินโชคดีพอที่จะเจอกับช่วงเวลาที่เขาได้รับพลังเสริมที่ไม่น่าเชื่อ” ผู้อาวุโสสามพูด
“นั่นคือความจริง เราได้ฆ่าเขาไปแล้วดังนั้นไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องนี้ งั้นเอายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฏกลับมาก็แล้วกัน มีความเป็นไปได้มากที่สุดที่แหวนมิติของเจี้ยนเฉินจะเก็บของมีค่าไว้ หากเราพบกับทักษะการต่อสู้พิเศษหรือวิธีการฝึกฝนที่น่าอัศจรรย์ ข้าขอเสนอว่าทั้งสองตระกูลของเราควรแบ่งปันเพื่อหลีกเลี่ยงการผูกขาด” ผู้อาวุโสจากตระกูลเจียเต๋อพูด
ผู้อาวุโสสามตอบโดยไม่ลังเลเลยว่า“ แน่นอน สำหรับตอนนี้ให้เรานำแหวนมิติของเจี้ยนเฉินออกมาและนำสิ่งที่เป็นของเรากลับคืนมา” ผู้อาวุโสสามไม่ต้องการหยิบเอาแหวนมิติของเจี้ยนเฉินออกไปโดยไม่ได้รับความยินยอมจากอีกสองคนเนื่องจากแหวนมิติของเขาจะมีสมบัติของตระกูลเจียเต๋อ
หลังจากผู้อาวุโสสองคนจากตระกูลเจียเต๋อพยักหน้า ผู้อาวุโสสามก็หยิบแหวนมิติของเจี้ยนเฉิน เขาระวังตัวจากผู้อาวุโสอีกสองคนอย่างเงียบ ๆ เขาเริ่มตรวจสอบแหวนมิติของเจี้ยนเฉินอย่างเงียบ ๆ
หลังจากนั้นครู่หนึ่งใบหน้าของพี่สามก็หน้าซีดเมื่อเขาร้องออกมาด้วยความตกใจ“ นี่ช่างเลวร้ายจริง ๆ ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎไม่ได้อยู่ข้างใน ! ”
“อะไรนะ ! ” ผู้อาวุโสทั้งสองต่างก็ร้องออกมาด้วยความตกใจเช่นกัน
“ไหนเอามาให้ข้าดูก่อน ! " ผู้อาวุโสคนหนึ่งหยิบแหวนมิติออกมาจากมือของพี่สามและเริ่มค้นมันอย่างหงุดหงิดก่อนที่สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดอย่างยิ่ง
“เจ้าวายร้ายนั่น ! ” ผู้อาวุโสร้องออกมาขณะที่ขว้างแหวนมิติลงสู่พื้นด้วยท่าทางไม่พอใจ
ผู้อาวุโสสามมองไปที่ร่างของเจี้ยนเฉินด้วยท่าทางที่โกรธจัด“ เจี้ยนเฉินเจ้าเล่ห์นัก ด้วยการซ่อนยุทธภัณฑ์ มันยากที่เราจะหาพวกมันได้”
“นี่เป็นสิ่งที่ยากลำบาก ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎจะอยู่ที่ไหน ? หากพวกมันอยู่ในแหวนมิติ มันจะต้องอยู่ในระยะ 10 เมตรสำหรับวิธีลับของเราในการรับรู้ เป็นไปได้ไหมที่เราจะถูกบังคับให้สารภาพกับบรรพบุรุษเพื่อให้ใช้พลังของเขาเพื่อค้นหายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่หายไป ? ” ผู้อาวุโสสองจากตระกูลเจียเต๋อพูดขณะที่จ้องมองอย่างแหลมคมไปที่เจี้ยนเฉิน
พี่สามถอนหายใจขณะที่เขาพยายามทำตัวให้เยือกเย็น “ ย้อนกลับไปในเมืองทหารรับจ้าง ข้ายังคงสามารถตรวจพบได้ว่าผนึกสมบัติภูเขายังอยู่กับตัวเจี้ยนเฉิน ดูเหมือนว่าหลังจากออกจากเมืองทหารรับจ้าง เขาสามารถซ่อนพวกมันไว้ที่ใดที่หนึ่งก็ได้ การค้นหาแหวนที่ไม่ปล่อยพลังงานความผันผวนภายในพื้นที่ขนาดใหญ่นั้นจะยากเท่ากับปีนป่ายขึ้นสวรรค์
