ตอนที่ 362 – สร้างความเสียหายร้ายแรงแก่เซียนสวรรค์
“เจี้ยนเฉิน ถ้าเจ้าต้องการที่จะทำลายล้างตระกูลมู่หยวนของข้าอย่างแท้จริงอย่าตำหนิข้าว่าไร้ความปราณี เพื่อเห็นแก่ตระกูลของข้า ข้าจะต้องฆ่าเจ้า” บรรพชนพูดอย่างเยือกเย็น ในขณะที่อาวุธเซียนธาตุดินเริ่มส่งคลื่นออกมาเพราะปราณกระบี่มากขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่เขาจะโจมตีเจี้ยนเฉิน
แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเขาก็ยังน่าหวาดกลัวจนน่าตกใจ เขาพุ่งขึ้นมาจากพื้นทันที เขาหลบการโจมตีของปราณกระบี่
“ตูม ! ”
การจู่โจมด้วยปราณกระบี่ของบรรพชนนั้นเกือบจะเหมือนระเบิดที่ระเบิดตรงที่ที่เจี้ยนเฉินยืนอยู่ เมื่อพื้นดินระเบิดและส่งฝุ่นละอองที่ลอยไปทุกหนทุกแห่ง หญ้าและโคลนลอยขึ้นไปปกคลุมท้องฟ้า
ภายในม่านฝุ่น เจี้ยนเฉินพุ่งเหมือนกระสุนเข้าหาบรรพชน ด้วยกระบี่วายุโปรยของเขาที่ปล่อยปราณกระบี่ออกมาเช่นกัน ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าบนกระบี่นั้นสะดุดตาเป็นพิเศษ
ผู้อาวุโสจากตระกูลมู่หยวนพูดอย่างดูถูกว่า “เจ้ายึดมั่นในชีวิตเหมือนตั๊กแตนสวดมนต์ อย่างไรก็ตามเจ้าเป็นเพียงเซียนปฐพีซึ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า ความต้านทานนั้นไม่ได้ผล” จากนั้นผู้อาวุโสแกว่งกระบี่ของเขาในขณะที่คลื่นของปราณกระบี่บินออกจากกระบี่ของเขาไปยังเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินกัดฟันของเขาโดยไม่มีเสียง ดวงตาของเขาเริ่มแหลมคมราวกับกระบี่ก่อนที่จะหายไปจากสายตาทันทีด้วยทักษะมายาพริบตา ในขณะที่เขาหลบปราณกระบี่จากบรรพชน เจี้ยนเฉินก็ปรากฏตัวอีกด้านหนึ่งของบรรพชนและแทงกระบี่ของเขาไปข้างหน้า
ด้วยการแค่นเสียงที่เย็นชา กระบี่ยักษ์ในมือของบรรพชนกลายเป็นแสงสีเหลืองพราวก่อนที่พลังงานจะเพิ่มขึ้นจากภายในทำให้พื้นที่รอบกระบี่บิดเบือน ในเวลาเดียวกันแรงกดดันจำนวนมากก็พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินและกดลงมาที่เขาเหมือนก้อนหินหนัก ๆ
บรรพชนกำลังใช้ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีขั้นสูงของเขาอีกครั้ง ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในฐานะเซียนสวรรค์นั้น ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาในการเตรียมตัวสำหรับการใช้งาน ดังนั้นจึงสามารถใช้งานได้เกือบทันที
“ให้ข้าเห็นว่าพลังชีวิตของเจ้าแข็งแกร่งแค่ไหน” ดวงตาของบรรพชนเริ่มหมองลงเมื่อจิตสังหารที่รุนแรงมาท่วมท้นพวกมัน ในชั่วพริบตา อาวุธเซียนธาตุดินได้ทอประกายขึ้นวูบหนึ่งก่อนจะพุ่งตรงไปหาเจี้ยนเฉินเหมือนสายฟ้า
ในช่วงเวลานี้มีระยะห่างเพียง 1 เมตรเท่านั้นระหว่างเจี้ยนเฉินกับบรรพชน ต้องขอบคุณการบาดเจ็บสาหัสจากก่อนหน้านี้และแรงกดดันจากบรรพชน ทำให้การเคลื่อนไหวค่อนข้างยาก ทุกก้าวจำเป็นต้องใช้พลังงานจำนวนมากพอ ๆ กันและเมื่อบรรพชนจู่โจมเขา มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะพยายามโจมตีบรรพชน
มีรอยยิ้มแปลก ๆ บนใบหน้าของเจี้ยนเฉิน ก่อนกระบี่วายุโปรยจะลอยหายไปจากมือของเขาและกลายเป็นกระบี่ที่ดูราวกับว่ามันมีวิญญาณ เมื่อเทียบกับการคาดเดาทั้งหมด กระบี่ก็เริ่มลอยไปในอากาศก่อนที่จะโจมตีหัวใจของเซียนสวรรค์
“ฉับ ! ”
ทันใดนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากทั่วใบหน้าของผู้อาวุโสจากการจู่โจมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ กระบี่วายุโปรยสามารถแทงทะลุหัวใจของเขาและระเบิดออกมาจากด้านหลังของเขาพร้อมกับเลือดที่เปรอะเปื้อน
ในเวลาเดียวกันกับที่กระบี่ของเจียนเฉินแทงทะลุหัวใจของบรรพชน กระบี่ขนาดยักษ์ก็สามารถแทงเข้าที่หน้าอกของเจี้ยนเฉินได้ด้วยเช่นกัน พลังงานภายในกระบี่เริ่มสร้างการบาดเจ็บให้กับภายในลำไส้ของเขา อวัยวะภายในของเขาและก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมากต่อร่างกายของเขาทั้งภายในและภายนอก
พ่นละอองเลือดออกมา ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนเป็นสีขาวอย่างไม่น่าเชื่อ ในขณะเดียวกันเลือดบนหน้าอกของเขาก็เริ่มที่จะหยดลงบนขนสีขาวบริสุทธิ์ของลูกเสือขาวและทำให้มันเปลี่ยนเป็นสีแดง
จิตวิญญาณกระบี่ภายในจุดตันเถียนเจี้ยนเฉินสั่นไปมาก่อนที่จะเริ่มเปล่งพลังอันน่าดึงดูด ในทันที พลังงานที่ทำให้ร่างกายของเจี้ยนเฉินได้รับการบาดเจ็บนั้นก็จะถูกดูดเข้ามาโดยจิตวิญญาณกระบี่ในทันทีเพื่อป้องกันไม่ให้มันสร้างความเสียหายอีกต่อไป
บรรพชนได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างไม่น่าเชื่อ ตอนนี้หัวใจของเขาหายไป นอกจากนี้ยังมีปราณบางส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ในร่างกายของเขาในขณะที่กระบี่วายุโปรยวิ่งผ่านร่างกายของเขา แม้ว่าเขาจะเป็นเซียนสวรรค์ แต่อวัยวะภายในของเขานั้นอ่อนแอกว่าของเจี้ยนเฉิน ในทางตรงกันข้ามพลังงานที่เขาทิ้งไว้ในร่างของเจี้ยนเฉินนั้นแข็งแกร่งกว่าพลังงานที่เจี้ยนเฉินทิ้งไว้ในร่างของเขา อย่างไรก็ตาม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถยอมรับได้
เลือดพุ่งออกมาเป็นจำนวนมาก เขามองเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่มืดครื้ม “ไม่น่าแปลกใจที่ เจ้าเป็นราชาทหารรับจ้างในงานชุมนุมกลุ่มทหารรับจ้าง ด้านความแข็งแกร่งของเจ้า ข้าได้ประเมินเจ้าต่ำกว่าความคาดหมาย เจ้าสามารถบังคับข้าให้อยู่ในสภาพบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ได้ แม้ว่าเจ้าจะต้องตาย เจ้าก็ควรภูมิใจในความจริงนี้” ด้วยเหตุนี้ บรรพชนกุมกระบี่แน่นโดยที่ยังอยู่ในหน้าอกของเจี้ยนเฉิน ในขณะที่เขาวางแผนที่จะตัดเจี้ยนเฉินออกเป็นสองท่อน ก็ได้ยินเสียงที่ดังออกมาจากข้างหลังทำให้ใบหน้าของเขาสั่นสะท้าน
“ฉับ!”