“ดูเหมือนว่าเราทำได้แค่เพียงรายงานเรื่องนี้กลับไปที่ตระกูลเท่านั้น ปล่อยให้พวกเขาจ้างคนไม่กี่คนเพื่อติดตามร่องรอยของเจี้ยนเฉิน เพื่อตามหาพวกมัน หากพวกเขาไม่สามารถหาพวกมันได้อย่างแท้จริง บรรพชนจะต้องสูญเสียพลังของพวกเขาเพื่อเรียกคืนยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฏของเขา” ผู้อาวุโสตระกูลเจียเต๋อกล่าว
“ นั่นเป็นสิ่งเดียวที่เราทำได้”
หลังจากชายสามคนคุยปรึกษากันว่าจะทำอย่างไร ผู้อาวุโสทั้งสองจากตระกูลเจียเต๋อรีบออกจากพื้นที่อย่างรวดเร็ว พวกเขาต้องทำให้แน่ใจว่าข้อมูลนี้จะกลับไปที่ตระกูลได้อย่างรวดเร็ว หลังจากที่พวกเขาจากไปแล้ว ผู้อาวุโสสามก็พาพี่น้องทั้งสามคนที่พิการและศพทั้งสองออกไป ก่อนที่จะจากไปเช่นกัน
ร่างของเจี้ยนเฉินเริ่มที่จะสูญเสียความร้อนในขณะที่พลังชีวิตของเขาก็ค่อย ๆ จางหายไป ในตอนนี้แม้แต่วิญญาณอันทรงพลังของเขาก็เกือบจะจางหายไปเนื่องจากบาดแผลร้ายแรงเริ่มจะแสดงอาการ ผู้อาวุโสสามแทงแม้แต่หัวของเจี้ยนเฉินด้วยมีดยาวหากสิ่งนี้เป็นคนอื่น พวกเขาคงจะตายไปนานแล้ว
โลกเริ่มมืดลงและสภาพแวดล้อมก็เงียบสงบ เหลือไว้แต่เพียงความยุ่งเหยิงที่เจี้ยนเฉินเคยต่อสู้เช่นเดียวกับหลักฐานว่าการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ครั้งนี้รุนแรงเพียงใด
ทันใดนั้นแสงสีน้ำเงินและสีม่วงก็เริ่มลอยขึ้นมาจากร่างของเจี้ยนเฉิน จิตวิญญาณกระบี่ทั้งสองเหล่านี้เคยอาศัยอยู่ภายในจุดตันเถียนเจี้ยนเฉิน พวกมันพยายามที่จะหลบหนีจากร่างของเจี้ยนเฉินและออกมาสู่โลกภายนอก และภายในแสงทั้งสองนั้นมีเพียงหินก้อนเดียวที่ยังคงส่องแสงหลากสีสดใสแพรวพราวเข้านัยน์ตา
มันเป็นหินหลากสีที่เจี้ยนเฉินได้ซื้อมาจากเมืองหว่าลู่เหริน ขนาดของหินนั้นหดลงจนมีขนาดเท่านิ้วมือ
จิตวิญญาณกระบี่สีฟ้าและสีม่วงและหินหลากสีเริ่มลอยไปทางคิ้วของเจี้ยนเฉิน ค่อยเคลื่อนลงมาอย่างช้า ๆ หินหลากสีเริ่มหลอมรวมเข้าไปในพื้นที่ระหว่างคิ้วของเจี้ยนเฉินก่อนที่จะหายไปจากสายตา
ในขณะที่จิตวิญญาณกระบี่เข้ามาในหัวของเจี้ยนเฉิน เขาก็สามารถรู้สึกได้ถึงเสน่ห์ที่ดึงดูดไม่อาจบรรยายได้ได้ดึงวิญญาณของเจี้ยนเฉินกลับมาที่หัวของเขา
ขอบคุณจิตวิญญาณกระบี่ที่ทำให้วิญญาณของเจี้ยนเฉินมีเสถียรภาพชั่วคราว หลังจากนั้นทั้งสามก็เริ่มรวมกันในจิตสำนึกของเจี้ยนเฉินหลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของเจี้ยนเฉิน …
อีกครึ่งชั่วยามต่อมา จะเห็นร่างที่บินผ่านอากาศ เมื่อเขาผ่านบริเวณนี้เขาก็หยุดกลางอากาศในทันใด จากนั้นก็ลงไปที่ร่างของเจี้ยนเฉิน ทำให้ร่างนั้นดูรวดเร็วและอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าอย่างแรงขณะที่เขาพึมพำ "ช่างเป็นพลังชีวิตที่เหนียวแน่น แม้กระทั่งหัวของเขาถูกแทง วิญญาณของเขาก็ยังไม่จางหายไป เฮ้อ เนื่องจากเจ้ายังไม่ตายเพราะอาการบาดเจ็บสาหัส ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน” จากนั้นชายคนนั้นก็โบกมือของเขาและห่อเจี้ยนเฉินด้วยพลังเซียนเบา ๆ นำเขาลอยไปในอากาศ