ลำคอของบรรพชนถูกฟันออกจากกัน ในขณะที่เลือดไหลออกมาจากบาดแผลใหม่ ในที่สุดกระบี่วายุโปรยก็กลับมาอีกครั้งหลังจากทะลุหัวใจของผู้อาวุโสเนื่องจากเขาไม่พร้อมที่จะป้องกันการโจมตีดังกล่าว
ความหวาดกลัวปรากฎไปทั่วบนใบหน้า ในขณะที่เขายอมแพ้ในความพยายามที่จะฆ่าเจี้ยนเฉิน จากนั้นบินด้วยความเร็วสูงสุด เขาพยายามวิ่งหนีจากเจี้ยนเฉิน ในขณะที่เขาเรียกคืนกระบี่ของเขา
“หวือ ! ” เสียงที่ดังแสบแก้วหูที่ดังขึ้นอีกครั้งขณะที่กระบี่วายุโปรยดูเหมือนจะหยุดด้วยแรงสะท้อนกลับและบินไปที่เซียนสวรรค์ด้วยความเร็วเพิ่มขึ้นมาใหม่
กระบี่วายุโปรยฟันเข้าที่ขาของผู้อาวุโสและท่อนขาหลายชิ้นที่ถูกตัดก็ตกลงมาจากท้องฟ้าดุจห่าฝน
บรรพชนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ขณะที่เขาลอยขึ้นไปในอากาศสูงประมาณ 500 เมตร เขาจะไม่มีอะไรมากไปกว่าฝุ่นละอองขณะที่เขาบินหนีไป เขาจะมองไปที่ขาที่ถูกตัดของเขาที่ตกลงบนพื้นด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากจะเชื่อ
เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่จุดเล็ก ๆ ของบรรพชนในท้องฟ้าด้วยความตกใจอย่างมาก พลังของเซียนสวรรค์นั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง หากกระบี่วายุโปรยของเขาสามารถแทงทะลุทั้งหัวใจและลำคอของเขาโดยที่เขาไม่ตาย การค้นพบข้อมูลนี้ช่างน่าทึ่งไม่เพียง แต่จะเป็นเซียนสวรรค์ที่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่ความดื้อรั้นของพวกเขาก็น่าสะพรึงกลัว
เป็นที่น่าเสียดายที่วิญญาณกระบี่สามารถควบคุมให้ห่างจากเจี้ยนเฉินได้เพียง 200 เมตรเท่านั้น ดังนั้นการที่บรรพชนตระกูลมู่หยวนอยู่ห่างออกไป 500 เมตรจึงไม่มีทางที่กระบี่ของเขาจะเดินทางไปได้ไกลขนาดนั้น นี่เป็นเพราะหลังจาก 200 เมตร การควบคุมของเขาต่อกระบี่วายุโปรยจะลดลงและเมื่อถึงระดับ 300 เมตรเขาจะสูญเสียการควบคุมทั้งหมด
กระบี่วายุโปรยกลับคืนสู่มือของเจี้ยนเฉินในฐานะลูกบอลสีเงิน แม้หน้าจะซีดและได้รับบาดแผลสาหัส เจี้ยนเฉินก็ไม่ต้องการให้ผู้อาวุโสหนีได้อย่างง่ายดาย แสงสีม่วง-ฟ้าออกมาจากกระบี่วายุโปรยของเขาก่อนที่จะพุ่งออกไปตามคำสั่งทางจิตของเจี้ยนเฉิน
บรรพชนลอยอยู่ในอากาศพร้อมกับจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความหวาดกลัว เขารู้ว่าสถานะปัจจุบันของเขาน่าสะพรึงกลัวเพราะมีรูอยู่ที่ตรงตำแหน่งหัวใจของเขา เพียงแค่อย่างเดียวก็เกือบทำให้หมดแรง แต่ตอนนี้เขามีรูที่คอของเขาด้วย ร่างกายของเขายุ่งเหยิงไม่มีชิ้นดี แต่เมื่อเผชิญกับทุกสิ่งเขายังไม่ตาย
เมื่อเห็นแสงสีฟ้าและสีม่วงพุ่งตรงมายังเขา บรรพชนจะรีบเหวี่ยงร่างกายของเขาออกไปให้พ้นทางและพยายามหลบการจู่โจมนี้ จากนั้นจ้องมองเจี้ยนเฉินราวกับอสรพิษจ้องมองเหยื่อ แล้วเขาก็บินออกไป
ตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บ 3 แห่งบนร่างกายของเขา แม้ว่าพวกมันจะไม่ทำให้เขาตาย แต่พวกมันก็ยังต้องการการรักษาอย่างเร่งด่วน หากเขาอยู่ที่นี่เขาจะตกเป็นเหยื่อด้วยอุบายแปลก ๆ ของเจี้ยนเฉินและจบลงด้วยความตาย
เขาบินหนีเจี้ยนเฉิน ทำให้เจี้ยนเฉินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากดูที่เขาจากไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนนี้บรรพชนหายไปแล้ว เจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก หลังจากการต่อสู้ในวันนี้เขาสามารถมั่นใจได้ว่าพละกำลังของเขาคล้ายกับเซียนสวรรค์ หากเขาไม่มีจิตวิญญาณกระบี่ที่ทำลายเกราะป้องกันให้แตกสลายได้ เขาจะพบว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะเซียนสวรรค์ ผู้เชี่ยวชาญประเภทนี้จะไม่หวาดระแวงเกี่ยวกับปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้า เนื่องจากพวกมันไม่เหมือนเซียนปฐพี มันเป็นเพียงเมื่ออาวุธเซียนของพวกเขาได้รับความเสียหายโดยที่พวกเขาจะต้องกังวล
“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องหาวิธีที่จะทำให้จิตวิญญาณกระบี่รักษาตัวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้าข้ารักษาพวกเขาได้อย่างเพียงพอแล้วเท่านั้น ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าของข้าก็จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน” เจี้ยนเฉินพูดขณะที่เขาพยายามที่จะลุกขึ้นนั่งอย่างเจ็บปวด ตอนนี้ ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าไม่ได้เป็นปัญหาสำคัญสำหรับเซียนสวรรค์ ดังนั้นเขาจะต้องหาวิธีในการรักษาความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณกระบี่ ด้วยวิธีนี้ไม่เพียง แต่จะทำให้จิตวิญญาณกระบี่แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แต่ปริมาณความช่วยเหลือที่เขาได้รับจะเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน
ลูกเสือที่ขดตัวอยู่รอบเจี้ยนเฉินยังคงได้กลิ่นเลือดที่หยดมาจากเจี้ยนเฉินและดูเหมือนว่ามันจะหิว
หลังจากพักสักครู่ เฉินเจี้ยนก็วางลูกเสือขาวลงบนพื้นก่อนที่จะนั่งลงและใช้พลังเซียนธาตุแสงรักษาบาดแผลของเขา
“โฮก … โฮก …” เมื่อลูกเสือขาวถูกเอาออกมาจากหน้าอกของเจี้ยนเฉิน มันก็รู้สึกไม่พอใจทันที มันเริ่มร้อง อุ้งเท้าทั้งสี่ของมันเริ่มตะกุยพื้น ก่อนที่จะปีนขึ้นมาบนร่างของเจี้ยนเฉินด้วยความแข็งแกร่งของมันและเลียเลือดของเขาอย่างหิวโหย
เมื่อเห็นพฤติกรรมของลูกเสือขาว เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ก่อนที่จะรู้สึกเจ็บอย่างรุนแรงที่หน้าอกของเขา เจี้ยนเฉินถอดชุดที่เปื้อนเลือดของเขา เจี้ยนเฉินวางลูกเสือขาวลงบนพื้นเบา ๆ ข้าง ๆ เสี้อผ้าเพื่อให้มันทำตามที่มันพอใจ
ด้วยเหตุนี้ลูกเสือขาวจึงไม่รบกวนเจี้ยนเฉินและสามารถเลียและแทะเล็มเสื้อผ้าเปื้อนเลือดของเขาอย่างแรงราวกับว่ามันสนุกกับรสชาติและกลิ่นของมัน
